III AUa 774/16

<p>Sygn. akt III AUa 774/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 15 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Małgorzata Pasek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Małgorzata Rokicka - Radoniewicz (spr.)</p> <p>SA Elżbieta Czaja</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: protokolant sądowy Joanna Malena</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">B. H.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p>na skutek apelacji <span class="anon-block">B. H.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie</p> <p>z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt VII U 1391/15</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Małgorzata Pasek Elżbieta Czaja </p> <p>III AUa 774/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> decyzją z dnia 1 lipca 2015 roku odmówił <span class="anon-block">B. H.</span> prawa do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz.U z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.). W uzasadnieniu organ emerytalny wskazał, iż odmawia ustalenia prawa do emerytury z uwagi na to, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 roku nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze oraz nie został udowodniony wymagany 25 letni okres ogólnego stażu pracy.</p> <p>Od tej decyzji odwołanie do Sądu Okręgowego w Lublinie złożył <span class="anon-block">B. H.</span>, wnosząc o jej zmianę i ustalenia prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że brak daty wystawienia dokumentu przez zakład pracy nie jest okolicznością dyskwalifikującą możliwość zaliczenia jako pracy w warunkach szczególnych, okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, podobnie jak nie wskazanie przepisów resortowych w świadectwie pracy z dnia 10 grudnia 2004 r. Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 10 maja 2016 roku oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, że <span class="anon-block">B. H.</span> <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, w dniu 28 kwietnia 2015 roku złożył wniosek o emeryturę. W jego treści zawarł oświadczenie o tym, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku oraz uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania organ rentowy decyzją z dnia 1 lipca 2015 roku ustalił wnioskodawcy na dzień 1 stycznia 1999 roku łączny okres podlegania ubezpieczeniom w wymiarze 22 lat 10 miesięcy i 20 dni okresów składkowych. Ponadto organ rentowy zaliczył wnioskodawcy do stażu pracy w warunkach szczególnych okres wynoszący 4 lata, 6 miesięcy i 26 dni.</p> <p>W celu dokonania niezbędnych ustaleń na okoliczność pracy <br/>w gospodarstwie rolnym Sąd dopuścił dowody z dokumentów znajdujących się w aktach ZUS i aktach osobowych wnioskodawcy, tj. oświadczenie wnioskodawcy w sprawie braków dokumentów, zaświadczenie o zameldowaniu oraz dowody osobowe w postaci zeznań wnioskodawcy oraz świadków <span class="anon-block">H. K.</span> oraz <span class="anon-block">D. K.</span>. Sąd obdarzył wiarą również co do zasady zgromadzone w sprawie dowody nieosobowe w postaci dokumentów, znajdujące się w aktach organu rentowego. Ich treść nie była kwestionowana przez żadną ze stron, nie budziły one również wątpliwości Sądu.</p> <p> <span class="anon-block">B. H.</span> mieszkał i uczył się w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie rodzice wnioskodawcy mieli gospodarstwo rolne o powierzchni 0,79 ha, położone <br/>w osiedlu „<span class="anon-block">(...)</span>”. Dnia 17 września 1975 roku w sprawie ustalenia terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane w osiedlu „<span class="anon-block">(...)</span>” przedmiotowe grunty przeszły z mocy prawa na własność Skarbu Państwa. <br/>Wnioskodawca zamieszkiwał wraz z rodzicami i sześciorgiem rodzeństwa w <span class="anon-block">B.