VI Ka 474/16

<p>Sygn. akt VI Ka 474/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli ( spr .)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Waldemar Masłowski</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SO Tomasz Skowron</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Katarzyna Witkowska</strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bolesławcu <span class="anon-block">S. W.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. C.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">E.</span> z domu <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>oraz</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu</p> <p>z dnia 11 lipca 2016 r. sygn. akt II K 906/14</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonych <span class="anon-block">R. C.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> <p>II.  zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">R. C.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kwoty po 210 złotych na rzecz oskarżycieli posiłkowych Syndyka Masy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, <br/> <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> tytułem udziału pełnomocników oskarżycieli posiłkowych w postępowaniu odwoławczym</p> <p>III.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1210 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oraz zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> od ponoszenia kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 474/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> oskarżony został o to że:</p> <p>1.w okresie od 15 października 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> działając w warunkach czynu ciągłego, kierując wykonaniem czynu zabronionego przez <span class="anon-block">R. C.</span> w celu udaremnienia egzekucji komorniczej prowadzonej na rzecz wierzycieli <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> będąc świadomym grożącego tej spółce stanu niewypłacalności, doprowadził <span class="anon-block">R. C.</span> pełniącego funkcję <span class="anon-block"> Prezesa (...) sp. z o.o.</span> wiedząc iż jest on zobowiązany do prowadzenia jej spraw majątkowych, do zbycia na podstawie <span class="anon-block">umowy sprzedaży o nr (...)</span> zawartej w dniu 15 października 2012 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> z <span class="anon-block"> Firmą (...)</span> – Usługowy <span class="anon-block">A. P.</span> następnie zmienionej <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> z dnia 27 maja 2013 r. i <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> z dnia 30 maja 2013 r. za cenę 2.000.000 zł., zagrożonych zajęciem składników majątkowych należących do <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w postaci wszystkich złomów stalowych, okablowania , stali nierdzewnej, wszystkich innych złomów stanowiących środki trwałe spółki i materiały magazynowe, za które w okresie od 15 października 2012 r. do dnia 19 sierpnia 2014 r. <span class="anon-block">R. C.</span> przyjął do kasy spółki od <span class="anon-block">A. P.</span> zapłatę w łącznej kwocie 1.629.579,15 zł. stanowiąca część ustalonej umową ceny sprzedaży, a następnie doprowadził <span class="anon-block">R. C.</span> do wypłaty mu środków finansowych w łącznej kwocie 1.194.502,10 zł. przeznaczonych na częściową spłatę udzielonych przez niego <span class="anon-block"> spółce (...)</span> pożyczek, czym udaremnił zaspokojenie roszczeń wierzycieli spółki, to jest <span class="anon-block">U. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span>, Skarbu Państwa reprezentowanego przez <span class="anon-block">s. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span>, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, <span class="anon-block"> Miejskiego Zakładu (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block"> Spółdzielni Usługowej (...)</span>, <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block">J. R.</span> prowadzącego <span class="anon-block"> Biuro (...)</span> i <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj . o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art.18 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">R. C.</span> oskarżony został o to że:</p> <p>2.w okresie od 15 października 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> działając w warunkach czynu ciągłego, pod kierownictwem <span class="anon-block">P. L. (1)</span> w celu udaremnienia egzekucji komorniczej prowadzonej na rzecz wierzycieli <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> będąc zobowiązanym do prowadzenia jej spraw majątkowych jako Prezes i pracownik a nadto będąc świadomym grożącego tej spółce stanu niewypłacalności, realizując decyzje i polecenia jedynego udziałowca <span class="anon-block">P. L. (1)</span> zbył na podstawie <span class="anon-block">umowy sprzedaży o nr (...)</span> zawartej w dniu 15 października 2012 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> z <span class="anon-block"> Firmą (...)</span> – Usługowy <span class="anon-block">A. P.