VI K 40/15

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt VI K 40/15</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Lesku, Zamiejscowy Wydział VI Karny z siedzibą w Ustrzykach Dolnych w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Przewodniczący SSR Joanna Turek</em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->Protokolant Beata Filipów </em> </p> <p> <em> <!-- -->Prokurator Agata Smyka</em> </p> <p>po rozpoznaniu w dniach 10.06, 05.08, 02.10, 18.11, 21.12.2015r. w Ustrzykach Dolnych, na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> - </strong>s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z domu <span class="anon-block">Ś.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, zam. <span class="anon-block">U.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, obywatelstwa polskiego, karanego, <span class="anon-block">PESEL (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </strong> </p> <p>w dniu 13 września 2014 roku w <span class="anon-block">U.</span> pow. <span class="anon-block"> (...)</span> przywłaszczył sobie samochód osobowy marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wartości około 7000 złotych działając na szkodę swojej żony <span class="anon-block">A. Z.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 §1 kk</a> </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->u z n a j e</strong> oskarżonego <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> za winnego czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, a stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 §1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 §1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->s k a z u j e </strong> </p> <p>go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 §1 i §2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 §1 kk</a> wykonanie orzeczonej oskarżonemu <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3(trzech) lat</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 §1 kk</a> <strong> <!-- -->zobowiązuje</strong> oskarżonego <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. B.</span> kwoty 2000 zł (dwa tysiące złotych)</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> oraz art. 17 ust. 1 ustawy „o opłatach w sprawach karnych” z dnia 23.06.1973 r. (Dz.U. z 1983r. Nr49, poz.223 z zm.) <strong> <!-- -->zasądza </strong>od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i zwalnia od uiszczenia opłaty sądowej.</p> <p>Sygn. akt VI K 40/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Wyroku z dnia 30 grudnia 2015r.</strong> </p> <p>Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. B.</span> zawarła związek małżeński z oskarżonym <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> w dniu 11 października 2003r. i strony łączył ustrój wspólności majątkowej. <br/>W 2007r. oskarżony i pokrzywdzona zakupili samochód <span class="anon-block">V. (...)</span>, który został zarejestrowany pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> 511 tylko na <span class="anon-block">A. Z.</span>. Powodem takiego stanu rzeczy był fakt, że w najbliższym czasie pokrzywdzona miała prowadzić działalność gospodarczą polegającą na wynajmowaniu noclegów. Generalnie auto miało służyć rodzinie oraz być na użytek prowadzonej działalności. <span class="anon-block"> (...)</span> to zostało zakupione za pieniądze uzyskane z odszkodowania uzyskanego z tytułu wypadku, w którym brał udział ich poprzedni samochód <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span> zakupiony w niedługim okresie czasu przed ślubem, a to w dniu 15.09.2003r. przez <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B.</span>. Pieniądze na samochód <span class="anon-block">V. (...)</span> wykładał oskarżony, ale auto zostało zarejestrowane tylko na pokrzywdzoną w obawie przed ewentualnymi egzekucjami komorniczymi.</p> <p>Od 2009r. strony były w separacji, zaś w dniu 26 listopada 2008r. zawarły u notariusza umowę o rozdzielności majątkowej. Pomiędzy stronami narastał konflikt tak, że końcowo strony nie rozmawiały ze sobą.</p> <p>W dniu 13 września 2014r. matka pokrzywdzonej – <span class="anon-block">B. F.