</span> w odległości około 4 km od gospodarstwa. W gospodarstwie uprawiane było zboże, owies, truskawki, buraki i ziemniaki. Hodowane były 3-4 świnie, 1 krowa i drób. Gospodarstwo nie było zmechanizowane i nie posiadało konia. W gospodarstwie pracowała matka, ojciec, rodzeństwo i wnioskodawca. Przy czym matka zajmowała się wyłącznie pracą w gospodarstwie a ojciec zatrudniał się jedynie dorywczo, stale wykonując pracę gospodarskie. Skarżący latem jeździł rowerem co drugi dzień z miejsca zamieszkania po szkole po liście dla krów, plewił truskawki, pomagał przy sadzeniu i wykopkach ziemniaków. W okresie zimowym uczestniczył w omłotach. Zważywszy na okres nauki mógł on wykonywać prace gospodarskie jedynie po zajęciach szkolnych (w okresie wakacyjnym pełne dni).</p> <p>Z poczynionych ustaleń wynika, że wnioskodawca nie mógł pracować <br/>w spornym okresie przynajmniej 4 godziny dziennie w gospodarstwie rolnym rodziców. Niewielka powierzchnia gospodarstwa rolnego, duża ilość członków rodziny, w tym niepracująca matka oraz niewielka ilość inwentarza wskazują, że wnioskodawca mógł świadczyć jedynie pomoc w jego prowadzeniu. <br/>W okresach zimowych wnioskodawca uczestniczył tylko przez krótki okres czasu w omłotach. Wobec powyższego Sąd nie dał wiary zeznaniom wnioskodawcy, że pracował 6-8 godzin dziennie w gospodarstwie rodziców również w okresie zimowym.</p> <p>Wnioskodawca otrzymał świadectwo ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej 12 czerwca 1974 roku a od 30 września 1974 r. rozpoczął pracę <br/>w<span class="anon-block">(...)</span>S.A w <span class="anon-block">B.</span>. W październiku 1975 wnioskodawca podjął służbę wojskową.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, że przesłanka zaliczenia do okresów składkowych okresu pracy w gospodarstwie rolnym w ilości odpowiadającej, co najmniej połowie pełnego wymiaru czasu pracy, jednolicie akceptowana w orzecznictwie, wiąże się z poglądem, iż praca ta ma mieć charakter ciągły, co oznacza nastawienie ubezpieczonego na stałe świadczenie pracy w gospodarstwie rolnym (gotowość do jej świadczenia, dyspozycyjność) i odpowiadającą temu nastawieniu niezmienną możliwość skorzystania z jego pracy przez rolnika, a negatywną przesłanką staje się doraźna pomoc w wykonywaniu typowych obowiązków domowych, czy wykonywanie w gospodarstwie rolnym prac o charakterze dorywczym, okazjonalnie i w wymiarze niższym od połowy pełnego wymiaru czasu pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 8 marca 2010 r., II UK 305/10; z 4 października 2006 r., II UK 42/06, OSNP 2007 nr 19-20, poz. 292 oraz z 10 maja 2000 r., II UKN 535/99, OSNP 2001 Nr 21, poz. 650). Warunek ten zachowuje aktualność, pomimo zastrzeżenia, że należy zachować daleko posuniętą ostrożność w przenoszeniu kryteriów objęcia ubezpieczeniem domowników rolnika na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 6;art. 6 ust. 2)">art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (tekst jedn.: Dz. U. Z 2008 r., Nr 50, poz. 291 z późn. zm.) na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jedn.: Dz. U. Z 2013 r., poz. 1440). Przepis art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach nie jest bowiem wyraźnie adresowany do osób objętych ubezpieczeniem społecznym z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym (domowników) ani do osób zatrudnionych w gospodarstwie rolnym na podstawie umowy o pracę (pracowników); reguluje kwestie stażu emerytalnego wymaganego od innych ubezpieczonych niż rolnicy. Prawidłowa wykładnia art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wymaga zatem gotowości (dyspozycyjności) do wykonywania pracy we wskazanym wyżej rozumieniu. W tym znaczeniu za pracę w gospodarstwie rolnym, o której mowa w powołanym przepisie, nie może być uznana pomoc o charakterze doraźnym, wykonywana jedynie w okresach krótkich przerw i zwolnień od zajęć szkolnych.</p> <p>Sąd Okręgowy w pełni podzielił stanowisko Sądu Najwyższego przyjęte <br/>w tej tezie. Zdaniem Sądu charakter świadczonej pomocy przez <span class="anon-block">B. H.</span> przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego rodziców wyczerpuje znamiona tej tezy.