X Ga 295/14

<p>  <strong> <!-- -->Sygn. akt X Ga 295/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>  <strong> <!-- -->Dnia 12 grudnia 2014 r. </strong> </p> <p>  Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie</p> <p> <strong> <!-- -->0.0.1.Przewodniczący Sędzia SO Lesław Zieliński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia SO Katarzyna Żymełka (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia SO Małgorzata Korfanty </strong> </p> <p>Protokolant Joanna Gołosz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 roku w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. A.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pozwaną</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 24 czerwca 2014r.</p> <p>sygn. akt VI GC 356/11</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w pkt 1 i 3 w ten sposób, że:</p> <p>a)  zasądza od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">D. A.</span> kwoty:</p> <p>i.  1.215,50 (jeden tysiąc dwieście piętnaście 50/100) złotych z ustawowymi odsetkami od 21 sierpnia 2010r.;</p> <p>ii.  644,03 (sześćset czterdzieści cztery 03/100) złotych z ustawowymi odsetkami od 18 kwietnia 2011r.;</p> <p> (...).  3,10 (trzy 10/100) złote;</p> <p>b)  oddala powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>c)  zasądza od powoda <span class="anon-block">D. A.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> kwotę 2.016,75 (dwa tysiące szesnaście 75/100) złotych tytułem kosztów procesu;</p> <p>d)  nakazuje pobrać od powoda <span class="anon-block">D. A.</span> na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Rybniku) kwotę 391.80 (trzy dziewięćdziesiąt jeden 80/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;</p> <p>e)  nakazuje pobrać od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Rybniku) kwotę 65,05 (sześćdziesiąt pięć 05/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;</p> <p>2.  oddala apelację w pozostałym zakresie;</p> <p>3.  zasądza od powoda <span class="anon-block">D. A.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>SSO Katarzyna Żymełka SSO Lesław Zieliński SSO Małgorzata Korfanty</p> <p>X Ga 295/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">D. A.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">S.</span> należności stanowiącej odszkodowanie wraz z ustawowymi odsetkami oraz skapitalizowanych ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania z dalszymi ustawowymi odsetkami od 10 stycznia 2011 r.</p> <p>Pozew został wniesiony 18 kwietnia 2011 r.</p> <p> <br/> Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.114,99 zł wraz z ustawowymi odsetkami, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, a rozstrzygnięcie o kosztach procesu pozostawił referendarzowi sądowemu.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 13 lipca 2010 r. w wyniku zdarzenia drogowego doszło do uszkodzenia samochodu marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> stanowiącego własność powoda. W toku postępowania likwidacyjnego ustalono, że uszkodzenie pojazdu kwalifikuje się jako szkoda całkowita. Decyzją z dnia 3 grudnia 2010 r. pozwana przyznała powodowi tytułem odszkodowania kwotę 20.784,50 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy za podstawę ustalenia zakresu uszkodzeń i wysokości szkody przyjął wartość pojazdu przed szkodą oraz wartość pozostałości, określone w opinii biegłego sądowego na kwoty 31.000 zł netto oraz na kwotę 8.900 zł netto. Wartość szkody stanowiła różnicę pomiędzy wartością rynkową samochodu a wartością jego pozostałości tj. kwotę 22.100 zł netto.</p> <p>Sąd I instancji zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.315,50 zł, stanowiącą różnicę pomiędzy ustaloną wysokością szkody a wypłaconą dotychczas przez pozwaną kwotą odszkodowania w wysokości 20.784,50 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie odszkodowania, zaś w pozostałej części Sąd powództwo oddalił.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiodła pozwana, zaskarżając go w zakresie punktu 1 ponad kwotę 1.854,15 zł zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez błędną i arbitralną ocenę dowodów, a to decyzji z dnia 13 kwietnia 2011 roku i kopii polecenia wypłaty z których to dowodów wynika, ze pozwana wypłaciła dodatkowo na rzecz powoda kwotę 260,84 zł oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu faktu, iż pozwana wypłaciła powodowi kwotę 260,84 zł. Pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa co do kwoty 260,84 zł i zasądzenie kosztów postępowania.