</span>, która pracowała<br/> u oskarżonego, zauważyła, że samochód <span class="anon-block">V. (...)</span> jest sprzątany, a ponadto otwarta jest klapa silnika, Gdy <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span>, którzy pracowali przy samochodzie weszli do kuchni, <span class="anon-block">B. F.</span> zapytała ich czy samochód się zepsuł, <span class="anon-block">M.</span> odpowiedział, że sprzątali samochód, gdyż auto ma być sprzedane na Ukrainę. Wtedy <span class="anon-block">B. F.</span> zadzwoniła do córki i poinformowała ją o tym. Pokrzywdzona zadzwoniła w tej kwestii do KPP <span class="anon-block">U.</span>. 13 września 2014r. wieczorem na posesję oskarżonego przyjechał <span class="anon-block">Z. K.</span> i razem pojechali na dwa samochody. Oskarżony sprzedał na Ukrainie samochód <span class="anon-block">V.</span> Caravelle <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a do kraju powrócił samochodem z obywatelami Ukrainy i <span class="anon-block">Z. K.</span>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowych wyjaśnień oskarżonego (k.97-99), częściowych zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. Z.</span> (k2-4,55-56,99-100,157-158), zeznań świadków <span class="anon-block">B. F.</span> (k.22-23,101) , <span class="anon-block">K. B.</span> (k.148 – 149), <span class="anon-block">M. L.</span> (k 123)., częściowych zeznań świadków <span class="anon-block">M. C.</span> (k. 26-27,102) i <span class="anon-block">G. K.</span> (k.35,102).</p> <p>Sąd dał wiarę powyższym dowodom albowiem są one spójne, logiczne i tworzą pozbawiony luk stan faktyczny sprawy, co będzie przedmiotem rozważań w dalszej części niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Sąd odmówił wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">Z. K.</span>, który miał potwierdzić linię obrony oskarżonego z tych samych względów, dla których odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">K. Z. (1)</span>, co będzie przedmiotem rozważań w dalszej części uzasadnienia.</p> <p>Jeżeli chodzi o zeznania świadków <span class="anon-block">W. S.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">T. W.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">M. D.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span>, <span class="anon-block">M. J.</span>, to nie wnoszą one niczego nowego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawie. Świadkowie ci prowadzą działalność gospodarczą i ich klientami byli oskarżony i pokrzywdzona. Zeznają oni na okoliczność zadłużenia i regulowania ewentualnego zadłużenia przez strony. Te wiadomości nie maja w ocenie Sądu znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Oskarżony wyjaśnił, że przed zawarciem ślubu z pokrzywdzoną posiadał kilka samochodów i autokary. Za pieniądze uzyskane ze sprzedaży auta kupił <span class="anon-block">V. (...)</span>, gdy był już w związku z pokrzywdzoną i auto to zostało zarejestrowane na nią, gdyż wtedy miał problem z komornikami. W 2007r. to auto uczestniczyło w wypadku i poszło do kasacji. Za pieniądze uzyskane ze sprzedaży tego auta oraz uzyskane z ubezpieczenia, po dołożeniu <br/>z oszczędności oskarżony wraz z żoną <span class="anon-block">A. Z.</span> zakupił <br/> <span class="anon-block">V. (...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> to zostało zarejestrowane na pokrzywdzoną, gdyż były takie ustalenia, że oskarżony jest na rencie, zaś ona przejmie prowadzenie działalności gospodarczej. Tym autem jeździł głównie oskarżony. W 2009r. oskarżony kupił pokrzywdzonej <span class="anon-block">M.</span>, którym to pokrzywdzona jeździła. Następnie oskarżony wyjaśnił, że w 2014r., samochodem marki <span class="anon-block">V. (...)</span> uderzył w murek i trzeba było wymienić silnik. Oskarżony zakupił nowy silnik i wymienił go, ale okazało się, że są problemy z eksploatacją samochodu. We wrześniu 2014r. oskarżony pojechał tym autem na <span class="anon-block">(...)</span> wspólnie ze <span class="anon-block">Z. K.</span> i tam przed <span class="anon-block">S.