VIII U 1032/24
Sądy powszechne2024-12-18
Sygnatura
VIII U 1032/24
Data orzeczenia
2024-12-18
Rodzaj
REASONS
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt VIII U 1032/24</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Decyzją z 24 listopada 2023r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> stwierdził, że <span class="anon-block">P. U.</span> jako pracownik u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu w okresie od 2 listopada 2020r. do 31 sierpnia 2022r.</p>
<p>W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że stosunek pracy, na podstawie którego <span class="anon-block">P. U.</span> był zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych w okresie od 2 listopada 2020r. do 31 sierpnia 2022r. organ rentowy uznał za nie rodzący obowiązku ubezpieczeń społecznych, ponieważ <span class="anon-block">P. U.</span> był jednocześnie pracownikiem i większościowym wspólnikiem w 99% spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem organu rentowego taką spółkę należy traktować jak spółkę jednoosobową, a obowiązek ubezpieczeń powstaje z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazał, że podporządkowanie jest jedną z cech konstytutywnych stosunku pracy. W takim przypadku status pracownika zostanie wchłonięty przez status właściciela kapitału. Przywołał brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art. 22 §1 kodeksu pracy</a>.</p>
<p>Odwołanie od decyzji złożył <span class="anon-block">P. U.</span> domagając się jej zmiany przez stwierdzenie, że jako pracownik u płatnika składek podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu w okresie od 2.11.2020r. – 31.08.2022r. a ponadto wniósł o zasądzenie od organu rentowego na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazał, że <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> nie jest spółką jednoosobową i nie może do niej znaleźć zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 6;art. 8 ust. 6 pkt. 4)">art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>. Wskazał, że zarzucenie braku podporządkowania pracowniczego nie uwzględnia dynamiki zmian realiów gospodarczych i wynikającego z nich nieco odmiennego patrzenia na tę kwestię.</p>
<p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.</p>
<p>Zainteresowana <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> nie odniosła się do sprawy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> zgłosiła <span class="anon-block">P. U.</span> w okresie od 2.11.2020r. do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowych, wypadkowego, chorobowego, ubezpieczenia zdrowotnego z pracowniczym kodem tytułu ubezpieczenia.</p>
<p>Zgodnie z zapisami w Krajowym Rejestrze Sądowym, spółka ta została wpisana do rejestru 1.12.2017r., <span class="anon-block">P. U.</span> od początku jej istnienia ma 99% udziałów w niej o łącznej wartości 4950zł. Jest też od początku ujawniony w rejestrze jako Prezes Zarządu ( jedyny członek zarządu spółki). Umowa Spółki nie przewiduje obowiązku powtarzających się świadczeń niepieniężnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 176;art. 176 § 1)">art.176§1 k.s.h.</a> Już w tej umowie powołano odwołującego do zarządu spółki. W dniu 30 października 2020 r. nadzwyczajne zgromadzenie wspólników tej spółki ustanowiło pełnomocnika w osobie <span class="anon-block">J. S. (1)</span> do zawarcia przez spółkę umowy z członkiem zarządu <span class="anon-block">P. U.</span> i do jej reprezentowania w sporach wynikających z tej umowy. Przewodniczącym tego zgromadzenia był <span class="anon-block">P. U.</span>. W dniu 2.11.2020r. podpisana została umowa o pracę na czas nieokreślony pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">J. S. (2)</span> a <span class="anon-block">P. U.</span> , w której wskazano rodzaj wykonywanej pracy: Prezes Zarządu i wymiar czasu pracy: 1/8 etatu. Wskazano też termin rozpoczęcia pracy 2.11.2020r. Sformułowano też w odrębnym dokumencie zakres obowiązków pracownika na stanowisku Prezesa Zarządu. Wskazano tam, kto podlega Prezesowi Zarządu, nie wskazano osoby, której on podlega. Pod tym dokumentem widnieje jedynie podpis <span class="anon-block">P. U.</span>. W dniu 31.08.2022r. wystawione zostało świadectwo pracy <span class="anon-block">P. U.</span>, które w charakterze pracodawcy podpisał on sam, wskazując w jego treści, że umowę rozwiązano za porozumieniem stron.</p>
