IV Ka 1141/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. IV Ka 1141/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 23 grudnia 2014 r</strong>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Agata Regulska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SSO Stanisław Jabłoński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO Grzegorz Szepelak </strong> </p> <p>Protokolant Artur Łukiańczyk</p> <p>przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Oławie</p> <p>z dnia 21 sierpnia 2014 roku sygn. akt II K 693/13</p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Oławie do ponownego rozpoznania.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>w dniu 18 lipca 2013 roku w <span class="anon-block">M.</span>, w rejonie <span class="anon-block"> (...)</span>, będąc w stanie nietrzeźwości, wynik badania – 1,15 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym samochodem marki <span class="anon-block">D. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Oławie za sygn. akt II K 1042/10 z dnia 20 stycznia 2011 roku,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem </strong>z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 693/13 Sąd Rejonowy w Oławie w II Wydziale Karnym:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> wymierzył mu karę 5 /pięciu/ miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> warunkowo zawiesił na okres próby 3 /trzech/ lat;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 /pięciu/ lat;</p> <p>III.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 166,83 złotych, zwalniając od ich ponoszenia w pozostałym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od w/w wyroku wywiódł obrońca oskarżonego i zaskarżając wyrok w całości, na korzyść <span class="anon-block">M. K.</span>, zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, w tym przede wszystkim, że brak jest dowodów pozwalających na przyjęcie sprawstwa popełnienia przez <span class="anon-block">M. K.</span> czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>, a tym samym naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolne, a nie swobodne przyjęcie, że oskarżony dopuścił się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> w sytuacji, gdy brak jest wystarczających dowodów na uznanie kierowania pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym przez oskarżonego;</p> <p>2.  naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, przez niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu dlaczego Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przypisanego jemu czynu- co do strony podmiotowej;</p> <p>3.  naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>, poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że nieruchomość, na której to prowadził pojazd oskarżony nie stanowi miejsca powszechnie dostępnego, bowiem nie poruszają się po niej inni uczestnicy ruchu.</p> <p>Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Kontrola odwoławcza przeprowadzona w sprawie przez Sąd Okręgowy, a zainicjowana apelacją obrońcy oskarżonego, wykazała ponad wszelką wątpliwość, że zaskarżony wyrok należało uchylić, zaś sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Zasadniczą kwestią, której bowiem Sąd ten w analizowanej sprawie nie wyjaśnił, a która ma istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości przypisania oskarżonemu zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>, jest charakter prawny drogi, po której w dniu 18 lipca 2013 r. <span class="anon-block">M. K.</span> prowadził w stanie nietrzeźwości samochód osobowy marki <span class="anon-block">D. (...)</span>.</p> <p>Na tym tle materiał dowodowy nie pozwala poczynić jednoznacznych ustaleń. Z zeznań przesłuchiwanych w sprawie osób, w tym świadka <span class="anon-block">R. G.</span>, wynika, że droga, po której oskarżony prowadził pojazd od wyjazdu ze swojej posesji do momentu jego porzucenia była drogą polną, dojazdową z gospodarstwa oskarżonego do <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Co więcej, w toku postępowania przed Sądem obrońca oskarżonego wskazał, że w/w droga jest drogą dojazdową tylko do posesji oskarżonego, położona jest na działce oskarżonego o nr ewidencyjnym 66/11 i tym samym stanowi jego wyłączną własność. Powołując się na powyższe okoliczności obrońca na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2014 r. wniósł o zwrócenie się do Starostwa Powiatowego w <span class="anon-block">O.</span> oraz do Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Oławie o nadesłanie stosownych informacji celem jednoznacznego ustalenia, czy droga gruntowa położona w <span class="anon-block">M.</span> na działce o nr ewidencyjnym 66/11 stanowi drogę publiczną czy też prywatną.</p> <p>Nieuwzględnienie tego wniosku dowodowego przez Sąd pierwszoinstancyjny spowodowało, że poczynione przezeń ustalenia faktyczne w sprawie nie mogą w istocie korzystać z ochrony przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> penalizuje -poprzez odesłanie do § 1 tegoż artykułu- zachowanie polegające na ponownym prowadzeniu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Ruch lądowy (drogowy) odbywa się natomiast w miejscach, które są przeznaczone do ruchu publicznego. W orzecznictwie pojęcie to ujmowane jest szeroko i obejmuje ruch odbywający się w miejscach dostępnych do powszechnego użytku, a więc nie tylko na drogach publicznych i w strefach zamieszkania, ale też na drogach wewnętrznych, na terenach budowlanych i przemysłowych, lotniskach itp. (por. wyrok SN z dnia 11 października 2000 r., IV KKN 250/2000, LEX 51130, wyrok SN z dnia 5 maja 2009 r., IV KK 432/08, OSNwSK 2009/1/1068, wyrok SN z dnia 15 grudnia 2011 r., II KK 184/11, OSNKW 2012/1/11, postanowienie SN z dnia 28 maja 2008 r., IV KK 29/08, OSNwSK 2008/1/1163). Nie odnosi się ono natomiast do miejsc, w których dopuszczone jest do ruchu tylko wąskie grono osób. Chodzi tu przykładowo o grunt rolny, przydomowe podwórko, czy właśnie drogi dojazdowe do posesji, bowiem miejsca te z natury rzeczy nie są ogólnie dostępne dla ruchu pojazdów (por. również wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2012 r., VIII Ka 108/12, LEX 1294017 oraz z dnia 23 kwietnia 2012 r., VII Ka 264/12, LEX 1294019).</p> <p>W świetle zaprezentowanego powyżej orzecznictwa, mając przy tym na uwadze okoliczności przedstawione przez obrońcę oskarżonego, Sąd Rejonowy winien zatem poprzez działania podjęte w toku postępowania dowodowego ustalić ponad wszelką wątpliwość w jaki sposób należało zakwalifikować obszar, po którym poruszał się będąc w stanie nietrzeźwości oskarżony <span class="anon-block">M. K.</span>. Działań takich Sąd ów nie powziął.</p> <p>Ponieważ zaś ustalenie to ma kluczowe znaczenie w punktu widzenia możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>, to -nie przesądzając w żadnej mierze ostatecznego wyniku ponownego procesu- Sąd Odwoławczy zobligowany był wydać w sprawie wyrok kasatoryjny, tak, aby powyższą kwestię Sąd pierwszoinstancyjny wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości i by jednocześnie oskarżony nie tracił, w razie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia, możliwości ewentualnego odwołania się od zapadłego w sprawie wyroku.</p> </div>