</span> doszło do awarii pojazdu. Wartość auta wynosiła nie więcej niż 4 tysiące <br/>i nie opłacało się go ściągać do Polski. Wtedy porozumiał się ze swoim znajomym z <span class="anon-block">(...)</span> <br/> i auto zostało sprzedane na części za kwotę 2800 złotych. Powiedział pokrzywdzonej, żeby spisać umowę, gdyż auto zostało sprzedane. Odpowiadając na pytania oskarżony wyjaśnił, że nie było takiej sytuacji, aby mówił <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">M. C.</span>, żeby sprzątali auto, gdyż auto idzie na sprzedaż. Oni bardzo często sprzątali auto, gdyż były nim przewożone różne rzeczy. Odpowiadając na pytania obrońcy wyjaśnił, że pokrzywdzona zostawiła 20 tysięcy długów, a te długi zaczęły powstawać od 2011r., a najwięcej powstało ich w 2014r. Oskarżony regulował w 2014r. długi za pokrzywdzoną. Ponadto oskarżony wyjaśnił, że w 2003r. pokrzywdzona nie mogła dysponować taką kwotą, aby zakupić samochód <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Jeżeli chodzi o wyjaśnienia oskarżonego to Sąd dał wiarę jego wyjaśnieniom jeżeli chodzi o kwestie sytuacji materialnej oskarżonego i pokrzywdzonej w chwili zakupu samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span> oraz okoliczności zakupu samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W ocenie Sądu w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są spójne, logiczne i brak jest podstaw w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, aby odmówić w tym zakresie wiary jego wyjaśnieniom.</p> <p>Natomiast Sąd nie daje wiary wyjaśnieniom oskarżonego jeżeli chodzi o kwestię awarii na Ukrainie i konieczności sprzedaży tam auta. W ocenie Sądu wyjaśnienia takiej treści jakie złożył oskarżony są składane tylko i wyłącznie na użytek przedmiotowego postepowania celem uniknięcia odpowiedzialności za popełniony czyn. W ocenie Sądu oskarżony w dniu 13 września 2014r. udając się na <span class="anon-block">(...)</span> jechał tam z zamiarem sprzedaży przedmiotowego auta. Świadczą o tym chociażby zeznania świadka <span class="anon-block">B. F.</span>, która pytała <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> co robili przy tym aucie wieczorem 13 września 2014r. i oni mówili, że auto ma być sprzedane na Ukrainie. Świadkowie później tego nie potwierdzają wprawdzie, ale w ocenie Sądu mają świadomość, że takimi zeznaniami mogą zaszkodzić oskarżonemu, który przecież ich zatrudniał, a poza tym zapewniał im nocleg, co będzie przedmiotem rozważań w dalszej części niniejszego uzasadnienia.. Tymczasem w ocenie Sądu zeznania świadka <span class="anon-block">B. F.</span> w pełni zasługują na wiarę<br/> w tym zakresie. Zresztą świadek od razu zadzwoniła do córki informując ją o tym co się dowiedziała, a pokrzywdzona z kolei dzwoniła do KPP <span class="anon-block">U.</span>. Poza tym z zeznań świadków <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> wynika, że wiadomym było, że auto ma iść na sprzedaż z uwagi na jego zły stan techniczny. Jest to w ocenie Sądu kolejna okoliczność przemawiająca za tym, że oskarżony w dniu 13 września 2014r. jechał na <span class="anon-block">(...)</span> w określonym celu, a więc sprzedaży auta. Zatem mając to na uwadze Sąd odmówił wiary jego wyjaśnieniem z uwagi na sprzeczność ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego maja charakter instrumentalny i w jego zamierzeniu mają prowadzić do uniknięcia przez niego odpowiedzialności za popełniony czyn, a zatem należało im odmówić wiary.</p> <p>Linię obrony oskarżonego miał potwierdzić świadek <span class="anon-block">Z. K.</span>, który w dniu zdarzenia był z oskarżonym na<span class="anon-block">(...)</span>. Świadek przedstawia taką samą wersję wydarzeń jak oskarżony. W ocenie Sądu ta wersja podawana przez świadka powstała na użytek niniejszej sprawy i pozostaje w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. <span class="anon-block">Z. K.</span> jest bliskim znajomym oskarżonego i z reguły występuje w charakterze świadka potwierdzając jego linię obrony, co Sądowi znane jest urzędowo. W tym miejscu nadmienić należy, że świadek nieco inaczej przedstawia w postępowaniu przygotowawczym kwestię powrotu z <span class="anon-block">(...)