Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II AKa 398/16

Sądy powszechne2016-12-16
Sygnatura
II AKa 398/16
Data orzeczenia
2016-12-16
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Grzegorz MiśkiewiczJózef CiurkoZbigniew Kapiński (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 398/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 16 grudnia 2016r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Józef Ciurko (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) – Grzegorz Miśkiewicz </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – sekr. sąd. Piotr Grodecki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Anny Adamiak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">D. K.</span>, syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">S.</span> <br/>z domu <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 06 września 2016 r. sygn. akt V K 150/14</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokuratura oskarżyła <span class="anon-block">D. K.</span> o to, że:</p> <p>I. działając w krótkich odstępach czasu w okresie od 7 listopada 2006 r. do 22 listopada 2006 r. w <span class="anon-block">W.</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 555.979,82 zł oraz doprowadził <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 400.000 zł w ten sposób, że pełniąc obowiązki prezesa zarządu <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru zapłaty za towar dostarczony <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> na podstawie <span class="anon-block">faktur VAT (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2016 r. oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu i kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony w całości na niekorzyść oskarżonego przez prokuratora, który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnej a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, a mianowicie sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie wyjaśnień oskarżonego, zeznań <span class="anon-block">A. F.</span> i złożonych przez nią dokumentów, a w rezultacie uznaniu, że oskarżony nie miał świadomości zawarcia przedmiotowych transakcji i dostarczenia towaru, jak i ustaleniu, że brak jest dowodów wskazujących na wytworzenie i dostarczenie przedmiotowego towaru dla <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">(...)</span> a przede wszystkim, że sposób wykonywania funkcji prezesa zarządu przez <span class="anon-block">A. F.</span> wyklucza wprowadzenie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w błąd przy rozporządzeniu mieniem, a w konsekwencji błędnym uznaniu, że zostały zdekompletowane znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§ 1 k.k.</a>, co skutkowało uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja wniesiona przez prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie zawarty w niej wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Na wstępie rozważań zauważyć należy, że postawiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych został w części formalnie wadliwie zredagowany.</p> <p>Skarżący prokurator kwestionuje bowiem sposób oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez zarzut określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w sytuacji, gdy właściwym rodzajowo zarzutem powinien być w tym zakresie zarzut obrazy prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, zaś zarzut błędu w ustaleniach faktycznych służy w takim wypadku wykazaniu wpływu dowolnej oceny określonych dowodów na treść wyroku poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych skutkujących uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Pomimo wskazanych ułomności formalnych postawionego przez prokuratora zarzutu uwzględniając jego treść oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu apelacji należy podzielić stanowisko skarżącego, że Sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie dokonał wszechstronnej i wnikliwej analizy i zgodnej z zasadą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oceny zgromadzanych w sprawie dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, tj. wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadka <span class="anon-block">A. F.</span>.</p> <p>Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku dowodzi, że w istocie Sąd Okręgowy nie dokonał merytorycznej oceny wskazanych dowodów w aspekcie tego czy są one wiarygodne czy też nie, oraz nie dokonał jednoznacznych i prawdziwych ustaleń faktycznych.</p> <p>Z rozważań zawartych na str. 5 wynika jedynie, że wskazane wyżej dowody nie są wystarczające dla czynienia ustaleń w sprawie. Takie stwierdzenia odnośnie wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań <span class="anon-block">A. F.</span> są zawarte we wskazanej części uzasadnienia wyroku. „To bowiem, że oskarżony nie kwestionował tego, iż w ramach działalności <span class="anon-block"> spółki (...)</span> podpisywał faktury nie jest wystarczające dla poczynienia prawdziwych ustaleń faktycznych w sprawie niniejszej przy respektowaniu zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 k.p.</a> i przy braku możliwej aktywności oskarżyciela zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 398)">art. 398 k.p.k.</a> Także zeznania <span class="anon-block">A. F.</span> (k. 466 odw.- 469 odw.) są niewystarczające dla czynienia ustaleń w sprawie zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2§ 2 k.p.k.</a>”</p> <p>Z zacytowanego fragmentu rozważań Sądu <em> <!-- -->meriti</em> w istocie nic nie wynika, bowiem nie wiadomo jakie ustalenia faktyczne Sąd ten miał na myśli. Przecież wydając wyrok uniewinniający też trzeba dokonać ustaleń faktycznych i w przekonaniu Sądu powinny to być prawdziwe ustalenia faktyczne o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> Powstaje zatem pytanie, czy Sąd Okręgowy przy tych swoich zastrzeżeniach odnośnie wartości dowodowej wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań <span class="anon-block">A. F.</span> poczynił prawdziwe ustalenia faktyczne. Jest to najistotniejsze zagadnienie w przedmiotowej sprawie a nie wynika ono w sposób jednoznaczny z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. Wskazane wyżej uchybienia polegające na dokonaniu analizy i oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, które nie respektują zasady określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, bowiem nie wskazują w sposób jednoznaczny stanowiska Sądu <em> <!-- -->meriti o</em>dnośnie wyników tej oceny i kwestii wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, zeznań <span class="anon-block">A. F.</span> oraz brak wskazania jakiej treści ustalenia faktyczne mają walor prawdziwych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, skutkować musiały uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. W trakcie którego Sąd Okręgowy powinien dokonać wszechstronnej i wnikliwej analizy i oceny zgromadzonych w sprawie dowodów zgodnie z zasadą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Pozwoli to Sądowi <em> <!-- -->meriti </em>na dokonanie prawdziwych ustaleń faktycznych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> co z kolei powinno doprowadzić do prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe względy orzekł jak w wyroku.</strong> </p> </div>