XXIII Ga 1129/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt:</strong> XXIII Ga 1129/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Bolesław Wadowski</p> <p>SO Alicja Dziekańska (spr.)</p> <p>SO Bernard Litwiniec</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Prot. Sąd. Izabela Szczepanek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie</p> <p>z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt XVII GC 358/15</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok i uchyla w całości nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 12 lutego 2013r. wydany przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie w sprawie VII GNc 354/13 oraz oddala powództwo i ustala, że całość kosztów postępowania ponosi <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>, pozostawiając szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie,</p> <p>2.  ustala, że całość kosztów postępowania apelacyjnego ponosi <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>, pozostawiając szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie,</p> <p>SSO Bernard Litwiniec SSO Bolesław Wadowski SSO Alicja Dziekańska</p> <p>Sygn. akt XXIII Ga 1129/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> domagała się od <span class="anon-block">R. B.</span> zapłaty z weksla 73 844,56 zł z odsetkami oraz kosztów procesu.</p> <p>W zarzutach od wydanego w sprawie nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym z weksla pozwany wniósł o uchylenie nakazu i oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jego rzec kosztów postępowania sądowego. Pozwany nie kwestionując zawarcia z powodem umowy akwizycji oferowanych przez siebie produktów zarzucił nie udowodnienie roszczenia co do wysokości oraz wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją wekslową wskazując, iż wynagrodzenie prowizyjne którego domaga się powód dotyczyło umowy zawartej bez pośrednictwa powoda.</p> <p>Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie utrzymał w mocy w całości nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, iż strony sporu łączyła Umowa Akwizycyjna z dnia 6 grudnia 2010r., na podstawie której powód zobowiązał się do poszukiwania oraz wskazywania pozwanemu klientów na oferowane przez pozwanego towary (gazy sprężone i ciekłe ) i usługi oraz do przygotowywania ofert cenowych dla tych klientów. Umowa była odpłatna i powodowi przysługiwało wynagrodzenie prowizyjne od każdej usługi i dostawy zrealizowanej przez pozwanego na rzecz wskazanego przez powoda klienta. Umowa została zawarta na czas nieoznaczony, z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia. Pomimo jej rozwiązania prowizje miały być jednak wypłacane „od wszystkich klientów pozyskanych” przez powoda, „aż do ich wygaśnięcia – (do zakończenia realizacji tych transakcji)”. W aneksie do umowy strony postanowiły, że stawka procentowa wskazana w § 2 Umowy stanowiąca wynagrodzenie prowizyjne od każdej zrealizowanej usługi i dostawy wyniesie 85%. Na zabezpieczenie roszczeń powoda z tytułu prowizji pozwany wystawił weksel in blanco, który mógł zostać wypełniony na warunkach wskazanych w podpisanym przez strony Porozumieniu Wekslowym.</p> <p>Następnie Sąd Rejonowy ustalił, iż pozwany jako dostawca 27 października 2010r. zawarł z zamawiającym Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w <span class="anon-block">N.</span> umowę na dostawę gazów medycznych z terminem realizacji 12 miesięcy lub do czasu wyczerpania wartości brutto umowy, nie dłużej niż na 3 lata. Wartość zamówienia wynosiła 175 560zł netto. Umowa ta została zawarta za pośrednictwem powoda.</p> <p>Po wygaśnięciu tejże umowy, w dniu 5 listopada 2011r. pozwany zawarł zgodnie ze swoją ofertą z 14 października 2011r. drugą umowę na dostawę gazów medycznych z Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w <span class="anon-block">N.</span> - umowa ta została zawarta bez pośrednictwa powoda.</p> <p>Po wygaśnięciu tej umowy pozwany realizował dostawy gazów medycznych na warunkach umowy z 27 października 2010r.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił również, iż od usług i dostaw zrealizowanych w okresie od 5 listopada 2010r. do 4 listopada 2011r. pozwany wypłacił powodowi z tytułu prowizji 72 895,92zł. W okresie od 5 listopada 2011r. do 4 listopada 2012r. pozwany wystawił na rzecz Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w <span class="anon-block">N.</span> faktury na 78 229,97zł, a w okresie od 5 listopada do 3 grudnia 2012r. pozwany dostarczył Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w <span class="anon-block">N.</span> towary o wartości 195 431,91zł.