</span> następnie zmienionej <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> z dnia 27 maja 2013 r. i <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> z dnia 30 maja 2013 r. za cenę 2.000.000 zł., zagrożone zajęciem składniki majątku należącego do <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w postaci wszystkich złomów stalowych, okablowania , stali nierdzewnej, wszystkich innych złomów stanowiących środki trwałe spółki i materiały magazynowe, za które w okresie od 15 października 2012 r. do dnia 19 sierpnia 2014 r. przyjął do kasy spółki od <span class="anon-block">A. P.</span> zapłatę w łącznej kwocie 1.629.579,15 zł. stanowiącą część ustalonej umową ceny sprzedaży, a następnie działając pod kierownictwem <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wypłacił lub polecił podległym sobie pracownikom wypłacić <span class="anon-block">P. L. (1)</span> z tych środków finansowych łączną kwotę 1.194.502,10 zł. przeznaczonych na częściową spłatę udzielonych <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przez <span class="anon-block">P. L. (1)</span> pożyczek, czym udaremnił zaspokojenie roszczeń wierzycieli spółki, to jest Urzędu Gminy <span class="anon-block">B.</span>, Skarbu Państwa reprezentowanego przez starostwo Powiatowe w <span class="anon-block">B.</span>, Miasta <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">Z. (...)</span>, <span class="anon-block"> Miejskiego Zakładu (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block"> Spółdzielni Usługowej (...)</span>, <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block">J. R.</span> prowadzącego <span class="anon-block"> Biuro (...)</span> i <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj . o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie II K 906/14:</p> <p>I.uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> skazał go na karę grzywny w liczbie 200 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 60 zł;</p> <p>II.uznał oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> skazał go na karę grzywny w liczbie 200 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 50 zł;</p> <p>III.na podstawie 29 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 ()">ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze</a> oraz na podstawie § 14 ust.2 pkt.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od oskarżonych na rzecz: <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> kwotę 1176 zł. i Gminy <span class="anon-block">B.</span> kwotę 1008 zł. tytułem poniesionych przez nich wydatków w związku z ustanowieniem pełnomocników;</p> <p>IV.na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe stosownie do ich udziału w sprawie, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">P. L. (1)</span> opłatę w kwocie 1.200 zł., zaś oskarżonemu <span class="anon-block">R. C.</span> opłatę w wysokości 1.000 zł.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca obydwu oskarżonych adw. <span class="anon-block">A. M.</span> zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego , mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skutkująca dowolnymi ustaleniami faktycznymi mającymi wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez wadliwe przyjęcie że oskarżeni dopuścili się zarzucanego im aktem oskarżenia czynu , mimo ze materiał dowodowy prawidłowo oceniony nie daje podstaw do takiego przyjęcia. Stawiając ten zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Apelację od wyroku złożył także drugi obrońca oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> adw. <span class="anon-block">S. C.</span>. W apelacji zarzucił:</p> <p>1.Obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia w części dotyczącej oceny materiału dowodowego, skutkującą następnie poczynieniem błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia polegającą na:</p> <p>a.nie uwzględnieniu treści wyjaśnień obu oskarżonych co do zakresu czynności podejmowanych przez każdego z nich w związku z zawarciem w dniu 15.10.2012 r. umowy z <span class="anon-block">A. P.</span> i w konsekwencji przyjęciu iż <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kierował działaniami <span class="anon-block">R. C.</span> Prezesa Zarządu spółki <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> i polecił mu tak zawarcie tej umowy jak i wypłatę pieniędzy uzyskanych od <span class="anon-block">A. P.</span> na podstawie tej umowy;</p> <p>b.przyjęciu iż <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i <span class="anon-block">R. C.</span> działali z zamiarem bezpośrednim udaremnienia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, nie uwzględniając tego że postępowanie egzekucyjne pomimo zawarcia i częściowego wykonania umowy zawartej z <span class="anon-block">A. P.</span> prowadzone było w stosunku do innych składników majątku tej spółki także po dniu 31 grudnia 2013 r.;</p> <p>c.nie uwzględnieniu w ustaleniach faktycznych operatów rzeczoznawcy inż. <span class="anon-block">A. K.</span> pochodzących z marca 2011 r. zawierających wycenę majątku nieruchomości spółki i określającej ich wartość na kwotę przekraczającą 26.000.000 zł. i przyjęciu iż w chwili zawierania umowy z <span class="anon-block">A. P.</span> w dniu 15.10.2016 r. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i <span class="anon-block">R. C.