III APa 47/14

<p>Sygn. akt III APa 47/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Marek Procek (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Zbigniew Gwizdak</p> <p>SSA Ewelina Kocurek - Grabowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Beata Przewoźny</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014r. w Katowicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. T.</span> (<span class="anon-block">J. T.</span> )</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> K W K <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o zadośćuczynienie</p> <p>na skutek apelacji powoda <span class="anon-block">J. T.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach</p> <p>z dnia 30 kwietnia 2014r. sygn. akt VIII P 62/12</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>/-/ SSA Z. Gwizdak /-/ SSA M. Procek /-/ SSA E. Kocurek-Grabowska </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>Sygn. akt III APa 47/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">J. T.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej Oddział KWK (...)</span> kwoty 100.000 zł <br/>tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za stwierdzoną u niego chorobę zawodową - pylicę płuc.</p> <p>W uzasadnieniu podał, że w następstwie warunków pracy świadczonej <br/>u pozwanej przez 24 lata pod ziemią w warunkach zapylenia, stwierdzono u niego chorobę zawodową - pylicę płuc, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">Z.</span> wypłacił mu jednorazowe odszkodowanie za 20% uszczerbek na zdrowiu związany z tą chorobą zawodową, zaś strona pozwana - jako były pracodawca - <br/>nie wypłaciła mu z tego tytułu żadnej kwoty.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz od powoda kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, podnosząc, że powód w żaden sposób nie wykazuje w pozwie, w jaki sposób policzył wartość dochodzonego zadośćuczynienia na podstawie przepisów prawa cywilnego. Dalej wskazała, że roszczenie to ma charakter kompensacyjny <br/>i jedynie uzupełniający, wobec świadczeń wypłaconych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów przewidzianych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19750200105" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 1975 r. Nr 20, poz. 105 ()">ustawą o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a>.</p> <p>Nadto pozwana podkreśliła, że powód zupełnie pomija fakt otrzymania jednorazowego odszkodowania w kwocie 12.900 zł. Podniosła również, że sam fakt stwierdzonej choroby zawodowej, nie przesądza jeszcze o istnieniu okoliczności uzasadniających wypłatę zadośćuczynienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo, odstąpił od obciążenia powoda pozostałymi kosztami sądowymi, tj. w zakresie przyznanego mu zwolnienia z tych kosztów oraz odstąpił od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. </strong> </p> <p>Na podstawie dowodów z dokumentacji akt Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w <span class="anon-block">G.</span>, dokumentacji lekarskiej powoda z Obwodu Lecznictwa Kolejowego Poradni Gruźliczej i Chorób Płuc, dokumentacji lekarskiej powoda z <span class="anon-block">(...)</span>, jak i dokumentacji SP ZOZ Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w <span class="anon-block">K.</span> oraz dokumentacji dot. badań konsultacyjnych złożonej przez powoda, opinii biegłego pulmonologa dr <span class="anon-block">R. S.</span> <br/>oraz na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">D. T.</span> i wyjaśnień powoda - Sąd Okręgowy ustalił, że powód był zatrudniony w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> w okresie <br/>od 18 lutego 1972r. do 19 sierpnia 1975r. oraz w okresie od 3 sierpnia 1979r. <br/>do 16 sierpnia 2000r., przy czym, w okresie od 1 października 1998r. do 16 sierpnia 2000r. powód korzystał z urlopu górniczego i nie świadczył pracy. W okresie pierwszego zatrudnienia pracował jako ładowacz pod ziemią, a w drugim jako ładowacz, młodszy górnik i górnik na oddziale wentylacyjnym.