</p> <p>Sąd Okręgowy orzekł, że w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2015. poz. 748 j.t.) wnioskodawca urodzony po dniu 31 grudnia 1948 roku mógłby uzyskać prawo do emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32 – czyli 60 roku życia, pod warunkiem osiągnięcia w dniu wejścia w życie ustawy 15 letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okresu składkowy i nieskładkowego wynoszącego 25 lat. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że wnioskodawca osiągnął wiek 60 lat nie przystąpił również do otwartego funduszu emerytalnego. Jednakże nie została spełniona przesłanka wymaganego 25 letniego okresu zatrudnienia.</p> <p>Sąd nie prowadził postępowania dowodowego na okoliczność ewentualnego wykonywania pracy w szczególnych warunkach w trakcie innych okresów zatrudnienia wnioskodawcy. Ustalenia w tym zakresie nie miałyby żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, nie dawałyby też skarżącemu podstaw do dodatkowych roszczeń. Dalsze prowadzenie postępowania spowodowałoby więc jedynie jego wydłużenie, które w okolicznościach sprawy niniejszej należało ocenić jako zbędne.</p> <p>Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności oraz w świetle powołanych przepisów, należy stwierdzić, że <span class="anon-block">B. H.</span> nie legitymuje się 25 letnim stażem pracy. Tym samym wnioskodawca nie spełnił kumulatywnych przesłanek nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia, <br/>w związku z czym nie było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.</p> <p>Od tego wyroku apelację wniósł wnioskodawca <span class="anon-block">B. H.</span> zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał obrazę prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 23;art. 23 § 1)">art.23 § 1 kpc</a> poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez błędne przyjęcie, że pracę w gospodarstwie rodziców wykonywał tylko doraźnie, że nie mógł pracować przez 4 godziny dziennie, oraz przyjęcie, że nie legitymuje się 25 letnim stażem pracy.</p> <p>Wnosił o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie odwołania w całości ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie stwierdza naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przy dokonywaniu przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych. Istotą sprawy było ustalenie, czy w okresie uczęszczania do szkoły ponadpodstawowej wnioskodawca wykonywał w gospodarstwie rolnym pracę w wymiarze połowy obowiązującego czasu pracy i czy ten okres można potraktować jako okres uzupełniający i doliczyć do udowodnionego okresu ubezpieczenia. Sąd Okręgowy bardzo dokładnie i wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe zmierzające do wyjaśnienia, czy wnioskodawca świadczył pracę w gospodarstwie rolnym rodziców w wymiarze umożliwiającym uwzględnienie tego okresu pracy dla potrzeb ustalenia emerytury. Wydając wyrok, Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach świadków zgłoszonym przez wnioskodawcę i wyjaśnieniach złożonych przez niego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art.299 KPC</a> Z dowodów tych wynika, że wnioskodawca, uczęszczając do szkoły dziennej – Zasadniczej Szkoły Zawodowej nie mógł poświęcić tyle czasu na prace w gospodarstwie rolnym rodziców, aby można byłoby potraktować ten okres jako pracy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 10;art. 10 ust. 1;art. 10 ust. 1 pkt. 3)">art.10 ust.1 pkt.3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2016 roku, poz.778). Zajęcia szkolne trwały zazwyczaj 6-8 godzin, poza tym wnioskodawca musiał przygotować się do zajęć, odrobić prace domowe, co w ciągu tygodnia wymagało sporo czasu. Przy obciążeniu obowiązkami szkolnymi nie było możliwe stałe świadczenie pracy w gospodarstwie rolnym. Zwłaszcza, że nie było ono duże i były w nim uprawniane zwyczajowe rośliny nie wymagające stałej pracy (poza truskawkami, ale to uprawa sezonowa).