IX Ka 1433/14

<p>Sygn. akt IX Ka 1433/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Aleksandra Babilon- Domagała</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Stefańska</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego KWP w Kielcach ---</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 47;art. 47 ust. 1;art. 47 ust. 1 pkt. 2)">art.47 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach</p> <p>z dnia 14 lipca 2014r. sygn. akt XI W 2542/14</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że uniewinnia obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kwalifikowanego jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 47;art. 47 ust. 1;art. 47 ust. 1 pkt. 2)">art. 47 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, zaś kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn.akt IX Ka 1433/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> obwiniony został o to, że:</p> <p>w dniu 23.06.2013r. w <span class="anon-block">K.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> ok. godz.11.15 zaparkował pojazd <span class="anon-block">N.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na chodniku, nie pozostawiając wymaganego 1,5 metra przejścia pieszym, czym naruszył dopuszczalność parkowania na chodniku,</p> <p>tj. o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 47 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu</p> <p>drogowym</p> <p>Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 14 lipca 2014r. w sprawie sygn.akt XI W 2542/14 orzekł, co następuje:</p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 47;art. 47 ust. 1;art. 47 ust. 1 pkt. 2)">art. 47 ust.1 pkt. 2 ustawy z dnia 20.06.1997r.</a> Prawo u ruchu drogowym i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 § 1;art. 24 § 3)">art. 24 § 1 i 3</a> kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 100 złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a> zwolnił obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> od ponoszenia kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego orzeczenie wywiódł osobiście obwiniony</p> <p> <span class="anon-block">M. K.</span>, który, jak wynika z treści tego środka odwoławczego, zaskarżył wyrok w całości i zarzucił, błędne ustalenie przez sąd orzekający, jakoby wymieniony dopuścił się wykroczenia z art. 97 kw podczas, gdy</p> <p>w istocie, jego zawinienie polegało na spożywaniu alkoholu na ulicy, a więc</p> <p>w miejscu gdzie tego rodzaju zachowania są zabronione, do czego się przyznał,</p> <p>i za który to czyn poddał się odpowiedzialności w trybie art. 58 kw.</p> <p>Nie sprecyzował obwiniony wniosku apelacyjnego, jednakowoż wywodzić należy, iż jego intencją było uniewinnienie go od czynu zarzucanego wnioskiem o ukaranie.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja wywiedziona przez <span class="anon-block">M. K.</span> okazała się zasadna, co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku i uniewinnieniem go od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>Podnieść wypada, że analiza materiału aktowego sprawy jednoznacznie wskazuje za tym, iż oskarżyciel publiczny skierował przeciwko obwinionemu błędnie sformułowany wniosek o ukaranie, w którym zarzut nie odpowiadał stanowi faktycznemu, tj. w całości opis czynu i jego kwalifikacja prawna nie były zgodne ze zgromadzonymi w sprawie dowodami, bowiem z tych wynika, że w innym miejscu i czasie, niż ten wskazany we wniosku o ukaranie, <span class="anon-block">M. K.</span> spożywał piwo na ulicy, co z całą pewnością nie ma nic wspólnego</p> <p>z nieprawidłowym parkowaniem pojazdu mechanicznego.</p> <p>Mimo powyższego, z przyczyn sądowi odwoławczemu nie znanych, wniosek powyższy został przez Sąd Rejonowy przyjęty wobec stwierdzenia, że odpowiada on warunkom formalnym, a następnie przewodniczący wydziału wszczął na jego podstawie postępowanie i skierował sprawę na posiedzenie wobec wystąpienia okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 58)">art. 58 kpw</a> ( złożenie wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy – z tym, że zgoda obwinionego obejmowała skazanie za czyn skrajnie różny od zarzucanego).</p> <p>W dalszej kolejności, Sąd Rejonowy na posiedzeniu uwzględnił wniosek o skazanie i wydał wyrok o treści przedstawionej wyżej, czym naruszył normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 58;art. 58 § 2)">art. 58 § 2 kpw</a>, stosownie do której, sytuacja taka możliwa jest tylko wówczas, gdy w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia obwinionego oraz okoliczności popełnienia wykroczenia nie budzą wątpliwości.</p> <p>Tymczasem wobec jawnej rozbieżności treści dowodów ( w tym wyjaśnień obwinionego), z zarzutem sformułowanym przez oskarżyciela, oczywistym jest, że wniosek o ukaranie wraz z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego nie mógł zostać uwzględniony.</p> <p>Wszystkie wyżej przytoczone argumenty, w połączeniu z faktem braku jakiegokolwiek dowodu wskazującego na winę <span class="anon-block">M. K.</span> co do czynu zarzucanego mu w sprawie niniejszej, skutkować musiały reformatoryjnym orzeczeniem Sądu Okręgowego, który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a> zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił podsądnego od popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 47;art. 47 ust. 1;art. 47 ust. 1 pkt. 2)">art. 47 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a> kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>SSO Aleksandra Babilon - Domagała</p> </div>