</p> <p>We wszystkich tych okresach świadczył pracę w warunkach zapylenia pyłem kamienno-węglowym. Powód, wykonując pracę w tych warunkach, korzystał <br/>ze środków ochrony indywidualnej górnych dróg oddechowych, tj. półmasek przeciwpyłowych, w które wyposażał go pracodawca.</p> <p>Stosunek pracy powoda ustał 17 sierpnia 2000r., w związku z przejściem przez powoda na emeryturę.</p> <p>Według ustaleń Sądu Okręgowego, strona pozwana jest następcą prawnym podmiotu, w którym powód świadczył pracę.</p> <p>W dalszej kolejności Sąd ten ustalił, że powód na przestrzeni lat 2000-2010 <br/>był wielokrotnie badany w ramach konsultacji przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w <span class="anon-block">K.</span>, Poradnię Chorób Zawodowych w <span class="anon-block">S.</span>, gdzie stwierdzono, iż w datach kolejnych badań brak było podstaw do rozpoznania pylicy płuc. Dopiero w lutym 2011r. w/w placówka zdrowia wydała orzeczenie o rozpoznaniu u powoda pylicy górników kopalń węgla bez zaburzeń wentylacji płuc - jedynie w oparciu <br/>o obraz RTG płuc. Wówczas, decyzją z dnia 10 sierpnia 2011r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w <span class="anon-block">G.</span> stwierdził u powoda chorobę zawodową pod postacią pylicy płuc - pylicy górników kopalń.</p> <p>Następnie Sąd I instancji wskazał, że orzeczeniem z dnia 28 września 2011r. Lekarz Orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">Z.</span> ustalił u powoda 20% uszczerbku na zdrowiu, co zostało następnie potwierdzone przez Komisję Lekarską. Na podstawie tych orzeczeń, organ rentowy wydał decyzję z dnia 14 października 2011r. przyznającą powodowi jednorazowe odszkodowanie z tytułu 20% uszczerbku na zdrowiu, będącego następstwem choroby zawodowej - pylicy płuc, w kwocie 12.900 zł.</p> <p>Dalej Sąd Okręgowy ustalił, że powód odwołał się od tej decyzji, <br/>a Sąd Rejonowy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012r. oddalił to odwołanie.</p> <p>Według ustaleń Sądu Okręgowego, powód dochodził także prawa do renty <br/>z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową - pylicą płuc. Organ rentowy odmówił mu prawa do tego świadczenia z uwagi na brak niezdolności <br/>do pracy związanej z tą chorobą zawodową. Wobec wniesienia przez powoda odwołania do Sądu, powód był badany przez dwóch biegłych pulmonologów, którzy uznali, że choroba zawodowa - pylica płuc nie powoduje u powoda chociażby częściowej niezdolności do pracy.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 października 2012r. <br/>oddalił odwołanie powoda, natomiast wyrokiem z dnia 24 października 2013r. <br/>Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił jego apelację.</p> <p>Celem ustalenia rozmiaru i rodzaju doznanej przez powoda krzywdy związanej <br/>z chorobą zawodową płuc, a w szczególności, celem ustalenia, na jakiego rodzaju pylicę płuc powód choruje, czy schorzenie zawodowe wpływa na warunki życia powoda, a jeżeli tak, w jaki sposób, czym to schorzenie zawodowe się manifestuje, jakiego rodzaju schorzenia układu oddechowego u powoda występują i które z nich pozostają w związku z chorobą zawodową płuc, nadto celem ustalenia stopnia uciążliwości dla powoda tego schorzenia, a także uciążliwości związanych z procesem leczenia, jak również co do prognoz na przyszłość w związku z rozwojem <br/>i przebiegiem schorzenia oraz wpływu tego schorzenia na funkcjonowanie <br/>powoda w życiu społecznym, rodzinnym i zawodowym, Sąd I instancji dopuścił <br/>i przeprowadził dowód z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty pulmonologa <br/>dr <span class="anon-block">R. S.</span>.</p> <p>I tak, w pisemnej opinii z dnia 28 lutego 2014r. biegły dr <span class="anon-block">R. S.</span> rozpoznał u powoda pylicę ograniczoną drobnoguzkową bez zaburzeń czynności wentylacyjnej w prawidłowo wykonanych badaniach spirometrycznych, nikotynizm <br/>z zaprzestaniem palenia, torbiel tkanki płucnej płuca lewego w badaniu TK <br/>bez wpływu na wydolność układu oddechowego.