III Ca 1012/14

<p>Sygn. akt III Ca 1012/14</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie z dnia 30 kwietnia 2013 roku skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> Miejskiemu Przedsiębiorstwu (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> powód – <span class="anon-block">A. G.</span> wniósł o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 2.500,30 zł z tytułem naprawienia szkody wynikłej z przeprowadzonej egzekucji na podstawie prawomocnego orzeczenie Sądu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w dniu 18 maja 2006 roku strona pozwana wytoczyła przeciwko niemu powództwo o zapłatę kwoty 1.229,47 zł. po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Rejonowy w Zgierzu uwzględnił powództwo w całości. Na mocy prawomocnego orzeczenia strona pozwana wszczęła postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego powód spełnił zasądzone świadczenie. Zdaniem powoda wyrok Sądu Rejonowego w Zgierzu został wydany w oparciu o nieprawdzie twierdzenia i dowody złożone przez stronę pozwaną. W związku z tym strona pozwana nie miała prawa domagać się od niego zapłaty zasądzonej kwoty, a on nie miał obowiązku spełniać zasądzonego świadczenia.</p> <p>W dniu 3 lipca 2013 roku strona pozwana złożyła odpowiedź na pozew, w której nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie. W uzasadnieniu strona pozwana wskazała, iż obowiązujące przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a> nie przewidują możliwości ponownego rozpoznawania sprawy w trybie zaproponowanym przez powoda. Strona pozwana dodała, iż powód w sprawie o sygn. akt I C 305/06 miał możliwość zgłaszania wszelkich rodzaju zarzutów i dowodów. Wobec powyższego obecnie nie ma już możliwości ponownego badania zasadności i wysokości należności dochodzonej w poprzednim postępowaniu.</p> <p>Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach faktycznych:</p> <p>W dniu 7 kwietnia 2006 roku pomiędzy <span class="anon-block">Gminą M.</span> <span class="anon-block">Z.</span> a <span class="anon-block"> Miejskim Przedsiębiorstwem (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> zawarto umowę, na mocy której zlecono stronie pozwanej zawieranie umów dzierżawy gruntu na okres 3 lat z właścicielami garaży określonych w protokole zdawczo-odbiorczym, pobierania od dzierżawców gruntu czynszów oraz odsetek na zwłokę, egzekwowanie należności czynszowych.</p> <p>W dniu 17 maja 2006 roku <span class="anon-block"> Miejskie Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o.</span> wystąpiło do Sądu Rejonowego w Zgierzu z pozwem o zapłatę kwoty 1.229,47 zł przeciwko <span class="anon-block">A. G.</span> w sprawie o sygn. akt IC 305/06. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w dniu 18 października 2006 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu wydał wyrok uwzględniający powództwo w całości w stosunku do <span class="anon-block">A. G.</span>. Na podstawie prawomocnego wyroku <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wszczęła postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego cała należność została wyegzekwowana i w dniu 26 marca 2013 roku komornik sądowy wydał postępowanie o zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Powód doszedł do przekonania, że <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> ukryła dokumenty i w związku z tym Sąd Rejonowy w Zgierzu wydał wyrok, który nie uwzględnił istotnych okoliczności faktycznych.</p> <p>W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał, że powództwo jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wskazał, że podstawę prawną dochodzonego roszczenia stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>, zgodnie z którym kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Powód utożsamiał swoją szkodę z faktem wyegzekowania przez komornika sądowego kwoty wskazanej w prawomocnym wyroku, któremu nadano klauzulę wykonalności. Sąd stwierdził, iż przedmiotowa egzekucja była przeprowadzona w sposób prawidłowy, na podstawie tytułu wykonawczego spełniającego warunki w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 777)">art. 777 k.p.c.</a>, a powód dobrowolnie spełnił świadczenie po wezwaniu go przez komornika. W związku z powyższym zdaniem Sądu Rejonowego nie sposób dostrzec zawinienia po stronie pozwanej, które jest podstawową przesłanką roszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> Działanie strony pozwanej było w pełni uprawnione i miało oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Strona pozwana miała, bowiem pełne prawo do wyegzekwowania należności, która została jej przyznana prawomocnym orzeczeniem.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.</p> <p>Od powyższego wyroku w dniu 4 marca 2014 roku powód wniósł apelację, zaskarżając go w całości.</p> <p>W uzasadnieniu skarżący ponownie podniósł, iż postępowanie w sprawie o sygn. akt I C 305/06 zostało przeprowadzone w oparciu o nieprawdziwe i nierzetelne dokumenty przedstawione przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span>. Dodatkowo powód podniósł, iż w uzasadnieniu Sadu I instancji znajdują się stwierdzenia niezgodne z dokumentami, które on otrzymał.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.</p> <p>Sąd I instancji generalnie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, jak również prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również jego oceny prawnej. Ujawnione dowody zostały ocenione z uszanowaniem granic swobody przyznanej organowi orzekającemu, bez jakiegokolwiek naruszenia, zasad logiki czy doświadczenia. Apelacja, zaś nie zawiera konkretnych zarzutów mogących wskazywać na obrazę zasad swobodnej oceny dowodów, a jej wywód stanowi w istocie, bardzo zresztą szkicową, polemikę z oceną dowodów dokonaną przez Sąd orzekający, przy czym skarżący wyraźnie dąży do narzucenia własnej, korzystnej dla siebie wersji stanu faktycznego.</p> <p>Wobec powyższego, ustalony przez Sąd pierwszej instancji stan faktyczny, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy, co do zasady podziela i przyjmuje za własny.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy prawidłowo określił podstawę prawną żądania powoda. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art.415 k.c.</a> kto z winy swej wyrządza drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Do podstawowych przesłanek odpowiedzialności nalezą: zdarzenie, szkoda oraz związek przyczynowy. Dany czyn jest zawiniony, jeżeli jest bezprawny.</p> <p>W przedmiotowej sprawie przesłanki odpowiedzialności deliktowej nie wystąpiły. Strona pozwana uzyskała tytuł wykonawczy w postaci prawomocnego wyroku, na mocy którego zasądzono na jej rzecz kwotę 1.229,47 zł. W związku z tym miała ona prawo wszcząć postępowanie egzekucyjne, co uczyniła. Komornik sądowy, zaś miał obowiązek wyegzekwować należność, która była stwierdzona powyższym wyrokiem Sądu.</p> <p>Z powyższego wynika, iż w niniejszej sprawie działanie pozwanej zmierzające do wyegzekwowania zasądzonej na jej rzecz należności, było w pełni uprawnione i miało podstawę prawną w obowiązujących przepisach przywołanych przez Sąd Rejonowy. Wobec powyższego brak jest podstaw prawnych i faktycznych do uznania tego rodzaju zachowania za bezprawne, co wyklucza odpowiedzialność deliktową pozwanej.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zarzuty powoda dotyczące, tak naprawdę postępowania, które prawomocnie zakończyło się, nie mogą być w tym postępowaniu skutecznie podnoszone. Tego rodzaju zarzuty powinny być formułowane w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I C 305/06., tym bardziej, iż powód występujący jako pozwany brał czynny udział w tamtym postępowaniu i miał taką możliwość.</p> <p>Z powyższych przyczyn, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy oddalił apelację.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a>, zasądzając koszty zastępstwa radcy prawnego na rzecz pozwanej spółki od powoda, którego apelacja została oddalona. Wysokość tych kosztów wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391 § 6;art. 391 § 6 pkt. 3)">§ 6 pkt 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 13;§ 13 ust. 1;§ 13 ust. 1 pkt. 1)">§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)</p> </div>