III Ca 1416/16

<p>Sygn. akt III Ca 1416/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik (spr.)</p> <p>Sędzia SO Andrzej Dyrda</p> <p>SR (del.) Patrycja Reichel</p> <p>Protokolant Dominika Tarasiewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p> <p>z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt I C 1337/14</p> <p>1.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 17 października 2013 roku o sygnaturze akt III Ca 1587/12 w zakresie punktu 3, co do kwoty 31.134,74 zł (trzydzieści jeden tysięcy sto trzydzieści cztery złote siedemdziesiąt cztery grosze); </strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->oddala powództwo w pozostałym zakresie; </strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2417 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu koszów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą;</strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->zasądza od powódki na rzecz pozwanego 616 (sześćset szesnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów opłaty od apelacji. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSR (del.) Patrycja Reichel SSO Tomasz Pawlik SSO Andrzej Dyrda</em> </p> <p>Sygn. akt III Ca 1416/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, a to postanowienia z dnia 17 października 2013 roku wydanego przez Sąd Okręgowy w Gliwicach w sprawie o sygnaturze akt III Ca 1587/12 w zakresie punktu trzeciego. Domagała się nadto zasądzenia od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż w postanowieniem z dnia 17 października 2013 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt III Ca 1587/12, Sąd Okręgowy w Gliwicach zasądził od niej na rzecz pozwanego kwotę 43.454,74 zł tytułem wyrównania udziału obecnego pozwanego w majątku dorobkowym, przy czym kwota 31.134,74 zł została przez nią przelana na rachunek bankowy wierzyciela, zaś w zakresie pozostałej części zasądzonej kwoty, tj. co do 12.320 zł, złożyła pozwanemu oświadczenie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki kosztów procesu według norm przepisanych. W toku postępowania wskazał, iż ugoda zawarta przez strony w sprawie o zapłatę, która miałaby być podstawą potrącenia jest nieważna .</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy pozbawił pkt 3 opisanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach wykonalności w całości i obciążył pozwanego kosztami postępowania.</p> <p>U podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne.</p> <p>Postanowieniem z dnia 31 maja 2012 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt I Ns 883/10 Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach dokonał podziału majątku dorobkowego stron , przy czym w punkcie trzecim postanowienia zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 66.530 zł tytułem spłaty, płatną w terminie 6 miesięcy od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się orzeczenia z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki. Postanowieniem z dnia 17 października 2013 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt III Ca 1587/12, Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił punkt trzeci postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w ten sposób, iż w miejsce kwoty 66.530 zł zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 43.454,74 zł.</p> <p>W dniu 17 kwietnia 2014 roku powódka przelała na rachunek wierzyciela kwotę 31.134,74 zł tytułem spłaty należności zasądzonej w punkcie trzecim postanowienia wydanego w przedmiocie podziału majątku wspólnego.</p> <p>W dniu 11 września 2014 roku wierzyciel złożył do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach <span class="anon-block">T. A.</span> wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w stosunku do powódki co do kwoty 12.320 zł, wskazując jako podstawę żądania postanowienie z dnia 17 października 2013 roku wydane przez Sąd Okręgowy w Gliwicach w sprawie o sygnaturze akt III Ca 1587/12.</p> <p>W dniu 25 listopada 2014 roku przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach w sprawie o sygnaturze akt I C 1208/14 strony zawarły ugodę, zgodnie z którą pozwany zobowiązał się zapłacić powódce kwotę 11.768 zł tytułem kosztów związanych z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania, które to koszty nie zostały objęte postanowieniem wydanym w sprawie o podział majątku wspólnego. Strony dokonały następnie wzajemnego potrącenia wierzytelności z tytułu kwoty zasądzonej na rzecz pozwanego postanowieniem wydanym w sprawie o podział majątku wspólnego z wierzytelnością z tytułu kosztów związanych z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania oraz oświadczyły, iż poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności wyczerpują wszelkie wzajemne roszczenia wynikające z podziału majątku oraz kosztów związanych z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania. Wobec zawarcia przez strony ugody, postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 roku Sąd umorzył postępowanie w sprawie – postanowienie uprawomocniło się w dniu 3 grudnia 2016 roku.</p> <p>Na bazie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy uznał powództwo za zasadne, mając na uwadze, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1;art. 841 § 1 pkt. 2)">art. 841 § 1 pkt 2 kpc</a>, dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane. Ocenił jednocześnie, że wobec zapłaty po powstaniu tytułu wykonawczego oraz w związku z potrąceniem, należność objęta tytułem obecnie nie istnieje.