Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SA/Wr 397/26

Sądy administracyjne2026-07-24
Sygnatura
IV SA/Wr 397/26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-07-24
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie

Andrzej Nikiforów

Podstawa prawna

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono sprzeciw z art. 64b § 1 p.p.s.a.

Treść orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze sprzeciwu K. G. od decyzji Zespołu Opieki Zdrowotnej w Bolesławcu z dnia 26 maja 2026 r., nr ZOZ/53/2026 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić sprzeciw; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu. Pismem z dnia 2 czerwca 2026 r. K. G. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od opisanej w sentencji decyzji Zespołu Opieki Zdrowotnej w Bolesławcu (dalej: organ). Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję organu z dnia 28 kwietnia 2026 r., nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 kwietnia 2026 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2026 r. wezwano organ do nadesłania dowodu doręczenia skarżącemu decyzji, od której został wniesiony sprzeciw oraz złożenie oświadczenia, w jaki sposób decyzja została doręczona skarżącemu. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 29 czerwca 2026 r., organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 27 maja 2026 r. na adres e-mail skarżącego, dołączając wydruk z poczty elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 w pkt 1-5a) jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 64b § 1 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Istotne jest zatem w jakiej dacie doręczono stronie zaskarżoną decyzję. Wniesienie skargi (sprzeciwu) przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 949/12; z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19; z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II FSK 1601/18; z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2477/20, dostępne - jak wszystkie pozostałe orzeczenia przywołane w uzasadnieniu - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA). Zgodnie z art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm., dalej: k.p.a.) zasady doręczeń reguluje w art. 39 i następnych. Zgodnie z art. 39 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Stosownie do art. 39¹ § 1 k.p.a. w przypadku doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 39 § 1, pisma doręcza się stronie lub innemu uczestnikowi postępowania na: 1) adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, a w przypadku pełnomocnika - na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu, albo 2) adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych. Z powołanych zapisów wynika, że jeśli decyzja ma zostać doręczona za pomocą środków komunikacji elektronicznej, to powinna być wydana w formie dokumentu elektronicznego. Skan (kopia) decyzji nieopatrzony podpisem elektronicznym, przesłany na adres e-mail, nie staje się decyzją wydaną w formie dokumentu elektronicznego, a doręczenie go przy użyciu poczty elektronicznej (e-mail) nie stanowi prawidłowego doręczenia decyzji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1509/15). Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony. Jedynie doręczenie zgodne z przepisami wywołuje skutki prawne i dopóki akt nie zostanie doręczony w sposób zgodny z przepisami o doręczeniach, dopóty nie wchodzi on do obrotu prawnego. Prawidłowe doręczenie decyzji lub postanowienia to zdarzenie mające istotne znaczenie prawne, rodzące określone skutki procesowe i materialne tak w stosunku do strony, jak i organu, który akt ten wydał, i dlatego doręczenie to musi być pewne, nie budzące wątpliwości, zgodne z przepisami prawa i wykluczające dowolność w jego stwierdzeniu czy jakąkolwiek uznaniowość (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2330/20). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że skoro w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie została sporządzona w formie dokumentu elektronicznego i została doręczona skarżącemu za pośrednictwem poczty elektronicznej w formie wiadomości e-mail, to nie została prawidłowo doręczona i tym samym nie weszła do obrotu prawnego. W związku z tym wniesienie sprzeciwu nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu jej zaskarżenia. Skarga (sprzeciw) wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jego wniesienia jest skargą przedwczesną i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 662/22). W konsekwencji nie jest możliwe merytoryczne skontrolowanie zaskarżonej decyzji. Będzie to możliwe dopiero po dokonaniu prawidłowego doręczenia stronie decyzji, w sposób wskazany powyżej. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od sprzeciwu (pkt II sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.