IV U 274/16

Sądy powszechne2016-12-29

Sygnatura

IV U 274/16

Data orzeczenia

2016-12-29

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Jacek Witkowski (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 136 ust. 1 ustawy o FUS

Streszczenie

Ubezpieczona nie nabyła prawa do emerytury po zmarłym mężu.

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 274/16 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 29 grudnia 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący </td> <td> SSO Jacek Witkowski </td> </tr> <tr> <td> Protokolant </td> <td> st.sekr.sąd. Dorota Malewicka </td> </tr> </table> po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2016r. w S. odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 12 lutego 2016 r. Nr (...) w sprawie J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do niezrealizowanego świadczenia oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 274/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 12.02.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 136;art. 136 ust. 1)">art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) odmówił wnioskodawczyni J. G. prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia, tj. emerytury po zmarłym w dniu 22.01.2016 r. mężu, W. G.. Swoje stanowisko organ rentowy uzasadnił tym, iż ubezpieczony nie miał ustalonego prawa do emerytury. Od decyzji tej odwołanie złożyła J. G.. Wskazała, iż jej mąż przed śmiercią nie zdążył wnieść odwołania od decyzji odmawiającej przyznania mu prawa do emerytury. Z powodu ciężkiej choroby przebywał on w szpitalu w stanie śpiączki farmakologicznej. W tej sytuacji J. G., chcąc uzyskać prawo do emerytury jej męża, złożyła wniosek o prawo do niezrealizowanego świadczenia. Do wniosku tego dołączyła dokumenty, które jej mąż zamierzał przedstawić wraz z odwołaniem od decyzji odmawiającej przyznania mu prawa do emerytury. Wnioskodawczyni twierdziła, iż jej mąż spełniał warunki do uzyskania emerytury na podstawie Karty Nauczyciela, gdyż wbrew stanowisku ZUS, po zaliczeniu do stażu ubezpieczeniowego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16-tego roku życia, legitymował się wymaganą ilością okresów składkowych i nieskładkowych. J. G. przedstawiła również poprawione świadectwo pracy, w którym stwierdzono, iż stosunek pracy łączący jej męża z Zespołem Szkół w S. ustał w dniu 30.09.2015 r., a zatem przed złożeniem przez niego wniosku o przyznanie prawa do emerytury (odwołanie wraz z załącznikami k. 1-8 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. ZUS wskazał, iż W. G., jak wynika z decyzji wydanej w dniu 31.12.2015 r., posiadał staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat, 5 miesięcy i 7 dni zamiast wymaganych 30 lat (odpowiedź na odwołanie k. 9-10 akt sprawy). Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: W. G. w dniu 28 października 2015r. złożył do (...) Oddział w S. wniosek o przyznanie prawa do emerytury nauczycielskiej (k. 1-3 akt z wniosku o emeryturę). Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ rentowy ustalił, iż na dzień 31.12.2008 r. W. G. posiadał 29 lat, 5 miesięcy i 7 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do stażu ubezpieczeniowego ZUS nie zaliczył pracy W. G. w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16-tego roku życia, tj. okresu od 25.01.1975 r. do 1.10.1978 r. Praca ta nie miała bowiem charakteru stałego i nie była wykonywana w wymiarze co najmniej 4 godzin dziennie, gdyż w tym czasie W. G. pobierał naukę w szkole oddalonej od miejsca zamieszkania ponad 30 km oraz w zw. z tym zmuszony był poświęcać na dojazd ok. 2 godzin dziennie. Z uwagi na nieudowodnienie: wymaganego stażu ubezpieczeniowego w wymiarze 30 lat oraz rozwiązania wszystkich stosunków pracy w charakterze nauczyciela, decyzją z dnia 31.12.2015 r., działając na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820030019" title="Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela - Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 19 ()">ustawy z dnia 26.01.1982 r. Karta Nauczyciela</a> (Dz. U. z 2014 r. poz. 191), ZUS odmówił przyznania W. G. prawa do emerytury nauczycielskiej (decyzja k. 49 akt z wniosku o emeryturę). Od decyzji tej nie zostało wniesione odwołanie. W