IV U 1303/13

<p>Sygn. akt IV U 1303/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 grudnia 2014r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="183"/> <col width="426"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Jerzy Zalasiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Dorota Malewicka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">C. S.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 7 marca 2013 r. (Nr <span class="anon-block"> (...)</span> )</p> <p>w sprawie <span class="anon-block">C. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (wysokość renty)</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i ustala <span class="anon-block">C. S.</span> prawo do stałej renty z tytułu trwałej całkowitej niezdolności do pracy od dnia <br/>01 sierpnia 2013r.</strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 857/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżoną decyzją z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił ubezpieczonej <span class="anon-block">J. Z.</span> prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.</p> <p>W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że ubezpieczona jest zdolna do pracy.</p> <p>Od decyzji tej odwołanie wniosła ubezpieczona <span class="anon-block">J. Z.</span> wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty. W uzasadnieniu decyzji podniosła, iż schorzenia, na które cierpi nie pozwalają mu na wykonywanie pracy.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł te same argumenty co w uzasadnieniu decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił co następuje.</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">J. Z.</span> <span class="anon-block">urodzona (...)</span> w dniu 18.03.2013r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia. Po przeprowadzeniu badania lekarskiego Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy. Komisja Lekarska ZUS po stwierdzeniu u wnioskodawczyni przewlekłej choroby wieńcowej z przebytym dwukrotnie zawałem serca, angioplastyką i wszczepieniem stentów, nadciśnienia tętniczego i cukrzycy uznała ją za zdolną do pracy. Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa <span class="anon-block">P. W.</span>, kardiologa <span class="anon-block">H. S.</span> i diabetologa <span class="anon-block">A. W.</span>. Biegli w swojej opinii (k. 8-11, 31) stwierdzili u ubezpieczonej cukrzycę typu II, zespół bólowy kręgosłupa L-S bez objawów korzeniowych, bóle głowy, chorobę niedokrwienną serca, stan po dwóch zawałach serca, niedomykalność zastawki aortalnej, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię. Schorzenia te, zdaniem biegłych, powodują częściową niezdolność do pracy na okres od 26.11.2012r. do 30.11.2014r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje.</strong> </p> <p>Odwołanie jest uzasadnione.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57)">art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach określonych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazuje, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki zawarte w tym przepisie. Odnośnie warunku niezdolności do pracy Sąd podzielił opinię biegłych, ponieważ została wydana przez lekarzy odpowiedniej specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską. W ocenie Sądu wnioski zawarte w opinii powołanych w sprawie biegłych są prawidłowe i logicznie uzasadnione. Opinia ta jest zupełna, jasna, zaś zawarte w niej stwierdzenia są kategoryczne. Biegli w sposób wyczerpujący i skrupulatny dokonał oceny stanu zdrowia opiniowanej, zaś wynikające z przeprowadzonych badań przedmiotowych i podmiotowych wnioski mają walor dowodowy.</p> <p>Podnieść należy, iż przy ocenie opinii biegłych lekarzy sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (wyrok SN z 13 października 1987 r., II URN 228/87, <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>W pismach procesowych z dnia 22.01.2014r. i z 04.07.2014r. pełnomocnik organu rentowego kwestionował opinii biegłych i wnosił o powołanie innych biegłych tej samej specjalności. W ocenie Sądu Okręgowego wniosek ten nie jest zasadny. Sąd Najwyższy wy­jaśniał w przeszłości, że do dowodu z opinii biegłego nie mo­gą mieć zastosowania wszystkie zasady prowadzenia do­wodów, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kpc</a>, a zatem sąd nie jest obowiązany dopuścić dowód z opinii kolejnych biegłych w każdym wypadku, gdy złożona opinia nie jest korzystna dla strony (wyrok SN z dnia 15 lutego 1974 r., II CR 817/73, Lex nr 7404). Żądanie ponowienia lub uzupełnienia dowodu z opinii biegłych jest bezpodstawne, jeżeli sąd uzyskał od biegłych wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego i prawi­dłowego orzekania (wyrok SN z dnia 10 września 1999 r., II UKN 96/99, OSNAPUS 2000, nr 23, poz. 869). Wielokrotnie też Sąd Najwyższy stwierdzał, że potrzeba powołania innego bie­głego powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z sa­mego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii oraz, że oraz że nie uzasadnia przeprowadzenia dowodu z opinii kolejnych biegłych lekarzy sądowych przekonanie ubezpieczonego o utrzymującym się stanie inwalidztwa (wyroki SN z dnia 4 sierpnia 1999 r., I PKN 20/99, OSNAPiUS 2000, nr 22, póz. 807, z dnia 14 maja 1997 r., II UKN 108/97, OSNAPUS 1998, nr 5, poz. 161).</p> <p>Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy nie występowały okoliczności, które przemawiałyby za dopuszczeniem kolejnych opinii biegłych lekarzy, gdyż wszystkie niezbędne zagadnienia zostały wszechstronnie wyjaśnione w opinii już w sprawie sporządzonej. Biegli odnieśli się zarówno do wykształcenia ubezpieczonej, jak i do posiadanych przez nią kwalifikacji w kontekście stwierdzonych schorzeń.</p> <p>Biegli zasadnie wskazali, że stan zdrowia <span class="anon-block">J. Z.</span> kwalifikuje ją do osób częściowo niezdolnych do pracy. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> "niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu". Jednocześnie w art. 12 ust. 3 ustawy wskazano, iż "częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji". Ubezpieczona ma wykształcenie podstawowe. Może więc wykonywać jedynie prace fizyczne. W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczona znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy fizycznej, a zwłaszcza do pracy sprzątaczki. Praca ta, wbrew stanowisku organu rentowego, nie jest pracą lekką. Jest to praca wymagająca dużego wysiłku fizycznego, schylania się, wchodzenia na drabinę (mycie okien), dźwigania ciężkich przedmiotów. Wie o tym każdy, kto robił samodzielnie domowe porządki.</p> <p>Ubezpieczona udowodniła pozostałe warunki zawarte w art. 57 cytowanej ustawy. Niezdolność do pracy powstała w okresie zatrudnienia. W dziesięcioleciu przed datą złożenia wniosku ubezpieczona podlegał ponad 5 lat ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14}par.2 kpc</a> orzekł jak w wyroku.</p> </div>