IV Ka 960/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 960/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2014 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Roger Michalczyk</p> <p>Protokolant stażysta Mateusz Pokora</p> <p>przy udziale ------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. N.</span> </strong> </p> <p>obwinionej z art. 96 § 3 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Tucholi</p> <p>z dnia 24 czerwca 2014 roku - sygn. akt VII W 660/14</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 960/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Świeciu, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Tucholi z 24 czerwca 2014r., sygn. akt VII W 660/14 uznano obwinioną <span class="anon-block">J. N.</span> za winną popełnienia wykroczenia z art. 96§3 kw polegającego na tym, że w dniu 8 lutego 2013r. w <span class="anon-block">K.</span> wbrew obowiązkowi nie wskazała <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, komu powierzyła pojazd o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> do kierowania lub używania w dniu 13 lipca 2012r. o godzinie 15:20:03. Którym to pojazdem popełniono wykroczenie w ruchu drogowym i wymierzono obwinionej karę grzywny w wysokości 200 złotych, a nadto orzeczono o kosztach postępowania.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożyła obwiniona, która wywodziła, iż przesłała wcześniej informację <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> dotyczącą tego, kto był użytkownikiem samochodu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> i wydany wobec niej wyrok jest niezrozumiały.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obwinionej okazała się zasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, iż dał wiarę obwinionej, iż 23 listopada 2012r. nadała pismo do <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, ale – zdaniem Sądu I instancji – pismo to nie mogło dotyczyć wykonania obowiązku z art. 78 ust. 4 i 5 p.r.d. Z drugiej strony, Sąd I instancji dał wiarę oświadczeniu oskarżyciela, który wywodził, iż wszystkie zebrane materiały zostały przekazane do sądu wraz z wnioskiem o ukaranie. Można zatem spytać, co się stało z pismem obwinionej, które – jak twierdzi – sąd nie dotarło do <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Przesyłka została nadana przez obwinioną listem poleconym (k. 24) i – jak się wydaje – w oparciu o jej numer jest możliwe ustalenie, czy dotarła do adresata. Nie wiadomo, na czym opierał swoje przekonanie Sąd I instancji, iż wysłane przez obwinioną pismo z 23 listopada 2012r. nie stanowiło odpowiedzi na pismo z 13 sierpnia 2012r., w którym żądano wskazania, komu został powierzony pojazd do kierowania w dniu 13 lipca 2012r. W ocenie sądu odwoławczego, w aktualnym stanie dowodów, nie sposób kategorycznie wywodzić, iż obwiniona w piśmie z 23 listopada 2012r. skierowanym do <span class="anon-block"> (...)</span> faktycznie nie wywiązała się z wykonania obowiązku wynikającego z treści art. 78 ust. 4 i 5 p.r.d. Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien poczynić ustalenia dotyczące tego, co stało się z przesyłką poleconą nadaną przez obwinioną 23 listopada 2012r., a w miarę możliwości ustalić jej treść. Dopiero wówczas możliwe będzie dokonywanie ustaleń dotyczących sprawstwa obwinionej.</p> </div>