dniu 22.01.2016 r. zmarł W. G.. W dniu 29.01.2016 r. żona W. G., J. G. złożyła do (...) Oddział w S. wniosek o przyznanie prawa do renty rodzinnej (k. 1-5 akt z wniosku o rentę rodzinną). W dniu 29.02.2016 r. organ rentowy przyznał wnioskodawczyni prawo do renty rodzinnej począwszy od dnia 22.01.2016 r. (decyzja k. 32 akt z wniosku o rentę rodzinną). Również w dniu 29.01.2016 r. J. G. złożyła do pozwanego Oddziału ZUS wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia tytułem prawa W. G. do emerytury nauczycielskiej (k. 13 i 23 akt z wniosku o rentę rodzinną). Zaskarżoną decyzją z dnia 12.02.2016 r. organ rentowy odmówił J. G. prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po zmarłym mężu z uwagi na okoliczność, iż W. G. nie miał ustalonego prawa do świadczenia, tj. prawa do emerytury nauczycielskiej (decyzja k. 24 akt z wniosku o rentę rodzinną). W toku postępowania rozpoznawczego J. G. sprecyzowała, iż domaga się przyznania należnej jej mężowi emerytury nauczycielskiej za okres od 1.10.2015 r. do 22.01.2016 r. Przedstawiła również środki dowodowe w postaci duplikatu świadectwa pracy (k. 8 a. s.), zeznań świadków M. K. oraz W. M. (k. 29v-30 a. s.) jak również zeznań jej samej (k.16-16v i 37-37v), które miały potwierdzać spełnienie przez W. G. warunków do nabycia prawa do emerytury nauczycielskiej. Odwołanie J. G. nie jest zasadne. Przedmiot niniejszego postępowania wyznacza treść decyzji z dnia 12.02.2016 r. Sąd posiada więc jedynie kompetencje do orzekania o prawidłowości decyzji odmawiającej przyznania J. G. prawa do wypłaty świadczenia po zmarłym jej mężu i jednocześnie nie ma kompetencji do zmiany decyzji z dnia 31.12.2015 r., na mocy której W. G. odmówiono prawa do emerytury nauczycielskiej. Stosownie do treści art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Bezspornym było, iż W. G. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury nauczycielskiej, czyli wniosek o świadczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W. G. zmarł w dniu 22.01.2016 r., a zatem w czasie biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 31.12.2015 r. Przed śmiercią nie zaskarżył jednak decyzji z dnia 31.12.2015 r. J. G. mogła, jako małżonek, czyli następca prawny w rozumieniu art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, na podstawie ust. 2 tego artykułu, wstąpić do postępowania dotyczącego prawa W. G. do emerytury. W oparciu o wskazaną podstawę miała możliwość wniesienia odwołania od decyzji z dnia 31.12.2015 r. Z prawa tego jednak nie skorzystała. W konsekwencji decyzja ta stała się prawomocna. A zatem, w obecnym postępowaniu Sąd, niezależnie od tego, czy na podstawie przedłożonego duplikatu świadectwa pracy oraz złożonych przez świadków i J. G. zeznań, uważa za zasadne bądź nie twierdzenia o posiadaniu przez W. G. na dzień 31.12.2008 r. 30-letniego stażu okresów składkowych i nieskładkowych oraz rozwiązaniu wszystkich stosunków pracy w charakterze nauczyciela, nie może zmienić zawartych w decyzji z dnia 31.12.2015 r. ustaleń organu rentowego w tym przedmiocie. Dokonując zaś merytorycznej oceny decyzji z dnia 12.02.2016 r. stwierdzić należy, iż odpowiada ona prawu. Organ rentowy trafnie argumentował, iż W. G. nie miał ustalonego prawa do emerytury nauczycielskiej, co z kolei wynikało z prawomocnej decyzji odmownej z 31.12.2015 r. Przywołany wyżej art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stanowi, iż w razie śmierci osoby (…) świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi. Przepis ten dotyczy zatem świadczeń, które są należne osobie zmarłej. W. G. w świetle prawomocnej decyzji z dnia 31.12.2015 r. nie był uprawniony do emerytury nauczycielskiej. J. G. nie mogła zatem skutecznie domagać się wypłaty świadczenia, które nie przysługiwało jej mężowi. Reasumując, podać należy, iż na skutek uprawomocnienia się decyzji z dnia 31.12.2015 r. stwierdzającej niespełnienie przez W. G. warunków do nabycia prawa do emerytury nauczycielskiej, zasadnym była odmowa przyznania J. G. prawa do wypłaty świadczenia za okres od 1.10.2015 r. do 22.01.2016 r. Tym samym zaskarżona decyzja jest prawidłowa, gdyż odpowiada treści art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477 14 par. 1 kpc</a> orzekł o oddaleniu odwołania. </div>