II Ca 561/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 561/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="161"/> <col width="549"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariola Wojtkiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Agnieszka Bednarek-Moraś</p> <p>SR del. Monika Dziuba – Podkówka (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Agnieszka Klepacz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 roku w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Gminie <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt I C 903/12</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od powoda <span class="anon-block">G. W.</span> na rzecz pozwanej Gminy <span class="anon-block">G.</span> kwotę 1 200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II Ca 561/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 06 lutego 2014 roku wydanym w sprawie I C 903/12 Sąd Rejonowy w Gryfinie po rozpoznaniu w dniu 28.01.2012 roku sprawy z powództwa <span class="anon-block">G. W.</span> przeciwko Gminie <span class="anon-block">G.</span> o zapłatę w punkcie I wyroku oddalił powództwo. Nadto w punkcie II wyroku zasądził od powoda <span class="anon-block">G. W.</span> na rzecz pozwanego kwotę 2.400zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał na poczynione ustalenia, w tym, że powód prowadził <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 13 kwietnia 2011 roku otrzymał zaś zlecenie od <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> na przeprowadzenie badania i sporządzenie protokołu badań instalacji piorunochronnej w <span class="anon-block"> szkołach podstawowych nr (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, nr 4 w <span class="anon-block">G.</span> oraz Szkoły Podstawowej imienia Małych Zesłańców w <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>Kosztami badań i sporządzenia protokołu według ustaleń Sądu I instancji powód miał obciążyć poszczególne wymienione placówki składając im oddzielne faktury. Sąd Rejonowy ustalił, że w spornym zakresie dotyczącym prac w <span class="anon-block"> szkole podstawowej (...)</span> z Oddziałami Integracyjnymi imienia <span class="anon-block">M. D.</span> w <span class="anon-block">G.</span> w wyniku wykonanych badań powód wystawił w dniu 09.05.2011 roku <span class="anon-block">protokół nr (...)</span> z badania niepełnego instalacji odgromowej z dnia 09.05.2011 roku. Według ustaleń Sądu I instancji powód nie przedstawił tego protokołu dyrekcji szkoły lecz samowolnie przystąpił do naprawy instalacji. Podczas wykonywania tych prac z udziałem pracowników powoda <span class="anon-block">A. Ł.</span> i <span class="anon-block">Z. B.</span> powód korzystał z pomieszczenia wydzielonego przez szkołę i pomocy sprzątaczek oraz szkolnego konserwatora. Sąd Rejonowy ustalił, że powód doręczył osobiście dyrektorowi szkoły <span class="anon-block">J. K. (1)</span> w dniu 11.07.2011 roku fakturę z dnia 11.07.2011 roku za pomiar i remont instalacji opiewającą na kwotę 15.990 zł oraz protokół badania instalacji odgromowej nr 21/11. Według ustaleń Sądu meriti w toku rozmowy z dyrektorem szkoły <span class="anon-block">J. K.</span> powód powoływał się jako na zleceniodawcę prac na pana <span class="anon-block">Z. Ś.</span> z <span class="anon-block"> (...)</span>u. Sąd I instancji ustalił, że dyrektor szkoły skonsultował się z naczelnikiem wydziału edukacji <span class="anon-block"> (...)</span>u <span class="anon-block">P. R.</span> i odmówiła wypłaty. Według dalszych ustaleń poczynionych przez Sąd meriti w dniu 12.07.2011 roku miała miejsce ponowna rozmowa dyrektora szkoły i powoda, który ostatecznie złożył dyrektorowi szkoły protokół z dnia 09.05.2011 roku oraz fakturę za badanie instalacji na kwotę 2842,50 zł. Powód zażądał wydania wcześniejszej faktury i protokołu, odebrał te dokumenty dyrektorowi szkoły przemocą a fakturę zniszczył. Według dalszych ustaleń Sądu I instancji pismem z dnia 11.07.2011 roku <span class="anon-block">J. K. (1)</span> zaakceptowała fakturę za badanie instalacji odmawiając zapłaty w pozostałym zakresie. Sąd Rejonowy ustalił, że ponieważ dyrekcja szkoły zignorowała wezwanie powoda do odbioru instalacji, dokonał on samodzielnego odbioru w dniu 10.10.2011 roku a następnie, w dniu 13.10.2011 roku wystawił fakturę brutto na kwotę 13.149,90 zł. Pismem z dnia 08.11.2011 roku powód wezwał dyrektora szkoły do zapłaty. Zapłaty nie uiszczono. Sąd Rejonowy ustalił nadto, że powód wykonał podobne prace w pozostałych dwóch szkołach przy czym uzyskał od nich następczo pisemne zlecenia na wykonanie prac.