VI Ka 713/14

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Celina Czerwińska (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska</p> <p>SO Jacek Matusik</p> <p>Protokolant: asystent sędziego Karolina Sordyl</p> <p>przy udziale prokuratora – <span class="anon-block">I. L.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. T.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt V K 569/12</p> <p>zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną; zwalnia oskarżonego od opłaty za drugą instancję i pozostałych wydatków postępowania odwoławczego przejmując te wydatki na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 713/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. T.</span> został oskarżony o to, że w dniu 15 czerwca 2012 r. około godziny 13:00 w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gm. <span class="anon-block">W.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, województwa <span class="anon-block"> (...)</span> – na drodze publicznej w ruchu lądowym, kierował motorowerem marki <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykonane na urządzeniu <span class="anon-block">A. A.</span>.0 nr 959/01 wykazały następujące wyniki: I o godz. 13:13 – 0,75 mg/l, II o godz. 13:15 – 0,76 mg/l, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie sygn. akt V K 2215/10, za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz dopuścił się prowadzenia pojazdu mechanicznego w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Wołominie sygn. akt V K 2215/10 w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. w sprawie V K 569/12:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">R. T.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> skazał go opierając wymiar kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet kary zaliczył 15 czerwca 2012 r. jako dzień zatrzymania oskarżonego, stwierdzając, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w tym opłaty.</p> <p>Osobistą apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony <span class="anon-block">R. T.</span>.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja oskarżonego <span class="anon-block">R. T.</span> jest oczywiście bezzasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Analiza zaskarżonego wyroku i jego uzasadnienia, przez pryzmat treści wywiedzionego środka odwoławczego, w kontekście całości ujawnionego materiału dowodowego, nie daje obiektywnych podstaw do uznania, aby kontrolowane orzeczenie oparte zostało na błędnie zrekonstruowanym stanie faktycznym, co w konsekwencji doprowadzić miało – w opinii oskarżonego, do przyjęcia niewłaściwego wymiaru kary.</p> <p>Jak wynika z treści wywiedzionej apelacji oskarżony nie kwestionując rozstrzygnięcia Sądu I instancji co do winy, swoje zastrzeżenia koncentruje na wymiarze orzeczonej wobec niego kary. W ocenie oskarżonego Sąd Rejonowy błędnie przyjął bowiem, iż w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek uprawniający do orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w konsekwencji skazał go na bezwzględną karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p> <span class="anon-block">R. T.</span> stanął w niniejszym postępowaniu pod zarzutem popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4;art. 69 § 4 zd. 2)">art. 69 § 4 zd. 2 kk</a> „wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4</a> sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Zważyć przy tym należy, iż termin „szczególnie uzasadnione okoliczności” nie posiada wiążącej definicji. W ocenie Sądu Okręgowego za słuszne należy uznać stwierdzenie, że „te szczególne okoliczności muszą dotyczyć przesłanek prognozy kryminologicznej, a więc muszą być związane z okolicznościami, o których jest mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 2)">art. 69 § 2 kk</a>. W oparciu o te szczególne okoliczności sąd musi dojść do wniosku, że cele kary wobec sprawcy zostaną osiągnięte pomimo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary” (vide: A. Zoll – Komentarz do art. 69 kodeksu karnego [w:] A. Zoll(red.), G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-116 k.k, LEX nr 23377).</p> <p>Oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunku osobiste, dotychczasowy tryb życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, a także rozważając występowanie w niniejszej sprawie „szczególnie uzasadnionego wypadku” o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4;art. 69 § 4 zd. 2)">art. 69 § 4 zd. 2 kk</a>, Sąd Rejonowy uznał, iż w stosunku do <span class="anon-block">R. T.</span> brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej i możliwości zastosowania w stosunku do niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.</p> <p>Po przeprowadzeniu analizy akt niniejszej sprawy Sąd Odwoławczy w pełni aprobuje zaprezentowane powyżej wnioski do jakich doszedł Sąd meriti. Słuszność ma bowiem Sąd I instancji wskazując, iż w stosunku do oskarżonego, poza faktem przyznania się do winy, brak jest w zasadzie jakichkolwiek okoliczności łagodzących oraz takich które uprawniały do przyjęcia, iż w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek. Oskarżony jest osobą karaną za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> (wyrokiem z dnia 23.11.2010 r., sygn. akt V K 2215/10 Sąd Rejonowy w Wołominie skazał go za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby). Czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, czym dowiódł całkowitego lekceważenia norm porządku prawnego i obowiązków nałożonych na niego przez Sąd. Żadne szczególne okoliczności dotyczące osoby oskarżonego, a mogące stanowić o występowaniu w sprawie szczególnie uzasadnionego wypadku, nie zostały także ujawnione w toku przeprowadzonego w sprawie wywiadu środowiskowego. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez kuratora oskarżony nie pracuje, nadużywa alkoholu, jest rozwiedziony, ma siedemnastoletnią córkę, która zamieszkuje z matką.</p> <p>W tych okolicznościach, mając na uwadze dyrektywny wymiaru kary zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, stwierdzić należało, iż w stosunku do <span class="anon-block">R. T.</span> jedynie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania spełni swoje cele, tj. będzie stanowić dla oskarżonego dostateczną dolegliwość, a jednocześnie spełni rolę ostrzeżenia, które wywoła u oskarżonego refleksję nad jego zachowaniem oraz odstraszy go od powrotu na drogę przestępstwa.</p> <p>Takiej oceny Sądu Okręgowego nie były w stanie zmienić argumenty zawarte w treści uzasadnienia wywiedzionej apelacji. Jakkolwiek z uznaniem należy potraktować decyzję oskarżonego o poddaniu się terapii antyalkoholowej oraz deklarowane zaprzestanie spożywania alkoholu, wskazać należy, iż taka refleksja, nawet jeśli szczera, przyszła za późno, oskarżony swym postępowaniem dowiódł bowiem, iż w obecnym stanie rzeczy nie zasłużył na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>