</p> <p>Sąd ustalił następnie, iż łączącą strony sporu Umowa Akwizycyjna z dnia 6 grudnia 2010r. została rozwiązana w dniu wniesienia niniejszego pozwu, tj. 21 grudnia 2012r. i nie wcześniej niż z dniem 30 kwietnia 2013r. W dniu 8 listopada 2012r powód tytułem prowizji z Umowy Akwizycji wystawił pozwanemu fakturę na 72 895,93zł, a 3 grudnia 2012r. wypełnił weksel na kwotę 73 844,56zł.</p> <p>Rozpoznając spór Sąd Rejonowy zważył, iż powód wywodził swe roszczenie ze zobowiązania wekslowego łączącego powodową spółkę z pozwanym, z uwagi jednak na podniesione przez pozwanego zarzuty dotyczące uzupełnienia weksla niezgodnie z zawartym porozumieniem wekslowym spór pomiędzy stronami z płaszczyzny <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">prawa wekslowego</a> został przeniesiony na płaszczyznę łączącej je Umowy Akwizycyjnej. Sąd wskazał, iż wypełnienie weksla in blanco niezgodnie z porozumieniem nie unieważnia weksla, ale odpowiedzialność dłużnika który podpisał się na takim wekslu ograniczać się będzie do zakresu wykazanego zobowiązania ze stosunku podstawowego, gdyż wierzyciel nie może z mocy weksla uzyskać w zasadzie więcej praw, niż przysługuje mu w ramach stosunku z którego wynika podlegająca wekslowemu zabezpieczeniu wierzytelność. Powołując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 10)">art. 10 prawa wekslowego</a> oraz uchwałę Sądu Najwyższego wydaną w sprawie III CZP 19/66 Sąd wskazał natomiast, iż ciężar dowodu wypełnienia weksla niezgodnie z umową ciąży co do zasady na zobowiązanym wekslowo. Ażeby pozwany mógł taki dowód przeprowadzić, musi natomiast wiedzieć, z jakiego tytułu powód wywodzi swoją wierzytelność. Tak więc w przypadku zakwestionowania prawidłowości uzupełnienia weksla in blanco wierzyciel ma obowiązek wskazać z jakiego tytułu domaga się zapłaty oraz przedstawić stosowne wyliczenie (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie I ACa 122/11).</p> <p>Na podstawie zaoferowanych przez strony dowodów łączącą strony umowę z dnia 6 grudnia 2010r. Sąd zakwalifikował jako umowę agencyjną o której stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 758;art. 758 § 1)">art. 758 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia za wynagrodzeniem przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 761;art. 761 § 1)">art. 761 § 1 k.c.</a> agent może żądać prowizji od umów zawartych w czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli do ich zawarcia doszło w wyniku jego działalności lub jeżeli zostały one zawarte z klientami pozyskanymi przez agenta poprzednio dla umów tego samego rodzaju.</p> <p>W sprawie niniejszej powód wskazał z jakiego stosunku podstawowego wywodzi swoje roszczenie oraz co składa się na dochodzoną kwotę. Dowody przeprowadzone w sprawie pozwoliły też na ustalenie przez Sąd, że choć powód nie pośredniczył w zawarciu umowy z dnia 5 listopada 2011r, to umowa ta została zawarta z klientem pozyskanym uprzednio przez powoda. Ponadto, po rozwiązaniu umowy z dnia 5 listopada 2011 r. pozwany nadal dostarczał do SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> gazy medyczny na warunkach określonych w umowie z dnia 6 grudnia 2010 r., zawartej za pośrednictwem powoda.</p> <p>Sąd wskazał następnie, iż pozwany nie wykazał się natomiast inicjatywą dowodową w zakresie podniesionego przez niego zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z deklaracją, gdyż nie wykazał, że powodowi nie przysługuje prowizja za kolejny okres. Odnośnie zaś żądanej przez powoda kwoty prowizji pozwany ograniczył się do twierdzeń nie znajdujących odzwierciedlenia w zgromadzonych w aktach sprawy dowodach, w tym w fakturach złożonych przez SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p>Jako nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd wskazał datę rozwiązania łączącej strony umowy. Mając bowiem na uwadze, że powód dochodzi prowizji za okres 12 miesięcy począwszy od 5 listopada 2011 r., wystarczające było dla oceny zasadności roszczenia ustalenie, że umowa została rozwiązana po wniesieniu pozwu, tj. po dniu 21 grudnia 2012r. i nie wcześniej niż z dniem 30 kwietnia 2013 r.</p> <p>Niezasadny okazał się również zarzut pozwanego, iż nie zostało mu wskazane miejsce w którym mógł się zapoznać z treścią weksla, gdyż w wezwaniu do wykupu weksla z dnia 3 grudnia 2012 r. powód wskazał bowiem, iż wzywa do wykupu weksla w siedzibie <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy przyjął też, iż transakcją, o której mowa w Umowie Akwizycyjnej jest dostawa gazów na rzecz szpitala w <span class="anon-block">N.</span> z obu umów, skoro to powód sporządził ofertę, która została wybrana w przetargu, a kolejna umowa nie różniła się warunkami dostaw. Uznać zatem należało, iż pozwany dostarczał gazy szpitalowi dzięki staraniom powoda.