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że powód dokonał w zakresie spornych prac wymiany trzech zwodów pionowych R6,R7 i R11 pomiędzy 9 a 19 majem 2011 i była to wymiana nieskuteczna. Prace powoda zostały według ustaleń Sądu meriti wykonane w innej ilości niż wskazane w protokole a nadto były niskiej jakości i wymagały poprawek. Wartość tych prac wynosiła 8.385,11 zł netto ale nie doprowadziła do uzyskania prawidłowych wyników pomiarów na instalacji.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji ocenił powództwo jako w całości niezasadne argumentując, że nie doszło pomiędzy stronami do zawarcia jakiejkolwiek umowy, w tym umowy o dzieło na którą powoływał się powód (a więc nie tylko umowy o dzieło, czemu dał wyraz na k. 11 uzasadnienia) wywodząc takie przekonanie z dokonanej oceny materiału dowodowego. Sąd ocenił na podstawie zgromadzonych dowodów, w tym również dokumentów oraz zeznań świadków w tym świadka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> , że powód nie zawarł ani z dyrektorem szkoły ani z <span class="anon-block"> (...)</span> em umowy o naprawę spornej instalacji. Sąd Rejonowy przypisał powodowi świadome działanie bez zawarcia umowy z założeniem, że przedstawiona faktura zostanie zrealizowana z uwagi na fakt dokonanego, uprzedniego wykonania prac naprawczych. Takiej oceny dowodów Sąd dokonał również w kontekście zeznań świadków <span class="anon-block">I. I.</span> i <span class="anon-block">B. W.</span> oraz , kwestionowanych przez powoda zeznań świadka <span class="anon-block">J. K. (1)</span>. Sąd Rejonowy ocenił nadto, że nie zachodziły w sprawie przesłanki do poprowadzenia tych prac bez zlecenia z uwagi na ich pilność. Dalej Sąd Rejonowy dokonał analizy zgromadzonych ustalonego stanu faktycznego pod kątem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 752)">art. 752 k.c.</a> uznając, podstawa faktyczna powództwa nie została w tym zakresie należycie doprecyzowana ponieważ wyrok uwzględniający powództwo na zasadzie faktycznej, na której się w pozwie ani przed sądem I instancji nie opierał stanowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 par. 1 k.p.c.</a> Niezależnie od powyższego, Sąd meriti przeanalizował istnienie podstaw do zastosowania instytucji prowadzenia cudzy spraw bez zlecenia i nie znalazł ich argumentując, że powód swoim działaniem naruszył normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 753;art. 753 § 1)">art. 753 par. 1 k.c.</a> albowiem nie zawiadomił pozwanego o podjętych działaniach. Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 754)">art. 754 k.c.</a>, w ocenie Sądu Rejonowego, prowadzenie spraw bez zlecenia wbrew woli uprawnionego nie może doprowadzić do zwrotu poniesionych wydatków. Sąd Rejonowy nie dopatrzył się też postaw do uznania, że zachodzą w sprawie przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 par 1 k.p.c.</a> W swoich rozważaniach Sąd Rejonowy wskazał, że w sytuacji działania w przekonaniu, że podejmowane działanie nie wynika z jakiejkolwiek obligacji nie zasługuje na ochronę. Sąd Rejonowy argumentował, że kto nie jest zobowiązany do świadczenia i ma tego świadomość, nie może żądać jego zwrotu – stosowanie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411)">art. 411 kc.</a> </p> <p>O kosztach postępowania Sąd Rejonowy rozstrzygnął zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego orzeczenia wniósł pozwany, który zarzucił :</p> <p>I.naruszenie prawa procesowego w postaci przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par. 1 k.p.c.</a> polegające na dowolnej ocenie zeznań świadków <span class="anon-block">J. