VI Ka 702/14

<p>Sygn. akt VI Ka 702/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Hanna Zielińska</p> <p>Sędziowie: SO Sebastian Mazurkiewicz</p> <p>SO Anita Jarząbek - Bocian (spr.)</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Robert Wójcik</p> <p>przy udziale prokuratora Teresy Pakieły</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">D. G.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku</p> <p>z dnia 7 kwietnia 2014 r. sygn. akt II K 1086/11</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. C.</span> kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 702/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> został oskarżony o to, że w dniu 19 września 2010 roku, w <span class="anon-block">O.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> kierował samochodem marki <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">nr. Rej. (...)</span> po drodze publicznej, <span class="anon-block">ulicy (...)</span> będąc w stanie nietrzeźwości 1,57‰, 168‰, 1, 69‰, alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowy w Otwocku sygn. akt: II K 1153/09 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a§ 1 i 4 kk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Otwocku wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. II K 1086/11:</p> <p>1.  „oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 19 września 2011 roku, w <span class="anon-block">O.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> kierował samochodem marki <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">nr. Rej. (...)</span> po drodze publicznej, <span class="anon-block">ulicy (...)</span> będąc w stanie nietrzeźwości 1,57‰, 168‰, 1, 69‰, alkoholu w wydychanym powietrzu i czyn ten zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§ 1 kk</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) pozbawienia wolności,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 , 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt. 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 4 lat,</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art.71 § 1 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, wysokość jednej stawki dziennej ustalając na kwotę 10 zł (piętnastu) złotych,</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat”.</p> <p>Nadto orzekł także o kosztach sądowych.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427)">art. 427 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 7)">art.439 § 1 pkt. 7 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt. 2 kpk</a> zarzucił :</p> <p>1. obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 2)">art. 413 § 2 pkt 2 kpk</a>, mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na orzeczeniu rodzaju kary tj. pozbawienia wolności, bez określenia jej wysokości,</p> <p>2. sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie, a polegającą na określeniu wysokości stawki dziennej wymierzonej grzywny na 10 złotych, przy jednoczesnym wpisaniu w nawiasie słownie liczby „piętnaście”.</p> <p>W oparciu o tak postawione zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora okazała się zasadną, wobec czego wniosek w niej zawarty o przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania, także zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Trafnie dowiódł skarżący, iż uchybienie do jakiego doszło w zaskarżonym wyroku w zakresie orzeczenia o karze grzywny, a na zaistnienie którego wskazuje skarżący w pkt 2 apelacji, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem orzeczenia, a określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 7)">art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> tj. jako sprzeczności w treści orzeczenia, uniemożliwiającej jego wykonanie.</p> <p>Przypomnieć trzeba, iż sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie- gdy chodzi o wyrok, to taka sprzeczność między poszczególnymi jego rozstrzygnięciami, która powoduje, że niemożliwe staje się wykonanie wyroku. O takiej sprzeczności można mówić wówczas gdy w samej treści części dyspozytywnej orzeczenia występuje takie wewnętrzne „pęknięcie”, iż spełnienie jednego z zawartych w niej rozstrzygnięć musiałoby prowadzić do zignorowania innego z rozstrzygnięć. Musi zatem chodzić o sprzeczność zasadniczą i to taką, której nie da się usunąć w drodze przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kkw</a>, taką która powoduje, iż żadnej z występujących wersji nie da się wykluczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 września 2010 r., II KK 42/10 OSNKW 2010, nr 11, poz.101, z dnia 30 grudnia 2011 r., IV KK 403/11, OSNwSK 2011, poz. 2426, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KK 355/09). W oparciu o powyższe słusznie podnosi skarżący, iż sprzecznością o takim charakterze jest rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego dotyczące wysokości jednej stawki orzeczonej grzywny w pkt. 3 zaskarżonego wyroku. Jak wynika z akt sprawy zaskarżonym wyrokiem została orzeczona wobec oskarżonego kara grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przy czym ustalono wysokość jednej stawki na kwotę „10 (piętnastu) złotych”. Wobec tego, iż zapis słowny niewątpliwie różni się od zapisu cyfrowego w ocenie Sądu Odwoławczego wskazane tym samym zostały przez Sąd Rejonowy dwie różne kwoty stawki grzywny co doprowadziło do sytuacji uniemożliwiającej wykonanie kary grzywny albowiem nie wiadomo, czy orzeczona została ona w wysokości 1500, czy 2250 złotych, a zatem w jakiej wysokości kara ta winna być wykonaną. Ta sprzeczność w treści wyroku jest zatem oczywistą, uniemożliwiającą wykonania tego orzeczenia, a także jest zapisem niezgodnym z regulacją wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 2)">art. 413 § 2 pkt 2 kpk</a>, który wymaga redagowania orzeczenia m.in. w części co do kary w sposób zrozumiały i jednoznaczny. W tej sytuacji należało podzielić stanowisko, iż w sprawie doszło do uchybienia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 7)">art. 439 § 1 pkt. 7 k.p.k</a> koniecznością, której to bezwzględnej przyczyny odwoławczej stała się konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Trafnym jest także dokonane przez skarżącego wskazanie w zakresie drugiego zarzutu opisanego w pkt 1 apelacji. Niewątpliwie orzeczenie przez Sąd Rejonowy w pkt 1 wyroku kary pozbawienia wolności w sposób następujący: „1 (jednego) pozbawienia wolności”, stanowi istotne naruszenie omówionego wyżej przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 2)">art. 413 § 2 pkt 2 kpk</a>.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji winien przeprowadzić postępowanie zgodnie z wymogami procedury karnej, unikając wskazanych uchybień i przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 k.p.k</a> w zakresie ustaleń faktycznych i prawnych co do przypisanego oskarżonemu czynu. Ma to związek z mylnie wyrażonym przez Sąd Rejonowy, w nawiązaniu do przywołanego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012r., przyjęciem, iż wobec zatarcia skazania w sprawie II K 1153/09, czynu zarzucanego oskarżonego nie można było zakwalifikować z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 kk</a>. Wadliwość tego poglądu polega na tym, iż w orzeczeniu tym Sąd Najwyższy przyjął jednak także, że „nie stanowi przeszkody do przyjęcia odpowiedzialności na podstawie unormowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> zatarcie w dacie wyrokowania skazania za przestępstwo, którego częścią było orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, jeżeli będący przedmiotem osądu czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu”, a z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w sprawie.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.</p> </div>