Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 220/14

Sądy powszechne2014-12-30
Sygnatura
I C 220/14
Data orzeczenia
2014-12-30
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Paweł Płoński (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I C 220/14 </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->SĄD REJONOWY W ZAMBROWIE I WYDZIAŁ CYWILNY</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – SSR Paweł Płoński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant – Kinga Klemarczyk</strong> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 grudnia 2014 r. w Zambrowie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span> </strong> </p> <p>o wydanie i zapłatę 87,85 zł</p> <p>I.  umarza postępowanie w sprawie w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 87,85 zł (osiemdziesiąt siedem i 85/100 złotych);</p> <p>II.  nakazuje pozwanym <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span>, aby opróżniły, opuściły i wydały powodowi <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> działkę gruntu oznaczoną nr <span class="anon-block">(...)</span> o powierzchni 295 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, znajdującą się na obszarze <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> wraz ze znajdującymi się na niej składnikami majątkowymi w tym altaną – w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia;</p> <p>III.  odstępuje od obciążania pozwanych <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span> kosztami procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 220/14 </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 30 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> w dniu 9 czerwca 2014 r. wystąpił z pozwem przeciwko pozwanym <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span>, w którym wniósł o nakazanie pozwanym, aby opróżnili, opuścili i wydali powodowi <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> wraz ze znajdującymi się na niej składnikami majątkowymi w tym altaną. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od pozwanych na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwane bezprawnie zajmują przedmiotową działkę, która wchodzi w skład ogrodów działkowych, dodatkowo zamieszkując w znajdującej się na gruncie altanie, co jest niezgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051691419" title="Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych - Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1419 (art. 12)">art. 12 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych</a> oraz przepisów Statutu <span class="anon-block">(...)</span> (k. 2-19). W toku procesu powód ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanych kwoty 87,85 zł tytułem zaległych należności z tytułu użytkowania działki, której wydania się domagał (k. 35).</p> <p>Pozwane <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span> wniosły o oddalenie powództwa (k. 27-28, 32 odw. i k. 52 odw.).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Na podstawie umowy z dnia 23 maja 1997 r. sporządzonej w formie aktu notarialnego przed notariuszem <span class="anon-block">M. G. (1)</span> w Kancelarii Notarialnej w <span class="anon-block">Z.</span> (Rep. A nr <span class="anon-block">(...)</span>) Miasto <span class="anon-block">Z.</span> oddało w wieczyste użytkowanie <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nieruchomość gruntową położoną w <span class="anon-block">Z.</span> oznaczoną w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka o nr (...)</span> i powierzchni 4,0437 ha, wchodzącą w skład pracowniczego ogrodu działkowego pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> – na okres 99 lat, z możliwością przedłużenia tego prawa na okres dłuższy i z przeznaczeniem na pracowniczy ogród działkowy (k. 56-60).</p> <p>Znajdująca się na ternie ogrodów działkowych <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">działka oznaczona nr (...)</span> o powierzchni 295 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, była w użytkowaniu <span class="anon-block">M. O.</span> do dnia 25 stycznia 2008 r., tj. do jego śmierci. Na skutek śmierci <span class="anon-block">M. O.</span> doszło do wygaśnięcia przysługującego mu prawa do przedmiotowej działki. W dniu 20 grudnia 2008 r. <span class="anon-block">J. A.</span> (córka zmarłego <span class="anon-block">M. O.</span>) złożyła oświadczenie, w którym zrzekła się swoich praw do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> użytkowanej dotychczas przez jej ojca, na rzecz brata <span class="anon-block">P. O.</span> (k. 4), zaś w tym samym dniu <span class="anon-block">P. O.</span> (syn <span class="anon-block">M. O.</span>) wystąpił z wnioskiem o przyjęcie w poczet członków <span class="anon-block"> (...)