I SA/Gl 636/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz, , , po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 marca 2026 r. nr 2401-IOV1.4103.1.2026.AWE1 UNP: 2401-26-059198 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 13 maja 2026 r. A sp. z o.o. w B. (dalej: strona skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 17 czerwca 2026 r., pełnomocnika strony skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podpisanie skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 1 lipca 2026 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braków formalnych skargi upływał z dniem 8 lipca 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z 6 lipca 2026 r., pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił jeden z braków formalnych skargi, przedkładając pełnomocnictwo. Jednocześnie oświadczył, że skarga zostanie podpisana w siedzibie Sądu w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Ponadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Z kolei stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi. W przepisanym prawem terminie uzupełniono jeden z braków formalnych, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa. Drugi z braków formalnych nie został usunięty. Pełnomocnik strony skarżącej nie podpisał bowiem skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem formalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.