II K 293/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 293/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 11 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Olejarczyk</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Kazberuk</p> <p>Asesor Prok. Rej. w Kętrzynie: Tomasz Niesłuchowski</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 23.09.2014r. i 11.12.2014r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">J. B.</span> </span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">K.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">miejscowości B.</span> <span class="anon-block">N.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> W dniu 20 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">K.</span>, wypowiadał pod adresem <span class="anon-block">G. D.</span> groźby pobicia i uszkodzenia ciała, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> W dniu 20 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">K.</span>, wypowiadał pod adresem <span class="anon-block">R. S.</span> groźby pobicia i uszkodzenia ciała, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> postępowanie karne wobec oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. B.</span> </strong>umarza;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> koszty procesu ponosi Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->II K 293/14 </em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny :</p> <p> <span class="anon-block">J. B.</span> ma 66 lat, zamieszkuje w <span class="anon-block">mieszkaniu nr (...)</span> w bloku 3 w <span class="anon-block">K.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Tuż nad nim w <span class="anon-block">mieszkaniu nr (...)</span> mieszka <span class="anon-block">R. S.</span> wraz z żoną i dziećmi. Sąsiedzi są skonfliktowani.</p> <p>W dniu 20 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block">G. D.</span> mieszkaniec budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wspólnie z konkubiną <span class="anon-block">E. L.</span> i małoletnim dzieckiem przebywał na spacerze. Około godziny 19.00 zatrzymał się przy balkonach budynku i rozpoczął rozmowę ze stojącym na balkonie swoim szwagrem <span class="anon-block">R. S.</span>. W pewnym momencie na balkon na parterze wyszedł <span class="anon-block">J. B.</span>. Mężczyzna miał pretensje, że <span class="anon-block">G. D.</span> zagląda mu do mieszkania, ponadto że stuka metalowym prętem w balkon. Wywiązała się wymiana zdań, do której dołączył się również <span class="anon-block">R. S.</span>. Ze strony <span class="anon-block">J. B.</span> padły obraźliwe słowa skierowane do obu mężczyzn, jak również groźby pobicia i uszkodzenia ciała. <span class="anon-block">J. B.</span> powiedział, że jak przyjedzie jego syn z <span class="anon-block">O.</span> to ich pobije.</p> <p>W dniu 22 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block">G. D.</span> złożył wniosek o ściganie i ukaranie <span class="anon-block">J. B.</span>, natomiast w dniu 13 maja 2014 r. wniosek o ściganie i ukaranie złożył <span class="anon-block">R. S.</span>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o : zeznania świadków <span class="anon-block">G. D.</span> k. 65-66, <span class="anon-block">R. S.</span> k. 66, <span class="anon-block">E. L.</span> k. 17, 33-35, 66, <span class="anon-block">B. S.</span> k. 13, 66, <span class="anon-block">M. B.</span> k. 28, 75, <span class="anon-block">A. K.</span> k. 75v, protokoły przyjęcia zawiadomień o przestępstwie k. 3-4, 8-9.</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">J. B.</span> </strong> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">G. D.</span> uderzał w jego balkon, więc zwrócił mu uwagę, by tego nie robił. Oskarżony zaprzeczył, by wypowiadał groźby pobicia i uszkodzenia ciała wobec pokrzywdzonych ( wyjaśnienia k. 64- 64v ).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę jedynie częściowo, a mianowicie w zakresie jakim potwierdza, że doszło do sprzeczki między nim a pokrzywdzonymi w dniu 20 kwietnia 2014 r.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">G. D.</span> nie zaprzeczył, że w dniu zdarzenia uderzał w balkon oskarżonego. Stwierdził jedynie, że miał złamaną nogę, z czego można wnioskować, że poruszał się o kuli. <span class="anon-block">E. L.</span> zeznała, że jej partner zaczął kłócić się z oskarżonym. Do kłótni włączył się skonfliktowany z oskarżonym <span class="anon-block">R. S.</span>. Podczas wymiany zdań padły ze strony oskarżonego słowa, że naśle na pokrzywdzonych swoich synów, którzy dokonają ich pobicia i uszkodzenia ciała. Wypowiadane groźby słyszeli <span class="anon-block">E. L.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span>, z tym, że świadkowie ci zeznali, że pobicia miał dokonać sam oskarżony. Pokrzywdzeni <span class="anon-block">G. D.