III Ca 1254/16

<p>Sygn. akt III Ca 1254/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Henryk Brzyżkiewicz</p> <p>Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)</p> <p>SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska</p> <p>Protokolant Aleksandra Sado-Stach</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">T. K.</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. M.</span> </p> <p>o eksmisję</p> <p>na skutek apelacji powodów</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II C 1295/15</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSR (del.) Maryla Majewska-Lewandowska SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Leszek Dąbek</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1254/16 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powodowie <span class="anon-block">T. K.</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> </strong>żądali nakazania pozwanemu <span class="anon-block">R. M.</span> aby opróżnił z rzeczy i wydał im lokal mieszkalny położony w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> orazi zasądzenia na ich rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Uzasadniając żądanie twierdzili, że są właścicielami nieruchomości na której położony jest sporny lokal. Pozwany zamieszkując w tym lokalu w sposób uporczywy utrudnia im korzystanie z ich nieruchomości uniemożliwiając im spokojne korzystanie z niej.</p> <p>W wyroku wydanym w dniu 10 06 2015r. przez Sąd Rejonowy w Rybniku pozwany został uznany za winnego popełnienia na ich szkodę występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 199;art. 199 § 1)">art. 199 § 1 k.k.</a> </p> <p>i skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy, która została warunkowo zawieszona na okres próbny wynoszący trzy lata.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany <span class="anon-block">R. M.</span> </strong>wnosił o oddalenie powództwa oraz zasądzenie</p> <p>na jego rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Zarzucał, że od sierpnia 2014r. pracuje w Holandii, gdzie zamieszkuje oraz ma swoje rzeczy i w spornym lokalu przebywa jedynie okazjonalnie kiedy odwiedza swoją matkę.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Rybniku </strong>w wyroku z dnia 20 04 2016r. oddalił powództwo</p> <p>i orzekł o kosztach procesu.</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach wyroku przywołał regulację <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 13;art. 13 ust. 2)">art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a>. Stwierdził, że przeprowadzone postepowanie dowodowe wykazało, iż pozwany opuścił nieruchomość powodów</p> <p>i obecnie mieszka i pracuje za granicą. Od ogłoszenia wyroku skazującego na nierucho-mości powodów przebywał jedynie w lutym i marcu 2016r. w czasie urlopu i w tym czasie jego zachowanie wobec powodów było prawidłowe. Ocenił, że w chwili obecnej pozwany nie uniemożliwia powodom wspólne z nim zamieszkiwanie i uznał powództwo za nieuzasadnione.</p> <p>O kosztach procesu orzekał w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Orzeczenie zaskarżyli <strong> <!-- -->powodowie <span class="anon-block">T. K.</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">M.</span>-sław <span class="anon-block">K.</span> </strong>, którzy wnosili o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz za-sądzenie na ich rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu, bądź uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do pono-wnego rozpoznania.</p> <p>Zarzucali, że przy ferowaniu zaskarżonego wyroku naruszono przepisy prawa procesowego, regulacje:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w ograniczonym zakresie i w konsekwencji tego nie zbadanie istoty sprawy,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie</p> <p>i przyjęcie, że pozwany przebywa na nieruchomości powodów wyłącznie grzeczno-ściowo.</p> <p>Ponadto zarzucali, że naruszono prawo materialne, regulacje:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> poprzez jej niezastosowanie i w następstwie tego oddalenie powództwa,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 13;art. 13 ust. 2)">art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a> i przyjęcie, iż pozwany jest lokatorem posiadającym tytuł prawny do korzystania z nieruchomości należącej do powodów.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji między innymi podnosili, że doręczenie pozwanemu odpiosu pozwu prowadziło do wypowiedzenia mu udzielonego mu grzecznościowo prawa do korzystania z lokalu oraz że jego pobytu na terenie nieruchomości w okresie lutego-kwietnia 2016r. nie można łączyć z pobytem urlopowym. Ponadto podnosili, że Sąd Rejonowy zaniechał zbadania czy „miejsce zamieszkania powoda na terenie Holandii można za takowe uznać” oraz ustalenia czy w spornym lokalu znajdują się jego rzeczy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje</strong> </p> <p>Sprawa jest rozpoznawana w postępowaniu cywilnym procesowy, w którym obowiązuje zasada kontradyktoryjności a powodowie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji byli reprezentowani przez fachowego pełnomocnika.</p> <p>Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę nie był zatem obowiązany przeprowadzać z urzędu nie zaoferowanych mu przez strony dowodów w celu wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (stosownie do regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217)">art. 217 k.p.c.</a> obowiązek zaoferowania dowodów spoczywa na stronach postępowania cywilnego i Sąd rozpoznający sprawę może dopuścić je z urzędu tylko w wyjątkowych sytuacjach, które w niniejszej sprawie nie zachodziły).</p> <p>Z tej przyczyny zarzut naruszenia w toku rozpoznania sprawy regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> jest nieuasadaniony</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu orzeczenia wiarygodnych źródłach dowodowych, których ocena jakkolwiek lakoniczna mieści w granicach swobodnej oceny dowodów i wbrew temu co zarzuca apelacja Sąd Rejonowy przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia nie naruszył regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji</span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego</p> <p>w swym zasadniczy zarysie o bezzasadności powództwa jest prawidłowa i Sąd odwoławczy z poniższymi modyfikacjami ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496).</p> <p>Powództwo zostało oparte na twierdzeniu, że powodowie są współwłaścicielami nieruchomości na której położony jest sporny lokal a pozwany mieszkając w należącym do nich w tym lokalu - na skutek swego wadliwego zachowania - utracił tytułu prawny do przebywania w nim.</p> <p>Słusznie zatem apelacja podnosi, iż podstawą dochodzonych roszczeń jest regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> </p> <p>Z poczynionych przez Sąd Rejonowy prawidłowych ustaleń wynika,</p> <p>że w chwili obecnej pozwany nie mieszka w spornym lokalu (przebywa na stałe w Holandii, gdzie pracuje i ma miejsce zamieszkania) a powodowie reprezentowani przez fachowego pełnomocnika - wbrew dyrektywie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> - nie wykazali w toku postępowania, iż w spornym lokalu znajdują się jego rzeczy (na te okoliczność nie zgłoszono żadnego wniosku dowodowego).</p> <p> <strong> <!-- -->W konsekwencji tego przyjąć zatem należy, iż pozwany nie narusza obecnie przynależnego powodom prawa własności nieruchomości i tym w świetle regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> skarżącym nie przysługuje skuteczne względem niego roszczenie o opuszczenie, opróżnienie i wydanie im spornego lokalu.</strong> </p> <p>Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku i apelacja powodów jest bezzasadna w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, co z mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powodów jako bezzasadną oddalono na mocy regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w oparciu o regulację art. 98 </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1;§ 2)">§ 1 i 2 k.p.c.</a> biorąc pod uwagę, iż powodowie ulegając w postepowaniu odwoławczym powinni zwrócić pozwanemu poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSR (del.) Maryla Majewska-Lewandowska SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Leszek Dąbek</em> </p> </div>