II Ka 422/24

Sądy powszechne2024-09-17

Sygnatura

II Ka 422/24

Data orzeczenia

2024-09-17

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art.178a§1 kk

Streszczenie

na podstawie notatki urzędowej nie wolno dokonywać ustaleń faktycznych sprzecznych z wyjaśnieniami oskarżonego [...] za taką notatkę w rozumieniu przepisu art.174 kpk należy także uznać część protokołu sporządzonego na okoliczność przeprowadzonego badania stanu trzeźwości zawierającego oświadczenie badającego co do czasu oraz ilości spożytego alkoholu.

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="387"/> <col width="113"/> <col width="38"/> <col width="161"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II Ka 422/24 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 16 maja 2024r., sygn. akt II K 766/23 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="134"/> <col width="53"/> <col width="134"/> <col width="134"/> <col width="244"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="117"/> <col width="210"/> <col width="117"/> <col width="255"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="76"/> <col width="120"/> <col width="317"/> <col width="87"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1. </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.2.1. </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="98"/> <col width="340"/> <col width="261"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="98"/> <col width="340"/> <col width="261"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="341"/> <col width="304"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td> Obraza przepisów postępowania : 1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2)">art. 4, art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegająca na dowolnej jednostronnej i wybiórczej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego przy jednoczesnym pominięciu lub zbagatelizowaniu wszystkich ewidentnie korzystnych dla oskarżonego okoliczności i istotnych dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, w szczególności błędnie przyjmując, że stężenie etanolu stwierdzone w wydychanym powietrzu P. W. z dnia 24 maja 2023 roku było efektem konsumpcji etanolu wyłącznie przed godziną 20:35, na co złożyły się następujące błędy sądu I instancji: a) niewłaściwa ocena wyjaśnień oskarżonego P. W. i wyrażenie błędnego poglądu, że jego wyjaśnienia są niewiarygodne, w szczególności w zakresie w jakim wskazał, że alkohol spożywał po tym jak zaparkował samochód, w sytuacji gdy brak jest jakiegokolwiek obiektywnego dowodu, który przeczyłby wersji przedstawionej przez oskarżonego, w szczególności jego wyjaśnienia są zgodne z opinią biegłego, który stwierdził, że deklarowaną przez oskarżonego ilość i czas wypitego alkoholu można wytłumaczyć wyniki badań stanu trzeźwości; b) uznanie, że zeznania S. C. przeczą wyjaśnieniom oskarżonego, w szczególności w zakresie tego, że Sąd I instancji przyjął, że S. C. zeznał, że oskarżony po zaparkowaniu samochodu od razu z niego wysiadł, a więc nie miałby czasu wypić alkoholu, w sytuacji gdy w rzeczywistości S. C. zeznał, że stracił oskarżonego z pola widzenia dwukrotnie, pierwszym razem zaraz po zaparkowaniu samochodu przez oskarżonego na własnej posesji, a drugim razem po ich rozmowie, gdy oskarżony odszedł w stronę garaży, w związku z czym wnioski sądu I instancji w tym zakresie są całkowicie nieuzasadnione; c) całkowite pominięcie okoliczności, że S. C. miał motyw w tym, aby pomówić oskarżonego o jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości, bowiem oskarżony miał romans z jego żona, co stanowi bardzo istotny wątek w sprawie, który nakazuje bardzo ostrożnie i krytycznie oceniać zeznania tego świadka, z których to zeznań bije ewidentna niechęć i pretensje do oskarżonego. 