<p>Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, w tym Umowy Spółki, Protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z 30.10.2020r. oraz danych z odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span>( nr KRS;<span class="anon-block"> (...)</span>), które są powszechnie dostępne.</p>
<p>Sąd pominął wnioskowany przez odwołującego dowód z jego przesłuchania wobec nieusprawiedliwionego niestawiennictwa odwołującego na wyznaczonej rozprawie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia, <br/>czy odwołujący <span class="anon-block">P. U.</span> podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy <br/>o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> w okresie od 1.11.2020r. do 31.08.2022r.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 11 ust. 1;art. 12;art. 12 ust. 2;art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 6 ust.1 pkt 1, art.11 ust.1, art.12 ust.2, art.13 ust.1 ustawy <br/>z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (tj. Dz. U. z 2024r. poz.497 ) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, chorobowemu, wypadkowemu podlegają, z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 9)">art. 8 i 9</a>, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów, w okresie od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku.</p>
<p>Za pracownika natomiast – w myśl art. 8 ust. 1- uważa się osobę pozostającą <br/>w stosunku pracy, z zastrzeżeniem, że jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, o których mowa w ust. 11 - dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako osoba współpracująca.</p>
<p>Zgodnie z art.8 ust.6 pkt 4 ustawy systemowej, za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się: wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólnika spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art.22 k.p.</a> przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się <br/>do wykonywania pracy określonego rodzaju, na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.</p>
<p>Dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego przyjęło jednolicie, że o zakwalifikowaniu zatrudnienia jako czynności pracowniczych nie rozstrzygają przepisy prawa handlowego, lecz przepisy charakteryzujące stosunek pracy ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 5 lutego 1997r., II UKN 86/96, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 30 sierpnia 2018r. III AUa 2396, Lex 2681222 ). Dla zaistnienia stosunku pracy nie jest przy tym wystarczające formalne zawarcie umowy o pracę, lecz faktyczne realizowanie treści stosunku pracy przez świadczenie pracy przez pracownika i korzystanie z tego przez pracodawcę. Sam dokument w postaci umowy o pracę nie jest niepodważalnym dowodom na to, że umowa taka jest ważna ( por. wyroki Sądu Najwyższego z 18 maja 2006r., II UK 164/05 Lex 192462, 19 października 2007r. II UK 56/07, Lex 376433 ). W orzecznictwie przyjmuje się, że o istnieniu pracowniczego stosunku świadczą: osobiste wykonywanie pracy, odpłatność, podporządkowanie i ryzyko pracodawcy, z tym że konstrukcyjnym, podstawowym elementem dla istnienia stosunku pracy jest element podporządkowania pracownika. Dla stwierdzenia, że cecha ta występuje w treści stosunku prawnego wskazuje się na takie elementy jak: określony czas pracy i określone miejsce wykonywania pracy, podpisywanie list obecności, podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy, a także obowiązek przestrzegania norm pracy. Nie jest przy tym konieczne, by w każdym stanie faktycznym elementy te wystąpiły łącznie, z uwagi na potrzebę dostosowania realiów wykonywania stosunku pracy do sposobu działania współczesnej gospodarki, wymagającej w wielu branżach większej samodzielności i niezależności pracownika. Istota pracowniczego podporządkowania sprowadza się jednak <br/>do tego, że pracownik nie ma samodzielności w określaniu bieżących zadań, ponieważ <br/>to należy do sfery pracodawcy organizującego proces pracy ( por. wyrok Sądu Najwyższego <br/>z 18 lutego 2016r., II PK 352/14, Lex nr 2004192 ).</p>
