VI Ka 1399/16

<p>Sygn. akt VI Ka 1399/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Jacek Matusik</p> <p>protokolant: protokolant sądowy Monika Oleksy</p> <p>przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej</p> <p>po rozpoznaniu dnia 22 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. O. (1)</span> syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (Rosja)</p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie</p> <p>z dnia 29 lipca 2016 r. sygn. akt IV K 143/16</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za postawę wymiaru kary orzeczonej w punkcie I przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>; w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">P. W.</span> kwotę 1033,20 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w obu instancjach oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję, obciążając wydatkami Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 1399/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> w zakresie zaskarżonym apelacjami prokuratora i obrońcy)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Spośród obu wniesionych apelacji jedynie ta wniesiona przez prokuratora zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do apelacji wniesionej przez prokuratora stwierdzić należy, iż podniesiony w niej zarzut był zasadny. Istotnie bowiem zaskarżony wyrok, w zakresie podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, wydany został z obrazą prawa materialnego, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, który to przepis nie przewiduje za przestępstwo w nim opisane kary innej niż kara pozbawienia wolności. Na odstąpienie od wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności i orzeczenie kary innego rodzaju, pozwala natomiast przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a>, który winien zostać powołany przez Sąd przy orzeczeniu wobec <span class="anon-block">A. O. (1)</span> kary ograniczenia wolności. W związku z tym, że prokurator nie kwestionował zasadności wymierzenia oskarżonemu kary ograniczenia wolności orzeczonej przez Sąd I instancji, zaskarżony wyrok należało zmienić tylko poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary właśnie o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a>, co też Sąd Okręgowy uczynił.</p> <p>Przechodząc do apelacji obrońcy, stwierdzić należy, iż nie zasługiwała ona na uwzględnienie. Nie ma bowiem racji skarżący podnosząc, iż orzekając wobec oskarżonego, środek kompensacyjny polegający na obowiązku zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 5.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> Sąd Okręgowy nie podziela, zawartego w apelacji stanowiska, jakoby orzeczona przez Sąd I instancji kwota, była niewspółmierna do okoliczności zdarzenia. Pokrzywdzony przecież, doznał stosunkowo poważnych obrażeń ciała, łącznie ze złamaniem kostki, co wiązało się z koniecznością noszenia gipsu, a następnie rehabilitacji. Także fakt wcześniejszego prowokacyjnego zachowania pokrzywdzonego, biorąc pod uwagę, iż po tym zachowaniu pokrzywdzony odszedł spod klatki, a oskarżony poszedł za nim po bankomat, gdzie, co jednoznacznie wynika z zapisu monitoringu, jak pierwszy zaatakował pokrzywdzonego, najpierw popychając go, a następnie uderzając w głowę. Z całą pewnością takie zachowanie oskarżonego nie znajduje usprawiedliwienia, nawet biorąc pod uwagę wcześniejsze niewłaściwe zachowanie pokrzywdzonego, a już w żadnym razie przywoływana przez skarżącego okoliczność, nie może mieć wpływu na ocenę zasadności wysokości kwoty orzeczonego zadośćuczynienia. W ocenie Sądu Okręgowego kwota 5.000 zł. w pełni odpowiada poziomowi krzywdy oraz cierpień jakich doznał pokrzywdzony na skutek przestępczego działania oskarżonego i z całą pewnością nie można uznać, iż jest ona wygórowana. Z powyższych względów Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie postulowanym w apelacji obrońcy oskarżonego.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</strong> </p> </div>