III RC 264/24
Sądy powszechne2025-02-07
Sygnatura
III RC 264/24
Data orzeczenia
2025-02-07
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Krystian Rezmer (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt III RC 264/24</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- -->Dnia 7 lutego 2025 r.</strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący sędzia Krystian Rezmer </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant starszy sekretarz sądowy Klaudia Mroczko </strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2025 r. w Grudziądzu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy z powództwa małoletniej <span class="anon-block">M. C. (1)</span> działającej przez matkę <span class="anon-block">R. M. (1)</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko <span class="anon-block">M. C. (2)</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o podwyższenie alimentów </strong>
</p>
<p>I.
podwyższa od pozwanego <span class="anon-block">M. C. (2)</span> (<span class="anon-block">PESEL (...)</span>) na rzecz małoletniej powódki <span class="anon-block">M. C. (1)</span> rentę alimentacyjną <br/>z kwoty po 500 zł (pięćset) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 22.02.2017 r. w sprawie I C 2026/16</p>
<p>do kwoty po 1000 zł (jeden tysiąc) miesięcznie, płatne do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, do rąk matki małoletniej powódki – <span class="anon-block">R. M. (1)</span>, z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 26.06.2024 r.;</p>
<p>II.
umarza postępowanie w pozostałym zakresie;</p>
<p>III.
odstępuje od obciążenia pozwanego kosztami sądowymi za I instancję;</p>
<p>IV.
nadaje wyrokowi w punkcie I. rygor natychmiastowej wykonalności.</p>
<p>Sygn. akt III RC 264/24</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pozwem z dnia 28 czerwca 2024 r. małoletnia <span class="anon-block">M. C. (1)</span>, działająca przez matkę <span class="anon-block">R. M. (1)</span>, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block">M. C. (2)</span> o podwyższenie alimentów z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty 1200 zł miesięcznie, płatnych do dnia 10. każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat. Na rozprawie w dniu 7 lutego 2025 r. przedstawicielka ustawowa powódki cofnęła pozew w zakresie żądania podwyższenia alimentów ponad kwotę 1000 zł miesięcznie</p>
<p>W uzasadnieniu pozwu matka małoletniej powódki wskazała, że istotnie wzrosły koszty utrzymania dziecka. Podała, że wypełnia swój obowiązek alimentacyjny poprzez osobiste starania o jej wychowanie i utrzymanie. Podniosła, że pozwany od lat nie utrzymuje żadnych kontaktów z dzieckiem.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">M. C. (2)</span> w zakreślonym przez sąd terminie nie złożyć odpowiedzi na pozew, ani żadnego innego pisma przygotowawczego.</p>
<p>Pozwany przesłał jedynie informację za pośrednictwem poczty elektronicznej, w której wskazał, że wyraża zgodę na podwyżkę alimentów o 100 zł miesięcznie, zaś po spłaceniu kredytu do 200 zł miesięcznie. Wskazał, że mieszka i pracuje w Niemczech i ma na utrzymaniu czworo dzieci, a jego miesięczne wynagrodzenie za pracę wynosi 2300 € netto miesięcznie. Podał, że za najem mieszkania płaci 1000€ miesięcznie. Zaznaczył, że jego żona nie pracuje zarobkowo. Wskazał, że opłaca opiekę rodziców w wysokości 450 zł. Podniósł, że jest zobowiązany do zapłaty dwóm osobom odszkodowania za kradzież.</p>
<p>Pozwany nie stawił się osobiście na rozprawie, a także nie połączył się zdanie, pomimo prawidłowego wezwania. Nie usprawiedliwił swego niestawiennictwa.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>Małoletnia powódka <span class="anon-block">M. C. (1)</span> <span class="anon-block">urodziła się w dniu (...)</span> i jest dzieckiem <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. C. (2)</span>.</p>
<p>W dniu 22 lutego 2017 r., w sprawie o sygn. akt I C 2026/16 Sąd Okręgowy w Toruniu rozwiązał związek małżeński <span class="anon-block">R. C.</span> (obecnie <span class="anon-block">M.</span>) i <span class="anon-block">M. C. (2)</span> przez rozwód. Jednocześnie sąd zobowiązał oboje rodziców do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniej córki i tytułem udziału w tych kosztach ojca zasądził od <span class="anon-block">M. C. (2)</span> na rzecz małoletniej <span class="anon-block">M. C. (1)</span> rentę alimentacyjną w kwocie 500 zł miesięcznie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->(Fakty bezsporne, dowód: </strong>
</p>
<p>- odpis aktu urodzenia k. 9 akt,</p>
<p>- kopia wyroku SO w Toruniu k. 8-8v akt.)</p>
