II SAB/Sz 120/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka –Kleczaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Joanny Wojciechowskiej od rozpoznania sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Rektora Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów postanawia oddalić wniosek. Pismem z 24 kwietnia 2026 r. E. P. wniosła skargę na bezczynność Rektora Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów. Pismem z 13 lipca 2026 r. skarżąca wniosła o wyłączenie od rozpoznania sprawy sygn. akt II SA/Sz 120/26 sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Joanny Wojciechowskiej, wskazując, że w świetle uchybień w postępowaniu: sygn. akt II SA/Sz 841/25 oraz II SAB/Sz 111/26 "zachodzą wątpliwości co do bezstronności i rzetelności wyłonionego sądu". W wydanym 28 lipca 2026 r. postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wniosek oddalił nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Do pisma z 12 sierpnia 2026 r. skarżąca dołączyła datowany na 13 lipca 2026 r. ponowny wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sygn. akt II SA/Sz 120/26 sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Joanny Wojciechowskiej. Skarżąca w nowym uzasadnieniu wniosku wskazała, że sędzia brała udział w postępowaniu sygn. akt II SA/Sz 841/25 - sprawa jest wznawiana sygn. akt II SA/Sz 357/26, co zgodnie z art. 283 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłącza sędziego z postępowania w sprawach: sygn. akt II SAB/Sz 120/26 i sygn. akt II SAB/Sz 111/26 - sprawy te to kluczowe elementy postępowania sygn. akt II SA/Sz 841/25, gdzie sędzia zaprezentowała już swoje poglądy w ich zakresie. W ocenie skarżącej zaprezentowane we wzmiankowanych postępowaniach poglądy są niezgodne z normami obowiązującymi w szkolnictwie wyższym. Wedle podstawowych zasad dydaktyki jedynie ocena niedostateczna daje podstawy do stwierdzenia, że dany przedmiot nie został zaliczony. Wyłącznie taka sytuacja, czyli brak końcowej oceny pozytywnej (otrzymanie oceny niedostatecznej/negatywnej) z danego przedmiotu/kursu oznacza brak zaliczenia przedmiotu. Zdaniem skarżącej, dotychczas sędzia nie przedstawiła żadnego protokołu z egzaminów bądź zaliczeń przeprowadzonych z udziałem skarżącej, z których to miałaby otrzymać ocenę niedostateczną (niezrozumiałe jest tym samym na podstawie czego sędzia stwierdza brak zaliczenia kursów). "Ten koncept sędzi sprzeczny jest też z ustaleniami WSA w sprawie sygn. akt II SA/Sz 229/19". Według skarżącej, również PUM nie podaje, że otrzymała oceny niedostateczne z przedmiotów: Pierwsza pomoc przedlekarska oraz Prawo ochrony własności intelektualnej. Jej zdaniem sędzia myli także oświadczenia: o oryginale karty przebiegu studiów informuje decyzja (e-mail) z 10 października 2018 r., zaś oświadczenie złożył PUM, bowiem w umowach o nauczanie oświadcza, że prowadzi kształcenie zgodnie z wymaganiami ustawy oraz obowiązującymi standardami kształcenia (i jest to jedyne znane stronie oświadczenie w tej sprawie). Końcowo skarżąca powołała poglądy prawne sądu kasacyjnego w zakresie przesłanki nieważnościowej postępowania w sytuacji gdy strona została pozbawiona możności obrony swych praw oraz oświadczyła, że sędzia nie doręczyła jej odpowiedzi rektora PUM na skargę (sprawa sygn. akt II SAB/Sz 111/26) w terminie umożliwiającym sporządzenia repliki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że obecnie rozpoznawany wniosek o wyłączenie sędziego zawiera w części analogiczne żądanie jak wniosek rozpoznany w postanowieniu Sądu z 28 lipca 2026 r. Jednak z uwagi na dodatkową argumentację wskazaną przez skarżącą w jego treści należało uznać, że podlega on merytorycznemu rozpoznaniu jako kolejny wniosek. Przesłanki wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej "p.p.s.a."), przewidującym możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa, opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Sąd rozpoznając niniejszy wniosek, mając na uwadze treść wyjaśnienia złożonego przez sędziego Joannę Wojciechowską, nie stwierdził po raz kolejny ziszczenia się żadnej z przesłanek do wyłączenia jej z mocy prawa w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 120/26. Natomiast art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W ocenie Sądu również okoliczności przedstawione we wniosku strony nie uzasadniają konieczności wyłączenia sędziego WSA Joanny Wojciechowskiej od rozpatrywania niniejszej sprawy. Strona powołując się na uchybienia sędziego w postępowaniach w sprawach o sygn. akt II SAB/Sz 841/25 oraz II SAB/Sz 111/26 wskazała