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Wskazał on, że z samego wydania decyzji z dnia 13 października 2011 r. nie wynika, że kwota 100 zł została mu zapłacona, a w zakresie kwoty 160,84 zł wskazał, że dotyczyła zaległych odsetek i nie może być zaliczona na poczet należności głównej.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył:</p> <p>Apelacja w części zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zarzuty podniesione w apelacji są zasadne.</p> <p>Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego tj. błędnej oceny dowodów o błędu w ustaleniach faktycznych należy wskazać, że przyjęta w ustawie swobodna ocena dowodów nie oznacza dowolności w ocenie dowodów.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> stanowi, że ocena sądu ma być oparta na wszechstronnym rozważeniu zebranego materiału. Taka ocena obejmuje kolejno uporządkowanie dowodów, odniesienie się do wszystkich przeprowadzonych dowodów i każdego z osobna i w konsekwencji wskazanie, które z faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy zaistniały bądź nie zaistniały. Istotą oceny dowodów jest wybranie tych, które weszły w skład podstawy rozstrzygnięcia i odrzucenie tych, którym sąd odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast moc dowodowa to przekonanie sądu, jakie uzyskał po przeprowadzeniu dowodu o istnieniu lub nieistnieniu określonego faktu, którego dowód dotyczył (zob. wyrok SA w Gdańsku z dnia 5 maja 2009 r., I ACa 111/09, Przegląd Orzecznictwa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku 2009, nr 1, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233 poz. 58)">poz. 58</a>; wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2005 r., I ACa 540/05).</p> <p>Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy dopuścił m. in. dowody z poleceń wypłaty z dnia 13 kwietnia 2011 r., znajdujących się na kartach 34 i 35 na okoliczność kiedy i w jakiej wysokości oraz z jakiego tytułu zostały dokonane przez pozwaną dalsze wypłaty na rzecz powoda. Również w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że stan faktyczny sprawy ustalił m. in. na podstawie tych dowodów tj. poleceń wypłaty na k. 34 i 35. Sąd Rejonowy, pomimo dopuszczenia tych dowodów i wskazania, że na ich podstawie ustalił stan faktyczny, w ogóle się do nich nie odniósł w pisemnych ustaleniach faktycznych, ani też nie dokonał ich oceny. Sąd Rejonowy ustalając fakty, a w tym wysokość należnej powodowi kwoty z tytułu odszkodowania, ustalił że powód otrzymał od pozwanej jedynie kwotę 20.784,50 zł. Nie odniósł się do dowodów z dokumentów stanowiących polecenie zapłaty powodowi dalszych kwot tj. 100 zł oraz 160, 84 zł, pomimo dopuszczenia dowodów z tych dokumentów. Sąd I instancji również nie wskazał przyczyn, dla których tym dokumentom odmówił wiarygodności, do czego był obowiązany na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art. 328 k.p.c.</a> </p> <p>Tym samym Sąd naruszył reguły swobodnej oceny dowodów. Sąd I instancji dokonał również błędnych ustaleń faktycznych w zakresie wysokości należności wypłaconych powodowi przez pozwaną.</p> <p>Pozwana w odpowiedzi na pozew wskazała na dokonanie powodowi w dniu 13 kwietnia 2011 r. wypłaty dalszych kwot. Wraz z odpowiedzią na pozew złożyła wydruki polecenia wypłat kwoty 100 zł tytułem odszkodowania oraz kwoty 160,84 zł tytułem odsetek. Ponadto złożyła pismo z 13 kwietnia 2011 r. adresowane do Kancelarii reprezentującego powoda pełnomocnika, w treści którego wskazała, że przyznała powodowi dalszą kwotę 100 zł po ponownym oszacowaniu wysokości odszkodowania oraz podała sposób wyliczenia odsetek w kwocie 160,84 zł oraz wysokości kwot od jakich zostały one naliczone.