</p> <p>Biegły stanowczo stwierdził, że w/w zmianom i nałogowi palenia tytoniu <br/>nie towarzyszyły w przypadku powoda zaburzenia czynności układu oddechowego, czyli, że zmiany w płucach powoda manifestują się jedynie w badaniu radiologicznym i nie powodują żadnych cierpień.</p> <p>Takie zmiany, jako bezobjawowe, nie powodują - zdaniem biegłego - żadnego ograniczenia sprawności organizmu. Rodzaj pylicy płuc, jaki występuje u powoda, <br/>nie ogranicza w jakikolwiek sposób aktywności życiowej i pozostaje bez wpływu <br/>na codzienne życie. Nie zaburza w żaden sposób funkcjonowania powoda w życiu rodzinnym, społecznym, czy zawodowym.</p> <p>Nadto, jak wynika z twierdzeń biegłego, prognozy i rokowania na przyszłość <br/>są dobre, gdyż powód zaprzestał palenia tytoniu, a tym samym, brak czynnika mogącego w przyszłości spowodować ujawnienie się zaburzeń wentylacji, które mogłyby ograniczać sprawność powoda. Wreszcie biegły, odwołując się do analizy dokumentacji leczenia powoda oraz do rodzaju pylicy płuc, jaka występuje u powoda, stwierdził, że powód nie doznawał, ani nie doznaje żadnych uciążliwości związanych z ewentualnym procesem leczenia istniejącego u niego schorzenia zawodowego, albowiem nigdy nie leczył się z tego tytułu, ani też nie wymagał faktycznego leczenia z tytułu jakiejkolwiek dolegliwości związanej z układem oddechowym.</p> <p>Dodatkowo biegły podkreślał, że również ujawniona u powoda torbiel płucna, która nie ma charakteru złośliwego i która nie ma związku z chorobą zawodową, <br/>nie spowodowała także jakichkolwiek zaburzeń czynności układu oddechowego powoda.</p> <p>Biegły wskazywał też na bezobjawowy przebieg choroby zawodowej powoda oraz odwoływał się do prawidłowych wyników badań spirometrycznych.</p> <p>Dokonując rozważań prawnych, Sąd Okręgowy powołał się na treść <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>, uznając roszczenie powoda za bezzasadne.</p> <p>Motywując swoje rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy wskazał, że istotą sporu <br/>w niniejszej sprawie było ustalenie rozmiaru i zakresu krzywdy powoda wywołanej chorobą zawodową, a następnie rozstrzygnięcie, czy istnieje u powoda krzywda <br/>w takim rozmiarze, która wymagałaby uzupełnienia ponad wypłacone mu jednorazowe odszkodowanie z tytułu uszczerbku na zdrowiu związanego z jego chorobą zawodową - pylicą płuc.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, w sprawie nie zostały spełnione przesłanki <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>, gdyż rozpoznana u powoda choroba zawodowa w postaci pylicy płuc - jedynie w postaci zmian w obrazie radiologicznym - nie ma wpływu <br/>na zaburzenia wentylacji i układu oddechowego, a nadto nie daje żadnych objawów <br/>w codziennym funkcjonowaniu powoda. Choroba ta nie zaburza trybu życia powoda; nie występują u powoda żadne objawy tej choroby, które wymagałyby leczenia. <br/>Sąd ten uznał, że schorzenie to nie ma charakteru postępującego, a prognozy <br/>na przyszłość w związku ze schorzeniem zawodowym są u powoda pomyślne. <br/>Tak więc, choroba zawodowa u powoda ma charakter bardzo łagodny i w żaden sposób nie upośledza jego funkcji społecznych i rodzinnych.</p> <p>Z kolei, podnoszone przez powoda w jego wyjaśnieniach oraz przywoływane przez jego żonę, słuchaną w charakterze świadka, dolegliwości (występowania duszności i zadyszki, szybkiego męczenia się i pocenia oraz trudności <br/>w podejmowaniu wysiłku fizycznego), Sąd I instancji uznał za dolegliwości subiektywne. Nadto Sąd ten uznał, że powód nie wykazał związku przyczynowego między tymi dolegliwościami, a schorzeniem zawodowym, które u niego stwierdzono. W tym zakresie powołał się na opinię biegłego dr <span class="anon-block">R. S.