Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II AKa 248/14

Sądy powszechne2014-12-11
Sygnatura
II AKa 248/14
Data orzeczenia
2014-12-11
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Grzegorz NowakJarosław KomorowskiMaciej Świergosz (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 11 grudnia 2014r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Maciej Świergosz (spr)</p> <p>Sędziowie: SSA Grzegorz Nowak</p> <p>SSO del. do SA Jarosław Komorowski</p> <p>Protokolant: st.sekr.sąd. Magdalena Ziembiewicz</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Piotra Urowskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014r. sprawy :</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. N.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>)</strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu</p> <p>z dnia 4.04.2014r. ( sygn. akt III K 164/11 )</p> <p>1.  przyjmując, że czyny zarzucane oskarżonemu miały miejsce <br/>w okresie od 30.11.1994r. do 5.12.1994r. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439 § 1 pkt. 9)">pkt 9</a> zaskarżonego wyroku) i od 2 do 5.12.1994r. (pkt 10 zaskarżonego wyroku), na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art.17 § 1 pkt 6 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art.439 § 1 pkt 9 kpk</a> uchyla zaskarżony wyrok w zakresie dot. <span class="anon-block">J. N.</span> i umarza postępowanie karne o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270 § 1 kk</a> przypisane temu oskarżonemu w pkt 9 i 10 zaskarżonego wyroku,</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">T. G.</span> kwotę 738 zł; (siedemset trzydzieści osiem), w tym VAT, z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej nawet w części pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>3.  kosztami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- --> Jarosław Komorowski Maciej Świergosz Grzegorz Nowak </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. N.</span> stanął przed Sądem oskarżony o popełnienie następujących przestępstw :</p> <p>I.  w dniach 21 i 28 listopada 1994 r. w <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">P.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">L. J.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">Z. B.</span>, <span class="anon-block">J. L.</span> <br/>i <span class="anon-block">M. J.</span> wpłacając zaliczkę w kwocie 25.000 zł wyłudził 258 telewizorów <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 195.403,01 zł na szkodę <span class="anon-block"> firmy (...) LTD</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 205;art. 205 § 1)">art. 205§ 1 dkk</a> </strong> </p> <p>II.  w grudniu 1994 r. w <span class="anon-block">P.</span> posługiwał się podrobionymi <span class="anon-block">fakturami VAT nr (...)</span> stwierdzającymi iż telewizory <span class="anon-block">marki T.</span> zostały sprzedane przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wiedząc o tym, iż firma taka nie istnieje <br/>w rzeczywistości,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 265;art. 265 § 1)">art. 265 § 1 dkk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->*****************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem</strong> z dnia 4.04.2014r. Sąd Okręgowy w Poznaniu ( III K 164/11 ) orzekł co następuje :</p> <p>1)  w ramach czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. N.</span> </strong> uznał za winnego tego, że w okresie od listopada do grudnia 1994 r. w <span class="anon-block">P.</span> pomagał w zbyciu 258 telewizorów <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 195 403,01 zł poprzez wyszukiwanie <br/>i znajdowanie nabywców tych telewizorów, wiedząc, że telewizory te pochodzą z przestępstwa na szkodę <span class="anon-block"> firmy (...) LTD</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> wymierzył mu karę <br/>1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie <br/>128 (stu dwudziestu ośmiu) stawek dziennych, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art.33§3 k.k.</a> ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 50 (pięćdziesiąt) złotych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33 pkt. 9)">pkt 9)</a>,</p> <p>2)  oskarżonego <span class="anon-block">J. N.</span> uznał za winnego czynu opisanego <br/>w pkt VI wyroku tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§ 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§ 1 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 10),</p> <p>3)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> wymierzone oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności (pkt 11),</p> <p>4)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i §2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art.70§ 1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby (pkt 12),</p> <p>5)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art.63§1 k.k.</a> zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie 21.02.1995r. do 25.04.1995r. przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny i uznając karę grzywny za wykonaną w całości ( pkt 13c ),</p> <p>6)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 3;§ 14 ust. 2 pkt. 4;§ 14 ust. 2 pkt. 5;§ 16)">§14 ust.2 pkt 3,4,5, §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz: adw. <span class="anon-block">T. G.</span> kwotę 8.309,88 złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną z urzędu oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> ( pkt 16 ),</p> <p>7)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił go od opłaty ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17 pkt. 17)">pkt 17 )</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->*****************</strong> </p> <p>Z wyrokiem tym nie zgodził się <strong> <!-- -->obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. N.</span>, z urzędu adw. <span class="anon-block">T. G.</span> </strong> ( vide: k.13018-13021 ), który zaskarżył go w części dot. ww. oskarżonego.</p> <p>Powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art.438 pkt 3 kpk</a> apelujący zarzucił temu orzeczeniu :</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, <br/>że oskarżony wiedział, że telewizory przy których zbyciu pomagał pochodziły z czynu zabronionego,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, <br/>że oskarżony wiedział, że <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie istnieje <br/>a w konsekwencji, że był świadomy, że <span class="anon-block">faktury VAT o nr (...)</span> nie zostały wystawione przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span>.</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o :</p> <p>1.  uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi <br/>I instancji do ponownego rozpoznania,</p> <p>2.  zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kosztów obrony <br/>z urzędu w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>W dniu 9.09.2014r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło <strong> <!-- -->pismo oskarżonego <span class="anon-block">J. N.</span> </strong> zatytułowane „apelacja” ( vide: k.13007-13008 ). Z uwagi na brak podpisu wezwano ww. do usunięcia braków formalnych. Mimo upływu zakreślonego terminu oskarżony braku nie usunął aż do dnia dzisiejszego.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej <strong> <!-- -->obrońca</strong> skorygował swoje wnioski. Podnosząc, że odpowiednio w dniach 28.11.2014r. i 1.12.2014r. nastąpiło przedawnienie karalności czynów oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego. Określając termin przedawnienia skarżący odwoływał się do treści wyroku Sądu Najwyższego <br/>z dnia 4.12.2007r. ( IV KK 281/07 ).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :</span> </strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się konieczna, a wnioski wyrażone na rozprawie odwoławczej – co do zasady - słuszne.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art.439 § 1 pkt 9 kpk</a> niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5;art. 17 § 1 pkt. 6;art. 17 § 1 pkt. 8;art. 17 § 1 pkt. 9;art. 17 § 1 pkt. 10;art. 17 § 1 pkt. 11)">art.17 § 1 pkt 5, 6 i 8-11 kpk</a>. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie albowiem doszło do przedawnienia karalności obu czynów zarzucanych oskarżonemu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art.17 § 1 pkt 6 kpk</a> ).</p> <p>Jak już wcześniej wspomniano Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemu <span class="anon-block">J. N.</span> sprawstwo w zakresie czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291 § 1 kk</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270 § 1 kk</a>, popełnionych odpowiednio od listopada do grudnia 1994r. <br/>( pkt 9 zaskarżonego wyroku ) i w grudniu 1994r. ( pkt 10 zaskarżonego wyroku ). Ustalenia w zakresie czasu w jakim miały miejsce oba te zdarzenia są jednak nieprecyzyjne. Wbrew obawom obrońcy wyrażanym na rozprawie apelacyjnej zgromadzone w sprawie materiały w postaci przede wszystkim faktur dokumentujących sprzedaż przedmiotowych telewizorów pozwalają jednak określić precyzyjnie, a nie szacunkowo, czy orientacyjnie, kiedy miało to miejsce. Nie ma więc w tym zakresie zastosowania zasada in dubio pro reo, przywoływana przez obrońcę w dniu 11.12.2014r. w ślad za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 4.12.2007r. ( IV KK 281/07 ). Transakcja pomiędzy <span class="anon-block"> firmami (...)</span> miała miejsce 30.11.1994r., a kolejna pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> a SUPER TEAM w dniach 2, 3 i 5.12.1994r. <br/>To w trakcie tej drugiej oskarżony miał posłużyć się podrobionymi dokumentami. W tej sytuacji należało uznać, że pierwszy z zarzucanych oskarżonemu czynów ( z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291 § 1 kk</a> ) miał miejsce w okresie od 30.11.1994r. do 5.12.1994r., a drugi ( z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270 § 1 kk</a> ) w okresie od 2 do 5.12.1994r. Uwzględniając ww. daty należało też na nowo określić termin przedawnienia karalności tych czynów, mając przy tym na uwadze zarówno treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 kk</a>, jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 15)">art.15</a> pwkk. Ten ostatni stanowi bowiem, że do czynów popełnionych przed wejściem w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego z 1997r.</a> stosuje się przepisy tego kodeksu o przedawnieniu i zatarciu skazania, chyba że termin przedawnienia już upłynął. Odpowiednikiem przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art.291 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art.270 § 1 kk</a> były w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 ()">kodeksie karnym z 1969r.</a> odpowiednio przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 215;art. 215 § 1)">art.215 § 1 dkk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 265;art. 265 § 1)">art.265 § 1 dkk</a>. Zważywszy na fakt, że aktualnie obowiązujące przepisy są względniejsze pod względem zagrożenia ustawowego od tych obowiązujących tempore criminis Sąd Apelacyjny miał na względzie cyt. uprzednio regulacje zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksie karnym z 1997r.</a> </p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 101;art. 101 § 1;art. 101 § 1 pkt. 3)">art.101 § 1 pkt 3 kk</a> ustawodawca przyjął, że karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 10 lat. Dotyczy to występków zagrożonych – jak w niniejszej sprawie – karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata, a nie przekraczającą 5 lat. Okres ten ulega wydłużeniu o kolejne 10 lat, jeżeli w okresie przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 101)">art.101 kk</a> wszczęto postępowanie in personam. Fakt ten zaistniał w przedmiotowej sprawie, a więc oba czyny zarzucane oskarżonemu objęte są 20 letnim okresem przedawnienia karalności. Zważywszy, że czyny opisane w pkt 9 <br/>i 10 zaskarżonego wyroku zakończyły się 5.12.1994r. uznać należy, <br/>iż z dniem 6.12.2014r. nastąpiło ich przedawnienie. Konstatacja ta doprowadzić musiała do uchylenia zaskarżonego wyroku odnośnie <span class="anon-block">J. N.</span> i umorzenia wobec niego postępowania karnego.</p> <p>O <strong> <!-- -->kosztach obrony z urzędu</strong> za postępowanie odwoławcze Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art.29 ust.2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze</a> ( tj. Dz.U. Nr 16, poz. 124 z późn.zm. ) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 1;§ 1 pkt. 1;§ 1 pkt. 3;§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 5;§ 19;§ 19 pkt. 1;§ 19 pkt. 2)">§ 1 pkt 1 i 3, <br/>§ 2 ust.1-3, § 14 ust.2 pkt 5, § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> ( Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm. ). <br/>Z tego też tytułu sąd zasądził na rzecz adw. <span class="anon-block">T. G.</span> kwotę 738 zł; <br/>( w tym VAT ).</p> <p>O <strong> <!-- -->kosztach postępowania za obie instancje </strong>Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art.634 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art.632 pkt 2 kpk</a>, obciążając nimi – z uwagi na treść wyroku umarzającego postępowanie – Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Jarosław Komorowski Maciej Świergosz Grzegorz Nowak </em> </strong> </p> </div>