IX Ka 1167/24

<p>Sygn. akt IX Ka 1167/24</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. N.</span> obwiniony został o to, że:</p> <p>w przedziale czasu od 24 kwietnia 2022 r. do 4 lutego 2023 r. w m. <span class="anon-block">S.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> złośliwie niepokoił Panią <span class="anon-block">B. S.</span> oraz Pana <span class="anon-block">R. B.</span> poprzez nagrywanie ich telefonem komórkowym oraz podsłuchiwanie ich rozmów.</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 107 k. w.</p> <p>Wyrokiem z dnia 7 maja 2024 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie uznał obwinionego <span class="anon-block">M. N.</span> tego, że w okresie od dnia 4 czerwca 2022 r. do dnia 4 lutego 2023 r. w odniesieniu do <span class="anon-block">B. S.</span> i w okresie od 24 kwietnia 2022 r. do 4 lutego 2023 r. w odniesieniu do <span class="anon-block">R. B.</span> w celu dokuczenia złośliwie ich niepokoił nagrywając ich przy użyciu urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk czym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 107 k. w. i za to na mocy art. 107 k. w. w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie 1 października 2023 r. ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy kodeks karny</a> oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 2 § 1 k. w. w zw. z art. 24 § 1 i § 3 k. w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1000 zł (pkt I). W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119 § 1 pkt. 2)">pkt II</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k. p. w.</a> zasądził od obwinionego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">B. S.</span> kwotę 324 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119 § 1 pkt. 3)">pkt III</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k. p. w.</a> zasadził od obwinionego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">R. B.</span> kwotę 324 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119 § 1 pkt. 4)">pkt IV</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k. p. w.</a> zasądził od obwinionego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty oraz kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca obwinionego, który zaskarżył wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie prawa materialnego, a to art. 107 k. w. poprzez przyjęcie, iż obwiniony swym zachowaniem wyczerpał znamiona tego wykroczenia, podczas gdy wadliwie Sąd ustalił, iż zamiar bezpośredni jego działania obejmował złośliwe niepokojenie w celu przypisane zachowanie obwinionemu, nie wyczerpywało znamion tego wykroczenia przy jednoczesnym wadliwym ustaleniu, że działania <span class="anon-block">M. N.</span> stanowią realizację tegoż wykroczenia, podczas gdy o ile bezspornie istnieją nagrania, to zostały one wykonane tylko i wyłącznie w celach dowodowych do spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w Jędrzejowie,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na wydane rozstrzygnięcie, poprzez niczym nieuzasadnione przyjęcie, iż wykonywanie nagrań przez obwinionego miały na celu złośliwe niepokojenie w celu dokuczenia pokrzywdzonym, podczas gdy te wykonywane były tylko i wyłącznie w celach dowodowych do innych spraw.</p> <p>Mając na uwadze powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja okazała się bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego, organ meriti przeprowadził przewód sądowy w sposób wnikliwy i wyczerpujący, dokonując wszelkich niezbędnych czynności dowodowych, koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd I instancji słusznie dokonał ustaleń stanu faktycznego.</p> <p> <span class="anon-block">M. N.</span> przypisano popełnienie wykroczenia z art. 107 k. w. Przedmiotem ochrony przewidzianej w tym przepisie jest spokój psychiczny człowieka i wolność od bycia złośliwie niepokojonym, gdzie pojęcie "złośliwości' niepokojenia dotyczy znacznego poziomu nasilenia niepokojenia skierowanego na dokuczenie innej osobie. Pojęcie złośliwości zdefiniował Sąd Najwyższy w wyroku z 30 stycznia 2013 r., III KK 213/12, LEX nr 1288694, jako "szczególne nastawienie sprawcy przejawiające się w chęci dokuczenia, zrobienia przykrości, wyprowadzenia z równowagi. Złośliwe niepokojenie w rozumieniu art. 107 k. w. to wzbudzanie niepokoju, obawy, lęku, polegające na zakłóceniu spokoju lub innych zachowaniach wyprowadzających pokrzywdzonego z równowagi psychicznej".</p> <p>Sąd Okręgowy w całości podziela zapatrywania Sądu Rejonowego dotyczące ustalenia, że obwiniony swoim zachowaniem złośliwie niepokoił <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">R. B.</span>. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że nagrania te miały jedynie na celu udokumentowania szczekanie psa i odtwarzanie głośniej muzyki bowiem przeczy temu zgromadzony materiał dowodowy. Z zeznań świadków <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">R. B.</span>, wynika, że nagrania te nie dokumentują szczekania psa, a dotyczą głownie ich życia prywatnego, prywatnych rozmów. Świadek <span class="anon-block">Z. S.</span>, zeznała, że wielokrotnie widziała, jak obwiniony nagrywał telefonem pokrzywdzonych chodząc po ulicy czy z ukrycia w bukszpanach.</p> <p>Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że zachowanie obwinionego miało na celu dokuczenie pokrzywdzonym.</p> <p>Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych również nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III KK 78/21, prezentowanie własnej - możliwej w realiach konkretnej sprawy - oceny dowodów, bez wykazania błędności tej, której dokonał sąd pierwszej instancji, nie upoważnia jeszcze sądu odwoławczego do zajęcia w tej materii stanowiska odmiennego. Sąd odwoławczy, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie prowadzi samodzielnie postępowania dowodowego co do istoty sprawy, jest bowiem głównie sądem kontrolującym procedowanie przed sądem pierwszej instancji i stanowisko tego sądu może zakwestionować jedynie wówczas, gdy wykaże, że to postępowanie i jego wynik obrażają prawo. Na uzasadnienie błędu ustaleń faktycznych lub naruszenie standardów swobodnej oceny bądź interpretacji dowodów nie wystarczy subiektywne przekonanie skarżącego o niesprawiedliwości orzeczenia, a konieczne jest wykazanie, że w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenie faktycznie nie mające oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo że takiego ustalenia nie poczyniono mimo, że z przeprowadzonych dowodów określony fakt jednoznacznie wynikał, względnie wykazanie, iż tok rozumowania sądu I instancji był sprzeczny ze wskazaniami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki, czy zasadami wiedzy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, Sąd meriti nie dopuścił się żadnych uchybień w tym zakresie. Dokonana przezeń ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi żadnych wątpliwości.</p> <p>Zważywszy na powyższe Sąd Odwoławczy nie przychylił się do zarzutów i wniosków podniesionych przez obrońcę obwinionego tym samym zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>O kosztach procesu w postepowaniu odwoławczym orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k. p. w.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 k. p. w.</a> obciążając tymi kosztami obwinionego, kwotą 120 złotych tytułem częściowego zwrotu opłaty za postępowanie odwoławcze. Na kwotę ta złożyła się opłata 100 zł zasądzona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 2022 r., poz. 655, poz. 2600) oraz kwota 20 zł tj. ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>. W pozostałe części zwolniono obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za czym przemawiają względy słuszności.</p> <p>SSO Jan Klocek</p> </div>