I C 1584/23
Sądy powszechne2025-02-12
Sygnatura
I C 1584/23
Data orzeczenia
2025-02-12
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Piotr Suchecki (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I C 1584/23</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 12 lutego 2025 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Piotr Suchecki</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>sekretarz sądowy Małgorzata Bycka</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 roku w Gliwicach</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">R. M.</span>, <span class="anon-block">H. M.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1.
oddala powództwo;</p>
<p>2.
zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 10 817 zł (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia prawomocności wyroku tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>SSO Piotr Suchecki</p>
<p>Sygn. akt IC 1584/23</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 11 grudnia 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła:</p>
<p>- o zasądzenie na jej rzecz od <span class="anon-block">H. M.</span> i <span class="anon-block">R. M.</span> kwoty 230 000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 31 października 2023 r., tytułem zwrotu nominalnej kwoty kapitału kredytu,</p>
<p>- o dokonanie waloryzacji kwoty udostępnionego pozwanym kapitału kredytu i zasądzenie od nich z tego tytułu kwoty 41 715,57 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 31 października 2023 r.</p>
<p>Uzasadniając żądania powodowy Bank wskazał, że łącząca strony umowa kredytu została z powództwa pozwanych prawomocnie uznana przez sąd za nieważną, co skutkowało wezwaniem pozwanych do zapłaty, czego nie zrealizowali w wyznaczonym terminie.</p>
<p>Wobec cofnięcia pozwu przed wysłaniem jego odpisu pozwanym w zakresie obejmującym żądanie waloryzacji sądowej postępowanie w tej części zostało prawomocnie umorzone postanowieniem z dnia 16 września 2024 r.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. M.</span> i <span class="anon-block">R. M.</span> domagali się oddalenia powództwa w całości. Potwierdzili, że umowa kredytu została uznana za nieważną i podnieśli, że spełnione na jej podstawie świadczenia zostały między stronami rozliczone w ramach potrącenia, co Bank sam im potwierdził.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Stan faktyczny</strong>
</p>
<p>W dniu 31 marca 2008 r. <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span>, którego następcą prawnym jest powodowy Bank, zawarła z <span class="anon-block">H. M.</span> i <span class="anon-block">R. M.</span> umowę kredytu hipotecznego indeksowanego kursem CHF. Na podstawie umowy bank wypłacił na rzecz pozwanych kwotę 230 000 zł.</p>
<p>Na skutek zakwestionowania ważności umowy, czego Bank nie uznał, pozwani wystąpili z powództwem, które skutkowało prawomocnym uznaniem przez sąd nieważności umowy w wyniku oddalenia apelacji Banku przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w dniu 7 października 2022 r.</p>
<p>W dniu 12 października 2022 r. pozwani dokonali na rzecz Banku zapłaty kwoty 16 889,48 zł, która wraz z dokonanym wcześniej płatnościami w ramach wykonywania nieważnej umowy, składała się na równowartość udostępnionego im przez Bank kapitału kredytu.</p>
<p>W piśmie z dnia 31 października 2022 r. Bank poinformował pozwanych o całkowitym rozliczeniu umowy i zwrócił im kwotę 1 840,32 zł, która stanowiła z ich strony nadpłatę, ponad wartość wypłaconego im kapitału. Równocześnie Bank zastrzegł sobie prawo do dochodzenia roszczeń z tytułu waloryzacji sądowej nominalnej kwoty kredytu oraz kosztów jego udzielenia.</p>
<p>W dniu 16 października 2023 r. Ban wystosował do pozwanych wezwanie do zapłaty kwoty 230 000 zł tytułem zwrotu kapitału kredytu.</p>
<p>W odpowiedzi pozwani powołali się na dokonane już i uznane przez Bank rozliczenie umowy i odmówili zapłaty, a z ostrożności także wezwali Bank do zapłaty wpłaconej na jego rzecz kwoty 230 000 zł.</p>
<p>W reakcji na doręczony im w dniu 26 września 2024 r. pozew pozwani złożyli Bankowi oświadczenie o potrąceniu dochodzonej przez Bank wierzytelności z tytułu zwrotu kapitału kredytu z przysługującą im wierzytelności z tytułu dokonanych na rzecz Banku spłat.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->okoliczności niesporne</strong>
</p>
<p>Ustaleń powyższych sąd dokonał kierując się dyrektywami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">230 k.p.c.</a> mając na uwadze, że wynikają one z niekwestionowanych co do autentyczności i treści dokumentów i w istocie mają od strony faktycznej charakter niekwestionowany.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył</strong>
</p>
<p>Powództwo, w zakresie w jakim doszło do zawisłości sporu, obejmowało wyłącznie żądanie zwrotu wypłaconego nienależnie kapitału kredytu i wymagało dokonania oceny opartej na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu. Ocenia ta prowadzi do jednoznacznego wniosku, że wnosząc pozew o zwrot kapitału bank nie miał ku temu podstaw, albowiem w chwili tej pozwani nie byli w żadnym zakresie wzbogaceni kosztem Banku. Już w dniu 12 października 2022 r. pozwani dokonali na rzecz Banku zapłaty kwoty 16 889,48 zł, co całkowicie, a nawet z naddatkiem, zaspokoiło wszelkie roszczenia banku z tytułu spełnionego nienależnie świadczenia. Wola takiego rozliczenia nienależnie spełnionych świadczeń była jasno zamanifestowana przez obie strony, a po stronie Banku skutkowała skierowanym do pozwanych pisemnym oświadczeniem potwierdzającym ten fakt i zwrotem dokonanej przez nich nadpłaty. Doszło zatem do zaspokojenia roszczenia Banku w pełni i zgodnie z zasadami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1;art. 410 § 2)">art. 410 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a>
</p>
<p>W takich okolicznościach wyłącznie w kategoriach prawnego nadużycia należy odczytywać wniesiony ponad rok później pozew, w którym Bank powołując się bezrefleksyjnie na tzw. teorię kondykcji, dodatkowo obnaża jej ułomność. Bank żąda zatem zwrotu kapitału, który z pozwanymi rozliczył, co sam im potwierdził i co do samej zasady zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku Sądu w sprawie IC 295/20, gdzie sąd wyjaśnił, że oddalił roszczenie powodów o zapłatę właśnie dlatego, że zaspokajała ona wierzytelność Banku.</p>
<p>Wnosząc niniejszy pozew Bank narażał się na pewną przegraną, albowiem nawet przy przyjęciu jego argumentacji, pozwani – co wydaje się oczywiste – niezwłocznie zaspokoili wierzytelność poprzez oświadczenie o potrąceniu, wykazując tym samym całkowitą zbędność powództwa.</p>
<p>Wobec powyższego powództwo zostało oddalone w całości, a w konsekwencji powodowa Spółka zobowiązana jest zwrócić pozwanym poniesione przez nich celowo koszty procesu, które – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a>, sprowadzają się do wynagrodzenia pełnomocnika w stawce minimalnej plus opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa.</p>
<p>SSO Piotr Suchecki</p>
</div>