</span> i przydzielenie mu w użytkowanie przedmiotowej działki (k. 6-7).</p> <p>Uchwałą z dnia 21 marca 2009 r. (nr <span class="anon-block">(...)</span>) <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Z.</span> stwierdził wygaśnięcie członkowstwa w <span class="anon-block">(...)</span> dotychczasowego użytkownika <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, tj. <span class="anon-block">M. O.</span> w związku ze jego śmiercią (k. 3). W tym samym dniu uchwałą nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> nadał <span class="anon-block">P. O.</span> członkowstwo w <span class="anon-block"> (...)</span> i przydzielił mu <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> o powierzchni 295 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> (k. 8). Pomimo tego, <span class="anon-block">J. A.</span> przez kolejne lata korzystała za przyzwoleniem brata z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, gdzie też zaspokajała swoje potrzeby mieszkaniowe, albowiem zamieszkała w znajdującej się na gruncie altanie, co było skutkiem jej wcześniejszego wyeksmitowania z dotychczasowego lokalu komunalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> (protokół zdawczo-odbiorczy – k. 29). W między czasie na przedmiotowej działce zamieszkała również <span class="anon-block">W. A.</span> – córka <span class="anon-block">J. A.</span>.</p> <p>W związku z powstałym zadłużeniem z tytułu należnych składek statutowych i opłat za użytkowanie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w okresie za lata 2012-2013, Zarząd<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. wezwał <span class="anon-block">P. O.</span> do uregulowania powstałej zaległości w łącznej kwocie 282,35 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia, jednocześnie informując, że w przeciwnym wypadku podejmie stosowne decyzje zmierzające do pozbawienia członkostwa w <span class="anon-block">(...)</span> i prawa do użytkowania działki (k. 9).</p> <p>W następstwie powyższego <span class="anon-block">P. O.</span> w dniu 14 listopada 2013 r. złożył oświadczenie o zrzeczeniu się członkostwa w <span class="anon-block"> (...)</span> i prawa użytkowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, a jednocześnie zrzekł się na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> urządzeń i nasadzeń znajdujących się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>, której był dotychczasowym użytkownikiem (k. 10-11). W związku z tym Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> uchwałą z dnia 14 grudnia 2013 r. (Nr <span class="anon-block"> (...)</span>) postanowił wygasić <span class="anon-block">P. O.</span> członkostwo Związku i prawo do użytkowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> (k. 12). W tym samym dniu dokonano komisyjnego przyjęcia w stan <span class="anon-block">O.</span> urządzeń i nasadzeń znajdujących się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> (k. 13).</p> <p>W dniu 7 marca 2014 r. Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> wezwał <span class="anon-block">J. A.</span> oraz jej córkę <span class="anon-block">W. A.</span>, które przebywały i zamieszkiwały w altanie znajdującej się na gruncie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> na terenie <span class="anon-block">O.</span> do niezwłocznego opuszczenia zajmowanej altany i działki w terminie do dnia 31 marca 2014 r. (k. <span class="anon-block">(...)</span>). W dniu 28 maja 2014 r. Zarząd<span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Z.</span> ponownie wezwał do opuszczenia i wydania bezprawnie zajmowanej działki w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma (k. 19). Pomimo wezwań <span class="anon-block">J. A.</span> i <span class="anon-block">W. A.</span> nadal zamieszkiwały w altanie znajdującej się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> i korzystały z tej nieruchomości.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody:</em> </strong> dokumenty dołączone do pozwu (k. 3-19), protokół zdawczo-odbiorczy (k. 29), zaświadczenia (k. 30-31), zestaw przepisów „Prawo w PZD” (k. 48), dokumentów złożonych w dniu 29 sierpnia 2014 r. (k. 54-65), a także zeznania świadków: <span class="anon-block">J. M. (1)</span> (k. 50 odw.), <span class="anon-block">R. G.</span> (k. 51), <span class="anon-block">M. G. (2)</span> (k. 51 odw.), <span class="anon-block">J. G.</span> (k. 51 odw.), <span class="anon-block">B. L.</span> (k. 52), <span class="anon-block">J. L.</span> (k. 52), <span class="anon-block">B. D.</span> (k. 71 odw.), <span class="anon-block">Z. P.</span> (k. 79 odw.) i <span class="anon-block">K. M.</span> (k. 79 odw.).