<p>Małoletnia <span class="anon-block">M. C. (1)</span> ma 10 lat. Uczęszcza do IV klasy w <span class="anon-block"> Szkole Podstawowej nr (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Nie ma problemów z nauką, natomiast sprawia problemy wychowawcze. Zdiagnozowano u niej zaburzenia osobowości. Pozostaje pod opieką lekarza psychiatry, u którego ma wizyty co miesiąc lub co dwa miesiące. Wizyty są refundowane przez NFZ. Dziewczynka przyjmuje na stałe leki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">R.</span>. Matka powódka szuka dla niej odpowiedniej terapii psychologicznej.</p>
<p>Małoletnia spożywa obiady w szkole, które kosztują około 100 zł miesięcznie. Składki na radę rodziców i komitet rodzicielski wynoszą po 50 zł rocznie. Ponadto matka opłaca składki klasowe, wyjścia do kina lub teatru i wycieczki szkolne. Zaopatruje córkę w wyprawkę szkolna. Małoletnia korzysta z biletu miesięcznego na komunikację miejską, który kosztuje 50 zł. Na odzież i obuwie dla dziecka matka przeznacza średnio 200 zł miesięcznie. Małoletnia otrzymuje kieszonkowe w wysokości 120 zł miesięcznie, z czego opłaca doładowanie telefonu za 40 zł.</p>
<p>
<span class="anon-block">R. M. (2)</span> ma 28 lat. Pracuje jako sprzedawczyni w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzenie w wysokości płacy minimalnej. Ma jeszcze małoletniego syna <span class="anon-block">S. M.</span>, która ma 2,5 roku. Chłopiec ma problemy z jelitami i wymaga specjalistycznego leczenia. Matka małoletniej powódki pozostaje w separacji faktycznej z ojcem małoletniego <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">R. M. (1)</span> mieszka z dziećmi w wynajętym mieszkaniu w <span class="anon-block">G.</span>. Płaci 1200 zł miesięcznie za czynsz, 160-200 zł miesięcznie za prąd. Mieszkanie jest ogrzewane gazowo. Matka małoletniej powódki nie ma długów. Ma możliwości pracy w godzinach nadliczbowych, z czego rzadko korzysta ze względu na konieczność zapewniania opieki dzieciom. W opiece nad małoletnimi pomaga jej matka.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">M. C. (2)</span> ma 30 lat. Mieszka i pracuje w Niemczech. Zawarł związek małżeński z <span class="anon-block">P. C.</span>. Małżonkowie wychowują wspólne czworo dzieci, przy czym pozwany nie podał, czy jest ojcem wszystkich małoletnich, czy też tylko ich ojczymem. Z systemu PESEL wynika, że pozwany oprócz córki posiada jeszcze małoletniego syna <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span>
</p>
<p>Pozwany nie utrzymuje kontaktów z córką. Alimenty na małoletnie są egzekwowane przez komornika.</p>
<p>Pozwany w 2024 r. wraz z rodziną udał się na wycieczkę do <span class="anon-block">C.</span>, Czech i Francji.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->(Fakty bezsporne, dowód: </strong>
</p>
<p>- treść wyroku nakazowego k. 10 akt,</p>
<p>- zaświadczenie o zatrudnieniu k. 35 akt,</p>
<p>- kopia postów na portalu społecznościowym k. 37-40 akt,</p>
<p>- przesłuchanie matki powódki <span class="anon-block">R. M. (1)</span> k. 41-41v akt.)</p>
<p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, bezsporne twierdzenia oraz zeznania przedstawicielki ustawowej powódki. Wiarygodność dokumentów nie była przez strony kwestionowana.</p>
<p>Sąd odstąpił od przesłuchania pozwanego, ponieważ nie stawił się osobiście na rozprawie, a także nie połączył zdalnie, przy czym nie usprawiedliwił swojej nieobecności.</p>
<p>Stan faktyczny w niniejszej sprawie był w zasadzie bezsporny.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zgodnie z <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1;art. 133 § 3)">art. 133 § 1 i 3 k.r.o.</a>
</span> rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Ustalając rozmiar ciążącego na pozwanym obowiązku alimentacyjnego należy kierować się dyrektywami zawartymi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1;art. 135 § 2)">art. 135 § 1 i § 2 k.r.o.</a>, w świetle których zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, przy czym wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie samodzielnie się utrzymać, może polegać w całości albo w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 k.r.o.</a> w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.</p>
<p>W odniesieniu do usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki <span class="anon-block">M. C. (1)</span> doszło do zmian na tyle dużych, by uznać je za istotne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 k.r.o.</a> Gdy o obowiązku alimentacyjnym orzekał Sąd Okręgowy w Toruniu, małoletnia powódka miała zaledwie 3 lata i jej potrzeby ograniczały się do tych najbardziej podstawowych. Obecnie małoletnia ma już 10 lat i uczęszcza do IV klasy szkoły podstawowej. Pojawiły się zatem nowe wydatki związane z edukacją szkolną, takie jak koszty corocznej wyprawki do szkoły (w tym także stroju i obuwia sportowego), opłat na komitet rodzicielski, ubezpieczenie, a także doraźne wydatki na wyjścia klasowe, wycieczki szkolne, zakup niezbędnych przyborów szkolnych w ciągu roku. Sąd miał na uwadze, że małoletniej przysługuje świadczenie w wysokości 300 zł rocznie na zakup wyprawki, które po części finansuje wydatki szkolne. Niewątpliwie zwiększyły się wydatki na zakup obuwia i odzieży dla małoletniej oraz koszt jej wyżywienia. Z uwagi na jej wiek pojawiły się wydatki na Internet i telefon, a także większe jednorazowe wydatki, np. na zakup roweru, wyposażenia pokoju, telefonu, itp. Ponadto małoletnia korzysta z miesięcznego biletu na komunikację miejską, który kosztuje 50 zł.</p>