</p> <p>Sąd Apelacyjny podziela pogląd wyrażony przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu, że pomoc w pracach przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego przez dziecko uczęszczające do szkoły ponadpodstawowej nie jest pracą w gospodarstwie rolnym i ma jedynie charakter pomocy rodzinnej, wypełniającej dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 91;art. 91 § 2)">art.91 § 2 kro</a>. Praca wnioskodawcy nie miała charakteru stałej, a była jedynie pomocą w wykonywaniu typowych obowiązków domowych, zwyczajowo wymaganych od dziecka, będącego członkiem wspólnoty rodzinnej i jako taka nie stanowi podstawy do uwzględnienia jej do stażu ubezpieczeniowego. Dopuszczalność uwzględnienia przypadających przed dniem 1 stycznia 1983 roku okresów pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia jako okresów składkowych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 10;art. 10 ust. 1;art. 10 ust. 1 pkt. 3)">art.10 ust.1 pkt.3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> odnosi się do okresów pracy w rolnictwie w typowym codziennym rozmiarze koniecznym do prowadzenia gospodarstwa rolnego, która wymagała stałego wykonywania lub pozostawania w gotowości do świadczenia normalnych obowiązków rolnych przynajmniej w wymiarze połowy czasu pracy obowiązującego pracowników. Słusznie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że obowiązki szkolne w ramach uczęszczania do szkoły ponadpodstawowej wykluczały taki charakter pracy. Sytuacja taka była wielokrotnie oceniana przez Sąd Najwyższy, nie tylko w powołanych przez Sąd Okręgowy orzeczeniach, ale też w wyrokach z dnia 7 listopada 1997 roku w sprawie II UKN 318/97 (OSNAPiUS 1998, Nr 16, poz.491).</p> <p>Sąd Okręgowy postępowanie dowodowe przeprowadził prawidłowo, a ocena dowodów została dokonana bez przekroczenia granic zakreślonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 § 1 KPC</a>. Pogląd prawny Sądu Okręgowego został należycie uzasadniony, a wywody w tym zakresie są logiczne i wyczerpujące i dokonane na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego i powołaniem się na orzecznictwo Sądu Najwyższego w podobnych stanach faktycznych i prawnych. Rozstrzygnięcie zostało oparte na właściwej podstawie prawnej. Chybiony zatem jest zarzut apelacji w przedmiocie niewłaściwej oceny materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy i wadliwej interpretacji poszczególnych wypowiedzi świadków i wnioskodawcy.</p> <p>Sąd Apelacyjny w pełni podziela ustalenia faktyczne i argumentację prawną Sądu Okręgowego i przyjmuje za swoje. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania.</p> <p>Pozostałe wywody apelacji sprowadzając się do podważenia oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy i stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami tego Sądu. Sąd Okręgowy wyczerpująco w uzasadnieniu wypowiedział się, co do powodów, dla których oparł się na dowodach przedstawionych przez wnioskodawcę i ocenił ich przydatność dla dokonania ustaleń faktycznych. Sąd Apelacyjny nie znajduje podstaw do uznania, że przy tej ocenie została przekroczona granica swobodnej oceny dowodów i naruszony został przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 2)">art.233 § 2 KPC</a>. Przepis ten zawiera nakaz - nie doznający wyjątku, aby wyrażona ocena w aspekcie wiarygodności dokonana była na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału w sprawie oraz uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu (por. m. in. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1996 r., III CKN 8/96 - OSNC 1997, nr 3, poz. 30) Wyraz tej oceny Sądu Okręgowego znalazł się w motywach wyroku, a zatem uzasadnienie zaskarżonego wyroku w pełni odpowiada wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 KPC</a>. Należy jedynie zgodzić się z podnoszonym przez wnioskodawcę zarzutem, ze w treści uzasadnienia zostało mylnie wpisane nazwisko <span class="anon-block">K. M.</span>, ale ten błąd nie dyskwalifikuje wartości merytorycznej rozstrzygnięcia. Został on popełniony przez przytaczaniu podstawy prawnej wyroku i nie dotyczy ustaleń faktycznych.</p> <p>Z tych względów i na mocy powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 KPC</a> Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.</p> </div>