II Ka 685/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 685/16 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 28 grudnia 2016 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Dariusz Półtorak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st.sekr.sąd. Agata Polkowska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Siedlcach Andrzeja Michalczuka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie</p> <p>z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt II K 35/16</p> <p>w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy, zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa 30 złotych tytułem opłaty za II instancję oraz 20 złotych wydatków za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 685/16</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. G.</span> został oskarżony o to, że w dniu 6 stycznia 2016 r. w <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> kierował w ruchu lądowym samochodem m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> będąc w stanie nietrzeźwości, tj. mając 0,89 mg/l zmierzające do 1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt IX K 1153/12 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r.:</strong> </p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> skazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;</p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 4)">art. 64 § 4 k.k.</a> na poczet orzeczonego środka karnego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania <span class="anon-block">prawa jazdy nr (...)</span> wydanego przez Prezydenta Miasta <span class="anon-block">K.</span>, od dnia 6 stycznia 2016 r. do dnia 14 czerwca 2016 r.;</p> <p>IV.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43 a § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 k.k.</a> orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej – konto <span class="anon-block"> (...)</span> o/ <span class="anon-block">W.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych;</p> <p>V.  Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz obciążył go poniesionymi w sprawie wydatkami w kwocie 70 złotych.</p> <p>Apelację od wyroku Sądu I instancji wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości na korzyść <span class="anon-block">K. G.</span>. Apelujący zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w stosunku do oskarżonego nie zachodziły szczególne okoliczności umożliwiające odstąpienie od orzeczenie środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, podczas gdy od pierwszego skazania oskarżonego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości upłynął znaczny okres, a orzeczona kara i środek karny zostały wykonane dużo wcześniej niż czyn zarzucany w akcie oskarżenia, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia środka karnego w surowszym wymiarze. W treści środka odwoławczego skarżący zawarł również zarzut alternatywny i zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił surowość orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio poprzez przecenienie okoliczności obciążających oskarżonego, natomiast nieuwzględnienie w wystarczającym stopniu okoliczności łagodzących takich jak: postawa oskarżonego w toku postępowania, szczera skrucha, młody wiek, prognoza kryminologiczna, dawały podstawę do odstąpienia od wymierzenia środka karnego w surowszym wymiarze. W konsekwencji tak sformułowanego zarzutu skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie względem oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 10 lat. Skarżący wniósł także o zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych, a swój wniosek uzasadnił złą sytuacją finansową oskarżonego. W toku rozprawy apelacyjnej obrońca oskarżonego poparł apelację i wnioski w niej zawarte, zaś prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego wobec niezasadności zarzutów podniesionych w jej treści, nie mogła być podstawą wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. W wyprzedzeniu zasadniczej części rozważań stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeanalizował wszystkie okoliczności mające znaczenie dla wymiaru kary oraz środka karnego w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span>, zatem w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw, aby zaskarżone rozstrzygnięcie uznać za wadliwe. W orzecznictwie trafnie podkreśla się, że zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, ,,gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą" (<em> <!-- -->vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985, nr 7-8, poz. 60</em>). Niewspółmierność zachodzi zatem wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzonych za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary (<em> <!-- -->vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1990 r., Wr 363/90, OSNKW 1991, nr 7-9, poz. 39</em>). Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o ,,różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować" (<em> <!