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> zgodnie zeznali, że obawiają się synów oskarżonego, albowiem są oni dobrze zbudowani, natomiast <span class="anon-block">R. S.</span> dodał, że boi się również samego oskarżonego, albowiem go zaczepia.</p> <p>Przeprowadzone dowody wskazują na istniejący konflikt w stosunkach między- sąsiedzkich. Jak podał <span class="anon-block">R. S.</span> oskarżony jest uciążliwym sąsiadem, wszystko mu przeszkadza i wszędzie dzwoni z interwencją. Oskarżony zaś skarżył się, że <span class="anon-block">R. S.</span> wraz z rodziną zakłóca mu spokój i ciszę.</p> <p>Zapis z nagrania rozmowy telefonicznej zarejestrowanej w dniu 20 kwietnia 2014r. z godz.19.22 z dyżurnym KPP <span class="anon-block">K.</span> dotyczy zgłoszenia gróźb karalnych, obrazuje jednocześnie stan wzburzenia zawiadamiającego. Z treści rozmowy wynika, że w danym przypadku nie zachodzi bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia, dlatego też dyżurny nie wysłał na miejsce zdarzenia patrolu policji, a poinformował o środkach prawnych przysługujących zawiadamiającemu. O godz. 19.51 na <span class="anon-block">K.</span> zadzwonił oskarżony <span class="anon-block">J. B.</span> z informacją, że sąsiedzi rzucają kamieniami, stoją i krzyczą pod jego balkonem.</p> <p>Wysłany na miejsce patrol policji w składzie z <span class="anon-block">M. B.</span> nie zdążył podjąć interwencji, bo został skierowany w inne miejsce ( protokół oględzin nagrania rozmowy 41-43, zeznania świadka k. 28-29, 75 ).</p> <p>Zeznania zawnioskowanego przez oskarżonego świadka <span class="anon-block">A. K.</span> nie przyczyniły się w istotny sposób do ustaleń faktycznych w sprawie. Potwierdził on jedynie, że widział mężczyznę stojącego przy balkonie oskarżonego, który miał ze sobą pręt i krzyczał.</p> <p>Małżonka oskarżonego <span class="anon-block">T. B.</span> zmarła w dniu 3 października 2014 r. (odpis aktu zgonu k. 68).</p> <p>Analizując okoliczności sprawy, zgromadzone dowody, a także stopień społecznej szkodliwości czynu, a więc zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a> między innymi, rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, motywację sprawcy, czy też rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia, a więc elementy zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe, Sąd doszedł do przekonania, że należy umorzyć postępowanie karne wobec oskarżonego, z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu.</p> <p>W niniejszej sprawie brak jest wątpliwości, że oskarżony wypowiadał groźby pozbawienia życia i uszkodzenia ciała wobec pokrzywdzonych. Należy jednak zauważyć, że choć wskutek wypowiadania gróźb, niewątpliwie naruszone zostały ich dobra osobiste, to szkoda wyrządzona czynem oskarżonego jest minimalna. Zdaniem Sądu w zachowaniu oskarżonego brak jest dostatecznie dużego ładunku społecznej szkodliwości. Samo działanie oskarżonego było raczej wynikiem działania pod wpływem impulsu, chwili niż chęcią działania z premedytacją. W omówionych okolicznościach, trudno wnioskować o jakimkolwiek zaplanowanym działaniu i chęci wyrządzenia szkody.</p> <p>Przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>. należy do kategorii przestępstw materialnych, do którego dokonania konieczne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy, że groźba będzie spełniona. Groźba musi więc, aby przestępstwo mogło być dokonane, dotrzeć do pokrzywdzonego i wywołać u niego określony stan psychiczny. Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia przestępstwa, a więc czynu bezprawnego i karalnego. W rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> ,,popełnienie przestępstwa’’ oznacza popełnienie jakiejkolwiek zbrodni lub jakiegokolwiek występku.</p> <p>W ocenie Sądu przedmiotowa sprawa ma wszelkie znamiona konfliktu sąsiedzkiego. U podstaw zachowania oskarżonego w dniu 20 kwietnia 2014 r., leżą właśnie nieprawidłowe relacje z sąsiadami, z którymi już wcześniej były scysje. Nie można również wykluczyć, że działanie oskarżonego choć niewątpliwie naganne, było sprowokowane zachowaniem samych pokrzywdzonych. Jak wyjaśnił oskarżony, <span class="anon-block">G. D.</span> znajdował się pod jego balkonem i uderzał w barierkę. Na koniec należy również zauważyć, że pokrzywdzony <span class="anon-block">R. S.</span> złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa i wniosek o ściganie karne po upływie 3 tygodni od zajścia, co stawia pod znakiem zapytania realność uzasadnionej obawy spełnienia gróźb, zwłaszcza że oskarżony jest osobą w podeszłym wieku, poruszającą się o kuli.</p> <p>Wobec powyższych ustaleń Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17§1 pkt 3 kpk</a> umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego.</p> <p>Z uwagi na treść zapadłego orzeczenia, Sąd kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> </div>