</p> <p>Powód w toku procesu w ogóle nie odniósł się do treści tych dokumentów. W szczególności nie kwestionował otrzymania podanych przez pozwaną kwot tj. 100 zł oraz 160, 84 zł. Odnosząc się natomiast do stanowisko powoda, zawartego w odpowiedzi na apelację, że wydanie decyzji z 13 października 2011 r. dotyczące kwoty 100 zł nie dowodzi, że została ona powodowi zapłacona, należy wskazać, że:</p> <p>- po pierwsze powód nie neguje otrzymania kwoty 100 zł, jedynie wskazuje że wydanie decyzji nie świadczy o jej wypłacie,</p> <p>- po drugie fakt wypłaty powodowi kwoty nie jest wywodzony z wydania decyzji, a jedynie z dokumentu polecenia wypłaty tej kwoty,</p> <p>- wreszcie po trzecie, powód w trakcie procesu nie kwestionował jej otrzymania, a zatem ewentualne jego przeciwne twierdzenia na etapie postępowania apelacyjnego są niewiarygodne.</p> <p>Dodatkowo należy wskazać, że obie kwoty zostały przelane na rachunek pełnomocnika powoda, reprezentującego go w niniejszym procesie, który to rachunek został podany przez adwokata w treści wezwania pozwanej do zapłaty z 3 stycznia 2011 r.</p> <p>Co do drugiej kwoty, żądanej przez powoda tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w zapłacie przez pozwaną odszkodowania, Sąd Okręgowy uwzględnił, że pozwana w toku procesu zapłaciła powodowi kwotę 160, 84 zł, na którą złożyła się kwota 155,46 zł stanowiąca skapitalizowane ustawowe odsetki od kwoty wypłaconego odszkodowania w wysokości 20.784,50 zł za okres od 16 listopada 2010 r. do 6 grudnia 2010 r. oraz kwota 5,38 zł stanowiąca skapitalizowane ustawowe odsetki od kwoty wypłaconego dalszego odszkodowania w wysokości 100 zł za okres od 16 listopada 2010 r. do 5 kwietnia 2011 r.</p> <p>Powodowi zostało wypłacone odszkodowanie w łącznej kwocie 20.884,50 zł, a zatem kwota żądana przez powoda tytułem odszkodowania winna wynosić 11.215,50 zł.</p> <p>Zasadnie powód domagał się ustawowych odsetek od kwoty odszkodowania od 21 sierpnia 2010 r.</p> <p>Zgodnie z (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a>) ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Świadczenie ubezpieczyciela ma zatem charakter terminowy. Gdy wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okaże się niemożliwe, świadczenie powinno zostać spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 2)">art. 817 § 2 k.c.</a>). Oznacza to, że spełnienie świadczenia w terminie późniejszym może być usprawiedliwione jedynie wówczas, gdy ubezpieczyciel powoła się na istnienie przeszkód w postaci niemożliwości wyjaśnienia okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności albo wysokości świadczenia, mimo działań podejmowanych ze szczególną starannością (por. wyrok Sądu Najwyższego z 18 listopada 2009 r., II CSK 257/09).</p> <p>Pozwana została zawiadomiona o wypadku 16 lipca 2010 r., zatem od tej daty rozpoczął bieg termin trzydziestu dni do wypłaty odszkodowania. Pozwana nie powoływała się w niniejszym procesie na przeszkody uniemożliwiające jej wypłatę odszkodowania w terminie wskazanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a>, a nie spełniając go popadła w opóźnienie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a>).</p> <p>Wobec powyższego, zgodnie z żądaniem powoda, ustawowe odsetki od zasądzonej na rzecz powoda dalszej kwoty odszkodowania należało zasądzić od dnia wskazanego w pozwie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że żądanie powoda z tytułu ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie przez pozwaną odszkodowania w wysokości 20.784,50 zł było zasadne jedynie co do kwoty 644,03 zł, która to kwota stanowiła stanowiąca skapitalizowane ustawowe odsetki od kwoty wypłaconego odszkodowania w wysokości 20.784,50 zł za okres od 21 sierpnia 2010 r. do 15 listopada 2010 r., bowiem za dalszy okres powód otrzymał odsetki za opóźnienie w zapłacie mu odszkodowania.</p> <p>Zaskarżony wyrok podlegał również zmianie z uwagi na naruszenie przez Sąd Rejonowy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482)">art. 482 k.c.</a>, zgodnie z którym od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.</p> <p>Sąd I instancji błędnie przyjął, że ustawowe odsetki od kwoty skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w wypłacie powodowi odszkodowania należą się od dnia wcześniejszego niż wytoczenie powództwa.</p> <p>Sąd Okręgowy wziął pod rozwagę w granicach zaskarżenia naruszenie prawa materialnego popełnione przez Sąd Rejonowy, który nieprawidłowo zasądził ustawowe odsetki od wypłaconego przez pozwaną odszkodowania od daty poprzedzającej dzień wytoczenia powództwa.