I C 651/14

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt: I C 651/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Wojciech Wacław</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>p. o. sekr. sąd. Natalia Anielska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. w Olsztynie, na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W.</span>Banku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I. zasądza od pozwanej <span class="anon-block">spółki (...) Sp. z o.o.</span> <strong> <!-- --> <br/>w <span class="anon-block">O.</span> </strong>na rzecz powoda <span class="anon-block">W.</span>Banku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>kwotę 500.000zł (pięćset tysięcy złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia<br/>22 października 2014 r. do dnia zapłaty z tym zastrzeżeniem, że pozwana<br/>ma prawo powoływać się w toku egzekucji na ograniczenia jej odpowiedzialności<br/>do nieruchomości stanowiącej własność pozwanej, położonej w <span class="anon-block">O.</span> <br/>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której założona i prowadzona jest w Sądzie Rejonowym<br/>w <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">księga wieczysta KW (...)</span>, z uwzględnieniem ograniczenia kwotowego w związku z ustanowieniem na rzecz powoda hipoteki umownej łącznej zwykłej w wysokości 4.500.000 zł zabezpieczającej spłatę należności głównej<br/>i hipoteki umownej łącznej kaucyjnej w wysokości 5.500.000 zł zabezpieczającej spłatę należności ubocznych;</p> <p>II. zasądza od pozwanej <span class="anon-block">spółki (...) Sp. z o.o.</span> <strong> <!-- --> <br/>w <span class="anon-block">O.</span> </strong>na rzecz powoda <span class="anon-block">W.</span>Banku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> <br/>kwotę 32.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu – z ograniczeniami i na zasadach opisanych w pkt. I wyroku.</p> <p>I C 651/14 UZASADNIENIE</p> <p>Powód <span class="anon-block">W.</span>Bank <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">J.</span>wniósł o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz nakazem zapłaty kwoty 500 000,- zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu swego żądania wskazał , iż umową z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r , udzielił <span class="anon-block">firmie (...)</span>– <span class="anon-block">T. M.</span>kredytu obrotowego, na zabezpieczenie którego to została ustanowiona hipoteka zwykła na kwotę <span class="anon-block">(...)</span>mln zł i hipotek łączna kaucyjna na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> mln zł na nieruchomości stanowiącej przedmiot własności <span class="anon-block">T. B.</span>i <span class="anon-block">D. A.</span>małż. <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p>Powód w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko kredytobiorcy, zaś próby zawarcia porozumienia z kredytobiorcą co do dobrowolnej spłaty wypadły bezskutecznie.</p> <p>Umową z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. własność obciążonej hipotekami nieruchomości została przeniesiona na pozwaną spółkę, wobec czego stała się ona dłużnikiem prawnorzeczowym kredytodawcy.</p> <p>Wysyłane do dłużnika rzeczowego wezwania do zapłaty również okazały się bezskuteczne, wobec czego to pozew jest uzasadniony.</p> <p>Nakazem zapłaty z dnia 29 10 2014 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd uwzględnił w całości żądanie powoda ze stosownym ograniczeniem wynikającym z prawnorzeczowego charakteru odpowiedzialności pozwanej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 319)">art. 319 kpc</a>) zasądzając na jego rzecz koszty procesu.</p> <p>Od tego nakazu w całości sprzeciw złożyła pozwana - <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> , podnosząc zarzut częściowego spełnienia świadczenia roszczenia przez osoby trzecie odpowiedzialne za dług, zarzut co do wysokości roszczenia dochodzonego przez powoda oraz zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Dodatkowo wniosła o ograniczenie jej odpowiedzialności do nieruchomości przez nią nabytej.</p> <p>Dalej w uzasadnieniu sprzeciwu wskazała , iż obecnie ma trudności z płynnością finansową.</p> <p>Między stronami były prowadzone próby ugodowe, zaś od poręczycieli kredytu ściągana jest miesięcznie kwota 4691,- zł</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>Zarzuty złożone w sprzeciwie od nakazu zapłaty w jakimkolwiek zakresie nie mogły odnieść zamierzonego skutku, wobec czego to powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p> <p>Co do ustalonego stanu faktycznego sprawy – ten jest pomiędzy stronami w zakresie okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia w całości bezsporny , bowiem pozwana w istocie nie kwestionowała faktu ważnie ustanowionej na rzecz powodowego banku hipoteki na kwotę dalece przekraczającą wskazaną w pozwie kwotę, jak również nie jest spornym ostatecznie fakt, iż należność kredytowa zabezpieczona hipotekami jest wymagalna zarówno wobec kredytobiorcy, a tym samym od pozwanego jako od dłużnika rzeczowego.</p> <p>Powód bowiem jeśli chodzi o zarzut spełnienia świadczenia przedstawił na rozprawie dokumenty zaświadczające o tym, iż kwoty od poręczycieli dotyczyły innych zobowiązań niż to które stanowiło podstawę żądania i tych okoliczności pozwany nie zaprzeczył</p> <p>W istocie też ostatecznie nie kwestionując wysokości zobowiązania w kwocie dochodzonej pozwem, podniósł czy podtrzymał ostatecznie zarzut co do tego, iż pomiędzy stronami toczą się negocjacje.