</span> wiedzieli iż majątek jaki pozostaje w dyspozycji <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie wystarczy na zaspokojenie wierzytelności przysługujących wszystkim jej wierzycielom;</p> <p>d.nie uwzględnieniu w dostateczny sposób przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonym takich okoliczności jak to że:</p> <p>- <span class="anon-block">P. L. (1)</span> był wierzycielem <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> posiadającym wymagalne wierzytelności;</p> <p>- pomimo wypłaty pieniędzy dla <span class="anon-block">P. L. (1)</span> postępowanie egzekucyjne nadal było prowadzone a wycena wartości majątku Spółki uzasadniała przekonanie <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i <span class="anon-block">R. C.</span> co do tego że pozostały majątek wystarczy na zaspokojenie innych wierzycieli;</p> <p>- ani <span class="anon-block">P. L. (1)</span> ani <span class="anon-block">R. C.</span> nie byli karani</p> <p>- szkoda została naprawiona gdyż pieniądze które <span class="anon-block">P. L. (1)</span> otrzymał od <span class="anon-block"> spółki (...)</span> zostały zwrócone syndykowi masy upadłościowej tej Spółki.</p> <p>2.Obrazę przepisów prawa materialnego:</p> <p>a. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie że czynności jakie podjęli oskarżeni, zarzucone im aktem oskarżenia stanowią przestępstwo wypełniające znamiona określone w tym przepisie;</p> <p>b. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie pomimo że okoliczności przedmiotowe i podmiotowe czynu uzasadniają przyjęcie iż wina i społeczna szkodliwość nie są znaczne i w tej sprawie istnieją podstawy do orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania;</p> <p>c. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 307)">art.307 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie, pomimo dobrowolnego naprawienia szkody przez <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i istnieniu przesłanek do odstąpienia od wymierzenia kary.</p> <p>Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">P. L. (1)</span> od zarzutu popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art.18 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> <strong> <!-- -->, </strong>ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego w stosunku do tego oskarżonego ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku poprzez odstąpienie od wymierzenia kary <span class="anon-block">P. L. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje nie zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Obydwie apelacje zawierają w istocie tożsame zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z kwestionowaniem wypełnienia ustawowych znamion przypisanych oskarżonym czynów, omówione więc zostaną łącznie.</p> <p>Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie i prawidłowo ocenił pod względem prawnym działanie oskarżonych.</p> <p>Nie znajduje uzasadnienie zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Przypomnieć należy że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochrona prawa procesowego a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2.stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego; 3. jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. w. SN z 9.11.1990 r. <span class="anon-block"> (...)</span> 149/90 OSNKW 7- 9/1991,poz.41 ). W sprawie niniejszej Sąd I instancji sprostał powyższym wymaganiom i dokonana przez niego ocena dowodów znajduje akceptację Sądu Odwoławczego. Nie ulega wątpliwości że <span class="anon-block">P. L. (1)</span> był właścicielem – jedynym udziałowcem <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span>, zaś <span class="anon-block">R. C.</span> prezesem zarządu tejże spółki. Niewątpliwym jest że spółka miała pogłębiające się kłopoty finansowe, nie regulowała zobowiązań wobec szeregu wierzycieli wymienionych w zarzutach stawianych oskarżonym, co doprowadziło do wydania szeregu orzeczeń przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wymienionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ( str.1 uzasadnienia k.1805 akt ) na podstawie których w lipcu 2012 r. wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bolesławcu, przy czym egzekucja dotyczyła m.in. nieruchomości należących do spółki. Jednocześnie prowadzone było administracyjne postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> którego podstawą były tytuły wykonawcze wystawione przez <span class="anon-block">N. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, przy czym Sąd Rejonowy w Bolesławcu w lipcu 2013 r. połączył obydwa postępowania egzekucyjne i powierzył prowadzenie egzekucji komornikowi sądowemu ( I Co 506/13 ). <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> zostały zajęte opisane i oszacowane (str.2 uzasadnienia k.1805 odwrót akt ). Nie ulega także wątpliwości że w dniu 15 października 2012 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników reprezentowane przez jedynego udziałowca <span class="anon-block">P. L. (1)</span> upoważniło <span class="anon-block">R. C.</span> jako prezesa zarządu spółki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">W.</span> do sprzedaży majątku spółki i do samodzielnego podpisywania umów z tym związanych , czego konsekwencją było zawarcie z <span class="anon-block"> Firmą (...)