I C 487/16

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt: I C 487/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 20 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="199"/> <col width="512"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p>SSR Janusz Supiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p>st.sekr.sąd.Urszula Młynarczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. w Giżycku na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...) W.</span> <span class="anon-block"> Zarządu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>1.  Zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. Z.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...) W.</span> <span class="anon-block"> Zarządu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 270,40zł ( dwieście siedemdziesiąt zł 40/100) z ustawowymi odsetkami od 24. 06.2015 r. do dnia zapłaty.</p> <p>2.  Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 163,83zł tytułem kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt. I C 487/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...) W.</span> <span class="anon-block"> Zarząd (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanej <span class="anon-block">M. Z.</span> kwoty 270,40 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwana w dniu 09.06.2015 korzystała z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu, a na kwotę dochodzoną pozwem składają się 4,40 zł tytułem należności jednorazowej za przejazd oraz 266 zł tytułem opłaty dodatkowej za bezbiletową jazdę pozwanego.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. Z.</span>, działająca poprzez kuratora, ustanowionego z uwagi na nieznajomość miejsca pobytu pozwanego, nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 09.06.2015r. o godz. 20:41 pozwana <span class="anon-block">M. Z.</span> poruszała się po <span class="anon-block">W.</span> tramwajem linii 26 nr pojazdu <span class="anon-block"> (...)</span> bez ważnego biletu, uprawniającego do przejazdu. W w/w czasie została poddana kontroli biletowej, w wyniku czego kontrolerzy wypisali pozwanej wezwanie do zapłaty kwoty 270,40 zł, w tym 4,40 zł opłaty za przejazd i 266 zł opłaty dodatkowej. Pozwana potwierdziła odbiór wezwania.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: odpis wezwania k 11</em> </p> <p>Pozwana nie uiściła należności, objętej wezwaniem.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: bezsporne</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Bezspornym w sprawie pozostaje ustalony stan faktyczny, co wynika z dokumentów, zgromadzonych w aktach sprawy.</p> <p>W takiej sytuacji należy stwierdzić, że skoro pozwana poruszała się po <span class="anon-block">W.</span> środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu; w wyniku kontroli otrzymała wezwanie do zapłaty zarówno opłaty za przejazd (4,40 zł) jak i opłaty dodatkowej (266 zł), wynikającej z uchwały Rady <span class="anon-block">(...) W.</span> z 3.10.2013r. nr <span class="anon-block"> (...)</span>; wreszcie owych opłat nie uiściła – to powództwo w niniejszej sprawie należało uznać za zasadne i orzec jak w pkt I. Między stronami procesu bowiem doszło do zawarcia umowy przewozu osoby. Oznacza to, iż do oceny sytuacji prawnej stron znajdują zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 ()">ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe</a> (j. t. Dz. U. z 2012 roku, poz. 1173, z późn. zm.). Zgodnie z art. 16 ust. l cyt. ustawy umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Pozwana zawarła z powodem umowę przewozu, bowiem znajdowała się w środku komunikacji miejskiej (tramwaju). Zgodnie z przepisami cyt. ustawy pasażer ma obowiązek dokonać opłaty za przejazd, tj. skasować bilet „niezwłocznie po zawarciu umowy”, a więc po wejściu do autobusu bądź tramwaju. Pozwana nie dopełniła tego obowiązku. Zgodnie z art. 33a ust. 3 cyt. ustawy w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową lub wystawia wezwanie do zapłaty. Takie też wezwanie, ze wskazaniem należnych opłat za przejazd jak i opłaty dodatkowej, było wystawione przez kontrolera i podpisane przez pozwaną. W ten sposób pozwana akceptował swój dług z tytułu przejazdu bez ważnego biletu.</p> <p>Jednocześnie Sąd orzekł o odsetkach, a to po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> oraz o kosztach - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>. Po stronie kosztów powoda Sąd uwzględnił wynagrodzenie pełnomocnika powoda, opłatę sądowej od pozwu i 73,80 zł zaliczki uiszczonej przez powoda na wydatki związane z udziałem kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego.</p> </div>