</span> a inaczej w postępowaniu przed Sądem. W tej sytuacji Sąd odmówił wiary jego zeznaniom z tych samych względów, dla których odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego.</p> <p>Tak jak to zostało nadmienione w niniejszym uzasadnieniu Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadka <span class="anon-block">B. F.</span>, która zeznaje na okoliczność własnych obserwacji <br/>i rozmów z <span class="anon-block">M. C.</span> oraz <span class="anon-block">G. K.</span> w kwestii zamiarów oskarżonego co do samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span>. W ocenie Sądu jej zeznania są spójne, logiczne, konsekwentne w trakcie całego postępowania w niniejszej sprawie i brak jest podstaw<br/> w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, aby odmówić im wiary. Dodatkowo nadmienić należy, że świadek ten jeżeli czegoś nie wie to zaznacza i podaje przyczyny dlaczego. Zresztą świadek odpowiadając na pytanie zeznaje, że ona starała się być neutralna<br/> i nie mieszała się w sprawy córki i zięcia. Zdaniem Sądu jest to kolejna okoliczność przemawiająca za wiarygodnością tego świadka.</p> <p>Sąd dał wiarę w całości także zeznaniom świadka <span class="anon-block">K. B.</span>, który zeznaje na okoliczność zakupu samochodów przez oskarżonego i pokrzywdzoną, środków pochodzących na ten cel, przyczyn rejestracji aut na pokrzywdzoną oraz wzajemnych relacji stron między sobą. Jego zeznania są logiczne, spójne i brak jest podstaw w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, aby odmówić im wiary.</p> <p>Sąd dał także wiarę w całości jeżeli chodzi o zeznania świadka <span class="anon-block">M. L.</span>, który zeznaje na okoliczność rozmowy z pokrzywdzoną w kwestii podejrzeń co do zamiarów oskarżonego w dniu 13 września 2014r. oraz na okoliczność przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">G. K.</span>. Jego zeznania są spójne, logiczne i brak jest podstaw w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, aby odmówić im wiary.</p> <p>Jeżeli chodzi o zeznania pokrzywdzonej to Sąd dał wiarę w części jej zeznaniom. I tak jeżeli chodzi o kwestie środków finansowych, okoliczności zakupów pojazdów to Sąd odmawia wiary w części jej zeznaniom. Zwłaszcza te zeznania z postępowania przygotowawczego mają na celu uwypuklenie swojego udziału i pokazania oskarżonego <br/>w jak najgorszym świetle. Jednak zgromadzony materiał dowodowy, a także fakt zmiany nieco wersji podawanej przez pokrzywdzoną na etapie postepowania przed Sądem , powoduje, że jest ona w swych zeznaniach częściowo niewiarygodna przedstawiając wersję wygodną dla siebie. Sąd dał wiarę natomiast jej zeznaniom jeżeli chodzi o zamiar oskarżonego, co do samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Tak, jak to zostało nadmienione informacje w tym zakresie uzyskała od matki- <span class="anon-block">B. F.</span>, której to zeznaniom Sąd dał wiarę w całości. Zatem Sąd dał także wiarę w tym zakresie zeznaniom świadka <span class="anon-block">A. Z.</span>.</p> <p>Tak, jak to zostało nadmienione Sąd dał wiarę także w części zeznaniom świadka <span class="anon-block">M. C.</span>. Świadek ten pracował i mieszkał u oskarżonego i generalnie jego zeznania są takiej treści, aby nie zaszkodzić oskarżonemu. Tak, więc w ocenie Sądu świadek pomija kwestię swojej wiedzy co do zamiarów oskarżonego we wrześniu 2014r. Zatem Sąd odmawia wiary jego zeznaniom w części, a mianowicie w tym zakresie w jakim pozostają<br/> w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zaś w pozostałym zakresie uznaje za wiarygodne.</p> <p>Sąd dał również w części wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">G. K.</span> albowiem analiza jego zeznań wskazuje również, że świadek nieco inaczej przedstawia wersję wydarzeń w postępowaniu przygotowawczym, a inaczej w postepowaniu przed Sądem. Składając zeznania przed Sądem w obecności oskarżonego, pomija kwestie, które mogłyby zaszkodzić oskarżonemu i próbuje dyskwalifikować swojej zeznania z postepowania przygotowawczego, dlatego też Sąd dał wiarę częściowo jego zeznaniom.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że oskarżony <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art.284§1kk</a>.