VI Ka 733/16

<p>Sygn. akt VI Ka 733/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz</p> <p>Sędziowie: SO Beata Tymoszów (spr.)</p> <p>SO Anita Jarząbek - Bocian</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska</p> <p>przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej</p> <p>po rozpoznaniu dnia 15 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">J. W.</span>, syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">L.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie</p> <p>z dnia 1 marca 2016 r. sygn. akt IV K 1233/14</p> <p>w odniesieniu do <span class="anon-block">J. W.</span> wyrok zmienia tylko w ten sposób, że za podstawę jego skazania przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> (w brzmieniu przed dniem 1 lipca 2015 r.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, zaś za podstawę wymierzonej mu kary przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a>, w pozostałej zaskarżonej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej za drugą instancję, wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Beata Tymoszów SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Anita Jarząbek - Bocian</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie wydanego w sprawie VI Ka 733/16</em> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. W.</span> został oskarżony o to, że dnia 4 października 2011 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. R.</span>, dokonał włamania do Pawilonu nr <span class="anon-block">(...)</span> mieszczącego się na <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w ten sposób, że uszkadzając okno w pawilonie dostał się do środka i zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci pieniędzy w kwocie 700 złotych, czym działał na szkodę <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </p> <p>Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 01 marca 2016 roku (sygn. akt: IV K 1233/14), Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie uznał obu oskarżonych za winnych tego, że w dniu 4 października 2011r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu dokonali włamania do Pawilonu nr <span class="anon-block">(...)</span> mieszczącego się na <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w ten sposób, że uszkadzając okno w pawilonie dostali się do środka i zabrali w celu przywłaszczenia mienie w postaci pieniędzy w kwocie nie wyższej niż 500 złotych, jednocześnie swoim działaniem uszkodzili cudzą rzecz w postaci kasy fiskalnej powodując tym stratę o wartości 1722 złotych, czym działali na szkodę <span class="anon-block">P. J. (1)</span>, co stanowiło przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> skazał <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">K. R.</span> na kary po roku pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na poczet tej kary zaliczył <span class="anon-block">J. W.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając do pełnego dnia, od dnia 4.10.2011r. do dnia 6.10.2011r.. Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> zobowiązał <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">K. R.</span> do solidarnego naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> kwoty 2.222 złotych. Sąd zwolnił oskarżonych od uiszczenia w całości kosztów sądowych, a wydatkami obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. W.</span>, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej kary i środka karnego. Stawiając zarzuty:</p> <p>1. rażącej niewspółmierności kary poprzez wymierzenie kary roku bezwzględnego pozbawienia wolności, a nie zastosowania środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> pomimo rozważenia jego zastosowania przez Sąd oraz pomimo tego, że – zdaniem skarżącego – przedmiotowy czyn nie kwalifikował się na orzeczenie kary bezwzględnej, mimo uprzedniej karalności oskarżonego <span class="anon-block">J. W.</span>,</p> <p>2. obrazy przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> poprzez zobowiązanie <span class="anon-block">J. W.</span> solidarnie z oskarżonym <span class="anon-block">K. R.</span> do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. J. (1)</span> kwoty 2 222,00 zł w sytuacji, w której oskarżony <span class="anon-block">W.</span> od dłuższego czasu nie ma stałego zatrudnienia na skutek przebywania w zakładach karnych co czyni wykonanie nałożonego obowiązku niemożliwym do zrealizowania po uprawomocnieniu się wyroku, a nadto bezpodstawne powiększenie obowiązku naprawienia szkody o kwotę 500,00 zł w sytuacji, w której z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż w kasie mogło być nie więcej niż 500,00 zł co nie koniecznie oznacza taką właśnie kwotę którą zasądził Sąd I instancji</p> <p>- skarżący domagał się zmiany wyroku poprzez skazanie <span class="anon-block">J. W.</span> na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz odstąpienie od orzeczonego w pkt IV wyroku obowiązku naprawienia szkody w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Choć apelacja okazała się bezzasadna, zainicjowała ona kontrolę odwoławczą orzeczenia na skutek której, przy zastosowaniu reguły określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, doszło do zmiany podstawy prawnej zaskarżonego wyroku.</p> <p>Trzeba na wstępie zauważyć, że Sąd Rejonowy właściwie ocenił cały należycie zebrany i ujawniony na rozprawie materiał dowodowy i na tej podstawie prawidłowo ustalił stan faktyczny, a prawidłowości tych ustaleń obrońca nie negował. Kwestionowane przez autora apelacji rozstrzygnięcia o karze oraz środku karnym były także prawidłowe i - wbrew wywodom autora apelacji - nie raziły surowością.