</p> <p>Podsumowując, w związku z tym, że pozwany nie wykazał, iż wierzytelność określona wekslem nie istnieje bądź istnieje w innej wysokości wskutek wypełnienia weksla niezgodnie z deklaracją, Sąd Rejonowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 k.p.c.</a> utrzymał w całości nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie w dniu 12 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt VII GNc 354/13.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł stosownie do wyniku sporu na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył pozwany zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania oraz błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, wnosząc o zmianę wyroku poprzez uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.</p> <p>Zarzucając naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§1 k.p.c.</a> poprzez wybiórczą, a nie wszechstronną ocenę materiału dowodowego pozwany wskazał na pominięcie §2 ust 2, 3 ust 1 zapisów umowy stron poprzez przyjęcie, iż wskazane tam warunki konieczne dla powstania roszczenia zaistniały oraz pominięcie §3 ust 2 umowy stanowiącego, iż prowizja będzie uzgadniana osobno dla każdej transakcji przy uwzględnieniu współudziału powoda przy zawieraniu umowy, co nie miało miejsca. Zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 761)">art. 761 k.c.</a> pozwany wskazał na błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, iż przekazanie informacji o przetargu i opracowanie oferty cenowej jest równoznaczne z pozyskaniem klienta.</p> <p>Odnośnie zarzutów błędu w ustaleniu stanu faktycznego sprawy apelujący podniósł błąd polegający na przyjęciu, iż strony sporu w zakresie wskazania klienta - SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> łączyła Umowa Akwizycyjna z 6 grudnia 2010r. w sytuacji, gdy umowa z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> została zawarta 27 października 2010r., a więc półtora miesiąca przed zawarciem Umowy Akwizycyjnej. Ponadto apelujący zarzucił, iż powód <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> swój byt prawny rozpoczął, jak wynika z KRS w dniu 19 listopada 2010r., nie mógł zatem być stroną jakiejkolwiek umowy z 27 października 2010r., a zatem zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 761)">art. 761§k.c.</a> do umowy z 5 listopada 2011r. było niezasadne, a w konsekwencji niezasadnym było powództwo o zapłatę 73 844,56 zł.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu w szczególności podnosząc, iż strony sporu zgodnie ustaliły, iż pierwsza z umów z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> została już zawarta przez pozwanego w wyniku działań strony powodowej, co jest też oczywistym z uwagi na akceptację i zapłatę przez powoda faktur za wykonane przez powoda obowiązki z Umowy Akwizycyjnej.</p> <p>Rozpoznając apelację Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktycznego Sądu Rejonowego co do okoliczności wystawienia przez pozwanego weksla in blanco i jego uzupełnienia, w tym wynikające z podniesionych zarzutów z zobowiązania podstawowego ustalenia dotyczące dat i treści umów: agencyjnej zawartej pomiędzy stronami niniejszego sporu oraz umów pozwanego na dostawę gazów medycznych z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span>. Powyższe ustalenia Sąd Okręgowy przyjmuje też jako własne. Prawidłowo też Sąd Rejonowy dokonał wywodów dotyczących ciężaru dowodu w niniejszej sprawie wskazując, iż uzupełnienie weksla niezgodnie z porozumieniem co do zasady pozostaje bez wpływu na istnienie i ważność zobowiązania wekslowego, ciężar udowodnienia nieprawidłowego wypełniania weksla obciąża zatem zobowiązanego z weksla. Pozwany w celu uwolnienia się od obowiązku zapłaty winien wykazać zatem (tj. udowodnić, co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 10)">art. 10 prawa wekslowego</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>), iż jego zobowiązanie nie istnieje lub istnieje, ale w innej wysokości, nie wystarczy bowiem samo twierdzenie, że suma wekslowa jest niezgodna z łączącym strony zobowiązaniem.</p> <p>Wskazać tu też należy, iż powyższe okoliczności dotyczące ustaleń stanu faktycznego okazały się nie być spornymi pomiędzy stronami niniejszego sporu, strony z okoliczności tych, w świetle reprezentowanych przez nie stanowisk, wywodziły jednak odmienne skutki prawne.</p> <p>Apelujący zarzucił jednak Sądowi Rejonowemu błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy polegający na pominięciu ustaleń i wniosków które wywieść należało z dat zawarcia przez strony tego sporu Umowy Akwizycyjnej, co nastąpiło dnia 6 grudnia 2010r. oraz zawarcia – jak wywodził powód – na podstawie tejże Umowy Akwizycyjnej przez pozwanego umowy z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span>, co miało miejsce 27 października 2010r., a więc półtora miesiąca przed zawarciem tejże Umowy Akwizycyjnej. Apelujący zarzucił też Sądowi Rejonowemu błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy polegający na pominięciu ustaleń i wniosków które wywieść należało z dat zawarcia pierwszej umowy z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span>, tj.27 października 2010r. z datą powstania bytu prawnego powoda, co nastąpiło już po zawarciu tej umowy, w dniu 19 listopada 2010r.