Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 867/16

Sądy powszechne2016-12-19
Sygnatura
I C 867/16
Data orzeczenia
2016-12-19
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Michał Siemieniec (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt: I C 867/16 upr.</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Olkuszu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Michał Siemieniec</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarka Weronika Chmiest</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. w Olkuszu na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> S.K.A. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt I C 867/16 upr</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 21 czerwca 2016 r. powód <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span>, domagając się od niego zapłaty kwoty 566,51 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ponadto powód domagał się zasądzenia zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30 złotych, kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 270 złotych i innych kosztów w kwocie 0,38 złotych.</p> <p>W uzasadnieniu żądania pozwu wyjaśniono, że pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowę o świadczenie usług w zakresie dostarczania programów telewizyjnych oraz udostępniania urządzenia dekodującego. Spółka wykonała zobowiązanie wynikające z umowy, pozwany natomiast nie wykonał zobowiązań wynikających z umowy, regulaminu świadczenia usług oraz regulaminu promocji. Zadłużenie pozwanego z tego tytułu, na dzień wniesienia pozwu wynosiło 566,51 złotych. Na kwotę tę składają się: - 524,69 złotych, wynikające z noty obciążeniowej <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 3.04.2015 r., - 41,82 złotych odsetek liczonych od dnia 18.04.2015 r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu. W dniu 14.12.2015 r. umową cesji zostały przeniesione wierzytelności z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> na <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A.</p> <p>Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. sprawę do Sądu Rejonowego w Olkuszu.</p> <p>Powód w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Olkuszu popierał powództwo w całości, podtrzymując swe twierdzenia.</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, wyjaśniając, że wypowiedzenie umowy zostało dokonane zgodnie z warunkami umowy, a nikt nie informował go o obowiązku zwrotu dekodera.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</em> </strong> </p> <p>W dniu 22 stycznia 2010 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zawarł z pozwanym <span class="anon-block">M. K.</span> umowę abonencką nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zobowiązał się do świadczenia na rzecz pozwanego usług wskazanych szczegółowo w umowie w zakresie dostarczania programów telewizyjnych i udostępnił pozwanemu dekoder cyfrowy nr d2bb-<span class="anon-block"> (...)</span> oraz dekoder cyfrowy nr d1db-<span class="anon-block"> (...)</span>. Umowa została sporządzona na przygotowanym przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wzorze. W części A umowy wskazano, że okres podstawowy umowy wynosi 13 okresów rozliczeniowych (miesięcy), ulga przyznana w okresie podstawowym – 1206,40 zł. W części B umowy, w punkcie 7 znalazła się klauzula stwierdzająca, że umowa zawarta jest na czas określony – okres podstawowy, który ulega przedłużeniu na kolejne dwunastomiesięczne okresy. W punkcie 11 zamieszczono postanowienie, w myśl którego abonent i Cyfrowy <span class="anon-block">P.</span> uprawnieni są do rozwiązania umowy abonenckiej z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego. W umowie zostały zawarte dwa postanowienia zobowiązujące abonenta do zapłaty kary umownej: w punkcie 13 - za rozwiązanie umowy przez abonenta w okresie podstawowym, w punkcie 14 - za rozwiązanie umowy przez abonenta w okresie dodatkowym.</p> <p>[ <em> <!-- -->dowód: umowa abonencka nr <span class="anon-block"> (...)</span>, k. 15-16, protokoły udostępnienia dekodera, k. 17-18 </em>]</p> <p>W bliżej nieustalonym terminie pozwany rozwiązał umowę z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i nie zwrócił dekoderów.</p> <p>[ <em> <!-- -->okoliczność bezsporna </em>]</p> <p>W dniu 3 kwietnia 2015 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wystawił notę obciążeniową <span class="anon-block"> (...)</span>, w której informował pozwanego, że obciąża go kwotą 340 zł tytułem kary za niezwrócenie w terminie udostępnionego sprzętu d6db-<span class="anon-block"> (...)</span> oraz kwotą 340 zł tytułem kary na niezwrócenie w terminie udostępnionego sprzętu d6db-<span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>[ <em> <!-- -->dowód: nota obciążeniowa k. 13 </em>]</p> <p> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A. zawarł w dniu 14 grudnia 2015 roku z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowę sprzedaży wierzytelności, którą nabył od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> liczne wierzytelności, w tym przysługującą względem <span class="anon-block">M. K.</span>, wynikającą z noty obciążeniowej <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>[ <em> <!-- -->dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k. 23-39, częściowy wykaz wierzytelności do umowy przelewu, k. 40 </em>]</p> <p>W dniu 14 stycznia 2016 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A. wezwał pisemnie <span class="anon-block">M. K.</span> do zapłaty kwoty 720,09 złotych z tytułu nabytej w drodze przelewu od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wierzytelności wraz z odsetkami.</p> <p>[ <em> <!-- -->dowód: wezwanie do zapłaty, k. 21 </em>]</p> <p>Pozwany zapłacił powodowi w dniu 4 marca 2016 r. kwotę 200 złotych.</p> <p>[ <em> <!-- -->dowód: pokwitowanie nadania przelewu, k. 69 </em>]</p> <p>Dowody w postaci dokumentów wyżej opisanych, stanowiące podstawę ustaleń faktycznych sądu, nie były kwestionowane, dlatego też uznano je za zgodne ze stanem rzeczywistym. Inne wnioski dowodowe nie były w postępowaniu zgłaszane.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd zważył, co następuje.</em> </strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód wywodził swoje uprawnienie do żądania od pozwanego zapłaty kwoty 566,51 złotych z umowy przelewu wierzytelności, a więc z umowy, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel (cedent) przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej (cesjonariusza) (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a>). Skutkiem przelewu wierzytelności jest przejście wierzytelności na nabywcę w takim stanie, w jakim była w chwili zawarcia umowy. W świetle tej regulacji zatem, warunkiem nabycia wierzytelności jest jej istnienie w dacie zawarcia umowy. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 § 1 kc</a>, kara umowna stanowi cywilnoprawną sankcję na wypadek niewykonania lub nienależnego wykonania zobowiązania, która może być przez strony zastrzeżona w umowie. Oczywiste jest więc, że brak takiego zastrzeżenia w umowie wyklucza możliwość żądania świadczenia z tytułu kary umownej. W rozpoznawanym przypadku analiza umowy pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> pozwala na wyprowadzenie wniosku, że kara za niezwrócenie dekodera w ogóle nie została przez strony umowy zastrzeżona. Jedynymi karami zapisanymi w treści umowy były: przewidziana w punkcie 13 kara umowna za rozwiązanie umowy przez abonenta w okresie podstawowym, przewidziana w punkcie 14 kara umowna za rozwiązanie umowy przez abonenta w okresie dodatkowym.</p> <p>Skoro zatem kary umowne zostały naliczone przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> bezpodstawnie, wierzytelności z tego tytułu nie powstały i nie mogły być przedmiotem skutecznego przelewu. Z przedstawionych względów powództwo podlega oddaleniu.</p> <p>[ SSR <span class="anon-block">M. S.</span> ]</p> </div>