</span> – <span class="anon-block">U. (...)</span> <span class="anon-block">A. P.</span> umowy kupna - sprzedaży wszystkich złomów stalowych, okablowania , stali nierdzewnej, wszystkich innych złomów stanowiących środki trwałe i materiały magazynowe znajdujących się na terenie spółki i wypłacenie następnie z kasy spółki na rzecz <span class="anon-block">P. L. (1)</span> tytułem spłaty udzielonych przez niego spółce pożyczek kwoty 1.194.502,10 zł. uzyskanej z tytułu realizacji wyżej wymienionej umowy. Niewątpliwe jest również że pozostali wierzyciele nie zostali w żaden sposób zaspokojeni z pieniędzy uzyskanych z tytułu realizacji tej umowy, a wobec <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> prowadzone było postępowanie upadłościowe zakończone ogłoszeniem upadłości spółki postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 3 września 2014 r. w sprawie V Gup 3/14. Bezsporne jest ponadto – co już wynika z ustaleń Sądu Okręgowego poczynionych na rozprawie odwoławczej – że <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> nie ma obecnie roszczeń w stosunku do <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wobec zawarcia 25.11 2016 r. ugody sądowej w sprawie IX GC 728/15 toczącej się przed Sądem Okręgowym w Krakowie ( k.1868 – 1869 ), co nie zmienia faktu iż wierzyciele spółki w tym m.in. <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> do dnia orzekania na rozprawie odwoławczej nie zostali zaspokojeni w swoich roszczeniach wobec upadłej spółki ( k. 1899 – 1900 ).</p> <p>Argumentacja zawarta w obydwu apelacjach na poparcie stawianych zarzutów dotyczących oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie jest przekonywująca. Fakt iż decyzja o rozbiórce części nieruchomości spółki podjęta została przed wszczęciem egzekucji komorniczej i związana była z ich złym stanem technicznym grożącym katastrofą budowlaną nie zmienia faktu, iż pieniądze ze sprzedaży złomu pozyskanego w wyniku rozbiórki będącej realizacją umowy zawartej z <span class="anon-block"> Firmą (...)</span> – <span class="anon-block">U. (...)</span> <span class="anon-block">A. P.</span> przekazywane były w gotówce do kasy spółki - nie zaś na konto bankowe gdzie mogłyby być zajęte przez komornika – a następnie na polecenie oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> trafiały do oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> tytułem spłaty pożyczek. Wierzyciele spółki nie byli więc równomiernie zaspokajani w swoich roszczeniach co już samo w sobie ich krzywdziło, ponadto stanowiło ewidentne naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 940)">art. 940 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1025)">art. 1025 k.p.c.</a> stanowiących o kolejności zaspokajania wierzycieli, gdzie priorytet mają m.in. należności podatkowe z nieruchomości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ()">ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa</a>, a wszak wierzytelności części wierzycieli w tym oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> miały taki właśnie charakter. <span class="anon-block">R. C.</span> jako osoba zajmująca się sprawami majątkowymi spółki będącej dłużnikiem, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a>, w którego zarządzie pozostawiono zajęte nieruchomości ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 931;art. 931 § 1)">art. 931 § 1 k.p.c.</a> ) nie miał prawa do takiego dysponowania uzyskanymi pieniędzmi i jego zachowanie stanowiło wypełnienie ustawowego znamienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w postaci udaremnienia egzekucji komorniczej poprzez zbycie składników majątku z pokrzywdzeniem wierzycieli. Ewidentnie przy tym nastąpiło to w sytuacji gdy spółce groziła niewypłacalność , a następnie upadłość. Nie jest przekonywujący argument iż ogólna wartość majątku spółki przekraczała wartość wierzytelności jaką mieli wobec niej wierzyciele i że wobec tego działania oskarżonych nie udaremniały ani nawet nie uszczuplały zaspokojenia wszystkich wierzycieli. Faktem jest iż Sąd I instancji ustalił, iż łączna wartość nieruchomości spółki wyceniona przez biegłego <span class="anon-block">B. M.</span> wynosiła 13.610,00 zł. ( str. 2 uzasadnienia, k.1805 odwrót akt ), obrońca oskarżonego <span class="anon-block">P. L.</span> powołując się na opinię rzeczoznawcy <span class="anon-block">A. K.</span> podnosi, że była jeszcze większa, wynosiła 26.000,00 zł. ( k.1718 – 1793 ). Wyceny te były jednak czysto teoretyczne wobec stanu w jakim majątek spółki się znajdował ( m.in. powoływany wyżej zły stan techniczny nieruchomości grożący katastrofą budowlaną ) i w związku z tym trudności w sprzedaży tego majątku z czego oskarżeni musieli zdawać sobie sprawę. Nie jest więc tak że pośpieszna, skryta ( z pominięciem konta bankowego spółki ) sprzedaż złomu stanowiącego środki trwałe i materiały magazynowe spółki przez <span class="anon-block">R. C.</span> nie udaremniała egzekucji komorniczej.