</p> <p>Należy wskazać, że postępowanie apelacyjne choć jest postępowaniem odwoławczym i kontrolnym, to jednak zachowuje charakter postępowania rozpoznawczego. Oznacza to, że sąd drugiej instancji ma pełną swobodę jurysdykcyjną, ograniczoną jedynie granicami zaskarżenia (wskazaniem czy wyrok skarżony jest w całości czy tylko w części). W konsekwencji może, a jeżeli je dostrzeże - powinien, naprawić wszystkie naruszenia prawa materialnego, niezależnie od tego, czy zostały wytknięte w apelacji.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.215,50 zł z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 644,03 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. 18 kwietnia 2011 r., oraz kwotę 3,10 zł tytułem skapitalizowanych ustawowych odsetek od zapłaconej powodowi z opóźnieniem kwoty odszkodowania w wysokości 100 zł za okres od 21 sierpnia 2010 r. do 15 listopada 2010 r.</p> <p>W pozostałym zakresie apelacja na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> podlegała oddaleniu.</p> <p>O kosztach postępowania przed Sądem I instancji orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> stosując zasadę stosunkowego rozdzielenia kosztów.</p> <p>Z kwoty 13.757,67 zł stanowiącej wartość przedmiotu sporu, zasądzona została kwota 1.215,50 zł oraz 644,03 zł, ponadto rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd uwzględnił fakt, że pozwana dokonała zapłaty kwoty 100 zł, w trakcie postępowania, po wniesieniu pozwu do Sądu i po bezskutecznym jej wezwaniu do dobrowolnej zapłaty zaległości. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, strona dokonująca spełnienia świadczenia po wniesieniu pozwu do Sądu traktowana jest jako przegrywająca sprawę. Pozwana nie uiszczając zapłaty w terminie ani na skutek wezwania do zapłaty spowodowała, że powód poniósł koszty postępowania w postaci kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Powód utrzymał się ze swoim żądaniem w 14,24% wartości przedmiotu sporu. Zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu strony powinny ponieść jego koszty w takim stopniu, w jakim przegrały sprawę, a zatem powód w 85,76 %, a pozwana w 14,24 %.</p> <p>Na koszty procesu poniesione przez powoda złożyła się opłata stosunkowa od pozwu <br/>w wysokości 688 zł. Nadto w toku procesu powód korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z § 6 punkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 2.400 zł. Opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnikowi powoda pełnomocnictwa wyniosła 17 zł. Powód w toku sprawy uiściła również zaliczkę na poczet opinii biegłego w kwocie 300 zł. Łącznie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 3.405 zł.</p> <p>Z kolei na koszty procesu poniesione przez pozwaną złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego, z którego pomocy korzystała pozwana w kwocie 2.400 zł, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 5)">§ 6 punkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnikowi pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz zaliczka na poczet opinii biegłego w kwocie 500 zł.</p> <p>Zatem łączne koszty procesu poniesione przez pozwaną wyniosły 2.917 zł, a łączne koszty procesu poniesione przez obie strony wyniosły 6.322 zł.</p> <p>Powód zgodnie z podaną zasadą powinien ponieść 85,76 % kosztów procesu, a zatem Sąd <br/>zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2.016,75 zł tytułem kosztów procesu.</p> <p>Stosownie do wyniku sporu Sąd nakazał pobrać, na podstawie art. 113 ust. 1 uksc, na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach od powoda kwotę 391,80 zł oraz od pozwanej kwotę 65,05 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych stanowiących wynagrodzenie biegłego wypłacone ze środków Skarbu Państwa tj. kwoty 456,85 zł.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a>, obciążając nimi w całości powoda, wobec uznania że pozwana uległa jedynie w niewielkiej części żądaniu zawartemu w apelacji. Na koszty postępowania apelacyjnego złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej w kwocie 60 zł – zgodnie z § 6 punkt 1 w zw. z § 12 ustęp 1 punkt 1 wskazanego rozporządzenia oraz opłata od apelacji w kwocie 30 zł. Łącznie kwota 90 zł.</p> <p>/-/ Katarzyna Żymełka /-/ Lesław Zieliński /-/ Małgorzata Korfanty</p> </div>