</p> <p>Tak zajęte stanowisko nie mogło odnieść zamierzonego skutku.</p> <p>W pierwszej kolejności stwierdzić należy , iż brak było podstaw dla odroczenia rozprawy z oczywistego braku przyczyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 214)">art. 214 kpc</a>.</p> <p>W szczególności podstawą po temu nie był fakt toczenia negocjacji pomiędzy stronami, skoro nie jest to przesłanka ustawowa odroczenia.</p> <p>Nie przemawiały za tym również względy celowości, skoro powód domagał się rozpoznania sprawy bez jej odraczania, wskazując na fakt , iż ewentualna ugoda może stanowić podstawę dla wdrożenia kroków na etapie prowadzonej ewentualnie egzekucji, co w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840)">art. 840 kpc</a> jawi się oczywistym.</p> <p>Skoro zatem brak było podstaw dla odroczenia rozprawy, należało prowadzić ją mając na uwadze stan sprawy i jej wszystkie okoliczności na czas rozstrzygania.</p> <p>Ten zaś stan z uwagi na stanowisko stron jednoznacznie wskazuje na istnienie wszelkich tak faktycznych jak i prawnych podstaw dla zasądzenia dochodzonej pozwem kwoty.</p> <p>Nie była bowiem ostatecznie kwestionowana okoliczność zaliczenia wyegzekwowanych lub dobrowolnie wpłaconych kwot ( tym przez osoby trzecie) na poczet innych kredytów, co prowadzi do uznania, iż wierzytelność jako taka istnieje w zakresie jaki określają przepisy o księgach wieczystych i hipotece.</p> <p>Dla porządku przy tym należy tu stwierdzić , iż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503)">art. 503 kpc</a> Sąd w zakresie rozpoznania twierdzeń i dowodów ograniczony jest (w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem sprzeciwu od nakazu) do tych, które zostały zgłoszone w sprzeciwie, poza sytuacją, w której zachodzi brak winy w spóźnieniu lub spóźnienie nie spowoduje zwłoki lub też zaistnieją inne wyjątkowe okoliczności.</p> <p>Stąd też zasadą jest , iż Sąd w toku takiego postępowania ogranicza się do rozpoznania tychże właśnie wskazanych we wniesionym środku zaskarżenia od nakazu zarzutów twierdzeń i dowodów.</p> <p>Ostatecznie zaś jedynymi zarzutami, których pozwany faktycznie nie cofnął, był zarzut przedawnienia oraz zarzut ograniczenia egzekucyjnego do nieruchomości wskazanej w sprzeciwie.</p> <p>W ocenie Sądu zaś tak sformułowane stanowisko żadną miarą nie mogło odnieść zamierzonego skutku.</p> <p>W pierwszej bowiem kolejności zauważyć należy, iż po pierwsze, w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r doszło do przerwania biegu przedawnienia z uwagi na nadanie przeciwko kredytobiorcom klauzuli wykonalności. (k.53).</p> <p>Po wtóre, nawet jeśli dochodzi do przedawnienia, to sam fakt , iż doszło do przedawnienia wierzytelności nie prowadzi do jej wygaśnięcia.</p> <p>Roszczenie przedawnione staje bowiem tzw. zobowiązaniem naturalnym i niezaskarżalnym w tym znaczeniu , iż toku procesu sądowego strona skutecznie podnosząc zarzut przedawnienia może tym samym w sposób prawnie skuteczny uchylić się od żądania zapłaty , czego procesową konsekwencją jest oddalenie powództwa o zapłatę wniesionego do Sądu.</p> <p>Pozwana jednakże żadną miarą jako dłużnik prawnorzeczowy ze swej strony takim zarzutem wobec banku bronić się nie może.</p> <p>Zauważenia bowiem wymaga , iż z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 77)">art. 77 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> (który to stanowi , iż przedawnienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką nie narusza uprawnienia wierzyciela hipotecznego do uzyskania zaspokojenia z nieruchomości) wierzytelność zabezpieczona hipotecznie może być skutecznie dochodzona z obciążonej nieruchomości, bez względu na upływ przedawnienia.</p> <p>Dlatego też należność jako nieprzedawnioną z zastrzeżeniem wynikającym z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 319)">art. 319 kpc</a> należało zasądzić w rozmiarze nieprzekraczającym wysokości wpisanej na rzecz powoda hipoteki.</p> <p>Ubocznie należy jedynie wskazać niezależnie od stanowiska stron i innych dowodów w sprawie, iż wierzytelność hipoteczna korzysta z prawnego domniemania poprzednio obowiązującego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 71)">art. 71 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>, przy zastosowaniu przepisów przejściowych zawartych w ustawie zmieniającej z dnia z dnia 26 czerwca 2009 r. a nakazujących stosować do hipotek wpisanych przed zmianami przepisy poprzednie.</p> <p>Co do dalszych odsetek od kwoty „hipotecznej” - tu warto też przytoczyć orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 maja 2013 r – ACa 248/13 , gdzie dano wyraz zapatrywaniu, iż „z porównania art. 69 i art. 104 uokwh obowiązującego do dnia 20 02 2011 r. wynika , że zabezpieczone hipoteką zwykłą odsetki i koszty postępowania zwiększają zakres odpowiedzialności właściciela ponad kwotę do której wpisano hipotekę”. (baza orz. LEX 1342246), które to stanowisko Sąd w pełni podziela.</p> <p>Dlatego też orzeczono jak pkt I wyroku (art. 65 uokwh).</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 108)">art. 98 i 108 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6)">§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.)</p> </div>