IV K 461/13

Sądy powszechne2014-12-12

Sygnatura

IV K 461/13

Data orzeczenia

2014-12-12

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Agnieszka Furman (PRESIDING_JUDGE)

Streszczenie

uniewinnienie

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV K 461/13 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 12 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie IV Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Agnieszka Furman Protokolant: Agnieszka Gutowska, Agnieszka Zawrzykraj Prokurator: Anna Sieradzka-Kośla, Iwona Biernacka po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 12 września 2014r., 24 października 2014r., 5 grudnia 2014r. sprawy J. S., syna H. i T. z domu M., urodzonego (...) w Ł. oskarżonego o to, że: będąc prezesem firmy (...) Sp. z o. o. w organizacji urządzał w okresie od 1.04..2005r. do dnia 30.05.2006r. - w pawilonie nr (...) na Dworcu (...) w W. Al. (...) gry na automatach T. (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...) –(...) nr (...), (...) nr (...), - w pawilonie nr (...) na Dworcu (...) w W. Al. (...) gry na automatach M. (...) nr (...), (...) nr (...), T. (...) nr (...), T. (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...),(...) nr (...), (...) nr (...) i (...) nr (...), - w pawilonie na peronie nr (...) Dworca (...) w W. Al. (...) gry na automatach AUTOMAT (...) nr (...), (...) nr (...), T. (...) nr (...), (...) nr (...), z naruszeniem przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19920680341" title="Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych - Dz. U. z 1992 r. Nr 68, poz. 341 ()">ustawy z dnia 29.07.1992r. o grach i zakładach wzajemnych</a> w ten sposób, że nie posiadał na urządzenie tych gier zezwoleń właściwego organu zezwolenia Ministra Finansów bądź zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. o którym mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 1 tej ustawy, przy czym w chwili popełnienia tego czynu miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.</a>s, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>s orzeka 1. uniewinnia oskarżonego J. S. od zarzucanego mu czynu; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV K 461/13 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> J. S. stanął pod zarzutem dokonania dwóch czynów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> Pierwszy zarzut obejmował okres od 14 kwietnia 2004r. do 15 października 2004r. i postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie umorzone z uwagi na upływ okresu przedawnienia (k. 386). Na podstawie całokształtu ujawnionego materiału dowodowego Sąd w odniesieniu do zarzutu II, obejmującego okres od 1 kwietnia 2005r. do 30 maja 2006r. ustalił następujący stan faktyczny. Pracownicy Urzędu (...) w Warszawie w wyniku przeprowadzonych w dniu 21 czerwca 2006r  . kontroli (k. 314-315, 386-387, 415-416) zabezpieczyli: - w pawilonie nr (...) na Dworcu (...) w W., Al. (...), gry na automatach: T. (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...) – (...), (...) nr(...), (...) nr (...), - w pawilonie nr (...)na Dworcu (...) w W., Al. (...), gry na automatach: M. (...) nr (...), (...) nr (...), T. (...) nr (...), T. (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...) i (...) nr (...), - w pawilonie na peronie nr (...) Dworca (...) w W., Al. (...) gry na automatach: AUTOMAT (...) nr (...), (...) nr (...), T. (...) nr (...), (...) nr (...). Zgodnie z opiniami technicznymi (k. 619-634, 636-638) zabezpieczone automaty należą do grupy automatów do gier o niskich wygranych, co oznacza, że były objęte obowiązkiem uzyskania zezwolenia. W dniu  1 kwietna 2004 r. firma (...) Sp. z o.o. w organizacji zawarła 3 umowy najmu części pomieszczeń, na wstawienie urządzeń zręcznościowych, z firmą (...) S. L., który był właścicielem salonów gier znajdujących się w pawilonach (...) oraz w pawilonie na peronie (...), na terenie Dworca (...), przy Al. (...) w W. (k. 316 – 317, 387 – 389, 417 – 418 akta o syg. IVK 185/14 - poświadczone za zgodność kserokopie umów). W tym okresie prezesem firmy (...) Sp. z o.o. w organizacji był J. S. (k.230 – 233). Powyższe ustalenia faktyczne zostały poczynione w oparciu o materiał dowodowy ujawniony na rozprawie w dniu 5 grudnia 2014r.w postaci: k. 295-306 – protokół oględzin automatów zatrzymanych w salonie (...) Al. (...) pawilon (...), k. 311-313 – protokół zatrzymania automatów w wyżej wskazanym salonie, k. 314-315 – protokół kontrolny przeprowadzonej w wyżej