2) art. 174 k.pk. poprzez dokonywanie ustaleń faktycznych w sprawie na podstawie protokołu przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym w zakresie dotyczącym dokonania ustalenia przez sąd I instancji, iż w dniu zdarzenia oskarżony przyznał się , że spożył 250 ml wódki około godziny 20:30, w sytuacji gdy protokół taki nie może zastąpić dowodu z wyjaśnień oskarżonego i czynienie na tej podstawie ustaleń faktycznych sprzecznych z wyjaśnieniami oskarżonego jest niedopuszczalne Rażąca niewspółmierność orzeczonego środka karnego polegająca na orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, w sytuacji gdy biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy należałoby orzec ten środek karny w jak najkrótszym przewidzianym przepisami okresie oraz ograniczając go do uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. </td> <td> ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Podniesione zarzuty apelacyjne, za wyjątkiem obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 kpk</a> są niezasadne. Jeżeli chodzi o obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 kpk</a>, to na podstawie treści notatki urzędowej nie wolno dokonywać ustaleń faktycznych sprzecznych z wyjaśnieniami oskarżonego, czy z zeznaniami świadka, gdyż byłoby to zastąpieniem tego rodzaju dowodów treścią notatki. Notatka służbowa nie może także stanowić zastępczego źródła dowodowego dla innych dowodów, które mają wspierać zarzut aktu oskarżenia. ( por. wyrok SA w Warszawie z 22 marca 2023r., sygn. akt II AKa 399/21 – Lex nr 3564636 ). Za taką „notatkę” w rozumieniu tego przepisu należy także uznać część protokołu sporządzanego na okoliczność przeprowadzonego badania stanu trzeźwości zawierającą oświadczenie badanego co do czasu oraz ilości spożytego alkoholu. W świetle powyższego sądowi in meriti nie wolno było wykorzystywać oświadczenia oskarżonego zawartego w treści protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym, w którym oskarżony przyznał się do spożycia w dniu 24 maja 2023r. 250 ml. wódki około godziny 20:30, o ile oświadczenie to pozostawało w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego ( por. wyrok SN z 6 października 2009r., II KK 83/09 – Lex nr 532383 ). Jak natomiast wynika z treści pisemnego uzasadnienia wyroku, sąd in meriti sprzecznie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 kpk</a> wykorzystał treść powyższego oświadczenia do negatywnej weryfikacji wyjaśnień oskarżonego, w których ten zaprzeczał spożywaniu alkoholu przed przybyciem do swojego miejsca zamieszkania. Powyższe uchybienie nie miało jednakże wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia, ponieważ pozostałe dowody, a przede wszystkim zeznania świadków I. C. oraz S. C. pozwalały na dokonanie prawdziwych ustaleń faktycznych będących podstawą skazania oskarżonego za kierowanie pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Jakkolwiek faktycznie zarówno I. C. jak też i jej mąż S. C. na początkowym etapie sprawy ukrywali okoliczność romansu I. C. z oskarżonym, a która to okoliczność z punktu widzenia doświadczenia życiowego mogłaby osłabiać ich wiarygodność dowodową, to jednakże w świetle tego samego doświadczenia życiowego daje się to logicznie wytłumaczyć niechęcią przed ujawnianiem dla nich niewątpliwie wstydliwych okoliczności obyczajowych. W całokształcie dowodów nie da się zatem przyjąć prezentowanej we wniesionym środku odwoławczym narracji, że właśnie z powodu tychże okoliczności obyczajowych nie należało zaufać zeznaniom S. C., który mógł działać z niskich pobudek, chociażby z zemsty w celu fałszywego pomówienia oskarżonego. Rzecz jednakże w tym, że takim zarzutom przeczy samo zachowanie się oskarżonego, który bezpośrednio po przyjeździe do swojego miejsca zamieszkania i rozpoznaniu S. C. zdecydował się akurat w tym czasie spożyć alkohol jeszcze przed przyjazdem Policji. Przecież byłoby to zachowanie zupełnie nieracjonalne dające temuż właśnie niechętnemu mu zdradzonemu mężowi argument do oskarżania go o jazdę samochodem po spożyciu alkoholu. Zresztą , jak wynika z zeznań I. C. w dacie inkryminowanego zdarzenia zakończyła już związek z oskarżonym. Tak więc jej mąż nie miał w tym momencie zdecydowanego powodu do fałszywego pomawiania oskarżonego. Zresztą – na co słusznie zwrócił uwagę sąd pierwszej instancji I. C. wskazała, że już przed podjęciem decyzji o powrocie do S. oskarżony rozmawiając z nią zachowywał się tak jakby znajdował się pod wpływem alkoholu ( k. 31V ). Poza tym, z ze zeznań S. C. wynika, że wyczuł z ust oskarżonego woń alkoholu bezpośrednio po przyjeździe tegoż na swoją posesję, zaraz po tym jak oskarżony wysiadł z samochodu i podszedł do niego, zaś kiedy ze sobą rozmawiali to plątał mu się język ( k. 10V, 24 ). Wprawdzie skarżący wskazuje na sprzeczności jego zeznań co do możliwości ciągłej obserwacji oskarżonego, przywołując jako przykład fragment zeznań S. C., z których wynika, że stracił oskarżonego z oczu na czas około 10 minut (k. 29 ) wskazując, że właśnie w tym czasie oskarżony mógł spożyć alkohol, który