IX Ka 545/14

<p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sygn. akt IX Ka 545 / 14</em> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</em> </strong> </p> <p>Dnia 11 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - SSO Andrzej Walenta</p> <p>Sędziowie - SO Mirosław Wiśniewski</p> <p>- SO Barbara Plewińska / spr /</p> <p>Protokolant - stażysta Marzena Chojnacka</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Toruniu delegowanego do Prokuratury Okręgowej w Toruniu - <strong> <!-- -->Małgorzaty Partyki</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">E. B.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 2)">art. 27c ust 1 pkt 2 Ustawy o rybactwie śródlądowym z dnia 18 kwietnia <br/>1985 roku</a> / Dz. U. z 2009 r. Nr 189 poz. 1471 z późn. zm. /</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy</p> <p>z dnia 23 grudnia 2013 roku sygn. akt II K 500 / 13</p> <p>I.  na mocy <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 § 1 i 2 kpk</a> </em> </strong> prostuje oczywistą omyłkę pisarską zawartą <br/>w <strong> <!-- --> <em> <!-- -->punkcie VII</em> </strong> wyroku przez przyjęcie kwoty<strong> <!-- --> <em> <!-- --> „683”</em> </strong> w miejsce kwoty „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->638”</em> </strong>;</p> <p>II.  uznając apelację za oczywiście bezzasadną, zaskarżony wyrok utrzymuje <br/>w mocy;</p> <p>III.  zwalnia oskarżyciela posiłkowego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych za drugą instancję, zaś wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 545/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. B.</span> </strong>został oskarżony o to, że w dniu 20 lipca 2013 roku około godz. 06.15 w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">Z.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span> , województwo <span class="anon-block"> (...)</span> nie będąc uprawnionym do rybactwa na jeziorze <span class="anon-block">R.</span> dokonywał połowu ryb przy pomocy 1( jednej) pojedynczej sieci rybackiej typu „wonton” czym działał na szkodę Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w <span class="anon-block">T.</span>,</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 2)">art. 27c ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 roku o rybactwie śródlądowym</a> ( tj. Dz. U z 2009 r. Nr 189, poz. 1471 z późn. zm.).</p> <p>Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Brodnicy, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 2)">art. 27c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 roku o rybactwie śródlądowym</a> (Dz. U. <br/>z 2009 r., Nr 189, poz. 1471 z późn. zm.) i za to, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 27 c;art. 27 c ust. 1;art. 27 c ust. 1 pkt. 2)">art. 27c ust. 1 pkt 2 kk</a>, wymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 2;art. 34 § 2 pkt. 2)">art. 34 § 2 pkt 2 kk</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 kk</a>, do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne <br/>w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.</p> <p>Na podstawie art. 27 c ust. 2 sąd orzekł podanie orzeczenia o skazaniu do publicznej wiadomości na koszt skazanego - poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej Sądu Rejonowego w Brodnicy.</p> <p>Na mocy art. 27 c ust. 3 pkt 2 sąd orzekł na rzecz Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w <span class="anon-block">T.</span> nawiązkę w kwocie 334,80 zł, a także przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: sieci rybackiej typu wonton, pontonu dwukomorowego i dwóch wioseł z tworzywa sztucznego, przechowywanych w tut. sądzie <br/>i zarejestrowanych w księdze przechowywanych przedmiotów pod pozycją 38/2013.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 3;art. 27 c ust. 3 pkt. 3)">art. 27 c ust. 3 pkt 3 ustawy o rybactwie śródlądowym</a> sąd orzekł przekazanie do depozytu sądowego na okres 12 miesięcy karty wędkarskiej.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 3;art. 27 c ust. 3 pkt. 4)">art. 27 c ust. 3 pkt 4 ustawy o rybactwie śródlądowym</a> sąd orzekł zakaz składania oferty do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego na okres 1 roku.</p> <p>Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w <span class="anon-block">T.</span> kwoty 638,- zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył <strong> <!-- -->w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego</strong>, zarzucając mu obrazę prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 3)">art. 27c ust. 3 ustawy o rybactwie śródlądowym</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.</p> <p>Wskazując na powyższe, skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie przepadu na rzecz Skarbu Państwa samochodu osobowego marki <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, jako bezzasadna w stopniu oczywistym, nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd orzekający nie tylko poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, a na ich gruncie trafnie orzekł o winie oskarżonego, ale i prawidłowo ukształtował orzeczenie o karze.