Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 571/16

Sądy powszechne2016-12-15
Sygnatura
I C 571/16
Data orzeczenia
2016-12-15
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Tomasz Makaruk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 571/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Zambrowie Wydział I Cywilny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSR Tomasz Makaruk <br/>Protokolant Aleksandra Bzura </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w Zambrowie na rozprawie <br/>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę 1.354,55 zł</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 1.354,55 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt cztery i 55/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 lutego 2016 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 445 (czterysta czterdzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 377 (trzysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>III.  nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Zambrowie) od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 349,50 (trzysta czterdzieści dziewięć i 50/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 571/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 1.354,55 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 lutego 2016 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powódka wskazała, iż w dniu 5 stycznia 2016 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd <span class="anon-block">H. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, należący do <span class="anon-block">E. W.</span>. Sprawca kolizji miał wykupione ubezpieczenie obowiązkowe OC u pozwanej. Jeszcze tego samego dnia po kolizji, <span class="anon-block">E. W.</span> zleciła naprawę uszkodzonego pojazdu <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span>, a na czas naprawy wynajęła pojazd zastępczy w cenie 135 zł netto za każdy rozpoczęty dzień najmu. Za usługę najmu pojazdu zastępczego, która to usługa była świadczona przez 11 dni, została wystawiona <span class="anon-block">faktura nr (...)</span> z dnia 18 stycznia 2016 r. na kwotę 1.826,55 zł brutto. W dniu 5 stycznia 2016 r. <span class="anon-block">E. W.</span> zawarła umowę o przelew wierzytelności z polisy OC sprawcy w celu pokrycia całkowitego kosztu najmu pojazdu zastępczego z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Z kolei w dniu 18 stycznia 2016 r. została zawarta umowa o powierniczy przelew wierzytelności w celu jej ściągnięcia z polisy OC sprawcy szkody w pojeździe <span class="anon-block">H. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> między <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Decyzją z dnia 5 lutego 2016 r. <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przyznało, tytułem zasadnych kosztów najmu pojazdu kwotę 472 zł brutto, uznając, iż okres zasadnego najmu wynosił 4 dni, a stawka najmu za jeden dzień została zredukowana do kwoty 118 zł brutto. W pozostałym zakresie odmówił pokrycia należności wynikającej z <span class="anon-block">faktury (...)</span> .</p> <p>W sprzeciwie złożonym od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o oddalenie powództwa w całości, wskazując, iż całe należne powódce odszkodowanie w związku ze zdarzeniem z dnia 5 stycznia 2016 r. zostało już jej wypłacone. Pozwana zarzuciła bezzasadne zawyżenie dobowej stawki oraz okresu najmu pojazdu zastępczego. W jej ocenie czas niezbędny na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed kolizji wynosił 4 dni, a stawką właściwą jest stawka 118 zł brutto za dobę, za którą to stawkę pozwana zaoferowała <span class="anon-block">E. W.</span> pojazd zastępczy klasy B. Pozwana wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka <span class="anon-block">E. W.</span> oraz o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ds. rzeczoznawstwa samochodowego na okoliczność ustalenia okresu najmu pojazdu zastępczego na czas naprawy <span class="anon-block">H. (...)</span>, a także uzasadnionego kosztu najmu pojazdu zastępczego, ustalonego w oparciu o stawki powszechnie stosowane na terenie <span class="anon-block">Z.</span> i okolic.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 5 stycznia 2016 r. doszło w <span class="anon-block">B.</span> do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd <span class="anon-block">H. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, należący do <span class="anon-block">E. W.</span>. Sprawca zdarzenia miał wykupione ubezpieczenie obowiązkowe OC w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W następstwie przedmiotowej kolizji w <span class="anon-block">H.</span> został między innymi zdeformowany błotnik przedni lewy, który przesunięty w stronę drzwi przednich lewych blokował ich otwarcie. Po kolizji kierująca <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">E. W.