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. F.</span> pomimo ich sprzeczności z zeznaniami <span class="anon-block">A. Ł.</span> oraz powoda co prowadziło do błędnego przyjęcia jakoby dyrektor szkoły nie wiedziała o prowadzonych prac remontowych a powód nie miał zgody władz szkoły ani <span class="anon-block"> (...)</span> na ich wykonanie oraz nietrafnym przyjęciu przez Sąd Rejonowy, że posiadał wiedzę temat procedur udzielania zleceń przez pozwaną,</p> <p>II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mianowicie, że w pozwie wskazano jako podstawę roszczenia umowę o dzieło podczas, gdy powód oświadczył jedynie, że otrzymał ustne polecenie wykonania prac,</p> <p>III.naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> </p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty powód wywiódł wnioski zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenie w całości dochodzonej kwoty oraz kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu apelujący podkreślił, że dyrekcja szkoły miała świadomość prowadzonego remontu instalacji. Nadto zakwestionował wskazanie przez Sąd Rejonowy jakoby podstawę prawną powództwa powód upatrywał w umowie o dzieło podkreślając jednocześnie, ze okolicznościami takimi Sąd nie był związany. Apelujący zarzucił pominięcie w rozważaniach Sądu meriti możliwości oparcia roszczenia o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> </p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwana Gmina wniosła o oddalenie apelacji zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na apelację wskazano na niezrealizowane obowiązki powoda wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> a nadto podkreślono sprzeczności w twierdzeniach apelacji wynikające z powoływania się na ustną umowę przy jednoczesnym wywodzeniu roszczenia z instytucji bezpodstawnego wzbogacenia oraz prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy, zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja pozwanego okazała się nieuzasadniona i jako taka podlegała oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 1)">art. 378 § 1 k.p.c.</a> sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Takich zaś okoliczności w badanej sprawie Sąd II instancji nie stwierdził.</p> <p>W tych okolicznościach badaniu w toku instancji odwoławczej podlegały te uchybienia prawu procesowemu, które zostały przedstawione w apelacji.</p> <p>Pozwany w apelacji sformułował zarówno zarzuty naruszenie przepisów prawa procesowego, jak i materialnego.</p> <p>Z zasady w pierwszej kolejności sąd odwoławczy ocenia zarzuty procesowe, gdyż dopiero prawidłowo ustalony stan faktyczny umożliwia dokonanie oceny prawnej zgłoszonego w sprawie żądania.</p> <p>Sąd Okręgowy ocenił, że Sąd pierwszej instancji zasadniczo, na podstawie przedstawionego przez strony materiału dowodowego, w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny, w tym chronologię poszczególnych wydarzeń istotnych w płaszczyźnie podstawy faktycznej powództwa.</p> <p>Ustalenia te Sąd Odwoławczy akceptuje i czyni integralną częścią uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia z tym zastrzeżeniem, iż niewiarygodne wydaje się aby Dyrektor <span class="anon-block"> szkoły podstawowej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> nie miała świadomości prowadzenia prac budowlanych na instalacji piorunochronnej. Okoliczność ta ma jednak znaczenie wtórne z przyczyn opisanych dalej.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał zasadniczo prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie dokonał trafnej subsumpcji.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego to, co do zasady, w razie zarzucenia naruszenia prawa materialnego w grę mogą wejść błędy przy wyborze normy prawnej, która powinna być zastosowana w konkretnej sprawie, błędy w zastosowaniu danej normy prawnej do ustalonego przez sąd I instancji stanu faktycznego oraz błędy w wykładni normy prawnej.</p> <p>Błędna wykładnia polega na mylnym zrozumieniu treści zastosowanego przepisu. Ta postać naruszenia obejmuje także ustalenie treści ogólnych pojęć prawnych, do których należą zasady współżycia społecznego.