V GC 846/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V GC 846/24 upr</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem złożonym dnia 13 maja 2024 roku strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> domagała się zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">D. S.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> dr n. med. <span class="anon-block">D. S.</span>” w <span class="anon-block">B.</span> kwoty 646,28 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 520,85 zł od dnia 5 stycznia 2023 roku i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 125,43 zł od dnia 13 maja 2024 roku do dnia zapłaty oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sąd zważył co następuje:</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(8);art. 505(8) § 4)">art. 505^{<!-- -->8}§ 4 k.p.c.</a> w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych, uzasadnienie wyroku ogranicza się do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Podstawę prawną żądania pozwu stanowią niżej wyjaśnione przepisy prawa przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1)">art. 805 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353;art. 353 § 1)">art. 353 § 1 k.c.</a>, zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 1;art. 354 § 2)">art. 354 § 1 i 2 k.c.</a>).</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535;art. 535 § 1)">art. 535 § 1 k.c.</a> Zgodnie z tym przepisem przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Przy sprzedaży jako umowie wzajemnej świadczenia stron powinny być spełnione równocześnie, chyba że m.in. z umowy stron wynika, że jedna ze stron obowiązana jest do wcześniejszego świadczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 488;art. 488 § 1)">art. 488 § 1 k.c.</a>).</p> <p>W niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, iż Sąd miał do czynienia z transakcjami handlowymi zawartymi pomiędzy przedsiębiorcami w ramach wykonywanych działalności gospodarczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 roku o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (dalej jako „ustawa”),</p> <p>Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:</p> <p>1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;</p> <p>2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie.</p> <p>W okolicznościach niniejszej sprawy bezsporne jest, że powódka sprzedała pozwanej określone każdorazowo w poszczególnych fakturach VAT towary, które zostały jej wydane, czemu pozwana nie zaprzeczała. Bezspornym pozostaje, że pozwana nie kwestionowała należności głównej oraz odsetek wskazanych przez powódkę, jak również ilość dni opóźnienia.</p> <p>Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, wierzycielowi od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, równowartość kwoty: 1) 40 euro - gdy wartość świadczenia pieniężnego nie przekracza 5000 złotych; 2) 70 euro - gdy wartość świadczenia pieniężnego jest wyższa niż 5000 złotych, ale niższa niż 50 000 złotych.</p> <p>Wobec tego, biorąc pod uwagę regulacje zawarte w przepisach art. 10 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy wskazać należy, że jedynym warunkiem powstania prawa wierzyciela do rekompensaty jest nabycie prawa do odsetek w transakcjach handlowych. Zatem skoro wierzyciel nabył prawo do odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych, to nabył również prawo do rekompensaty.</p> <p>Skoro zaś, jak wyżej wskazano strona powodowa miała uprawnienie do żądania odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych, mogła także skutecznie domagać się zasądzenia równowartości 40 euro od zapłaty po terminie płatności należności 3.324,02 zł wynikającej z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> z dnia 11 sierpnia 2022 roku oraz – równowartości 70 euro od zapłaty po terminie płatności należności 9.951,66 zł wynikającej z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> z dnia 21 sierpnia 2022 roku.</p> <p>Uwzględniając, że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie dotyczy także odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty odsetek skapitalizowanych od dnia wytoczenia powództwa, wskazać należy, że Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481 § 2)">§ 2</a> powołanego przepisu, jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy zawarcie i realizacja każdej kolejno zawieranej umowy następowało poprzez składanie zamówień przez pozwaną u powódki, zatem każde zamówienie należało zakwalifikować jako umowę sprzedaży. Każda transakcja sprzedaży była dokumentowana osobną fakturą, na której podstawie następowała dostawa towaru, i zapłata ceny przez pozwaną. Stąd każda kolejna faktura dokumentowała odrębną transakcję handlową, co uzasadniało naliczenie kwoty rekompensaty od każdej z tych dwóch faktur. Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy, jeżeli strony transakcji handlowej zastrzegły w umowie, że świadczenie pieniężne będzie następować częściami, uprawnienie do kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, oraz do zwrotu kosztów odzyskiwania należności, o których mowa w art. 10 ust. 2 ww. ustawy - przysługuje odrębnie od niezapłaconej części. W niniejszej sprawie świadczenie między stronami było spełniane częściami i sukcesywnie, w zależności od składanego zamówienia, w oparciu o dostarczane faktury VAT odpowiadające składanemu przez stronę pozwaną zamówieniu. Tym samym rekompensata za koszty odzyskiwania należności przysługuje od każdego świadczenia częściowego objętego fakturą VAT (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 27 lutego 2018 r. sygn. akt: V ACa 1107/17).</p> <p>W niniejszej sprawie pozwany uważał powództwo za niezasadne z uwagi na to, że powód nie podjął żadnych czynności windykacyjnych względem dłużnika, wywodząc dalej, iż skoro powód nie poniósł żadnych kosztów związanych z windykacją, to nie przysługują mu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności. Pozostałe przesłanki rekompensaty nie były kwestionowane. Pozwana podniosła także, że powód przez okres czterech miesięcy dysponował nadpłatą w kwocie 3627,64 zł. dokonaną we wrześniu 2022 roku , czerpiąc z tego tytułu korzyści. Pozwana wezwała do zwrotu nadpłaty w dniu 10 stycznia 2023r., która została dokonana w dniu 20 stycznia 2023r. Dlatego powódka winna zwrócić dla pozwanej odsetki za brak niezwłocznego zwrotu nadpłaty w kwocie 193,90 zł. oraz rekompensaty koszty odzyskiwania należności w kwocie 187,92 zł. Stanowisko to jest nieprawidłowe. Jeszcze raz wskazać należy, że zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:</p> <p>1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;</p> <p>2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie.</p> <p>Tymczasem przy świadczeniu nienależnym nie mamy do czynienia ze spełnieniem świadczenia, a zatem odsetki we wskazanej wysokości i rekompensata nie należą się pozwanej. Sąd nie zastosował też <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc.</a> Co prawda powódka dysponowała kwotą wskazaną przez pozwaną przez okres 4 miesięcy, lecz po wezwaniu natychmiast kwotę tę zwróciła. Nie matu zatem naruszenia etyki biznesu i dobrych obyczajów kupieckich.</p> <p>W związku z tym powództwo należało uwzględnić w całości.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1);art. 98 § 3)">art. 98 § 1, 1^{<!-- -->1} i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> Strona pozwana przegrała sprawę, co uzasadniało włożenie na pozwaną obowiązek zwrotu wszystkich kosztów procesu. Na zasądzoną kwotę 387 zł złożyły się następujące należności:</p> <p>- 270 zł tytułem wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935);</p> <p>- 100 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu;</p> <p>- 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p> <p>Kwota ta została zasądzona wraz z wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, zgodnie z treścią brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a>, w myśl którego, od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>Sędzia Anna Jermak</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1. Odnotować w systemie.</p> <p>2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.</p> <p>Sędzia Anna Jermak</p> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 6 grudnia 2024 roku</p> </div>