II W 375/24

<p>Sygn. akt II W 375/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 lutego 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Sączu II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący:<strong> <!-- --> Sędzia Dorota Janek </strong> </p> <p>Protokolant: Aneta Jaworska</p> <p>po rozpoznaniu sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. R.</span> (<span class="anon-block">R.</span>) </strong>s. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">S.</span> zd. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w dniu 24 marca 2024 r. o godz. 13.00 w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> kierował po drodze publicznej samochodem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 94 §1 kw</p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">M. R.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 94 §1 kw i za to na mocy powołanego przepisu ustawy wymierza mu karę grzywny w kwocie 1.500 (tysiąc pięćset) złotych,</p> <p>II.  na mocy art. 94 § 3 kw orzeka obwinionemu środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy,</p> <p>III.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 kpw</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości tj. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków i kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem wydatków.</p> <p>II W 375/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Stan faktyczny</p> <p>W dniu 24 marca 2024r. około godziny 13:00 w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> obwiniony <span class="anon-block">M. R.</span> kierował po drodze publicznej samochodem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p>W trakcie przejazdu, <span class="anon-block">M. R.</span> został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy <span class="anon-block">(...)</span>. Po sprawdzeniu przez policjantów w okazało się , że obwiniony ma zatrzymane od dnia 14 lipca 2023r. uprawnienia do kierowania na mocy decyzji <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z uwagi na zaległości alimentacyjne. Z uwagi na fakt, iż obwiniony nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami, jego samochód został przekazany wskazanej osobie. Kontrola drogowa została nagrana na kamery nasobne funkcjonariuszy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p> <br/>dowód: notatka urzędowa k.1, protokół przesłuchania świadka <span class="anon-block">M. C.</span> k.5-6, protokół przesłuchania świadka <span class="anon-block">A. W.</span> k. 7-8, treść pisma <span class="anon-block">(...)</span> k.10, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> k. 35, częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 37-38, 13-14</p> <p>Obwiniony nie przyznał się do wykroczenia z art. 94 § 1 kw. Podczas przesłuchania wyjaśnił, że podczas kontroli był przekonany, że posiada uprawnienia do kierowania pojazdami, a o obowiązującym zakazie dowiedział się pierwszy raz od funkcjonariuszy <span class="anon-block">(...)</span> w trakcie kontroli drogowej. Jak oznajmił, świadomy był zalegania z płatnościami alimentów, wiedział o istnieniu ustawy dotyczącej zatrzymania uprawnień w przypadku dłużnika alimentacyjnego, lecz był przekonany że pomimo zaległości, nadal prawo jazdy posiada. Nadto wyjaśnił, że nie otrzymał żadnego pisma powiadamiającego go o zatrzymaniu uprawnień, przypuszczał, że odebrała je teściowa która leczy się na chorobę urojeniową. Na pytanie wyjaśnił, że po kontroli drogowej pomimo wiedzy o zatrzymaniu prawa jazdy nie udał się do Starostwa Powiatowego w celu wyjaśnienia w jaki sposób doszło do odebrania w/w decyzji i jej uprawomocnienia.</p> <p>dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 37-38</p> <p>Oceniając wyjaśnienia obwinionego nie dano im wiary w tym zakresie gdzie bronił się brakiem świadomości o utracie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Obwiniony, co sam przyznał - wiedział, że obciąża go alimentacja na małoletniego syna w wysokości 400 zł miesięcznie i posiadanych z tego tytułu zaległościach. Na <span class="anon-block">(...)</span> przyznał również, że wiedział o przepisach na podstawie których można stracić prawo jazdy za zaległości alimentacyjne. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości Sądu, że przy zadłużeniu alimentacyjnym które posiadał miał również świadomość jakiego rodzaju konsekwencje mu grożą. Odmienne stanowisko wyraził w sprzeciwie od wyroku nakazowego w niniejszej sprawie z dnia 07 czerwca 2024 roku, gdzie podał, że nie wiedział o powyższych alimentach, a także egzekucji komorniczej, a po raz pierwszy dowiedział się o nich dopiero po kontroli drogowej. Powyższe wskazuje, że w swojej obronie obwiniony manipulował swoimi stwierdzeniem, w zależności jaką miały mu przynieść korzyść. Podobnie rzecz się miała z jego wyjaśnieniem, że nie wiedział o zatrzymaniu uprawnień do kierowania bo teściowa odebrała pismo i mu nie przekazała a jest ona chora na urojenia. O manipulacji informacją o rzekomym nie przekazaniu pisma z Decyzją <span class="anon-block">(...)</span> świadczy niezbicie fakt wskazujący na odmienny stan rzeczy. Obwiniony w toku postępowania przygotowawczego wskazał policjantom adres do doręczeń w <span class="anon-block">B.</span> pod nr <span class="anon-block">(...)</span> czyli tam gdzie zamieszkiwała teściowa która rzekomo nie przekazywała mu korespondencji z powodu urojeń. Tym adresem dysponowało także <span class="anon-block">(...)