</span> opuściła swój pojazd przez drzwi pasażera.</p> <p>Jeszcze tego samego dnia po kolizji, <span class="anon-block">E. W.</span> udała się do autoryzowanego serwisu <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> i zleciła naprawę uszkodzonego pojazdu <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, a na czas naprawy wynajęła pojazd zastępczy klasy B – <span class="anon-block">f. (...)</span>, w cenie 135 zł netto za każdy rozpoczęty dzień najmu. Pojazd ten był jej niezbędny do dojazdów na uczelnię w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie mieszkała i studiowała, a także celem wyjazdu w weekend do <span class="anon-block">Z.</span>, do domu rodzinnego.</p> <p>Zgłoszenie szkody do ubezpieczyciela nastąpiło w dniu 5 stycznia 2016 r.</p> <p>W dniu 15 stycznia 2016 r. został przekazany <span class="anon-block">E. W.</span> naprawiony samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> i tego samego dnia <span class="anon-block">E. W.</span> oddała <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> pojazd zastępczy.</p> <p>Niezbędny rzeczywisty czas naprawy pojazdu należącego do <span class="anon-block">E. W.</span>, a uszkodzonego w wyniku zdarzenia z dnia 5 stycznia 2016 r., wyniósł 11 dni. Średni koszt wynajmu pojazdu zastępczego klasy B na terenie <span class="anon-block">B.</span> i okolic wynosi 133,75 zł netto za dobę.</p> <p>Za usługę najmu pojazdu zastępczego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> wystawiła w dniu 18 stycznia 2016 r. <span class="anon-block">fakturę nr (...)</span> na kwotę 1.826,55 zł brutto.</p> <p>Decyzją z dnia 5 lutego 2016 r. <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przyznało, tytułem zasadnych kosztów najmu pojazdu kwotę 472 zł brutto, uznając, iż okres zasadnego najmu wynosił 4 dni, a stawka najmu za jeden dzień została zredukowana do kwoty 118 zł brutto.</p> <p>W dniu 5 stycznia 2016 r. <span class="anon-block">E. W.</span> zawarła umowę o przelew wierzytelności z polisy OC sprawcy w celu pokrycia całkowitego kosztu najmu pojazdu zastępczego z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Z kolei w dniu 18 stycznia 2016 r. została zawarta umowa o powierniczy przelew wierzytelności w celu jej ściągnięcia z polisy OC sprawcy szkody w pojeździe <span class="anon-block">H. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> między <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> nie przesłało <span class="anon-block">E. W.</span> akceptowanego przez siebie cennika stawek dziennego najmu pojazdu.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: zeznania świadków <span class="anon-block">E. W.</span> (k.96v-97), <span class="anon-block">D. B.</span> (k.97), umowę najmu pojazdu (k.17), oświadczenie (k.22), zlecenie naprawy (k.23), fakturę (k.24), załącznik do umowy najmu (k.25), kalkulację naprawy (k.26-31), wyliczenie (k.32), protokół zamówienia części (k.33), protokół odbioru części (k.34,35), protokół odbioru pojazdu po naprawie (k.36), protokół zdania pojazdu zastępczego (k.37), umowę przelewu wierzytelności (k.39), kserokopię dowodu rejestracyjnego (k.45-46), umowę o powierniczy przelew wierzytelności (k.47), pismo (k.48), decyzję (k.51-53), email z załącznikiem (k.85-86), akta szkody (k.94), opinię <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> (k. 112-117).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513)">art. 513 kc</a> dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Podkreślić przy tym należy, iż obydwie strony postępowania były reprezentowane przez fachowych pełnomocników, a zatem w pełni znane im były zasady obowiązujące w procesie cywilnym.</p> <p>Sąd uwzględnił wszystkie wnioski dowodowe zgłoszone przez pozwaną, zaś oddalił wnioski powódki o przesłuchanie <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">K. C.</span>, <span class="anon-block">W. Ż.</span>, jako zgłoszone na okoliczności, które nie były pomiędzy stronami sporne (punkt 2 postanowienia Sądu z k. 97v). W istocie bowiem spór w sprawie ograniczał się do dwóch kwestii – ilości dni niezbędnych na przywrócenie pojazdu <span class="anon-block">H. (...)</span> do stanu sprzed kolizji z 5 stycznia 2016 r. oraz wysokości stawki za dobę najmu pojazdu zastępczego.</p> <p>Jeśli chodzi o pierwsze ze spornych zagadnień, to w świetle zgodnych zeznań świadków przesłuchanych w sprawie – <span class="anon-block">E. W.</span> i <span class="anon-block">D. B.</span> nie budzi wątpliwości, iż pojazd <span class="anon-block">H. (...)