</p> <p>Samochód <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> zarejestrowany na pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. Z.</span> stanowił wspólność majątkową małżeńską oskarżonego <br/>oraz pokrzywdzonej albowiem został zakupiony przez nich w trakcie małżeństwa i w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Wedle wzajemnych ustaleń samochód ten użytkował oskarżony. Niezależnie od tego nie mógł sprzedać auta bez wiedzy, zgody<br/> i podpisu na umowie pokrzywdzonej. Takie zachowanie oskarżonego, który sprzedaje to auto wręcz z premedytacją, gdyż w tym czasie strony nie rozmawiają ze sobą, wyczerpuje znamiona czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284§1 kk</a>. Oskarżony <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> sprzedając w/w samochód dokonuje rozporządzenia nim jak swoją wyłączną własnością. Jego twierdzenie, że nie wiedział, że postępuje wbrew prawu pojawia się tylko i wyłącznie, <br/>w ocenie Sądu, na użytek niniejszego postępowania. Takie twierdzenie nie znajduje uzasadnienia biorąc pod uwagę chociażby fakt, że samochód nawet formalnie zarejestrowany był na pokrzywdzoną i w celu dopełnienia formalności związanych z wyrejestrowaniem potrzebna była umowa podpisana przez pokrzywdzoną, o czym oskarżony doskonale wiedział chociażby z tego względu, że nawet jak sam nadmienia, był właścicielem kilku aut.</p> <p>Linia obrony oskarżonego zmierzała do wykazania także, że oskarżony sprzedając auto dokonał niejako potrącenia wierzytelności względem pokrzywdzonej. W ocenie Sądu taka linia obrony nie może się jednak ostać. Przede wszystkim oskarżony nie złożył stosownego oświadczenia w tym zakresie pokrzywdzonej, a podnosi to dopiero na etapie postępowania przed Sądem i w ocenie Sądu taki zabieg ma prowadzić do uniknięcia odpowiedzialności za popełniony czyn. Dlatego też pojawia się on dopiero w trakcie postępowania przed Sądem, ale nie może on być powodem uwolnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. Z. (1)</span> od odpowiedzialności karnej biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.</p> <p>Uznając oskarżonego <span class="anon-block">K. Z. (2)</span> winnym popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284§1 kk</a> Sąd wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a> wykonanie orzeczonej oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. B.</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby. Sąd zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności uznając, że kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary.</p> <p>Sąd wymierzył karę pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53§1 kk</a>:</p> <p>- według swojego uznania,</p> <p>- bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy,</p> <p>- uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu,</p> <p>- biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę poprzednia karalność za przestępstwo przeciwko mieniu (vide: karta karna k.45), brak skruchy.</p> <p>Sąd nie znalazł okoliczności łagodzących przy wymiarze kary.</p> <p>Realizując roszczenia odszkodowawcze pokrzywdzonej Sąd zasądził na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 2.000 (dwa tysiące) złotych tytułem częściowego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Pokrzywdzona złożyła na piśmie wniosek o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem w całości. Mając taki wniosek Sąd był zobligowany do wydania orzeczenia w tym zakresie. Sąd zasadził częściowo obowiązek naprawienia szkody a to z uwagi na to, że po pierwsze samochód stanowił wspólność majątkową małżeńska, a ponadto strony nie przeprowadziły jeszcze podziału majątku dorobkowego, gdzie mogą dokonać wzajemnych rozliczeń. <br/> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U z 1983r. Nr 49 poz.223 ze zm.) Sąd zasądził od oskarżonego koszty sądowe w całości i zwolnił od uiszczenia opłaty sądowej. Wydając takie orzeczenie<br/> o kosztach Sąd uznał, że oskarżony jest w stanie uiścić koszty sądowe, które nie są duże. Jeżeli nawet nie będzie w stanie uiścić ich jednorazowo to może to uczynić po rozłożeniu ich na raty.</p> </div>