że dotyczą one "zaprezentowanych we wzmiankowanych postępowaniach poglądów", nieprzedstawienia żadnego protokołu z egzaminów bądź zaliczeń przeprowadzonych z jej udziałem, z których to miałaby otrzymać ocenę niedostateczną oraz wskazała na niedoręczenie jej odpowiedzi rektora PUM na skargę, w sprawie sygn. akt II SAB/Sz 111/26, w terminie umożliwiającym odniesienie się do niej. Odnosząc się do stanowiska strony co do poglądów sędziego zaprezentowanych w wymienionych przez skarżącą postępowaniach wskazać należy, że aktualna pozostaje ocena prawna przedstawiona w postanowieniu tut. Sądu z 28 lipca 2026 r. Jak wskazano w uzasadnieniu tego postanowienia, za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego nie może być uznany fakt, że brał on udział w rozpoznawaniu innej sprawy zainicjowanej przez stronę skarżącą w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, wyrażając przy tym określone poglądy prawne. Tamże klarownie przedstawiono skarżącej, z mocy jakich regulacji konstytucyjnych (art. 184 Konstytucji RP) i ustawowych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sprawowane są funkcje orzecznicze w przypadku sędziów sądów administracyjnych i na czym polegają oraz że zawsze wiąże się to z określoną oceną prawną działań organów administracji publicznej, a więc wyrażeniem konkretnego poglądu prawnego w danej sprawie. Przyjęcie, że sędzia podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy tylko dlatego, że dokonał oceny prawnej w innych przedmiotowo sprawach (nawet między tymi samymi stronami postępowania) byłoby naruszeniem zasady niezawisłości sędziowskiej i prowadziłoby do paraliżu sądownictwa, gdyż z istoty sądowego rozstrzygania spraw wynika, że przynajmniej dla jednej ze stron postępowania określone orzeczenie sądowe lub wyrażony w nim pogląd jest niekorzystny, co w razie przyjęcia poglądów prezentowanych w niniejszym wniosku, uprawniałoby tę niezadowoloną z rozstrzygnięcia stronę do żądania wyłączenia sędziów, którzy je podjęli od rozpoznania każdej kolejnej sprawy, w której występowałby ten sam lub zbliżony problem prawny (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2016 r., II FZ 337/16, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Co istotniejsze, z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Sz 120/26 nie wynika by sędzia sprawozdawca zaprezentowała jakikolwiek pogląd prawny. W sprawie wydawała jedynie zarządzenia w toku przygotowania skargi do merytorycznego rozpoznania. Mając na uwadze argumentację strony dotyczącą nieprzedstawienia przez sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 841/25 żadnego protokołu z egzaminów bądź zaliczeń przeprowadzonych z udziałem skarżącej, należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie, zgodnie z którym nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 368/12, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest aktualne także w odniesieniu do podnoszonej przez stronę okoliczności niedoręczenia skarżącej odpowiedzi rektora PUM na skargę, w terminie uniemożliwiającym – jej zdaniem - odniesienie się do niej. Z przyczyn, o których mowa powyżej okoliczność ta nie stanowi przesłanki z art. 19 p.p.s.a. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że dotyczy ona innej sprawy tj. o sygn. akt II SAB/Sz 111/26. Podobnie, nie sposób powiązać z podstawą prawną wyłączenia wskazaną we wniosku - powołania się przez skarżącą na poglądy prawne sądu kasacyjnego w zakresie przesłanki nieważnościowej postępowania w sytuacji gdy strona została pozbawiona możności obrony swych praw,. Za nietrafny należy uznać przywołany przez skarżącą argument dotyczący wyłączenia sędziego od orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 283 p.p.s.a. Ze wspomnianego przepisu wynika, że sędzia, którego udziału lub zachowania się w poprzednim postępowaniu dotyczy skarga, wyłączony jest od orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania, jednakże przedmiotem sprawy w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 120/26 nie jest wznowienie postępowania sądowego. W świetle powyższego wniosek, w żadnym fragmencie nie zawiera argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie stosownie do art. 19 p.p.s.a., co czyni przedmiotowe żądanie niezasadnym. W sytuacji gdy nie budzi wątpliwości prawdziwość złożonych przez sędziego oświadczeń oraz wobec niewskazania okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń, wniosek o wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 22 § 1 oraz § 2 w zw. z art. 18 oraz art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.