II OZ 536/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Bk 1911/25 o odrzuceniu skargi K. M. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 17 października 2025 r. nr AB-II.7821.22.2024.AK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 2 lutego 2026 r. o sygn. II SA/Bk 1911/25, odrzucił skargę K. M. (dalej: skarżąca), stwierdzając, że w wyznaczonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi i nie uiszczono wpisu sądowego. Wskazano w szczególności, że jak wynika z adnotacji na kopercie, pierwsza awizacja przesyłki nastąpiła 30 grudnia 2025 r., w związku z czym jej doręczenie uważa się za dokonane 13 stycznia 2026 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego upływał zatem 20 stycznia 2026 r. Podniesiono, że korespondencja była kierowana na adres podany przez skarżącą w petitum skargi. W zażaleniu na powołane postanowienie Sądu skarżąca wniosła o jego uchylenie. Stwierdziła m.in., że na niedopełnienie formalności rozpatrzenia przez Sąd jej skargi ma wpływ celowe działanie osób trzecich. Odrzucenie skargi jest skutkiem niedopełnienia formalności "o których informacja konieczności dokonania do mnie nie dotarła". W dalszej części uzasadnienia zażalenia odniosła się do okoliczności towarzyszących powstaniu drogi we wsi [...] i przejęciu jej działki, celem realizacji danej inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 73 § 1 (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65- 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. W niniejszej sprawie przesyłka z 23 grudnia 2025 r. zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu awizowana była po raz pierwszy 30 grudnia 2025 r. Z koperty zawierającej dane wezwania wynika, że drugiej awizacji dokonano 8 stycznia 2026 r., a wobec niepodjęcia korespondencji w terminie, 16 stycznia 2026 r. nastąpił jej zwrot. W związku z tym, że pierwszego awizowania dokonano 30 grudnia 2025 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 13 stycznia 2026 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną, nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego. Termin ten liczony od 13 stycznia 2026 r. upływał 20 stycznia 2026 r., przy czym skarżąca do dnia wydania objętego zażaleniem postanowienia nie usunęła braku formalnego skargi i nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Dopiero przy piśmie z 24 lutego 2025 r. nadesłała wymagane przez Sąd odpisy skargi i uiściła wpis sądowy, wnosząc o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie. Stwierdziła w nim, że próba doręczenia pisma nie miała miejsca. Oświadczenie skarżącej zawarte w danym zakresie nie może niweczyć daty wynikającej z przyjętej za prawidłową awizacji przeprowadzonej z zachowaniem warunków określonych w art. 73 p.p.s.a., ta zaś – określona na dzień 13 stycznia 2026 r. – nie może budzić wątpliwości. Sąd I instancji prawidłowo zatem stwierdził, że wobec nieusunięcia braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, skargę należało odrzucić. Kwestia zaś przywrócenia terminu do usunięcia braków skargi podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu, co nastąpi po zwrocie akt sprawy Sądowi I instancji i znajdzie swój wyraz w stosownym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.