III SAB/Wr 397/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. M. O. (dalej: skarżąca), działając przez pełnomocnika adw. K. G., wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniami z dnia 20 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej (w razie jego braku – adresu do doręczeń), podania numeru PESEL skarżącej oraz złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 lipca 2026 r. (k. 17 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwań upłynął z dniem 5 sierpnia 2026 r. (środa). W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wyżej wskazanych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna między innymi niezbędnymi elementami, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., każde pismo strony w przypadku gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną jeżeli jest obowiązany do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zatem zostać poprzedzone złożeniem ponaglenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691). Skarżąca nie wykazała jednak, pomimo wezwania Sądu, że przed złożeniem skargi wniosła ponaglenie na bezczynność organu. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, dowodu wniesienia ponaglenia oraz do uiszczenia wpisu. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 lipca 2026 r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, a także uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 5 sierpnia 2026 r. (środa). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.