</p> <p>Sąd Rejonowy uznał, iż zawarta przez strony ugoda nie była sprzeczna z prawem, ani zasadami współżycia społecznego i nie zmierzała również do obejścia prawa. W tym zakresie zauważył, że w toku rozprawy w dniu 25 listopada 2014 roku strony przedstawiły swoje stanowiska procesowe, a następnie zawarły ugodę, zmierzającą do kompleksowego rozstrzygnięcia swoich wzajemnych zobowiązań finansowych, przy czym w treści ugody w sposób jednoznaczny wskazano, iż do potrącenia przedstawiono wierzytelność w żaden sposób nie objętą postanowieniem wydanym w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd uznał, iż strony miały pełne prawo złożyć oświadczenia zawarte w treści ugody. Strony są bowiem dysponentami procesu, zaś z okoliczności sprawy nie wynikało, aby oświadczenia te zmierzały do pokrzywdzenia jednej ze stron lub też w sposób niekorzystny oddziaływały na prawa i obowiązki osób trzecich. Wobec zawarcia przez strony ugody, Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 kpc</a>, w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 4)">art. 203 § 4 kpc</a>, Sąd umorzył postępowanie w sprawie, przy czym postanowienie to nie zostało w sposób skuteczny zaskarżone.</p> <p>Od opisanego wyroku apelację, w części dotyczącej kwoty 12 320 zł oraz w zakresie kosztów procesu, wniósł pozwany, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez częściowe pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (co do kwoty 31 134, 74 zł) i oddalenie powództwa w pozostałej części. Jednocześnie domagał się zasądzenie na rzecz pozwanego od powódki kosztów postępowania za obie instancje z uwzględnieniem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa prawnego. Alternatywnie żądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>W apelacji zarzucono Sądowi Rejonowemu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art.58 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618)">art.618 k.p.c.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 688)">art.688 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 567;art. 567 § 3)">art.567 § 3 in fine k.p.c.</a> poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji pozbawienie tytułu wykonawczego w oparciu o bezwzględnie nieważną ugodę sądową. Podniesiono także zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 2)">art. 498 § 2 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art.840 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> poprzez jego zastosowanie, pomimo tego, że nie mogło dojść do umorzenia należność poprzez potrącenie wierzytelności, w sytuacji gdy wierzytelność wzajemna przedstawiona do potrącenia już wygasła. Niezależnie od tego wskazano na naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art.328 § 2 k.p.c.</a> poprzez nie wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku dlaczego zarzut pozwanego został uznany za bezzasadny.</p> <p>W uzasadnieniu podkreślono, iż suma objęta ugodą dotyczyła należności i rozliczeń z tytułu współwłasności nieruchomości, które powinny być zgłoszone, pod rygorem ich wygaśnięcia, w toku postępowania o podział majątku dorobkowego. Powołano się też na to, że ugoda sądowa, jest ugodą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 917)">art.917 k.c.</a>, w związku z czym znajdują do niej zastosowanie przepisy dotyczące czynności prawnych, w tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art.58 k.c.</a>.</p> <p>Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów postępowania odwoławczego. Jej zdaniem zakaz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618;art. 618 § 3)">art.618 § 3 k.p.c.</a>, który nie pozwala dochodzić roszczeń dotyczących współposiadania rzeczy wspólnej po prawomocnym zakończeniu postępowania o zniesieniu współwłasności, dotyczy sądu, który nie może o tych roszczeniach orzekać. Nie wyklucza on jednak możliwości zawarcia ugody przez strony, która w okolicznościach sprawy była pożądana i czyniła zadość zasadom współżycia społecznego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacji nie można było odmówić słuszności.</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 3)">art.618 § 1 i 3 k.p.c.</a> w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także o wzajemnych roszczeniach współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Po zapadnięciu prawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności uczestnik nie może dochodzić tych roszczeń, chociażby nie były one zgłoszone w postępowaniu o zniesienie współwłasności. Wyłączność dochodzenia roszczeń, o których mowa w postępowaniu o zniesienie współwłasności ma charakter prekluzyjny bowiem, po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności, uczestnik nie może dochodzić roszczeń przewidzianych w 618 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 k.p.c.</a>, chociażby nie były one zgłoszone w tym postępowaniu. Ze sformułowania ”nie może dochodzić” (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618 § 3)">§ 3</a>) wynika, że uczestnik traci te roszczenia, co oznacza, że w tej mierze przepis ten ma charakter materialnoprawny (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2013 r. I ACa 19/13).</p> <p>Z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 567;art. 567 § 3)">art. 567 § 3</a>, który stanowi o stosowaniu do spraw o podział majątku przepisów dotyczących działu spadku i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 688)">art. 688 k.p.c.</a>, który z kolei stanowi o stosowaniu do spraw o dział spadku przepisów o zniesieniu współwłasności, powołany przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618;art. 618 § 3)">art. 618 § 3 k.p.c.</a> ma zastosowanie także w sprawach o podział majątku dorobkowego.</p> <p>Jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 1)">art.498 § 1 k.c.</a>, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli wierzytelności te istnieją i mogą być dochodzone przed sądem.