</p> <p>Naruszenie prawa materialnego polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu oznacza, że Sąd po wyjaśnieniu treści i znaczenia wybranego przepisu prawnego dokonuje subsumcji, tj. podciągnięcia ustalonego stanu faktycznego pod ten przepis i określenia skutków prawnych z tego przepisu wynikających w konkretnym wypadku.</p> <p>Pozwana zarzuciła Sądowi pierwszej instancji, że ten uchybił przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny jednostronnej, niekorzystnej dla niej, w szczególności przez przyjęcie ,iż nie doszło do ustanego zlecenia wykonania spornych prac przez dyrektora szkoły.</p> <p>Tak sformułowany zarzut jest chybiony. Sąd Rejonowy wyprowadził ze zgromadzonego materiału dowodowego wnioski układające się w logiczną całość o zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Są to wnioski logicznie powiązane i niesprzeczne. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">Art. 233 § 1 k.p.c.</a> stanowi, że Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Ponieważ zaś do naruszenia przepisu 233 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 k.p.c.</a> może dojść tylko wówczas , gdy skarżący wykaże uchybienia podstawowym regułom logicznego myślenia, zasadom doświadczenia życiowego i właściwemu kojarzeniu faktów, co w badanej sprawie nie miało miejsca, zarzut uznać należy za chybiony. Sama polemika z ustaleniami Sądu Rejonowego nie może doprowadzić bowiem do zmiany zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy, wbrew zarzutom apelacji nie dopuścił się również naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie właściwych przepisów, w tym poprzez pominięcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k. c .</a> czy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 752)">art. 752 k.c.</a> </p> <p>Na wstępie dostrzec należy, że w sprawie nie znajdują zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy Prawo zamówień publicznych</a>. Umowa łącząca strony jest z dnia 13 kwietnia 2011 r. Jednakże by zawrzeć umowę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy z dnia 29 stycznia 2004 Prawa zamówień publicznych</a> (Dz. U. z 2013.907 j.t.), obowiązującej od 2 marca 2004 r. wartość zamówienia i konkursu winna przekraczać 30 000 euro. Tak nie było w niniejszej sprawie. Żadna ze stron, w szczególności zobligowany w tym zakresie powód, nie wykazała aby w spornym okresie w gminie istniał regulamin, który tworzyłby procedury z odpowiednim zastosowaniem tych przepisów również dla transakcji wycenianych poniżej 30 000 EU. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 139;art. 144)">art. 139 oraz art. 144 prawa zamówień publicznych</a> nie mają więc w sprawie zastosowania z uwagi na brzmienie art. 4 ust. 8 cyt. ustawy niezależnie od powyższego umowa o roboty budowlane zawarta przez jednostkę sektora publicznego, pozostaje umową, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 i nast. k.c.</a> W wypadku jej zawarcia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940760344" title="Ustawa z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych - Dz. U. z 1994 r. Nr 76, poz. 344 ()">ustawy o zamówieniach publicznych</a>, zmianie ulega jedynie rygor, pod jakim zastrzeżona jest forma tej umowy, gdyż zamiast wymaganej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 648;art. 648 § 1)">art. 648 § 1 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74;art. 74 § 1)">art. 74 § 1 k.c.</a> formy pisemnej ad probationem znajduje zastosowanie forma pisemna ad solemnitatem. Charakter powierzonych powodowi prac wskazywał, że do działań powoda miał zastosowanie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 648;art. 648 § 1)">art. 648 § 1 k.c.</a> W okolicznościach badanej sprawy uznać należy, że powód nie sprostał, przez pryzmat ciążącego na nim obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> wykazaniu aby sporna umowa w ogóle została zawartaW ocenie Sądu Odwoławczego powód nie wykazał faktu zawarcia umowy o roboty budowlane (naprawę czy przebudowę instalacji piorunochronnej). I w tym zakresie Sąd Okręgowy podziela oceny wysnute przez Sąd I instancji.