wskazanym salonie z dn. 21.06.2006 r.’ k. 330-379 – protokół oględzin automatów zatrzymanych w salonie gier Al. (...), pawilon (...)w dniu 21.06.2006 r., k. 383-385 – protokół zatrzymania automatów w wyżej wymienionym salonie k. 386-387 – protokół kontrolny z dn. 21.06.2006r. z kontroli przeprowadzonej w salonie gier Al. (...), pawilon (...) k. 401-409 – protokół oględzin automatów zatrzymanych w wyżej wskazanym salonie gier k. 412-414 – protokół zatrzymania rzeczy z dn. 21.06.2006 r. – W. Al. (...), pawilon na peronie (...) k. 415-416 – protokół kontrolny, z kontroli w wyżej wymienionym salonie z dn. 21.06.2006 r. k. 492 – k/k k. 501 – informacje z (...) o pobycie J. S. w AŚ K. od dnia. 30.05.2006 r. Przywołane powyżej dokumenty zostały sporządzone przez podmioty uprawnione, w przewidzianej przez prawo formie. Ich autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron postępowania, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. Poświadczone za zgodność kserokopie umów najmu z dnia 1 kwietnia 2005r. (k. 316-317, 388 – 389, 417-418) stały się podstawą ustalenia samego faktu ich zawarcia. Na podstawie materiału dowodowego nie można w sposób uprawniony wnioskować, że umowy te zostały podpisane przez J. S.. Sad podjął próby uzyskania oryginałów umów najmu, jednak z informacji uzyskanych z Urzędu Miasta K. wynika, że firma (...) została wykreślona z Ewidencji Działalności Gospodarczej w dniu 20 czerwca 2007r.(k.350 – 350). Natomiast były pracownik i pełnomocnik S. L., P. G. poinformował, że jego były pracodawca zmarł 20 czerwca 2007r. i obecnie nie można odnaleźć oryginałów umów zawartych z firmą (...), gdyż upłynął okres obowiązku przechowywania dokumentów księgowych (k. 354 ). Pozostały materiał dowodowy ujawniony w toku tej rozprawy nie ma związku ze stawianym J. S. zarzutem. Zeznania świadków ujawnione na tej samej rozprawie nie wniosły żadnych informacji mających znaczenie dla rozpoznania sprawy, bowiem osoby te nie miały żadnej wiedzy w zakresie zarzutu stawianego J. S. i podpisania przez niego rzeczonych umów. W toku rozprawy głównej oskarżony nie przyznał się do zarzuconego mu czynu i zakwestionował oryginalność podpisów na umowach zawartych z firmą (...) S. L. ( 256 – 257). Kluczowy dowód w sprawie stanowi ekspertyza pisma ręcznego i podpisów. Biegły poddał szczegółowym badaniom materiał dowodowy w postaci poświadczonych za zgodność kserokopii 3 umów najmu (wraz z załącznikami), zawartych w dniu 1 kwietnia 2005 r. pomiędzy firmą (...) Sp. z o.o. w organizacji, a firmą (...) S. L. (k. 316 – 317, 387 – 389, 417 – 418 akta o syg. IVK 185/14). Biegły ustalił, że zapisy ręczne w postaci kserokopii nieczytelnych podpisów znajdujące się na kserokopiach umów i załączników, pod kserokopią odbitki pieczęci imiennej: „NAJEMCA Prezes Zarządu J. S.”, zostały naniesione na podłoże w sposób mechaniczny (np. za pomocą skanu) i są to kopie tego samego podpisu. Nie można wykluczyć, że oryginalny podpis który stanowił wzorzec, który zeskanowano i następnie naniesiono na inne dokumenty, znajduje się na oryginale dokumentu, którego kserokopie stanowią materiał dowodowy. Materiał dowodowy stanowią słabe jakościowo kserokopie zapisów oryginalnych i brak jest możliwości wnioskowania na temat wielu cech pisma. Nie ma też możliwości stwierdzenia czy miała miejsce chemiczna bądź mechaniczna ingerencja na podłoże lub środek kryjący. Te mankamenty materiału dowodowego, jak również brak w aktach sprawy adekwatnego materiału porównawczego spowodowały wykluczenie materiału dowodowego z dalszych badań porównawczych. Biegły stwierdził również, że w chwili obecnej brak jest możliwości uzyskania od oskarżonego adekwatnego jakościowo materiału dowodowego z uwagi na stan jego zdrowia a co za tym idzie stan grafizmu J. S.. Opinia biegłego jest logiczna, spójna, konsekwentna i w toku postępowania nie budziła żadnych zastrzeżeń stron. Na gruncie materiału dowodowego brak jest podstaw do podważenia wyjaśnień oskarżonego, który twierdzi, że nie podpisał umów na mocy których opisane w zarzucie automaty do gier zostały umieszczone w salonach gier. Pomimo przeprowadzenia wszystkich dostępnych dowodów nadal istnieją w tym zakresie wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego. Brak możliwości uznania, że to podpis J. S. figuruje na umowach najmu skutkuje brakiem możliwości przypisania mu odpowiedzialności za urządzanie lub prowadzenie gier na automatach bez wymaganego zezwolenia. W tym stanie rzeczy należało J. S. uniewinnić. </div>