</span> wysyłając na niego dłużnikowi alimentacyjnemu w dniu 14 lipca 2023r. odpis decyzji o zatrzymaniu uprawnień do kierowania, a wcześniej w dniu 16 czerwca 2023r. informując go pisemnie o wszczęciu wobec niego w zakresie wydania tej decyzji postępowania administracyjnego. <span class="anon-block">M. R.</span> został również powiadomiony przez organ administracyjny, że ma w toku postępowania informować o każdej zmianie adresu zamieszkania pod rygorem skuteczności doręczenia pod wskazany wcześniej adres. Z informacji udzielonej Sądowi przez <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> wynika, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego jak i sama decyzja o cofnięciu uprawnień została stronie doręczona skutecznie na wskazany adres. Obwiniony nie przedstawił żadnego przekonywującego dowodu na podważenie tego faktu podając jedynie przed Sądem, że nie wie kto z domowników odebrał pod adresem <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">(...)</span> decyzję o cofnięciu mu uprawnień, podejrzewa o to teściową która ma się rzekomo leczyć na urojenia, decyzja została odnaleziona gdzieś w domu przez jego żonę już po kontroli drogowej z dnia 24 marca 2024r. Jak wynika z akt sprawy i częściowych wyjaśnień sprawcy zamieszkuje ze swoją żoną i dzieckiem w jej rodzinnym domu pod adresem <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Adres <span class="anon-block">Ż.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> który z kolei wskazał przed Sądem jako adres do korespondencji znajduje się jego rodzinny dom gdzie jest tylko zameldowany</p> <p>Zdaniem Sądu wersja obwinionego jest nieprzekonująca bowiem skoro będąc przesłuchany na <span class="anon-block">(...)</span> w niniejszej sprawie w charakterze obwinionego zatem wiedząc o jaki zarzut chodziło, nadal wskazywał konsekwentnie jako adres do doręczeń <span class="anon-block">B.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> to oznaczało, że ten adres traktował jako skuteczny by dotarła do niego urzędowa korespondencja a to z kolei dyskredytuje wcześniejsze jego twierdzenia, nie docieraniu do niego korespondencji odbieranej przez chorą teściową. W tym zakresie wyjaśnienia jawią się jako nieprawdziwe stanowiące linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie.</p> <p>Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się na dowodach wskazanych w stanie faktycznym gdyż nie budziły wątpliwości Sądu oraz na załączonych dokumentach potwierdzonych przez <span class="anon-block">(...)</span> z których wynikało, że w dniu kontroli drogowej obwiniony miał skutecznie zatrzymane uprawnienia do kierowania samochodami. Przy ustaleniach faktycznych uwzględniono wyjaśnienia obwinionego tylko w tej części która korespondowała z wiarygodnym materiałem dowodowym w szczególności dotyczącym przebiegu kontroli drogowej w dniu 24 marca 2024r.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Przedmiotem ochrony z art. 94 kw jest bezpieczeństwo ruchu drogowego, któremu może zagrażać uczestniczenie w ruchu przez osoby niemające odpowiednich uprawnień do kierowania (§ 1) (zob. R.<span class="anon-block">A. S.</span>, Wykroczenia..., s. 443; <span class="anon-block">T. B.</span>, Polskie prawo wykroczeń..., 2012, s. 168). Strona przedmiotowa wykroczenia określonego w § 1 komentowanego artykułu polega na prowadzeniu na drodze publicznej pojazdu mechanicznego bez wymaganego uprawnienia. Jest to wykroczenie formalne, które może być popełnione tylko przez działanie.</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. R.</span> w dniu w dniu 24 marca 2024 r. około godz. 13:00, w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> po drodze publicznej kierował pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> pomimo braku uprawnień do kierowania pojazdami. Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał zatem znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 kw. Zdaniem Sądu w świetle poczynionych ustaleń faktycznych umyślność działania obwinionego nie budzi wątpliwości. Uprawnienia do kierowania samochodami zostały zatrzymane obwinionemu Decyzją <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 14 lipca 2023r. znak: <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. a <span class="anon-block">M. R.</span> o treści tej decyzji został powiadomiony poprzez skuteczne jej doręczenie jako stronie postępowania w dniu 17.07.2023r. zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (rozdział 8)">rozdziału 8 kpa</a>. Obwiniony pomimo w/w zatrzymania uprawnieniń do kierowania pojazdami mechanicznymi kierował samochodem osobowym w dniu 24 marca 2024r. co wskazywało na jego nonszalancję i lekceważenie obowiązujących przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a>. Uznając winę obwinionego za udowodnioną wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1500 zł. Nadto orzeczono obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy. Zastosowano najniższy wymiar grzywny i środka karnego bowiem obwiniony przed zakończeniem postępowania sądowego spłacił zaległości alimentacyjne co spowodowało, że <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> Decyzją z dnia 14.06.2024r. uchylił wobec <span class="anon-block">M. R.</span> wcześniejszą Decyzję o zatrzymaniu mu prawa jazdy kat. B. (k. 36)</p> <p>W tym stanie rzeczy orzeczona grzywna jak i zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi ma spełnić wobec osoby obwinionego funkcję wychowawczą by wdrożyć go do przestrzegania prawa w przyszłości i uzmysłowić naganność dotychczasowego postepowania, a także wskazać na nieuchronność kary za popełnione wykroczenie.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepisy powołane w pkt. III wyroku.</p> </div>