-- -->vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, LEX nr 20739</em>). Chodzi przy tym o niewspółmierność zarówno niekorzystną dla oskarżonego, jak i korzystną dla niego, ale niekorzystną z punktu widzenia dobra wymiaru sprawiedliwości, a więc interesu publicznego. Powyższe reguły odnoszą się także do orzeczonych środków karnych. W treści środka odwoławczego skarżący podkreślił, że od pierwszego skazania oskarżonego za przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości upłynął znaczny okres, a orzeczone w związku z tym kara oraz środek karny, zostały wykonane dużo wcześniej, aniżeli oskarżony popełnił czyn jaki jest przedmiotem niniejszej sprawy. W ocenie skarżącego podniesiona przez niego okoliczność, przy prawidłowym jej rozważeniu, winna doprowadzić Sąd Rejonowy do przekonania, iż orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w stosunku do <span class="anon-block">K. G.</span> będzie rażąco niewspółmierne. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest możliwości, aby zaaprobować zaprezentowane powyżej stanowisko skarżącego. W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a> sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a>, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Zdaniem Sąd Odwoławczego w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> nie zachodzą wyjątkowe okoliczności w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a>, które uzasadniałyby odstąpienie od orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów. Zgodzić się należy z obrońcą skazanego, że <span class="anon-block">K. G.</span> uprzednio był jednokrotnie karany za popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a>, jednakże z treści zacytowanego powyżej przepisu wynika, że orzeczenie środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w stosunku do sprawcy przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> ma charakter obligatoryjny i bez znaczenia pozostaje, ile razy i w jakim odstępie czasowym, sprawca ten był uprzednio karany za popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a> Na marginesie zauważyć również należy, że w okresie poprzedzającym popełnienie przestępstwa, jakie jest przedmiotem niniejszej sprawy, oskarżony popełnił dwa inne czyny zabronione, a mianowicie przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 k.k.</a>, zatem nie można przyjąć, iż jego postawa w tymże okresie była pełna poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego. Zaznaczyć należy, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 84;art. 84 § 2 a)">art. 84 § 2 a k.k.</a> stanowi, że jeżeli środek karny orzeczony został dożywotnio, sąd może uznać go za wykonany, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego i nie zachodzi obawa ponownego popełnienia przestępstwa podobnego do tego, za które orzeczono środek karny, a środek karny był w stosunku do skazanego wykonywany przynajmniej przez 15 lat. W świetle cytowanego przepisu stwierdzić należy, że orzeczony względem oskarżonego zakaz nie ma bezwzględnie charakteru dożywotniego, jednakże w celu skorzystania ze wskazanej powyżej instytucji, oskarżony będzie zobowiązany do przestrzegania norm prawnych. Orzeczony w stosunku do oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, będzie stanowił zatem czynnik dyscyplinujący, w szczególności, że jak wynika z karty karnej oskarżonego, uprzednio orzeczony środek karny o charakterze czasowym, nie był w stanie spełnić takiej funkcji. W realiach niniejszej sprawy brak jest również podstaw do przyjęcia, że Sąd Rejonowy w sposób nienależyty rozważył okoliczności wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, a w szczególności, że pominął bądź nie nadał właściwego znaczenia okolicznościom takim jak postawa oskarżonego w toku postępowania, szczera skrucha, młody wiek i prognoza kryminologiczna. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika bowiem, że wskazane powyżej okoliczności zostały przez Sąd Rejonowy nie tylko zauważone, ale także uwzględnione, co znalazło także odzwierciedlenie w orzeczonej karze. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> jest bowiem zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, a wymierzona oskarżonemu kara 5 miesięcy pozbawienia wolności niewiele przekracza dolny próg ustawowego zagrożenia. W tym miejscu zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, iż istnieje konieczność wyeliminowania oskarżonego jako uczestnika ruchu drogowego na dłuższy okres czasu z uwagi na jego uprzednią karalność za podobne przestępstwo, wysoki poziom alkoholu we krwi, a także chorobę alkoholową. Mając na uwadze wskazaną powyżej instytucję z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 84;art. 84 § 2 a)">art. 84 § 2 a k.k.</a> to od samego oskarżonego i jego postawy będzie zależało czy zakaz ten będzie miał charakter czasowy czy jednak pozostanie zakazem o charakterze dożywotnim. Podsumowując powyższe rozważania orzeczony w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. G.</span> środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów niewątpliwie jest rozstrzygnięciem surowym, ale nie można uznać go za rażąco niewspółmierne. Pomimo wskazania w petitum apelacji, że zaskarża ona wyrok w całości zakres (zarzuty, uzasadnienie) tego środka odwoławczego pozwala uznać, że przedmiotem zaskarżenia był jedynie środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Uzasadnia to zasądzenie opłaty w wysokości 30 zł określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 11)">art. 11 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a>. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 k.p.k.</a>, rozstrzygnięcie o wydatkach uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 §1 kpk</a>.</p> </div>