II SA/Ol 485/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Klimek Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Chodorowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2026 r. sprawy ze skargi P. K. na niewykonanie przez Szpital w Ostródzie S.A. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 56/25 postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu P. K. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2025r., sygn. akt II SAB/Ol 56/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. K. (dalej: "skarżący"), na bezczynność S. S.A. (dalej: "organ", "szpital") w udostępnieniu informacji publicznej, zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 7 kwietnia 2025 r. w terminie 14 dni. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dla prawidłowego rozpoznania wniosku kluczowe pozostaje ustalenie czy osoby wskazane we wniosku, tj. dyrektor ds. medycznych, dyrektor ds. pielęgniarstwa, dyrektor ds. ekonomicznych, to osoby pełniące funkcje publiczne. Dla prawidłowej kwalifikacji konieczne jest zapoznanie się z zakresem kompetencji i obowiązków tych osób oraz przeprowadzenie analizy i weryfikacji zakresu kompetencji wskazanych osób celem ustalenia czy są to osoby pełniące funkcje publiczne. Nadto wskazano, że jeśli wynagrodzenie wskazanych osób zawiera składniki nie związane z pełnieniem funkcji przez daną osobę, wówczas posiada to znaczenie dla zakresu ochrony tych osób wynikającej z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej w oparciu, np. o negatywną przesłankę w postaci ochrony prywatności określonych osób, należy uczynić to w procesowej formie decyzji, co pozwala na weryfikację działania organu. Wyrokiem z 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 1706/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez szpital od powyższego wyroku. Pismem z 27 kwietnia 2026 r. skarżący wezwał szpital do wykonania wyroku WSA w Olsztynie (sygn. akt II SAB/Ol 56/25) w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego wezwania. Oświadczył, że po upływie wyznaczonego terminu złoży skargę do sądu administracyjnego, domagając się wymierzenia organowi grzywny. W dniu 16 czerwca 2026 r. skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na niewykonanie wyroku z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Ol 56/25. Zarzucił, że organ wydał decyzję, która jedynie pozornie realizuje obowiązek wynikający z prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu decyzji szpital ograniczył się do przytoczenia zakresów obowiązków poszczególnych dyrektorów, po czym arbitralnie stwierdził, że nie są oni osobami pełniącymi funkcje publiczne. Zdaniem skarżącego organ nie przeprowadził wymaganej analizy kryteriów i nie wyjaśnił, dlaczego opisane w decyzji kompetencje kierownicze i nadzorcze nie mają znaczenia dla oceny statusu tych osób, jako pełniących funkcje publiczne. Zdaniem skarżącego, oznacza to, że wyrok wykonany został jedynie formalnie. Wydanie decyzji arbitralnej nie stanowi jeszcze wykonania wyroku, jeżeli treść tej decyzji została ukształtowana z pominięciem wiążącej organ oceny prawnej wynikającej z art. 153 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik szpitala wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przywołany wyrok stał się prawomocny 14 kwietnia 2026 r. Akta sprawy zostały zwrócone zaś do organu 15 maja 2026 r. W dniu 29 maja 2026 r., a więc w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt, organ udostępnił wnioskowane dokumenty i wydał decyzję odmowną co do wyszczególnionych we wniosku danych. Okoliczność, że wnioskodawca nie jest usatysfakcjonowany rozstrzygnięciem zawartym w decyzji nie uzasadnia skargi na niewykonanie wyroku. Jeżeli skarżący jest niezadowolony z treści rozstrzygnięcia, to może złożyć skargę na ww. decyzję, co zresztą uczynił w dniu 16 czerwca 2026 r. Pełnomocnik szpitala zwrócił uwagę, że termin wyznaczony przez skarżącego w wezwaniu do wykonania wyroku upłynął przed rozpoczęciem samego biegu terminu do wykonania wyroku, który rozpoczął się 15 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności wniesionej skargi w każdym przypadku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem przez Sąd dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W świetle wskazanego unormowania warunkiem sine qua non skutecznego wniesienia skargi do sądu na niewykonanie przez organ wyroku jest między innymi uprzednie wezwanie organu do wykonania tego wyroku. W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela, że takie wezwanie musi być skierowane do organu w odpowiednim przedziale czasowym, tj. po zwrocie akt organowi wraz z prawomocnym wyrokiem, ale przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest zatem spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ, co wynika wprost z treści art. 286 p.p.s.a., zgodnie z którym po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu I instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności (§ 1). Zgodnie z § 1a tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli akta administracyjne sprawy są prowadzone w postaci elektronicznej. Organowi administracji publicznej doręcza się odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Na zasadzie § 2 art. 286 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia. Przepisy art. 286 p.p.s.a. mają na celu zapewnienie "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Niewątpliwie bowiem organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, a zatem aktami kompletnymi. Dopiero wówczas rozpoczyna się początek biegu terminów do załatwienia sprawy. Powyższe znajduje uzasadnienie również z uwagi na okoliczność, iż ocena prawna, którą organ obowiązany jest uwzględnić wynika z uzasadnienia orzeczenia i samo ogłoszenie wyroku nie pozwala jeszcze organowi na zastosowanie się do niej (por. postanowienia NSA z: 12 lipca 2022 r., sygn. akt II OSK 6442/21 i sygn. akt III OSK 5558/21; z 13 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2706/15, z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1485/10, postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 stycznia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 668/23, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA", por. też Tarno J. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, str.354; T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 481). W rzeczonej sprawie skarżący wezwał organ do wykonania wyroku w dniu 27 kwietnia 2026 r., natomiast akta sprawy z prawomocnym wyrokiem zwrócone zostały organowi dopiero w dniu 15 maja 2026 r. (potwierdzenie doręczenia w aktach sprawy sygn. II SAB/Ol 56/25, k. 124). Zatem wezwanie skarżącego do wykonania wyroku zostało skierowane do organu przedwcześnie, kiedy nie rozpoczął jeszcze bieg terminu do załatwienia sprawy. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący nie wystąpił w sposób właściwy z wezwaniem do wykonania wyroku po zwrocie organowi akt sprawy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami organ bowiem nie miał obowiązku podejmować działania w zakreślonym przez skarżącego czasie, tym samym wezwanie to było bezskuteczne. W związku z powyższym nie została spełniona przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku w postaci uprzedniego - ale wystosowanego w odpowiednim czasie - pisemnego wezwania szpitala do wykonania wyroku nie została spełniona. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt II zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.