</span>, według której <br/>nie sposób powiązać tych subiektywnych dolegliwości ze stwierdzoną u niego chorobą zawodową - pylicą płuc. Jednocześnie Sąd I instancji wskazał, że dolegliwości te <br/>nie znajdują odzwierciedlenia w zapisach dokumentacji leczenia powoda. Dlatego Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że brak podstaw do stwierdzenia adekwatnego związku przyczynowego między chorobą zawodową powoda, a tymi subiektywnymi - dolegliwościami w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> </p> <p>Według Sądu I instancji, samo stwierdzenie choroby zawodowej oraz ustalenie procentowego uszczerbku na zdrowiu w postępowaniu przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, nie przesądza jeszcze z automatu o zasadności roszczenia powoda <br/>o zadośćuczynienie pieniężne. Muszą bowiem zostać spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki warunkujące powstanie obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym - tj. musi zaistnieć szkoda niemajątkowa (krzywda) - w rozumieniu uszczerbku na dobrach osoby poszkodowanej, szkoda musi być wywołana przez zdarzenie, z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy <br/>i między szkodą na osobie, a zdarzeniem musi istnieć adekwatny związek przyczynowy.</p> <p>W dalszej kolejności Sąd ten wskazał, że powód w toku procesu nie wykazał istnienia jakiejkolwiek krzywdy ujmowanej jako cierpienie fizyczne (ból), jak i jako cierpienie psychiczne, które pozostawałoby w związku przyczynowym ze stwierdzoną u niego chorobą zawodową - pylicą płuc.</p> <p>Nadto wobec faktu, że roszczenie powoda jest żądaniem uzupełniającym <br/>w stosunku do uzyskanego przez powoda jednorazowego odszkodowania, czyniąc rozważania, co do słuszności żądania pozwu, nie można było tracić - zdaniem Sądu Okręgowego - z pola widzenia faktu, że powód za szkodę na jego osobie uzyskał odszkodowanie w kwocie 12.900 zł.</p> <p>Odszkodowanie to, zdaniem Sądu I instancji, wyrównuje w całości szkodę <br/>na osobie powoda związaną ze stwierdzoną u niego chorobą zawodową.</p> <p>Uwzględniając powyższe, Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji.</p> <p>Natomiast o kosztach sądowych i kosztach zastępstwa procesowego pozwanej Sąd I instancji orzekł przy zastosowaniu normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, mając na uwadze ocenny charakter roszczenia z pozwu oraz subiektywne przekonanie powoda <br/>o słuszności jego roszczenia z pozwu.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wniósł powód.</strong> </p> <p>Zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w całości, powód - nie formułując zarzutów wobec zaskarżonego wyroku - wskazał jedynie, że się z nim nie zgadza.</p> <p>W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji, powód w piśmie procesowym z dnia 26 maja 2014r. podał, że domaga się zmiany zaskarżonego wyroku, poprzez zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 50.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Jednocześnie powód wyjaśnił, że z uwagi na trudną sytuację finansową pozwanej, ograniczył wysokość żądanego zadośćuczynienia <br/>do kwoty 50.000 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Przyjmując ustalenia poczynione przez Sąd I instancji jako własne, uznał, <br/>że apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Wobec żądania, z jakim wystąpił powód, wskazać należy, że odpowiedzialność deliktowa pracodawcy za chorobę zawodową, na którą zapadł pracownik, <br/>jest odpowiedzialnością subsydiarną, w stosunku do odpowiedzialności instytucji ubezpieczeniowej (Zakładu Ubezpieczeń Społecznych), która odpowiada w razie spełnienia warunków (przesłanek) z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 ()">ustawy z dnia 30 października 2002r. <br/>o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz.U.2009 r., nr 167, poz. 1322).