II W 678/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 678/24 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 14 listopada 2024 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk</p> <p>Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek</p> <p>Oskarżyciel ------</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie 14 listopada 2024 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">K.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 22 lipca 2024 roku około godz. 7:40 na trasie <span class="anon-block">P.</span> – <span class="anon-block">K.</span>, prowadząc zespół pojazdów, tj. ciągnik rolniczy <span class="anon-block">marki Z.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wraz z dwoma przyczepami, nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru wyprzedzania innego zespołu pojazdów, w wyniku czego uderzył kołem pierwszej przyczepy w pojazd marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który był w tym czasie w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania jego pojazdu, czy spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującej samochodem osobowym marki <span class="anon-block">S. (...)</span>, <span class="anon-block">K. B. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kodeksu wykroczeń</a> </em> </strong> </p> <p>1.  uznaje obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku przyjmując, że do otarcia pojazdu pokrzywdzonej doszło lewym kołem drugiej osi tylnej przyczepy, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.p.w.</a> zasądza od obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 (trzydziestu) złotych.</p> <table> <colgroup> <col width="342"/> <col width="146"/> <col width="227"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> <p>Na oryginale właściwe podpisy</p> <p>za zgodność</p> <p>st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek</p> </td> </tr> </table> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> 22 lipca 2024 r. około 7:40 kierował ciągnikiem rolniczym <span class="anon-block">Z.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z dwiema przyczepami. Pomiędzy <span class="anon-block">P.</span> a <span class="anon-block">K.</span> pokrzywdzona <span class="anon-block">K. B. (1)</span> kierująca <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">I.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przystąpiła do wyprzedzania ciągnika obwinionego. Pomimo tego <span class="anon-block">M. S.</span> przystąpił do wyprzedzania pojazdu poprzedzającego. W wyniku tego spowodował zagrożenie dla bezpieczeństwa pokrzywdzonej, która podjęła manewr obronny hamując i zjeżdżając do pobocza, jednakże doszło do otarcia jej pojazdu lewym kołem drugiej osi tylnej przyczepy.</p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>zeznania <span class="anon-block">K. B.</span>; dokumentacja fotograficzna; opinia biegłego/</p> <p>Obwiniony ma 70 lat, jest żonaty, na utrzymaniu nie ma nikogo, utrzymuje się z emerytury w wysokości 2500 zł miesięcznie.</p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>dane osobowe obwinionego/</p> <p>Ustalając stan faktyczny, sąd oparł się przede wszystkim na opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, której treść była pełna i jasna.</p> <p>Wiarygodne były zeznania pokrzywdzonej, gdyż znalazły potwierdzenie w treści opinii biegłego. Również bezpośredni kontakt ze świadkiem na rozprawie nie dawał podstaw do kwestionowania szczerości zeznań.</p> <p>Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że podejmując manewr wyprzedzania widział jakiś pojazd za sobą, ale nie był wyprzedzany, a jedynie zauważył, że ktoś tylko „zaglądał i schował się za przyczepę”. Wyjaśnienia obwinionego nie zasługiwały na wiarę, gdyż pozostawały w sprzeczności nie tylko z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonej, ale przede wszystkim z treścią opinii biegłego. Co więcej gdyby przedstawiona przez niego wersja była prawdziwa nie doszłoby do uszkodzeń <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">I.</span>. Skoro tak to nie mogło być wątpliwości, że podejmując manewr wyprzedzania obwiniony nie upewnił się należycie, czy jest wyprzedzany, w wyniku czego nie zauważył pojazdu pokrzywdzonej. Tym samym sąd uznał wyjaśnienia wyłącznie za linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności za popełniony czyn.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> został obwiniony o czyn z art. 86 § 1 k.w.</p> <p>Wykroczenie to popełnia ten kto nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.</p> <p>Rodzajowym przedmiotem ochrony tego przepisu jest bezpieczeństwo w komunikacji, zaś szczególnym - bezpieczeństwo ruchu drogowego. Z ruchem drogowym mamy do czynienia nie we wszystkich miejscach, gdzie odbywa się ruch pojazdów, ale w takich, które są przeznaczone do tego ruchu. Miejscem takim są w szczególności drogi publiczne.</p> <p>Istotą czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> k.w. od strony przedmiotowej jest niezachowanie „należytej ostrożności”, a więc takiej jaka była wymagana w danej sytuacji. Chodzi więc o naruszenie pewnych zgeneralizowanych reguł ostrożnego postępowania – zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Jedna z tych zasad - wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 1)">art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, nakłada na kierującego pojazdem przed wyprzedzaniem obowiązek upewnienia się czy kierujący, jadący za nim, nie rozpoczął wyprzedzania. Nadto kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu zachować szczególną ostrożność.</p> <p>Dla wyczerpania znamion czynu zabronionego z art. 86 § 1 k.w., musi wystąpić skutek w postaci spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zagrożenie bezpieczeństwa musi być przy tym realne i konkretne, choć nie musi dojść do skutku rzeczowego. Wystarczające natomiast dla wyczerpania tego znamienia jest spowodowanie skutku sytuacyjnego np. zmuszenia innej osoby do wykonania nagłego, gwałtownego manewru w celu uniknięcia zderzenia.</p> <p>Wykroczenie to ma charakter powszechny, jego sprawcą może więc być każdy.</p> <p>Wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. zagrożone jest karą grzywny.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne sąd stwierdził, iż obwiniony 22 lipca 2024 r. rozpoczynając manewr wyprzedzania nie upewnił się należycie, czy nie jest już wyprzedzany, w wyniku czego nie zauważył pojazdu pokrzywdzonej. Gdy pokrzywdzona, wyprzedzając znajdowała się już na lewym pasie ruchu – na wysokości przyczep ciągnika, obwiniony dopiero rozpoczął zmianę pasa ruchu. Wskazywało to wprost, że nie zachował szczególnej ostrożności wymaganej przy wyprzedzaniu. Następstwem tego było spowodowanie realnego i konkretnego zagrożenia, które zmusiło pokrzywdzoną do wykonania nagłego, gwałtownego manewru. Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 86 § 1 k.w.</p> <p>Jednocześnie wina obwinionego nie budziła wątpliwości, gdyż dopuścił się on zachowania niezgodnego z prawem, chociaż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł on przy zachowaniu należytej ostrożności działać zgodnie z normą prawną, albowiem jak wynikało z opinii biegłego patrząc w lusterka powinien dostrzec nadjeżdżającego lewym pasem ruchu <span class="anon-block">S.</span>. Przy czym nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające winę.</p> <p>Sąd za popełnione wykroczenie, na podstawie art. 86 § 1 k.w., wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 zł.</p> <p>Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe <br/>i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego obwinionemu wykroczenia, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary. Określając wysokość grzywny uwzględniono to, że obwiniony pobiera niewysokie świadczenie emerytalne. W ocenie sądu obwiniony będzie miał możliwość uiszczenia grzywny wymierzonej w takiej wysokości.</p> <p>Reasumując sąd uznał, iż wymierzona kara spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> od obwinionego zasądzono na rzecz Skarbu Państwa 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 zł.</p> </div>