VII Ka 999/14

<p>Sygn. akt VII Ka 999/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego sierż. szt. Agnieszki Szlachtowicz-Pelawskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. W.</span> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 1)">art. 24 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12 września 2014r.,sygn. akt IX W 1853/14</p> <p>I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że orzeczoną w stosunku do obwinionego <span class="anon-block">M. W.</span> karę grzywny łagodzi do kwoty 600 ( sześćset ) zł i w pozostałej części utrzymuje go w mocy,</p> <p>II zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 999/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong>został obwiniony o to, że w dniu 18 listopada 2013 r. około godz. 6.40 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, gmina <span class="anon-block">P.</span> nie zachował nalezytrj ostrozności w ten spoób, że kierując pojazdem marki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> jadą od miejscowości <span class="anon-block">K.</span> w kierunku miejscowości <span class="anon-block">O.</span> nie upewnił sie co do mozliwości wykonaia manewru wyprzedzania nienznaego pojazdu ropoczął manewr wskutek czego najechał na osobę pieszą poruszająca sie lewa strona jezdni w kierunku miejscowości <span class="anon-block">O.</span> czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym</p> <p>tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 1)">art. 24 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 12 września 2014 r. w sprawie IX W 1853/14</strong> </p> <p>obwinionego <span class="anon-block">M. W.</span> uznał za winnego pożenienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 1)">art. 24 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1</a> kw wymierzył mu karę 1000 zł grzywny.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację złożył obwiniony zarzucając wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania wyroku, mający wpływ na treść orzeczenia poprzez ustalenie, że to obwiniony dopuścił sie zrzucanego mu czynu</p> <p>W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskrażonego wyroku i umorzenie postepowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja co do zasady nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie zauważyć należy, że świetle przeprowadzonych dowodów nie budzi żadnych wątpliwości fakt kolizji pomiędzy pojazdem kierowanym przez obwinionego a małoletnim pieszym. Sąd Okręgowy podziela także ustalenia Sądu I instancji w zakresie ustalonego toru jazdy samochodu marki <span class="anon-block">P.</span> oraz podejmowanych przez kierującego tym pojazdem manewrów.</p> <p>Odnosząc się zatem do jednego z zarzutów apelacji, który wskazywał na potrzebę dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, podnieść należy, że w ocenie Sądu Okręgowego nie jest on zasadny. Zebrane dowody, także i te dołączone do apelacji pozwoliły bowiem na dokonanie ustaleń w sprawie a dla określenia przebiegu zdarzenia nie są wymagane wiadomości specjalne. Podkreślić przy tym należy, że to Sąd a nie biegły ustala kwestię odpowiedzialności danej osoby za zarzucane jej wnioskiem o ukaranie zachowanie.</p> <p>Zgodzić się natomiast z zarzutem zawartym w apelacji co do tego, że pieszy, co najmniej w chwili kolizji, nie poruszał się poboczem ale szedł lewą częścią jezdni, blisko jej skraju. Fakt ten wynika przede wszystkim z analizy zdjęć dołączonych do apelacji ale także i z wniosków płynących ze szkicu oraz protokołu oględzin pojazdu i zdjęć – k. 7, k.8-9, k.17. Zauważyć przy tym należy, że Sąd I instancji nie dysponował dowodami w postaci zdjęć jak na k.81-86, które zostały załączone do apelacji a zatem już po wydaniu wyroku w dniu 12 września 2014 r.</p> <p>Jednakże powyższe zachowanie pieszego w żaden sposób nie może wyeliminować odpowiedzialności <span class="anon-block">M. W.</span> za zarzucany i przypisany mu czyn. Zgodzić się bowiem należy z argumentacją Sądu Rejowego co do tego, że obwiniony <span class="underline"> <!-- -->rozpoczął </span>manewr wyprzedzania innego, nieustalonego <strong> <!-- -->pojazdu bez należytego upewnienia się co do możliwości bezpiecznego wykonania tego manewru oraz w miejscu obowiązywania znaku ostrzegawczego o niebezpiecznych zakrętach. </strong>Co więcej zachowanie szczególnej ostrożności przy wykonywania tego manewru tym bardziej było nakazane o ile zważy się na porę dnia i roku i w konsekwencji słabą widoczność a także stan nawierzchni drogi.</p> <p>Odnośnie kwestii związanej z zachowaniem <span class="anon-block">C. S.</span>, to w chwila zdarzenia nie ciążył na nim obecnie istniejący obowiązek korzystania z elementów odblaskowych, przy czym co istotne taki element w postaci co najmniej napisu na plecaku małoletni posiadał, co jest także widoczne na zdjęciu jak na k.84.</p> <p>Jeśli zaś chodzi o miejsce poruszania się pieszego, to istnieje zasadnicza wątpliwość czy trawiaste pobocze z miejsca zdarzenia faktycznie spełniało wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 2)">art.2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990430430" title="Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie - Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ()">rozporządzeniem MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie</a> (Dz. U. z dnia 14 maja 1999 r.) a zatem czy w czasie zdarzenia na pieszym ciążył wymóg z art.11ust1 cytowanej ustawy co do korzystania z tego pobocza. Wydaje się bowiem, że w danych okolicznościach związanych tak z porą jak i stanem pobocza poruszanie się <span class="anon-block">C. S.</span> nie po tym poboczu ale blisko lewej krawędzi asfaltowej jezdni było prawidłowe.</p> <p>Powyższe okoliczności przemawiały zatem za podzieleniem ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie <strong> <!-- -->przypisanego w sentencji wyroku</strong> obwinionemu czynu. Mieć bowiem na uwadze należy, że przypisany obwinionemu w ślad za wnioskiem o ukaranie ( k.2 ) zarzut wskazywał trafnie na poruszanie się pieszego <strong> <!-- -->po lewej stronie jezdni</strong> a nie po poboczu.</p> <p>Jedynie z urzędu mając na uwadze okoliczności zdarzenia oraz zachowanie <span class="anon-block">M. W.</span> po kolizji a także jego sytuację materialną uznano za celowe złagodzenie orzeczonej wobec niego kary. W ocenie Sądu Okręgowego również kara w kwocie 600 zł winna odpowiadać stopniowi społecznej szkodliwości czynu oraz stopniowi zawinienia obwinionego, a także spełnić cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że orzeczoną w stosunku do obwinionego <span class="anon-block">M. W.</span> karę grzywny złagodzono do kwoty 600 ( sześćset ) zł i w pozostałej części jako słuszny utrzymano go w mocy- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt. 2-4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 1)">art.109§1 kpw</a>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a> zwolniono obwinionego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawiają za tym względy słuszności.</p> </div>