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Powództwo strony powodowej o wydanie jako zasadne, podlegało uwzględnieniu. Powyższe roszczenie w ocenie Sądu należało rozpatrywać w kontekście <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana (tzw. roszczenie windykacyjne) – chyba, że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Wprawdzie, jak wynika wprost z treści przytoczonego przepisu, roszczenie windykacyjne przysługuje właścicielowi, albowiem to właściciel może żądać, ażeby rzecz została mu wydana i to jemu przysługuje materialna legitymacja czynna do zgłoszenia takiego roszczenia, tym niemniej w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie również w przypadku ochrony prawa przysługującego użytkownikowi wieczystemu. Należy podkreślić, że już z samej treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 233)">art. 233 k.c.</a> jednoznacznie wynika, że w granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego, bądź ich związków w użytkowanie wieczyste – użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób (w tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać). W świetle powyższego zapisu wyraża się bezwzględny charakter prawa użytkowania wieczystego i dlatego też należy przyjąć, że użytkownikowi wieczystemu przysługują właściwe petytoryjne roszczenia ochronne (por. Komentarz do art. 233 Kodeksu cywilnego, autor: Edward Gniewek – publ. LEX). Zatem użytkownik wieczysty może żądać od osoby, która faktycznie włada nieruchomością oddaną mu w użytkowanie wieczyste, ażeby nieruchomość została mu wydana (chyba że osobie tej służy skuteczne względem użytkownika uprawnienie do władania nieruchomością). Niezależnie od powyższych argumentów, uprawnienie użytkownika wieczystego do skorzystania z ochrony petytoryjnej przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a>, wynika także z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 251)">art. 251 k.c.</a>, który przewiduje, że do ochrony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">praw rzeczowych</a> ograniczonych stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II CSK 501/08, publ. LEX nr 528129).</p> <p>W odniesieniu do niniejszej sprawy powód udowodnił według zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, że przysługuje mu uprawnienie do korzystania – z wyłączeniem innych osób – sporną <span class="anon-block">działką oznaczoną nr (...)</span> o powierzchni 295 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, która wchodzi w skład <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> funkcjonujących na terenie nieruchomości gruntowej położonej w <span class="anon-block">Z.</span> i oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działka o nr (...)</span> i powierzchni 4,0437 ha, która na podstawie umowy z dnia 23 maja 1997 r. została oddana w wieczyste użytkowanie <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (zob. akt notarialny sporządzony przed notariuszem <span class="anon-block">M. G. (1)</span> w Kancelarii Notarialnej w <span class="anon-block">Z.</span>, Rep. A nr <span class="anon-block">(...)</span> – k. 56-60).</p> <p>Jednocześnie jak wynikało z akt sprawy pozwane <span class="anon-block">J. A.</span> i jej córka <span class="anon-block">W. A.</span> zajmują sporną nieruchomość bezprawnie, albowiem nie przysługuje im aktualnie żadne prawo do korzystania z tej działki. Fakt zamieszkiwania przez pozwane na terenie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i korzystania z niej był bezsporny pomiędzy stronami, pozwane przyznały powyższą okoliczność, która została również potwierdzona przez świadków przesłuchanych w toku postępowania. Zasadniczą kwestią zatem było ustalenie, czy pozwanym przysługuje uprawnienie do korzystania z przedmiotowej działki. Z ustaleń poczynionych przez Sąd wynikało, że wprawdzie wcześniej sporna <span class="anon-block">działka nr (...)</span> była użytkowana przez ojca pozwanej <span class="anon-block">J. M. (2)</span> <span class="anon-block">O.</span>, jednakże przysługujące mu uprawnienia wygasły wraz z jego śmiercią w 2008 r., natomiast prawo do użytkowania przedmiotowej działki przeszło następnie w 2009 r. na rzecz jego syna <span class="anon-block">P. O.</span> (brata pozwanej <span class="anon-block">J. A.</span>). Należy podkreślić, że w dniu 20 grudnia 2008 r. <span class="anon-block">J. A.</span> złożyła pisemne oświadczenie, w którym zrzekła się swoich praw do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> wchodzącej w skład <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz brata <span class="anon-block">P. O.</span> (k. 4). Odnosząc się do powyższego oświadczenia pozwana wprawdzie początkowo zarzucała że ten dokument został sfałszowany (pismo – k. 27-28), jednakże na rozprawie potwierdziła, że podpis widniejący pod tym oświadczeniem należy do niej (k. 32 odw.).</p> <p>Niezależnie od powyższego z ustaleń Sądu wynikało, że to pozwana <span class="anon-block">J. A.</span> – pomimo tego, że <span class="anon-block">działka nr (...)