</p> <p>Podkreślić trzeba, że nawet gdyby dyrektor szkoły wyraziła zgodę na remont instalacji, nie była ona osobą upoważnioną do składania oświadczeń woli w imieniu zamawiającej- statio municipii Gminy - <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 ()">ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym</a> (Dz. U. z 2013. 594 j.t.) organem wykonawczym gminy jest burmistrz, który kieruje też bieżącymi sprawami gminy i reprezentuje ją na zewnątrz. Niespornie upoważnionym do reprezentowania Gminy był statio municipii <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Powyższe nie było sporne a nadto pozwana Gmina przyznała, że (pismo k. 38), że uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu Gminy był <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. W konkluzji oczywiste jest, że dyrekcja szkoły nr 1 nie była umocowana do składania oświadczeń woli za pozwaną gminę i nie mogła w sposób uprawniony dokonać zlecenia przebudowy instalacji piorunochronnej. Nie mogła w szczególności zawrzeć nowej umowy ponad dotychczas obowiązującą w tym zakresie.</p> <p>Pozwana zarzuciła Sądowi pierwszej instancji, że ten uchybił przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez działanie polegające na dowolnej ocenie zeznań świadków <span class="anon-block">J. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. F.</span> pomimo ich sprzeczności z zeznaniami <span class="anon-block">A. Ł.</span> oraz powoda co prowadziło do błędnego przyjęcia jakoby dyrektor szkoły nie wiedziała o prowadzonych prac remontowych a powód nie miał zgody władz szkoły ani <span class="anon-block"> (...)</span> na ich wykonanie oraz winien wiedzę temat procedur udzielania zleceń przez pozwaną. Tak sformułowany zarzut jest chybiony a co więcej w części indyferentny dla oceny prawidłowości wydanego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia. Taki zarzut może być zasadny tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (tak min. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 września 2002 r., II CKN 817/00, LEX nr 56906). W tej sprawie żadna z tak opisanych sytuacji nie miała miejsca. Pozwany, zarzucając nieprawidłową ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w istocie dążył do narzucenia własnej oceny zgromadzonych dowodów. Dokonana zaś przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego układa się w logiczną całość, zgodną z zasadami doświadczenia życiowego. Nie pozostaje ona ze sobą w wewnętrznej sprzeczności. Istnieje też w sprawie logiczne powiązanie wniosków z wysnutych przez Sąd z zebranym w sprawie materiałem dowodowym (por. np. I ACa 267/14 SA we <span class="anon-block">W.</span> , wyrok z dnia 17.04.2014 r). Nawet, w sytuacji hipotetycznego zanegowania tej oceny w zakresie świadomości dyrekcji szkoły nr 1 co do zakresu robót powoda, nie zmienia oceny, że pozwany nie tylko nie zawarł z powodem żadnej umowy na remont piorunochronów, ale nawet nie był o czynnościach powoda powiadomiony.</p> <p>Na podkreślenie zasługuje, że niespornie powód nie złożył Gminie oferty na wykonanie dodatkowych prac ponad zakres wynikający z umowy z dnia 13.04.2011 roku. Zakres tej prac powoda wynikających z tej umowy został jednoznacznie określony a ewentualne wątpliwości nie miały racji bytu z uwagi na kazuistyczne przepisy obowiązujące w tej mierze (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">ustawa z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane</a>; tj. Dz.U. z 2010 r. poz. 243, poz.1623 z późniejszymi zmianami; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031201134" title="Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie książki obiektu budowlanego - Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1134 ()">rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 roku w sprawie książki obiektu budowlanego</a> ; Dz.U.poz.1134, nr 120, Polskie normy <span class="anon-block"> (...)</span>-1, <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Stąd wszelkie działania powoda ponad umowę dotyczącą badania i sporządzenia protokołu badania stanu instalacji piorunochronnej były bezumowne.