</p> <p>Zawarcie ugody w toku postępowania sądowego wywiera dodatkowo skutki procesowe. Aktualne w tym zakresie pozostaje stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z 20.12.1969 r. (III PZP 43/69, OSNC 1970, Nr 3, poz. 40), zgodnie z którym "zawarcie ugody w toku procesu przed sądem jest aktem prawnym, w którym zazębiają się składniki materialnoprawny i procesowy. Ugoda sądowa jest czynnością procesową uprawnionych do tego podmiotów procesowych, dokonaną w formie przewidzianej w prawie procesowym, które wiąże z tą czynnością zamierzony przez te podmioty skutek w postaci wyłączenia dalszego postępowania sądowego co do istoty sprawy. Równocześnie zawarte w treści ugody porozumienie co do istniejącego między stronami stosunku prawnego ma charakter zgodnego oświadczenia woli, a więc czynności prawnej zmierzającej do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego. W tym zakresie zawarte przed sądem porozumienie jest ugodą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 917)">art. 917 k.c.</a>".</p> <p>Uchylenie się od skutków materialnoprawnych ugody sądowej po prawomocnym zakończeniu sprawy jest dopuszczalne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 16.4.2002 r., V CKN 953/00). Przesłanką stwierdzenia nieważności ugody mogą być zwłaszcza przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a>, w tym sprzeczność z zasadami współżycia społecznego (wyrok Sądu Najwyższego z 8.12.2010 r., V CSK 157/10). Problemy dotyczące kontroli ugody, pod kątem tego, czy strona silniejsza nie wymogła na słabszej zawarcia porozumienia dla niej rażąco krzywdzącego mają wymiar uniwersalny. W prawie rzymskim opisywano je m.in. paremią <em> <!-- -->Inde datae leges, ne fortior omnia posset</em>.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, czego nie neguje także w odpowiedzi na apelację powódka, że ugoda sądowa, która miała być podstawą umorzenia wierzytelności objętej tytułem wykonawczej w drodze potrącenia, dotyczyła roszczeń powódki w zakresie współposiadania rzeczy wspólnej, powstałych przed uprawomocnieniem się postanowienia o zniesieniu współwłasności. Dodatkowo wypada zauważyć, że w postępowaniu sądowym zakończonym tą ugodą pozwany, w przeciwieństwie do powódki, nie był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika.</p> <p>Mając na uwadze takie realia sprawy, za trafny należało uznać zarzut pozwanego, że opisana wyżej ugoda była bezwzględnie nieważna jako sprzeczna z prawem i zasadami współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art.58 k.c.</a>).</p> <p>Przede wszystkim ugoda ta prowadziła do rażącego pokrzywdzenia pozwanego, który zobowiązał się uregulować wierzytelności, które już wygasły, wobec ich niezgłoszenia w terminie we właściwym postępowaniu. Pokrzywdzenie pozwanego, naruszające rażąco zasady współżycia społecznego, miało przy tym miejsce w sytuacji, gdy strona przeciwna, w przeciwieństwie do niego, była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Nie uzyskał też pozwany stosownej informacji od Sądu.</p> <p>Niezależnie od tego ugoda była sprzeczna z bezwzględnie obowiązującym przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 1)">art.498 § 1 k.c.</a>, gdyż wierzytelność powódki w chwili jej zawarcia nie istniała i nie nadawała się do potrącenia.</p> <p>W tej sytuacji, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego, w zaskarżonym zakresie, nie było podstaw do zastosowania w sprawie na podstawie opisanej ugody sądowej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art.840 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> , gdyż nie doszło do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności.</p> <p>Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art.386 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji orzeczono stosownie do wyniku postępowania na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art.98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art.108 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Pozew wpłynął 3 października 2014 r., a zatem z mocy § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz.1800) wysokość wynagrodzenia pełnomocnika określono na podstawie przepisów</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ()">Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r. poz.461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079). Niezależnie od tego uwzględniono uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa procesowego.</p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym orzeczono stosownie do wyniku postępowania na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art.98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art.108 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Apelacja wpłynęła w dniu 27 maja 2016 r., w związku z czym wysokość wynagrodzenia adwokata-pełnomocnika powodów ustalono w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz.1800) przed zmianami wprowadzonymi Rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. poz.1668), zwanym dalej rozporządzeniem zmieniającym. W tym miejscu wypada zwrócić uwagę, że zgodnie z § 2 rozporządzenia zmieniającego do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (27 października 2016 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Analogiczne rozwiązanie zawiera § 21 rozporządzenia w wersji pierwotnej, w związku z czym nie znajdowały w sprawie zastosowania na etapie postępowania odwoławczego przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ()">rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r. poz.461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079).</p> <p>Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powodów wynosiła zatem 2400 zł tj. połowę stawki minimalnej z § 2 pkt 5 rozporządzenia (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).</p> <p>SSR (del.) Patrycja Reichel SSO Tomasz Pawlik (spr.) SSO Andrzej Dyrda</p> </div>