<p>Jeżeli chodzi o zatrudnienia jedynego wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółce na podstawie stosunku pracy, to Sąd Najwyższy w uchwale <br/>z 8 marca 1995r., I PZP 7/95 wskazał, że wysoce wątpliwy jest status pracowniczy jedynego wspólnika spółki z o.o., zatrudnionego w spółce na stanowisku wiążącym się z wykonywaniem zadań należących do zarządu spółki. W takich okolicznościach nie można bowiem mówić <br/>o nawiązaniu stosunku pracy, gdyż stosunek taki byłby pozbawiony zasadniczych elementów konstrukcyjnych wymaganych od tego typu stosunku, w szczególności zaś brak byłoby w nim cechy szeroko rozumianego podporządkowania pracownika w procesie świadczenia pracy. <br/>W przeciwnym razie należałoby dopuścić możliwość istnienia podporządkowania pracownika "samemu sobie", co pojęciowo jest wykluczone (wyroki Sądu Najwyższego z: 28 lutego 2001r., II UKN 244/00, OSNAPiUS 2002 Nr 20, poz. 496; 1 czerwca 2010r., II UK 34/10, LEX nr 619639; postanowienie Sądu Najwyższego z 11 października 2007r., III UK 70/07, OSNP 2008 nr 23-24, poz. 366).</p>
<p>Odmawiając cech pracowniczego zatrudnienia w przypadku czynności wykonywanych przez jedynego wspólnika na rzecz spółki w ramach zatrudnienia na stanowisku w zarządzie spółki, Sąd Najwyższy kierował się następującym rozumowaniem. Przede wszystkim, elementami, bez istnienia których stosunek prawny nie może być uznany za stosunek pracy są:</p>
<p>1) osobiste wykonywanie przez osobę zatrudnioną pracy zarobkowej <br/>(za wynagrodzeniem),</p>
<p>2) "na ryzyko" socjalne, produkcyjne i gospodarcze (ekonomiczne) podmiotu zatrudniającego,</p>
<p>3) w warunkach podporządkowania kierownictwu tego podmiotu (wyroki Sądu Najwyższego z 6 października 2004r., I PK 488/03, OSNP 2005 Nr 10, poz. 135 oraz <br/>z 20 marca 2008r., II UK 155/07, LEX nr 465988; z 7 kwietnia 2010r., II UK 357/09 <br/>i orzeczenia w nich powołane).</p>
<p>O takim podporządkowaniu nie może być mowy w sytuacji występowania tej samej osoby fizycznej równocześnie w kilku różnych rolach, a mianowicie w roli jedynego wspólnika (jedynego udziałowca), a więc właściciela kapitału, osoby wykonującej wszystkie uprawnienia przysługujące zgromadzeniu wspólników, jednoosobowego zarządu, w tym też jego prezesa, oraz w charakterze pracownika spółki, którego obowiązki w istocie pokrywają się z zadaniami należącymi do zarządu spółki (wyroki Sądu Najwyższego z: 7 kwietnia 2010r., II UK 357/09, LEX nr 987623; 1 czerwca 2010r., II UK 34/10, LEX nr 619639).</p>
<p>Stąd też w orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym pracowniczego zatrudnienia jedynego wspólnika na stanowiskach zarządczych prezentowany jest pogląd, że wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, a nie w ramach tytułu pracowniczego, ponieważ niespełniona jest przesłanka podporządkowania pracowniczego oraz w istocie niespełniona jest przesłanka odpłatności pracy, gdyż do przesunięcia majątkowego dochodzi faktycznie w ramach majątku samego wspólnika (por. wyroki Sądu Najwyższego <br/>z: 11 września 2013r., II UK 36/13, Lex nr 1391783; 3 sierpnia 2011r., I UK 8/11, OSNP 2012 nr 17 – 18, poz.225; 16 grudnia 2008r., I UK 162/08, M.P.Pr 2009 nr 5, s. 268 – 271 ).</p>
<p>Jednocześnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego akcentowano, że decydujące znaczenie dla oceny charakteru stosunku prawnego łączącego spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z jej jedynym wspólnikiem, wykonującym w ramach zatrudnienia czynności na rzecz tej spółki, ma treść tego stosunku i warunki jego realizacji ( wyrok Sądu Najwyższego z 1 czerwca 2010r., II UK 34/10, Lex nr 619639 ). W ramach tych warunków istotne jest zaś ustalenie zapotrzebowanie na „ pracę ” dla spółki ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 czerwca 2010r., II UK 33/10, Lex nr 598436 ).</p>
<p>W wyroku z 13 września 2016r. ( III UK 226/15, Lex nr 2135550 ), który tut. Sąd <br/>w pełni podziela, Sąd Najwyższy wskazał, że aby zatrudnienie jedynego wspólnika spółki <br/>z o.o. w tej spółce zostało uznane za zatrudnienie pracownicze, konieczne są ustalenia faktyczne potwierdzające, w oparciu o analizę treści stosunku prawnego łączącego takiego "pracownika" ze spółką oraz rzeczywiste zasady jego wykonywania, że stosunek ten spełnia wymienione powyżej przesłanki stosunku pracy. Stanowisko to jest zbieżne z poglądami piśmiennictwa, które dopuszcza zawarcie umowy o pracę przez jedynego wspólnika sp. z o.o. ze spółką, jeżeli funkcje zarządu wykonują inne osoby oraz pod warunkiem, że praca spełnia warunki pracy właściwej dla stosunku pracy (M. Gersdorf (w:) M. Gersdorf, M. Raczkowski, K. Rączka, Kodeks pracy. Komentarz., Warszawa 2014, s. 148). Zdaniem Sądu Najwyższego, <br/>w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która rzeczywiście prowadzi działalność ukierunkowaną na realizację jej celów określonych w umowie spółki, <br/>a w szczególności faktycznie prowadzi działalność gospodarczą i zatrudnia w tym celu pracowników, dopuszczalne jest pracownicze zatrudnienie jedynego wspólnika takiej spółki, jeżeli:</p>