</p> <p>Brak bowiem dokumentu na piśmie, który byłby dowodem ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> ) tego, że osoba uprawniona zawarła z powodem umowę w spornym zakresie a innymi środkami dowodowymi powód okoliczności tej nie wykazał.</p> <p>Pozostałe zarzuty apelacji, zmierzające do wykazania, że strony nie łączyła umowa o dzieło lecz, że pozwana była bezpodstawnie wzbogacona albo też prowadziła sprawy pozwanego bez zlecenia nie mogły doprowadzić do wzruszenia zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy kompleksowo i trafnie przeanalizował obowiązujące przepisy i trafnie wskazał, że niezależnie od wskazania w pozwie potencjalnego charakteru obligacji, ostateczne stanowisko Sądu Rejonowego polegało na przyjęciu bezumownego działania pozwanego. Na podkreślenie zasługuje alternatywne i niekonsekwentne wskazywanie podstaw dochodzonego roszczenia przez powoda. Podkreślić w tej sytuacji trzeba, że roszczenia z bezpodstawnego wzbogacenia ( także nienależytego świadczenia) konkurują z roszczeniami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 752)">art. 752 k.c.</a>. Wybór podstawy prawnej należy do powoda i to on zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> powinien wskazać i udowodnić okoliczności uzasadniające zastosowanie danej podstawy prawnej. Obowiązkowi temu w badanej sprawi powód nie sprostał.</p> <p>Dokonanie właściwej subsumpcji jest obowiązkiem sądu. Nie można jednak pominąć, iż przywołane podstawy są konkurencyjne i wzajemnie się wykluczają. Pomimo to zostały przeanalizowane, wbrew twierdzeniom apelacji, przez Sąd meriti i uznane za nietrafne. Argumentacja Sądu I instancji zasługuje przy tym na aprobatę . Nie można uznać, że powód prowadził sprawy pozwanej bez zlecenia albowiem swoim działaniem naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 753;art. 753 § 1)">art. 753 § 1 k.c.</a> W sprawie nie zachodziły też przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 757)">art. 757 k.p.c.</a> Stąd Sąd okręgowy podziela ocenę Sądu meriti o nietrafności takiej subsumpcji w opisanym stanie faktycznym.</p> <p>Niezależnie od powyższego odpowiedzialność pozwanego może być, jak słusznie dostrzegł apelujący wywiedziona z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c .</a>Jednakże zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> okazał się również nietrafny.</p> <p>Podstawę dochodzenia roszczeń ze świadczenia nienależnego w tym zakresie stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> </p> <p>Założeniem tego rozwiązania jest przyjęcie, iż stronie, która skorzystała z efektów prac wykonanych bez umowy jest bezpodstawnie wzbogacona) należy się adekwatna rekompensata (vide: wyrok z dnia 21 lutego 2013 r., IV CSK 354/12 ,Lex nr 1311808).</p> <p>Jednakże powód nie wykazał również przesłanek do zasądzenia na jego rzecz należności w tym zakresie. Przede wszystkim z tej przyczyny, że z niekwestionowanej opinii biegłego <span class="anon-block">M. G.</span> wynika, że zakres robót wykonanych przez powoda był mniejszy niż wskazywał powód a nadto, że prace te były wykonane nieskutecznie i wymiana instalacji nie spełniła swego celu z uwagi na nieprawidłowe wyniki pomiarów. (k. 168 akt). Stąd również w tym zakresie stanowisko Sądu meriti było trafne.</p> <p>Pozwana objęła zakresem zaskarżenia rozstrzygnięcie przez Sąd pierwszej instancji o kosztach procesu, postanowienie kosztowe podlegało kontroli instancyjnej , uznać należy, że uwzględniało ono wynik procesu.</p> <p>W konsekwencji takich ustaleń i rozważań apelacja pozwanej, jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd drugiej instancji orzekł mając na uwadze jego wynik, w oparciu o przepisy - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 108;art. 108 § 1)">art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 k.p.c.</a> z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013.490 j.t) - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 6;art. 98 § 12)">§ 6 i § 12</a> (na koszty strony powodowej składało się wynagrodzenie jej profesjonalnego pełnomocnika procesowego).</p> </div>