<p>Małoletnia ma problemy zdrowotne i na stałe przyjmuje leki. Matka poszukuje dla niej terapii, która ma jej pomóc w prawidłowym funkcjonowaniu.</p>
<p>Sąd ustalając potrzeby małoletniej <span class="anon-block">M. C. (1)</span> wziął pod uwagę, że pozwany nie czyni osobistych nakładów na utrzymanie i wychowanie córki. To na matce małoletniej spoczywa cały codzienny trud opieki nad dzieckiem.</p>
<p>Ustalając wysokość usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki sąd kierował się zasadą, że dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami. W realiach przedmiotowej sprawy należało dokonywać tych ustaleń w odniesieniu do stopy życiowej pozwanego. Każdy z rodziców winien bowiem zapewnić dziecku takie warunki, na jakie go stać przy wykorzystaniu swoich możliwości zarobkowych i majątkowych.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">M. C. (2)</span> jest osobą młodą, zdrową, w pełni zdolną do pracy. Na co dzień mieszka i pracuje w Niemczech. Pozwany zawarł nowy związek małżeński. W rodzinie wychowuje się czworo dzieci, jednak pozwany nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających, że jest ich ojcem. Z bazy PESEL wynika natomiast, że pozwany posiada tylko jeszcze jednego syna w wieku 3 lat. Zauważyć przy tym należ, że co do zasady pozwany ma obowiązek łożenia wyłącznie na utrzymanie własnych dzieci, a nie pasierbów lub pasierbic. Ponadto jego obowiązek alimentacyjny wobec małoletnich dzieci wyprzedza jego ewentualne obowiązki wobec rodziców.</p>
<p>Pozwany nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących wysokość jego dochodów i wydatków. Wskazał jedynie w informacji przesłanej drogą mailową, że jego wynagrodzenie za prace wynosi 2300€ netto miesięcznie. Nie podał przy tym jakie ma wykształcenie i doświadczenie zawodowe. Z dokumentów przedłożonych przez matkę powódki wynika, że pozwany wraz z całą rodziną w 2024 r. wybrał się na wycieczkę do <span class="anon-block">C.</span>, Czech i Francji, zatem jego sytuacja finansowa jest lepsza niż starał się to przedstawić. Gdyby rzeczywiście był w tak trudnej sytuacji, to nie stać by go było na takie zbytki.</p>
<p>Sąd pragnie podkreślić, że pozwany decydując się na posiadanie dzieci powinien liczyć się z koniecznością ich utrzymania. Z uwagi na fakt, że pozwany nie realizuje swojego obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej <span class="anon-block">M.</span> poprzez osobiste starania o jej utrzymanie i wychowanie, musi liczyć się z tym, że jego obowiązek alimentacyjny będą miały przede wszystkim wymiar finansowy. Podkreślić także należy, że rodzice są zobowiązani do podzielenia się z dzieckiem nawet najmniejszym dochodem, zaś obowiązkiem rodzica jest zaspokajanie potrzeb dziecka, zwłaszcza, gdy jest niepełnoletnie. Co więcej, nawet niskie dochody nie zwalniają z płacenia alimentów - rodzice zmuszeni są dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że są w ogóle pozbawieni takiej możliwości, co może wymagać nawet poświęcenia części składników majątkowych. Sąd pragnie zauważyć, że dotychczasowa wysokość alimentów wynosiła zaledwie 5% miesięcznych dochodów pozwanego. Sąd nie ma wątpliwości, że możliwości zarobkowe pozwalają mu na łożenie dwukrotnie wyższych alimentów.</p>
<p>Mając na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego, a także usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki, zasadnym było podwyższenie alimentów z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty 1000 zł, płatnych do dnia 10. z góry do rąk matki małoletniej, poczynając od dni złożenia pozwu, tj. 26 czerwca 2024 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminu płatności (punkt I. wyroku)<strong>
<!-- -->. </strong>
</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a> umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, o czym orzekł w pkt II. wyroku.</p>
<p>O nieuiszczonych kosztach sądowych sąd orzekł na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążając nimi Skarb Państwa (punkt III. wyroku).</p>
<p>O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333 § 1 pkt. 4)">pkt IV.</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 1)">art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>
</p>
</div>