<p>1) zatrudnienie takie ma miejsce na stanowisku specjalistycznym, związanym <br/>z prowadzoną przez spółkę działalnością;</p>
<p>2) ustalenia potwierdzają zapotrzebowanie na pracę wspólnika dla spółki na takim stanowisku;</p>
<p>3) jedyny wspólnik nie angażuje się w bieżącą działalność zarządczą spółki;</p>
<p>4) jedyny wspólnik podlega faktycznie przy wykonywaniu pracy na rzecz spółki poleceniom osób zarządzających spółką lub kierujących jej poszczególnymi działami.</p>
<p>Powyższe rozważania i przytoczone poglądy odnieść można do sytuacji przeważającego( niemal jedynego) wspólnika spółki z o. o.</p>
<p>Jedynie jedna kwestia wymaga w tym zakresie odróżnienia, a to, że w istocie taki wspólnik nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 5)">art. 6 ust.1 pkt 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 6;art. 8 ust. 6 pkt. 4)">art. 8 ust.6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, co zasadnie podniesiono w odwołaniu. W istocie kwestię tę wyjaśniono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2024 r., III USK 332/23, zgodnie z którym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 6;art. 8 ust. 6 pkt. 4)">art. 8 ust. 6 pkt 4</a> u.s.u.s. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 6;art. 8 ust. 6 pkt. 4)">Artykuł 8 ust. 6 pkt 4</a> u.s.u.s. obejmuje jedynie wspólnika jednoosobowej spółki z o.o.</p>
<p>Odnosząc to jednak na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że kwestia ta nie stanowi przedmiotu zaskarżonej decyzji i dla dokonania oceny jej prawidłowości nie ma decydującego znaczenia. W niniejszej sprawie nie podlega bowiem badaniu, czy odwołujący podlega czy nie podlega ubezpieczeniu społecznemu jako osoba wykonująca działalność gospodarczą.</p>
<p>Nie budzi wątpliwości fakt, że odwołujący, który jest 99% udziałowcem spółki w spornym okresie sprawował funkcję prezesa zarządu spółki, a tym samym decydował o kierunku i sposobie jej działalności. Także on stanowił zdecydowaną większość w zgromadzeniu wspólników, a więc jedynym organie spółki, który w kontekście prawa handlowego miał kompetencje do oceniania pracy prezesa zarządu, choć nie do wydawania mu bieżących poleceń.</p>
<p>W tych okolicznościach kwestia podporządkowania pracowniczego jawi się jako nieistniejąca, nie mógł bowiem odwołujący podlegać samemu sobie.</p>
<p>Jakkolwiek zgromadzenie wspólników udzieliło formalnego pełnomocnictwa do zawarcia umowy z odwołującym innej osobie, to jednak ten fakt nie powoduje, że umowa o pracę jest ważna. Ocena jej ważności musi być dokonana nie tylko pod kątem formalnym, ale i materialnym tj. czy spełnione zostały w okolicznościach sprawy wszelkie elementy stosunku pracy, które stanowią jego cechy konstytutywne. W niniejszej sprawie w ocenie sądu one nie zaistniały.</p>
<p>Wykonywanie przez odwołującego na rzecz spółki jakichkolwiek czynności z zasady – skoro wykonywał je prezes zarządu - miały charakter zarządczy, nikomu nie był on podporządkowany. Nie została też spełniona przesłanka odpłatności pracy, gdyż do przesunięcia majątkowego dochodziło faktycznie w ramach majątku samego wspólnika( co do 99%, a zatem praktycznie całego wynagrodzenia).</p>
<p>Przemawia to za przyjęciem, że umowa z 02.11.2020r. jako nierealizująca przesłanek umowy o pracę jest nieważna (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58§1kc</a>). Jako taka nie mogła ona powodować skutku w postaci objęcia odwołującego w reżimie pracownika obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu w okresie od 2 listopada 2020r. do 31 sierpnia 2022r.</p>
<p>W konsekwencji powyższego Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->14</sup> § 1 k.p.c.</a> oddalił odwołanie od zaskarżonej decyzji, uznając ją za prawidłową.</p>
<p>(-) Sędzia Gabriela Sobczyk</p>
</div>