</span> formalnie została przyznana jej bratu – przez kolejne lata za jego przyzwoleniem korzystała z tej działki, gdzie też zaspokajała swoje potrzeby mieszkaniowe, albowiem zamieszkała w znajdującej się na gruncie altanie, co było skutkiem jej wyeksmitowania z dotychczasowego lokalu komunalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> (protokół zdawczo-odbiorczy – k. 29). Jak wynika z akt sprawy zaistniała sytuacja była tolerowana przez Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> dopóki były regulowane bieżące należności z tytułu składek statutowych i opłat eksploatacyjnych za przedmiotową działkę. Jednakże z uwagi na powstałą zaległość z tego tytułu w latach 2012-2013 dotychczasowy użytkownik działki <span class="anon-block">(...)</span>w dniu 14 listopada 2013 r. złożył oświadczenie o zrzeczeniu się członkostwa w <span class="anon-block"> (...)</span> i prawa użytkowania tej działki, a jednocześnie zrzekł się na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> urządzeń i nasadzeń znajdujących się na przedmiotowej <span class="anon-block">działce nr (...)</span>. Na skutek powyższego Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> uchwałą z dnia 14 grudnia 2013 r. (Nr <span class="anon-block"> (...)</span>) postanowił wygasić <span class="anon-block">P. O.</span> członkostwo Związku i prawo do użytkowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i w tym samym dniu dokonano komisyjnego przyjęcia w stan <span class="anon-block">O.</span> urządzeń i nasadzeń znajdujących się na tej działce. W świetle powyższego należało uznać, że od dnia 14 grudnia 2013 r. pozwana <span class="anon-block">J. A.</span> zajmowała przedmiotową <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> bez jakiegokolwiek tytułu prawnego. Co więcej w między czasie z pozwaną zamieszkała jej córka <span class="anon-block">W. A.</span>, której uprawnienie do użytkowania spornej działki również nie przysługiwało. W związku z tym należało podzielić stanowisko powoda, że aktualnie prawo do użytkowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> przysługuje wyłącznie Zarządowi <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Z.</span>, a pozwane zajmują tą nieruchomość bezprawnie. W świetle powyższego roszczenie windykacyjne oparte na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 233;art. 251)">art. 233 i 251 k.c.</a> należało uznać za zasadne.</p> <p>Bez większego wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy pozostawały natomiast dalsze zarzuty strony powodowej – w szczególności to, że pozwane zamieszkiwały w altanie znajdującej się na gruncie <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, co – jak wskazała – było niezgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051691419" title="Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych - Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1419 (art. 12)">art. 12 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych</a> oraz przepisów Statutu<span class="anon-block">(...)</span>, jak również to, że pozwane korzystały z działki w sposób utrudniający sąsiadom tej nieruchomości swobodne korzystanie z przysługującym im działek. Wprawdzie nie budziło wątpliwości, że zgodnie z przytoczonym przepisem na terenie działki obowiązuje m.in. zakaz zamieszkiwania, tym niemniej powyższa okoliczność, jak też pozostałe zarzuty strony powodowej mogła być przesłanką ewentualnego wypowiedzenia umowy dzierżawy działkowej przewidzianej w tej ustawie. Natomiast w niniejszej sprawie, ponieważ nie doszło do zawarcia takiej umowy pomiędzy stronami, zasadność roszczenia windykacyjnego wynikała wyłącznie z tego, że pozwane korzystały z przedmiotowej działki bez tytułu prawnego. Jednocześnie z uwagi na przedmiot sporu w ocenie Sądu nie budziło wątpliwości, że w niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>.</p> <p>W toku postępowania powód dodatkowo domagał się zasądzenia solidarnie od pozwanych kwoty 87,85 zł tytułem zaległych należności z tytułu użytkowania przedmiotowej działki (k. 35), jednakże z uwagi na opłacenie tych zaległości przez pozwaną <span class="anon-block">J. A.</span> – cofnął pozew w tym zakresie (za zgodą pozwanej) i dlatego też postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203)">art. 203 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> (o czym orzeczono w pkt I sentencji orzeczenia).</p> <p>Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 233;art. 251)">art. 233 i 251 k.c.</a> orzekł, jak w pkt II sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> poprzez odstąpienie od obciążania pozwanych kosztami procesu – uwzględniając przy tym szczególny charakter niniejszej sprawy i trudną sytuację osobistą i majątkową obu pozwanych (o czym orzeczono w pkt III sentencji orzeczenia).</p> </div>