Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II DIZ 43/21

Sąd Najwyższy2021-11-15
Sygnatura
II DIZ 43/21
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2021-11-15
Rodzaj
Postanowienie

Treść orzeczenia

Sygn. akt II DIZ 43/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Sobutka w sprawie sędziego w stanie spoczynku M. C. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wniosku z dnia 30 sierpnia 2021 r. adw. A. A. o zwolnienie obrońcy z urzędu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 listopada 2021 r. na podstawie art. 378 § 2 k.p.k. w zw. z art. 128 p.u.s.p. postanowił: uwzględnić wniosek z dnia 30 sierpnia 2021 r. i zwolnić adw. A. A. ustanowionego dnia 11 lutego 2021 r. obrońcą z urzędu M. C. – sędziego w stanie spoczynku Sądu Rejonowego w J. z obowiązku pełnienia funkcji obrońcy w niniejszym postępowaniu UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 marca 2021 r. M. C. wskazała, że nie zgadza się z zarządzeniem z dnia 11 lutego 2021 r. wydanym przez SSN Jacka Wygodę w sprawie ustanowienia jej obrońcy z urzędu – adw. A. A. w sprawie w przedmiocie procedowania w zakresie wniosku z dnia 18 stycznie 2021 r. Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej w W. o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego w stanie spoczynku Sądu Rejonowego w J. – M. C. (sygn. akt II DIZ (…)). Pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. adw. A. A. złożył wniosek o zwolnienie go z obowiązku pełnienia obrońcy z urzędu w sprawie 2 o sygn. akt II DIZ (…), w której zarządzeniem z dnia 11 lutego 2021 r. został ustanowiony obrońcą z urzędu M. C. Wnioskodawca, w uzasadnieniu wniosku powołuje się na pismo M. C., w którym to poinformowała go, że wypowiada pełnomocnictwo i nie wyraża zgody na podejmowanie przez niego żadnych czynności w sprawie. Autor wniosku wskazuje również, że w przedmiotowej sprawie M. C. posiada obrońcę z wyboru – adw. J. R., który to złożył w jej imieniu zażalenie na uchwałę z dnia 2 marca 2021 r. Sąd Najwyższy zważył co następuje Wniosek z dnia 30 sierpnia 2021 r. zasługuje na uwzględnienie i jest uzasadnioniony. Pismem z dnia 15 marca 2021 r. adw. J. R., zgłosił swój udział w sprawie o sygn. akt I DI (…) (sygn. akt postępowania przed sądem pierwszej instancji) załączając pełnomocnictwo z dnia 6 marca 2021 r., w którym to M. C. – sędzia w stanie spoczynku Sądu Rejonowego w J. ustanowiła go obrońcą w sprawie. Jak wskazuje wnioskodawca, pismem z dnia 28 marca 2021 r. adw. J. R. złożył zażalenie na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2021 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. C. - sędziego w stanie spoczynku Sądu Rejonowego w J., a także zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie M. C. w miejsce i terminie wskazane przez prokuratora. Zgodnie z przepisem art. 378 § 2 k.p.k., który to w postępowaniu immunitetowym stosowany jest odpowiednio na podstawie art. 128 p.u.s.p. (zob. Uchwała SN z 27 maja 2009 r., I KZP 5/09, OSNKW 2009, nr 7, poz. 51) w sprawie, w której oskarżony korzysta z obrońcy z urzędu, sąd na uzasadniony 3 wniosek obrońcy lub oskarżonego zwalnia obrońcę z jego obowiązków i wyznacza oskarżonemu innego obrońcę z urzędu. W przedmiotowej sprawie, jak już wcześniej wskazano, M. C. wniosła o to, aby adw. A. A. nie podejmował żadnych czynności w sprawie, a następnie sama ustanowiła obrońcę z wyboru w osobie adw. J. R. Zdaniem Sądu Najwyższego, w przedstawionym stanie, ustaje potrzeba posiadania obrońcy z urzędu i zasadnym jest aby zwolnić adw. A. A. z pełnienia obowiązków obrońcy z urzędu na rzecz M. C. (tak. m.in. D. Świecki, B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, komentarz do art. 378, LEX/el. 2021). Powyższe, nie stanowi przeszkody, a także w żadnym stopniu nie ogranicza prawa do obrony M. C. w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie rozpoznania zażaleń z dnia 26 marca 2021 r. i 28 marca 2021 r. na uchwałę z dnia 2 marca 2021 r. zezwalającą na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. C., jej zatrzymanie i doprowadzenie w miejsce i czas wskazane przez prokuratora. Ze względu na wyżej wskazane okoliczności, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.