</p> <p>W należy sposób uwzględniało ono reguły określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> i czyniło zadość wszelkim wymogom prawa materialnego. Sąd meriti właściwie ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienie oskarżonego. Wymierzona kara ograniczenia wolności wraz z zastosowanymi środkami karnymi adekwatne były do wagi czynu oskarżonego.</p> <p>Skarżący bezpodstawnie twierdził, że rozstrzygnięcie o karze uznać należało za wadliwe z uwagi na to, że orzeczono wobec oskarżonego przepadek jedynie przedmiotów wymienionych w pkt IV zaskarżonego wyroku. O ile trafnie zauważył on, że zastosowanie przepadku przedmiotów, które służyły do popełnienia przestępstwa, jest obligatoryjne wobec osoby, która została skazana za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c)">art. 27c ustawy o rybactwie śródlądowym</a>, o tyle <br/>w sposób oczywiście błędny wywodził, że w przedmiotowej sprawie sąd meriti dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, nie orzekając również przepadku pojazdu, którym oskarżony przyjechał nad jezioro wraz ze sprzętem wędkarskim, którego używał do połowu.</p> <p>Skorzystanie z tego środka transportu rzeczywiście umożliwiło mu dostanie się na miejsce popełnienia przestępstwa.</p> <p>Z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850210091" title="Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym - Dz. U. z 1985 r. Nr 21, poz. 91 (art. 27 c;art. 27 c ust. 5)">art. 27c ust. 5 ustawy o rybactwie śródlądowym</a> objęcie w/w samochodu przepadkiem nie było też w tym wypadku wykluczone, mimo, że nie stanowił on jego własności.</p> <p>Rzecz jednak w tym, że orzeczenie tak dolegliwego - dotykającego nie tyle jego samego, co ingerującego w interesy majątkowe innej osoby - środka karnego byłoby <br/>w realiach sprawy, z uwagi na wartość samochodu, który nie służył bezpośrednio, tak, jak <br/>np. sieci, czy ponton, do popełnienia przestępstwa, tylko został w istocie wykorzystany jedynie jako środek przewozowy, rażąco niewspółmierne do wagi czynu oskarżonego, który polegał na naruszeniu reguł dokonywania połowu poprzez wykorzystanie do tego celu sieci rybackiej i skutkował nielegalnym złowieniem ryb o wartości 33,48 zł. Owa dysproporcja zdawała się być widoczna także dla skarżącego, skoro co do zasady nie negował on tego, <br/>że „rzecz jasna można było przyjąć, że taki przepadek byłby niewspółmierny do wagi popełnionego czynu”.</p> <p>W tej sytuacji, w myśl obecnie obowiązujących przepisów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 3)">art. 44 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 116)">art. 116 kk</a>) - które poprzez wprowadzenie wymogu współmierności orzeczonego środka karnego do wagi popełnionego czynu wyraźnie wykluczają możliwość dokonywania na potrzeby orzekania o środkach karnych tak szerokiej wykładni pojęcia „narzędzi przestępstwa”, jak <br/>w wyroku przywołanym przez skarżącego, stanowiącym przykład zdezaktualizowanej obecnie linii orzeczniczej - orzeczenie przepadku <span class="anon-block">(...)</span> było zatem niedopuszczalne.</p> <p>Na marginesie dodać należało, że rozstrzygnięcie takie - oceniając rzecz rozsądnie – jawiło się nadto jako niecelowe, bowiem z uwagi na to, że samochód nie stanowił własności oskarżonego, tylko został przez niego użyczony od innej osoby, prewencyjny walor zastosowania takiego środka byłby mocno ograniczony.</p> <p>Pogląd skarżącego, jakoby w wypadku odstąpienia od orzeczenia przepadku z uwagi na jego niewspółmierność obligatoryjne stawało się orzeczenie w to miejsce nawiązki, pozostawał w jaskrawej opozycji do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 3)">art. 44 § 3 kk</a>, który mówi jedynie <br/>o możliwości zasądzenia nawiązki w takiej sytuacji. Żadne okoliczności przedmiotowej sprawy oceniane przez pryzmat reguł z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56)">art. 56 kk</a> nie przemawiały za potrzebą skorzystania z tej możliwości.</p> <p>Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też – jako słuszny – został on utrzymany w mocy.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a>, sąd odwoławczy zwolnił oskarżyciela posiłkowego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych za drugą instancję, wydatkami postępowania odwoławczego obciążając Skarb Państwa.</p> <p>Jednocześnie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 § 1 i 2 kpk</a>, sąd odwoławczy sprostował z urzędu dostrzeżoną w trakcie kontroli odwoławczej oczywistą w świetle treści przedłożonego kosztorysu (k. 121) omyłkę pisarską w określeniu wysokości kwoty kosztów zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego, której obowiązek zwrotu nałożony został na oskarżonego.</p> </div>