</p> <p>Powyższe zarzuty dotyczące ustaleń stanu faktycznego sprawy wymagały dokonania przez Sąd Okręgowy dodatkowych ustaleń, w świetle których Sąd Okręgowy dokonał odmiennej niż Sąd Rejonowy oceny zasadności dochodzonego przez powoda roszczenia. Dokonując uzupełnienia ustaleń stanu faktycznego sprawy wskazać zatem należało, iż powód roszczenie swoje wywodził z Umowy Akwizycyjnej zawartej z pozwanym dnia 6 grudnia 2010r., gdyż to w postanowieniach tej umowy zawarty został zapis o przysługującym powodowi wynagrodzeniu z tytułu poszukiwania oraz wskazywania pozwanemu klientów na oferowane przez pozwanego towary, tj. gazy sprężone i ciekłe i usługi oraz za przygotowywanie ofert cenowych dla tych klientów. Powód roszczenie swoje wywodzi też z zawartej na podstawie powyższej Umowy Akwizycyjnej – umowy zawartej przez pozwanego z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> w dniu 27 października 2010r. oraz z kolejnych umów zawartych z tym klientem wskazując, iż przysługuje mu wynagrodzenie prowizyjne jako od dostawy zrealizowanej przez pozwanego na rzecz wskazanego przez powoda klienta.</p> <p>Zauważyć tu jednak należało, iż nie została udowodniona okoliczność „wskazania przez powoda” przed dniem 27 października 2010r. klienta, jakim był SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span>, skoro powód swój byt prawny rozpoczął dopiero z dniem 19 listopada 2010r. Jak wynika bowiem z wypisu z KRS powodowej <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, w tym dniu została zawarta w formie aktu notarialnego umowa tej spółki, która to spółka została wpisana do KRS za nr <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 17 stycznia 2011r. Zgodnie natomiast z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 161)">art. 161 k.s.h.</a> dopiero z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji mogąca – zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 11)">art. 11 k.s.h.</a> we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Niezależnie już zatem od okoliczności, iż zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 163 k)">art. 163k</a>.s.h. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje dopiero po spełnieniu przesłanek wskazanych w tym przepisie, w tym po jej wpisie do KRS, powodowa spółka nie mogła być podmiotem praw i obowiązków przed zawarciem umowy spółki, a zatem przed 19 listopada 2010r. Podnoszona zatem przez powoda okoliczność, iż wskutek podejmowanych przez niego działań pozwanemu został wskazany SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> jako klient – nie mogło nastąpić wskutek działań powoda. O ile zatem z zeznań wysłuchanych w sprawie świadków wynikało, iż podejmowali oni działania w celu pozyskania SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> jako klienta i wskazali go powodowi, to wobec daty rozpoczęcia bytu prawnego powoda – nie były to działania powoda.</p> <p>Jednocześnie nie zostało udowodnione, ani nie zostały nawet przedstawione takie twierdzenia, aby powód uzyskał uprawnienie do dochodzenia objętej tym pozwem wierzytelności na podstawie jakiejkolwiek umowy cesji lub innego zdarzenia prawnego. W konsekwencji o ile zatem istniałyby jakiekolwiek roszczenia osób trzecich, to nie zostało udowodnione, by zostały one przeniesione na spółkę, a uznanie i zrealizowanie przez pozwanego roszczeń powoda z tytułu prowizji za umowę z 27 października 2010r. nie stanowi o zasadności dochodzonego tym pozwem roszczenia, skoro zgodnie z postanowieniami §2 i 3 Umowy Akwizycyjnej akwizytorowi przysługuje wynagrodzenie prowizyjne od każdej usługi i dostawy zrealizowanej do klienta wskazanego zleceniodawcy, a wskazanie przez powoda pozwanemu SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> jako klienta przed dniem 27 października 2010r. (zawarcia pierwszej umowy przez pozwanego z SPZOZ w <span class="anon-block">N.</span> ) nie mogło mieć miejsca. W konsekwencji zarzuty apelacji okazały się zasadne.</p> <p>Mając zatem na uwadze całokształt powyższych okoliczności, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i uchylił w całości nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie w sprawie VII GNc 354/13 i powództwo oddalił.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kpc</a>, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie.</p> <p>SSO Alicja Dziekańska SSO Bolesław Wadowski SSO Bernard Litwiniec</p> </div>