XVII Ka 1222/14

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczym<br/> </strong>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Agata Adamczewska (spr.)</p> <p>Protokolant: st. prot. sąd. Joanna Kurkowiak</p> <p>przy udziale Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Macieja Nowaka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. O. (1)</span> (<span class="anon-block">O.</span>) </strong>oskarżonego o popełnienie przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu</p> <p>z dnia 5 sierpnia 2014 roku, sygn. akt. VI K 612/14</p> <p>1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną,</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Anny Sary Dąbrowskiej kwotę 516,60 zł brutto tytułem kosztów pomocy prawnej z urzędu za postępowanie odwoławcze, świadczonej na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">R. O. (1)</span>,</p> <p>3.  zwalnia oskarżonego od zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za drugą instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->Agata Adamczewska </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu uznał oskarżonego <span class="anon-block">R. O. (1)</span>za winnego tego, że w dniu 11 sierpnia 2013r. o godzinie 4.30 prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. motocykl marki ROMET <span class="anon-block">numer rejestracyjny (...)</span>w <span class="anon-block">L.</span>na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, będąc w stanie nietrzeźwości – badanie urządzeniem ALKOMETR A 2.0 wykazało 0,92 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu – będąc jednocześnie wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt IV K 2139/01 i Sądu Rejonowego w Poznaniu sygn. akt VI K 1125/03 oraz w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 27.05.2010r. do 27.01.2011r. kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 785/14, w skład której wchodziła kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda sygn. akt VI K 2094/09 i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i wymierzył za nie oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.k.</a> Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, a także zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wywiodła obrońca oskarżonego, zaskarżając orzeczenie w całości na korzyść oskarżonego i zarzucając rozstrzygnięciu:</strong> </p> <p>1.  obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że czyn jest popełniony w warunkach recydywy specjalnej podstawowej, mimo, że przestępstwo podobne, do którego odnosić miałaby się treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> uległo depenalizacji,</p> <p>2.  obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu za przestępstwa podobne przestępstwa, które uległo depenalizacji,</p> <p>3.  obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1;art. 4 § 4)">art. 4 § 1 i 4 k.k.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że częściowa depenalizacja pozwala na traktowanie w dalszym ciągu czynu, za który oskarżony został skazany na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, jako przestępstwa,</p> <p>4.  rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w wysokości 1 roku pozbawienia wolności, podczas gdy dla osiągnięcia celów kary jest wystarczające wymierzenie kary łagodniejszego rodzaju, niższego wymiaru lub z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty apelująca wniosła o:</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszego rodzaju, w niższym wymiarze i z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,</p> <p>2.  zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy wyznaczonego z urzędu zwrotu całości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniach przed Sądem I instancji oraz w postępowaniach apelacyjnych,</p> <p>ewentualnie obrońca oskarżonego wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach procesu za wszystkie instancje, w tym kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się oczywiście bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Apelacja oczywiście bezzasadna, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 k.p.k.</a>, to taka apelacja, co do której w sposób oczywisty brak jest wątpliwości co do tego, że w sprawie nie wystąpiły uchybienia określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, a ponadto nie zachodzi przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>, a żadne z uchybień, które zostały podniesione w środku odwoławczym nie jest trafne.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji w sposób właściwy, a mianowicie wnikliwy i skrupulatny przeprowadził postępowanie dowodowe i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które w niniejszej sprawie nie były nader skomplikowane, oraz należycie wykazał zarówno sprawstwo jak i winę oskarżonego. Ocena materiału dowodowego dokonana została przez Sąd Rejonowy z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 7)">art. 5 i 7 k.p.k.</a>, jest oceną wszechstronną i bezstronną, nie narusza granic oceny swobodnej, jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczeniem życiowym oraz nie zawiera błędów faktycznych lub logicznych. Swoje stanowisko Sąd I instancji w sposób szczegółowy i przekonywujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu. Uzasadnienie to jako pełne, jasne i logiczne, odpowiada wymogom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a>, umożliwiając kontrolę odwoławczą zaskarżonego rozstrzygnięcia. W szczególności podkreślenia wymaga, że ani stan faktyczny, ani dokonana przez Sąd Rejonowy analiza i ocena zebranych dowodów nie były kwestionowane przez apelującą, a i Sąd Okręgowy nie widział powodów, dla których miałby to czynić z urzędu. Kwestią sporną w niniejszej sprawie była ocena, czy zdarzenie z udziałem oskarżonego wypełniło znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> oraz czy czynu tego <span class="anon-block">R. O. (1)</span> dopuścił się w warunkach recydywy opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> Konsekwencją tego problemu była też kwestia wymiaru orzekanej wobec podsądnego kary.</p> <p>Odnosząc się <em> <!-- -->in concreto</em> do zarzutów apelacyjnych zawartych w środku odwoławczym obrońcy oskarżonego, które w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a § 2 pkt. 1;art. 178 a § 2 pkt. 2;art. 178 a § 2 pkt. 3)">punktach 1 - 3</a> sprowadzają się do kwestionowania, przyjętej przez Sąd Rejonowy, interpretacji charakteru czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178 a § 2 k.k.