</p> <p>Gdy chodzi o kwestię surowości orzeczonej kary wymaga przypomnienia, że <span class="anon-block">J. W.</span> przypisano popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a>, zagrożonego karą do 10 lat pozbawienia wolności. Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym ponad dziesięciokrotnie za popełnienie przestępstw skierowanych przeciwko mieniu tj. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> Nadto trzeba zauważyć, że uprzednio pięciokrotnie (!) dawano oskarżonemu <span class="anon-block">J. W.</span> szansę na zmianę postępowania, wdrożenie się doi przestrzegania porządku prawnego, warunkowo zawieszając wykonanie wymierzonych mu kar pozbawienia wolności. Niestety, postawiona wielokrotnie pozytywna prognoza kryminologiczna okazała się całkowicie chybiona, bowiem oskarżony powracał do popełniania przestępstw jednego rodzaju – przeciwko mieniu, czyniąc sobie z takiej działalności przestępczej sposób na życie. Jest on młodym – bo niespełna 33 – letnim – człowiekiem, a karany sądownie był już czternaście razy ( informacja o osobie z krajowego rejestru karnego - k.420 – 423). Obecnie przypisanego mu czynu dopuścił się przy wykorzystaniu istniejącej okazji – dostrzegając przez ono znajdującą się w pobliżu wystawy kasę fiskalną. Oznacza, to, że kolejnych przestępstw dokonuje on bez żadnej refleksji, a to z kolei świadczy o wysokim stopniu jego demoralizacji. Wszystko to nakazuje powtórzyć za Sądem Rejonowym, iż brak jest jakichkolwiek okoliczności pozwalających wysnuć pozytywną prognozę kryminologiczną, a tym samym nie istnieje nie istnieje podstawowa przesłanka do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia kary, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> </p> <p>W polu widzenia mieć należy, iż jedyną przesłanką decydującą o tym, czy powinno znaleźć zastosowanie dobrodziejstwo w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary jest ocena, czy taka właśnie kara osiągnie cel resocjalizacyjny i zapobiegnie ponownemu popełnieniu przestępstwa. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> jest tak skonstruowany, że przy jego stosowaniu nakazuje kierować się jedynie względami szczególno-prewencyjnymi, zaś społeczne oddziaływanie kary, jej współmierność do szkodliwości społecznej czynu i winy sprawcy należy uwzględniać tylko przy jej wymiarze (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2;art. 53 § 3)">art. 53 § 1 - 3 KK</a>). Dopiero wymierzenie kary nieprzekraczającej dwóch lat pozbawienia wolności otwiera drogę do rozważań nad możliwością zastosowania instytucji przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> Warunkowe zawieszenie wykonania kary zależne jest więc od<em> <!-- --> przekonania, że sprawca nie powróci na przestępstwa i wykonanie wymierzonej kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego</em>. Tego rodzaju przekonanie bazować zaś musi na ocenie postawy sprawcy, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa ( tak też: Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 12 listopada 2015 roku w sprawie sygn. akt: II AKa 181/15) Względem <span class="anon-block">J. W.</span> tego rodzaju pozytywnego przekonania – ze względów wskazanych powyżej - oczywiście być nie może.</p> <p>Myli się również obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. W.</span> twierdząc, że z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego Sąd winien był odstąpić od orzeczenia obowiązku naprawienia szkody czy też miarkować wysokość odszkodowania. Pogląd ten jest efektem niezrozumienia istoty środka karnego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> Sytuacja materialna oskarżonego <span class="underline"> <!-- -->nie może mieć wpływu</span> na wymiar orzeczonego środka karnego, gdyż nie mają tu zastosowania odpowiednie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>, tyczące miarkowania odszkodowania choćby dlatego, że wynika ono z czynu o charakterze deliktowym. Miarkowanie odszkodowania z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę sytuacją materialną sprawcy jest sprzeczne z istotą tej instytucji zwłaszcza, że występek, jakiego dopuścił się oskarżony miał charakter umyślny i popełniony został z chęci zysku.</p> <p>Wobec braku podstaw do zmiany wyroku w zaskarżonej części Sąd Okręgowy poprawił jedynie oczywisty błąd, jaki wkradł się do podstawy prawnej skazania i wymiaru karu. Trafnie sąd orzekający uznał, że zachowanie <span class="anon-block">J. W.</span> wyczerpało znamiona dwóch przepisów ustawy, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> Biorąc jednak pod uwagę treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2;art. 11 § 3)">art. 11 § 2 oraz § 3 k.k.</a> , oba te przepisy powinien był uczynić wyłącznie podstawą skazania ( w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>), zaś przepis surowszy – czyli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> – podstawą wymiaru kary ( w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a>). Zmiana wyroku w tej części sprowadzała się zatem do doprecyzowania i poprawienia podstaw skazania i wymiaru kary <span class="anon-block">J. W.</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy, przy braku przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>, Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.</p> <p>SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Anita Jarząbek – Bocian SSO Beata Tymoszów</p> </div>