</p> <p>Nie sposób zgodzić się także z zarzutem obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> iż ten oskarżony nie kierował działaniami współoskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18§1 kk</a>. Kwestę tą wyczerpująco omówił Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( str. 8 uzasadnienia, k. 1808 odwrót akt ). Wniosek o sprawstwie kierowniczym <span class="anon-block">P. L. (1)</span> Sąd I instancji zasadnie wysnuł m.in. z zeznań świadków <span class="anon-block">W. I.</span> i <span class="anon-block">C. W.</span> oraz z zapisów na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. W szczególności trafnie Sąd ten wskazał na zapis znajdujący się na wezwaniu do zapłaty z 28.01.2013 r. Wynika z niego jednoznacznie że zwrot funduszy pozyskanych ze sprzedaży złomu nastąpi „zgodnie z poleceniem głównego udziałowca” i pod tą adnotacją widnieje podpis <span class="anon-block">R. C.</span> ( k.1239 ). Nie ulega wątpliwości że kwoty wymienione w tym dokumencie trafiły do <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i że był on „głównym udziałowcem” spółki.</p> <p>Zważywszy na wszystkie powyższe okoliczności nie ulega wątpliwości dla Sądu Okręgowego, że oskarżeni swoimi działaniami wyczerpali ustawowe znamiona przypisanych im czynów: z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art.18 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> Sąd I instancji w sposób przekonywujący uzasadnił te kwalifikacje prawne ( str.11 -13 uzasadnienia, k. 1810 – 1811 akt ) i nie ma obecnie potrzeby powtarzać przytoczonych tam argumentów.</p> <p>Nie sposób zgodzić się ze skarżącym obrońcą oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> że istniały w niniejszej sprawie przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania wobec tego oskarżonego. Do zastosowania instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> niezbędne jest aby wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne i te warunki nie zostały w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> spełnione. Analizując powyższe Sąd I instancji zasadnie wskazuje na sposób działania oskarżonego, jego motywację, postać zamiaru ,okoliczności i warunki w jakich przypisany oskarżonemu czyn został dokonany ( str. 13 uzasadnienia , k. 1811 akt ). Dodać do tego należy duży rozmiar szkody wyrządzony przestępstwem która wprawdzie – jak wynika z okoliczności ujawnionych na rozprawie odwoławczej – została przez oskarżonego naprawiona jednak po pierwsze dopiero po kilku latach i w wyniku postępowania sądowego, po drugie nie w odniesieniu do wszystkich pokrzywdzonych , skoro co najmniej dwóch z nich - tj. oskarżyciele posiłkowi <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> i<span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> - do dnia orzekania na rozprawie odwoławczej nie zostało zaspokojonych w swoich roszczeniach. Podnoszone przez obrońcę okoliczności m.in. fakt iż <span class="anon-block">P. L. (1)</span> był wierzycielem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, jest osobą niekaraną, cieszy się pozytywną opinią społeczną nie zmieniają faktu braku wyżej wymienionych przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania. Sąd Okręgowy nie kwestionuje, iż <span class="anon-block">P. L. (1)</span> jest sprawnym i szanowanym przedsiębiorcą, zasiada w organach szeregu firm, jest również ceniony jako samorządowiec i organizator akcji charytatywnych ( k.1871 – 1898 ). Nie zmienia to faktu że popełniony przez niego czyn w niniejszej sprawie charakteryzował się wysokim stopniem społecznej szkodliwości i że stopień jego zawinienia był znaczny.</p> <p>Jedynie na marginesie wskazać należy, że z braku tych samych przesłanek nie zachodzi podstawa do warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span>. Nie zmienia tej oceny okoliczność, iż nie pełnił on funkcji kierowniczej w trakcie popełniania przestępstwa, a był wykonawcą poleceń współoskarżonego.</p> <p>Wymierzone oskarżonym kary grzywny nie są rażąco surowe, Sąd I instancji przekonywująco uzasadnił ich zasadność i wysokość ( str. 13 - 14 uzasadnienia, k.1811 – 1811 odwrót akt ). Nie sposób zgodzić się ze skarżącym obrońcą oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> że istniały podstawy do zastosowania wobec tego oskarżonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 307)">art. 307 k.k.</a> Przepis ten przewiduje fakultatywne nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpienie od jej wymierzenia wobec sprawców którzy dobrowolnie naprawili szkodę w całości lub w znacznej części, jednakże oskarżony – o czym była już mowa powyżej – naprawił ją dopiero po kilku latach i w wyniku postępowania sądowego.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonych <span class="anon-block">R. C.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonych <span class="anon-block">R. C.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span>, <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> kwoty po 210 zł. tytułem udziału pełnomocników oskarżycieli w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1210 zł. tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( 1200 zł opłata za II instancję + 10 zł ryczałt za doręczenia ) i zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> - mając na uwadze jego sytuację materialną - od ponoszenia od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>