</a>, za które <span class="anon-block">R. O. (1)</span> skazany został wyrokami Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu (sygn. akt VI K 1366/09 i VI K 2094/09), po uchyleniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> ustawą z dnia 27.09.2013r., należy na wstępie stwierdzić, że żaden z nich nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Nie ulega żadnej wątpliwości, że Sąd Rejonowy w Poznaniu wyrokami wydanymi w sprawach o sygnaturach akt IV K 2139/01 i VI K 1125/03 skazał <span class="anon-block">R. O. (1)</span> za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> Tym samym wypełnione zostało, opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> znamię uprzedniego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Słusznie jednak uznał Sąd I instancji, że w przypadku oskarżonego wypełnione zostało jednocześnie wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> znamię działania w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych został wobec <span class="anon-block">R. O. (1)</span> orzeczony wyrokami Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawach o sygn. akt VI K 1366/09 i VI K 2094/09, w których oskarżony <span class="anon-block">R. O.</span> został skazany za czyn opisany w obowiązującym wówczas <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178 a § 2 k.k.</a> i za każdym razem przedmiotowy zakaz orzekano na okres 4 lat. Sąd Okręgowy w pełni podziela w tym miejscu wywody Sądu Rejonowego co do skutków kontrawencjonalizacji związanej z uchyleniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> Fakt, iż na gruncie aktualnego stanu prawnego czyn ten nie stanowi obecnie przestępstwa nie powoduje, że wraz z wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> ustawą z dnia 27.09.2013r. dokonało się przekształcenie prawomocnie osądzonych przestępstw w wykroczenia. Rację ma też Sąd I instancji wywodząc, iż czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> osądzone wskazanymi wyżej wyrokami Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu nie uległy zatarciu. Przeprowadzoną analizę tej kwestii na kartach 5 i 6 pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy w pełni akceptuje i, nie widząc podstaw do jej powielania w tym miejscu, w pełni podziela.</p> <p>Reasumując, w tych okolicznościach przyjęcia wymagało, że w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">R. O. (1)</span> wypełnione zostały znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> i to zarówno znamię uprzedniego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (vide: wyroki w sprawach IV K 2139/01 i VI K 1125/03), jak i popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo (vide: wyroki w sprawach VI K 1366/09 i VI K 2094/09).</p> <p>Powyższe rozważania w pełni odnoszą się także do uznania, że słusznie Sąd Rejonowy zakwalifikował czyn zarzucany <span class="anon-block">R. O. (1)</span> w niniejszej sprawie jako przestępstwo popełnione w warunkach recydywy opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> W skład wyroku łącznego wydanego w sprawie VI K 785/10 weszła kara 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona w sprawie o sygn. akt VI K 2094/09 za, jak to już wyżej wskazano, wciąż niezatarte przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> Podobieństwo czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> z przestępstwem (bo taki charakter ma nieustannie czyn, który <span class="anon-block">R. O. (1)</span> popełnił w dniu 23.09.2009r. i za który został prawomocnie skazany) z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Wobec spełnienia pozostałych warunków dla uznania działania w recydywie specjalnej podstawowej, przyjętą przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku kwalifikację prawną uznać należy za prawidłową.</p> <p>Odnosząc się do wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">R. O. (1)</span> przez Sąd I instancji, stwierdzić należy, iż jest ona słuszna i wyważona.</p> <p>Sąd Odwoławczy pragnie przypomnieć, że dyrektywy wymiaru kary zostały sformułowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, zgodnie z którymi sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza starania o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.</p> <p>Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zachodzi wtedy, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych orzeczonych za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia społecznego niebezpieczeństwa tego czynu (obecne określenie ustawowe odnosi się do szkodliwości społecznej czynu sprawcy) oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego jej oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma osiągnąć w stosunku do skazanego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 lutego 1980 r., III KR 9/80, OSNPG 1980, z.11, poz. 139). Rażąca niewspółmierność kary może zajść tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną w I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektyw <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 54)">art. 54 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy po wnikliwej analizie całokształtu ustaleń Sądu Rejonowego w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się okoliczności, które uzasadniałyby przychylenie się do wniosku apelującej i złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem, poprzez orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju, w niższym wymiarze lub z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p>Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, który wykazywał, że zachodzące po stronie oskarżonego <span class="anon-block">O.</span> okoliczności obciążające, w szczególności, iż przypisanego mu przestępstwa dopuścił się w warunkach recydywy, będąc już wcześniej czterokrotnie (!) karanym za przestępstwa podobne, sprawiają, że nie sposób jest sformułować wobec oskarżonego na tyle pozytywnej prognozy kryminologicznej, by uzasadniała skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary. Wymiar zaś orzeczonej kary uznać należy w okolicznościach niniejszej sprawy za bardzo wyważony. Zasiadanie za kierownicą pojazdu w stanie wręcz upojenia alkoholowego i to w czasie, gdy nadal obowiązują zakazy orzeczone w związku ze skazaniem za przestępstwo podobne uznać trzeba za rażące lekceważenie porządku prawnego, wymagające surowego ukarania i to niezależnie od tego, czy, jak to twierdzi obrońca w swoim środku odwoławczym, oskarżony postanowił zmienić dotychczasowy tryb życia, czy nie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się żadnych powodów, które nakazywałyby zmienić lub uchylić zaskarżony wyrok, w związku z czym utrzymał go w mocy.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§ 2 ust. 1, 2 i 3 oraz § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>, zasądzając na rzecz adwokat Anny Sary Dąbrowskiej kwotę 516,60 zł brutto. Zaznaczenia jedynie wymaga, że o kosztach obrońcy w postępowaniach przed Sądami Rejonowymi i Sądem Okręgowym po pierwszym rozpoznaniu sprawy, orzekł Sąd I instancji w punkcie III zaskarżonego wyroku.</p> <p>W pkt 3 wyroku Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, bowiem oskarżony nie pracuje, utrzymuje się jedynie z zasiłku.</p> <p>SSO Agata Adamczewska</p> </div>