II Cz 2204/14

<p>Sygn. akt II Cz 2204/14</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 11 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Violetta Osińska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Marzenna Ernest</p> <p>SO Tomasz Szaj (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2014 roku w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>o nakazanie</p> <p>na skutek zażalenia powoda</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Myśliborzu</p> <p>z dnia 30 września 2014 roku, sygn. akt I C 772/13</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że podejmuje postępowanie w sprawie.</strong> </p> <p>SSO Tomasz Szaj SSO Violetta Osińska SSO Marzenna Ernest</p> <p>Sygn. akt II Cz 2204/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 30 września 2014 roku Sąd Rejonowy w Myśliborzu umorzył postępowanie w sprawie, stwierdzając, że było ono zawieszone postanowieniem z dnia 5 września 2013 roku, a w przeciągu roku nie wpłynął wniosek o jego podjęcie.</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie złożył powód zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182)">art. 182 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 180;art. 180 pkt. 4)">art. 180 pkt 4 k.p.c.</a> Wskazał, że wnioskując o zawieszenie postępowania określił, że wniosek ten jest złożony na czas do rozstrzygnięcia apelacji w sprawie I C 91/10. Sprawa ta została rozstrzygnięta wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 13 czerwca 2014 roku. W konsekwencji Sąd winien podjąć postępowanie w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie okazało się uzasadnione.</p> <p>Stanowisko judykatury, co do tego, czy przed umorzeniem postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182;art. 182 § 1)">art. 182 § 1 k.p.c.</a> sąd bada rzeczywiste przyczyny zawieszania postępowania, jest rozbieżne. Początkowo uznawano, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek takiego badania (por. przykładowo postanowienia Sądu Najwyższego z dnia<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> czy uchwała z dnia <span class="anon-block">(...)</span> niepubl.). Odstąpienie od tej linii orzeczniczej przyniosło postanowienie Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w którym uznano, że umarzając postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron oraz z przyczyn wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 5;art. 177 § 1 pkt. 6)">art. 177 § 1 pkt 5 i 6 k. p.c.</a> sąd nie bada, czy przyczyna wskazana w postanowieniu sądu o zawieszeniu postępowania rzeczywiście istniała. Pogląd ten uzasadniano kategorycznym brzmieniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182)">art. 182 k.p.c.</a> ("sąd umarza postępowanie"), zasadą związania sądu postanowieniem o zawieszeniu postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art. 365 k.p.c.</a>) oraz zmianą modelu postępowania cywilnego, polegającą na przywróceniu mu cech prawdziwej kontradyktoryjności, opartej na aktywności stron, które powinny same pilnować swoich interesów procesowych, a nie być wyręczane przez sąd. Takie stanowisko Sąd Najwyższy prezentował m.in. w postanowieniach z dnia<span class="anon-block">(...)</span> r.,<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Równolegle jednak w części judykatów podtrzymywane było pierwotne stanowisko, że o umorzeniu postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182)">art. 182</a>, czy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(11))">art. 479^{<!-- -->( 11)} k.p.c.</a>, decydują rzeczywiste przyczyny zawieszenia postępowania, a nie powołane w postanowieniu o zawieszeniu (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>- niepubl., a także postanowienie Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">(...)</span>dnia <span class="anon-block">(...)</span>). Za koniecznością badania faktycznej podstawy zawieszenia postępowania opowiedział się także Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W niniejszej sprawie powód złożył wniosek z dnia 23 sierpnia 2013 roku o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu w sprawie I C 91/10, szeroko argumentując ten wniosek. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 5 września 2013 roku strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Przy czym w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa dla r.pr. <span class="anon-block">D. S.</span>, a postanowienie o umorzeniu postępowania Sąd Rejonowy doręczył wprost pozwanemu. W sentencji postanowienia o zawieszeniu postępowania Sąd wprawdzie wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 178)">art. 178 k.p.c.</a>, niemniej jednak jednoznacznie intencją powoda było zgodne zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie I C 91/10. Dostrzec należy, że Sąd przed zawieszeniem postępowania nie rozpoznał wniosku powoda o zawieszenie postępowania z uwagi na inne toczące się postępowanie (I C 91/10), a zatem przyjąć należało, że to postępowanie było również podstawą zawieszenia postępowania.</p> <p>Brak jest podstaw do umorzenia postępowania zawieszonego ze względu na inne toczące się postępowanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 182)">art. 182 k.p.c.</a>, a wobec zakończenia postępowania w sprawie I C 91/10 zaszły podstawy do podjęcia postępowania, o czym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 180;art. 180 § 1;art. 180 § 1 pkt. 4)">art. 180 § 1 pkt 4 k.p.c.</a> </p> <p>Z tych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzeczono jak w sentencji.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>