został stwierdzony w jego organizmie w toku przeprowadzonych badań, to należy zwróci uwagę na to, że czyni to dosyć wybiórczo, ponieważ z zeznań S. C. wynika, że poczuł woń alkoholu z ust oskarżonego bezpośrednio po tym jak ten opuścił swój samochód, zaś czas na jaki stracił go z oczu w tym momencie szacował na około 1 minutę i dopiero później tuż przed przybyciem funkcjonariuszy Policji stracił go z pola widzenia na około 10 minut ( k. 24, 29 ). Powyższe dowodzi tego, że oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu już w momencie opuszczania samochodu, zaś kwestia późniejszego ewentualnego nadpicia alkoholu w czasie owych 10 minut, teoretycznie nie wykluczona przez biegłych sporządzających opinię toksykologiczną, w rzeczywistości - w światle całokształtu przeprowadzonych dowodów jest nieprawdopodobna, ponieważ nikt normalny będąc trzeźwym nie spożywa alkoholu po tym, kiedy dowiaduje się od wrogo nastawionej do niego osoby – jak w tym przypadku, że ta osoba przed chwilą właśnie wezwała Policję - no chyba, że czyni tak w celu ukrycia wysokości rzeczywistego stężenia. W sprawie niniejszej tą akurat kwestę ( bez obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> ) sąd pierwszej instancji uwzględnił na korzyść oskarżonego , przyjmując – wobec niemożności kategorycznego jej ustalenia, w zgodzie z alternatywnie wskazanymi wnioskami opinii toksykologicznej, że w czasie prowadzenia pojazdu mechanicznego oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia powyżej 0,81 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W tym stanie rzeczy sąd ad quem uznaje, że zarzut obrazy przepisów regulujących proces dowodzenia winy oskarżonego – to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 7;art. 410)">art. 4, 5, 7 i 410 kpk</a> jest niezasadny i nie znajduje potwierdzenia w wynikach prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego. W odniesieniu do zarzutu rażącej niewspółmierności środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych – wbrew wywodom apelującego trzeba stwierdzić, że właśnie podniesione przez niego w tym zarzucie „wszystkie okoliczności sprawy” wskazują na to, że ukształtowanie wysokości tego zakazu na poziomie tylko o jeden rok powyżej ustawowego minimum nie jest niewspółmierne do tychże okoliczności, a w szczególności do jego nieodpowiedzialnego zachowywania się oraz – co bardzo istotne do znacznego poziomu nietrzeźwości. Jeżeli zaś chodzi o ograniczenie zakazu wyłącznie do pojazdów, na które wymagana jest kategoria „B”, to apelujący w żaden sposób nie uzasadnił takiego wniosku, a przynajmniej w zakresie niezbędnym do podjęcia przez sąd ad quem zasadnej polemiki z zaskarżonym rozstrzygnięciem. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu nie zasługiwał na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne sprawy wskazują na to, że popełnił przypisany mu czyn i brak jest okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="645"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Całość wyroku </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Kontrola instancyjna nie ujawniła wadliwości procedowania oraz wyrokowania sądu pierwszej instancji. Ustalenia faktyczne wskazują na to, że oskarżony P. W. popełnił przypisane mu w zaskarżonym wyroku przestępstwo, zaś kwalifikacja prawna ustalonego w wyroku zachowania jest prawidłowa. Kara samoistnej grzywny w niewielkiej wysokości, minimalne świadczenie pieniężne oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w rozmiarze tylko o jeden rok przekraczającym ustawowe minimum nie są nadmiernie surowe. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="87"/> <col width="22"/> <col width="364"/> <col width="227"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> II </td> <td colspan="2"> Ponieważ w postępowaniu międzystacyjnym oskarżony miał zatrzymane prawo jazdy, dlatego też na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 kk</a> okres tego zatrzymania został zaliczony na poczet orzeczonego w wyroku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Ponieważ apelacja oskarżonego nie została uwzględniona sąd ad quem obciążył go kosztami sądowymi należnymi za postępowanie odwoławcze. O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> PODPIS </td> </tr> <tr> <td> /-/ Na oryginale właściwy podpis. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> oskarżony </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>