</span> po kolizji z dnia 5 stycznia 2016 r. nie nadawał się do korzystania bez naprawy – nie otwierały się drzwi od strony kierowcy, co nie tylko wpływało na brak wygody w korzystaniu z pojazdu, ale też zagrażało bezpieczeństwu podróżnych. Jak wskazali biegli w swojej opinii „Zablokowanie drzwi lub brak możliwości ich normalnego otwarcia w kabinie pasażerskiej dyskryminuje pojazd z bezpiecznego poruszania się w ruchu drogowym, taki pojazd w trakcie kontroli technicznych badań okresowych nie zostałby dopuszczony do ruchu i nie spełniałby wymagań dotyczących Warunków Technicznych Pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia zgodnie z Dz. U. poz. 305 z dnia 30 stycznia 2015 r.”. Wyżej wskazani świadkowie potwierdzili także, iż naprawa pojazdu trwała od 5 do 15 stycznia 2016 r.. Ponieważ jednak sam fakt wykonywania w tym okresie naprawy nie przesądza automatycznie o zasadności żądania zwrotu na rzecz poszkodowanego kosztów najmu pojazdu zastępczego, koniecznym i celowym było zajęcie stanowiska w tym przedmiocie przez biegłych posiadających wiadomości specjalne. W opinii z dnia 15 listopada 2016 r. biegli wskazali, iż w przedmiotowej sprawie rzeczywisty czas naprawy powinien wynosić 11 dni, a składa się na niego: okres od dnia powstania szkody do dnia dokonania oględzin przez Rzeczoznawcę <span class="anon-block">T. A.</span> – 4 dni, okres od wizyty Rzeczoznawcy w dniu oględzin tj. 8.01.2016 r. do przesłania Kalkulacji <span class="anon-block">N.</span> przez <span class="anon-block">T. A.</span> 11.01.2016 r. – 3 dni, okres od przedstawienia Kalkulacji Naprawy przez <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 12.01.2016 r. do weryfikacji przez <span class="anon-block">T. A.</span> w dniu 15.01.2016 r. – 4 dni. Jednocześnie biegli wskazali, iż okres naprawy pojazdu – w zaokrągleniu 3 dni, nie został doliczony do rzeczywistego czasu naprawy, albowiem jak wynika z akt sprawy serwis nie czekał na akceptację Kalkulacji <span class="anon-block">N.</span> przez <span class="anon-block">T. A.</span> do dnia 15.01.2016 r. i zaczął naprawę już w dniu 12.01.2016 r.</p> <p>W ocenie Sądu powyższe stanowisko biegłych zasługuje w pełni na podzielenie, jako oparte na ich fachowej wiedzy i doświadczeniu, a także mające oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym zeznaniach świadków. Również fachowi pełnomocnicy stron nie kwestionowali powyższych ustaleń biegłych. Stąd też zasadnym jest, w ocenie Sądu, przyjęcie, że rzeczywisty czas naprawy <span class="anon-block">H. (...)</span> wynosił 11 dni i w tym czasie zasadnym było korzystanie przez poszkodowaną, która nie dysponowała żadnym innym pojazdem, z samochodu zastępczego.</p> <p>Drugą sporna kwestią była wysokość stawki za najem, jaką powinien zwrócić ubezpieczyciel. W tej kwestii Sąd uwzględniając wniosek pozwanej także zasięgnął opinii biegłych, którzy ustalili, że średnia dobowa stawka najmu samochodu klasy B w <span class="anon-block">B.</span> i okolicach wynosi 133,75 zł netto. Przy czym pokreślić należy, iż uszkodzony samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> należy do klasy wyższej tj. klasy C i poszkodowana miała prawo skorzystać z samochodu zastępczego tej właśnie klasy, a więc stawka za jego najem byłaby kilkadziesiąt złotych wyższa. Nie mniej jednak nawet biorąc pod uwagę średnie stawki za najem pojazdu zastępczego klasy B – 133,75 zł netto, stawka 135 zł netto, jaką policzyła <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> nie może być skutecznie kwestionowana, jako odbiegająca od przeciętnych stawek stosowanych na lokalnym rynku. Podkreślić także należy, iż w zgromadzonym materiale dowodowym nie znajdują potwierdzenia zarzuty pozwanej, jakoby <span class="anon-block">E. W.</span> z sobie tylko znanych przyczyn nie skorzystała z oferty najmu pojazdu zastępczego zaoferowanego przez pozwaną. Z wiarygodnych zeznań świadka <span class="anon-block">E. W.</span> wynika, iż do maila przesłanego do świadka, a opatrzonego datą 5.01.2016 r. nie były dołączone stawki za najem pojazdu. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> to na pozwanej spoczywał ciężar udowodnienia, iż taki załącznik został przesłany świadkowi, czego jednak pozwana nie wykazała. Niezależnie od tego wskazać trzeba, iż <span class="anon-block">E. W.</span> zawarła umowę najmu pojazdu zastępczego jeszcze przed sporządzeniem maila przez pozwaną – mail odnosi się już do zgłoszenia szkody, a zatem w chwili zawierania tej umowy świadek nie miała świadomości odnośnie stawek najmu pojazdów oferowanych przez pozwaną. Pozwana nie wykazała także, aby takie informacje przekazywała kiedykolwiek wcześniej poszkodowanej.</p> <p>Dlatego też mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, że pozwana z należnej powódce kwoty 1.826,55 zł, zapłaciła jedynie 472 zł, powództwo znajdujące oparcie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 kc</a> zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, obciążając nimi w całości pozwaną, jako stronę przegrywająca.</p> </div>