</p> <p>Sąd Okręgowy wziął pod uwagę, że katalog świadczeń przysługujących pracownikowi z tytułu choroby zawodowej określony został w art. 6 ust. 1 powołanej ustawy. Pracownikowi przysługuje z ubezpieczenia wypadkowego między innymi jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku <br/>na zdrowiu, doznanego na skutek choroby zawodowej (art. 11 i art. 12 powołanej ustawy). Trafnie przy tym wskazał, że pracownik poszkodowany na skutek choroby zawodowej uprawniony jest do dochodzenia roszczeń uzupełniających na podstawie przepisów prawa cywilnego, w zakresie szkód nie pokrytych odszkodowaniem <br/>z ustawy wypadkowej (vide: wyrok SN z dnia 21 października 1998r., II UKN 273/98, OSN APiUS z 1999 r. nr 22 poz. 733). Należy zatem przypomnieć, że powód uzyskał od ZUS - w oparciu o ocenę procentową stałego lub długotrwałego uszczerbku <br/>na zdrowiu, stanowiącą załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania <br/>o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania</a> <br/>(t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 954) - jednorazowe odszkodowanie w wysokości 12.900 zł, za 20% uszczerbku na zdrowiu <em> <!-- --> wywołanego pylicą płuc bez zaburzenia sprawności układu oddechowego, stanowiącą profilaktyczne przeciwwskazanie do pracy <br/>w narażeniu na działanie pyłu zwłókniającego w stężeniach przekraczających NDS </em>.</p> <p>Dopuszczalne jest jednak dochodzenie przez pracownika, od pracodawcy roszczeń uzupełniających z tytułu choroby zawodowej, opartych na przepisach prawa cywilnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a>).</p> <p>Przy czym, podkreślić trzeba, że pracownik, występując z takim powództwem, nie może w postępowaniu sądowym powołać się jedynie na fakt wystąpienia choroby zawodowej, lecz musi wykazać ciążącą na pracodawcy odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego, w szczególności opartą na zasadzie winy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>) <br/>lub ryzyka (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 k.c.</a>) oraz wykazać wszystkie przesłanki prawne cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej.</p> <p>W przypadku deliktu, na który powołuje się powód, są to:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>szkoda (krzywda);</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>fakt rodzący odpowiedzialność odszkodowawczą - w analizowanej sprawie <br/>jest nim choroba zawodowa;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>adekwatny związek przyczynowy pomiędzy dwiema powyższymi przesłankami (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>).</p> </dd> </dl> <p>Zadośćuczynienie pieniężne, którego domaga się powód (ujęte w treści <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444 k.c.</a>) jest sposobem naprawienia krzywdy, ujmowanej jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, <br/>czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi <br/>lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia.</p> <p>W sprawie nie powinno budzić jakichkolwiek wątpliwości, iż odpowiedzialność strony pozwanej opiera się na zasadzie ryzyka (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 § 1 k.c.</a>), zaś strona pozwana nie wykazała jakichkolwiek okoliczności egzoneracyjnych.</p> <p>Fakt rodzący ewentualną odpowiedzialność odszkodowawczą - w postaci wystąpienia choroby zawodowej - jest niewątpliwy.</p> <p>Spór zaś sprowadza się do wyznaczenia zakresu - tak oznaczonej - odpowiedzialności, czyli określenia rozmiaru krzywdy powoda, pozostającej <br/>w związku przyczynowym z chorobą zawodową.</p> <p>Wyjaśnienie przedstawionej wyżej kwestii wymagało wiadomości specjalnych z zakresu medycyny.</p> <p>I tak, Sądy obu instancji wykorzystały w tym celu dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu pulmonologii i medycyny pracy <span class="anon-block">R. S.</span>. Biegły ten rozpoznał u powoda pylicę ograniczoną drobnoguzkową bez zaburzeń czynności wentylacyjnej w prawidłowo wykonanych badaniach spirometrycznych, nikotynizm <br/>z zaprzestaniem palenia, torbiel tkanki płucnej płuca lewego w badaniu TK <br/>bez wpływu na wydolność układu oddechowego. Biegły podkreślił przy tym, <br/>iż zmiany pyliczne w płucach powoda są bezobjawowe, manifestują się jedynie <br/>w badaniu radiologicznym, nie wywołują żadnego ograniczenia sprawności organizmu, nie powodują żadnych cierpień i nie zaburzają funkcjonowania powoda <br/>w życiu rodzinnym, społecznym, czy zawodowym. Powód nie doznawał i nie doznaje żadnych uciążliwości związanych z ewentualnym procesem leczenia istniejącego <br/>u niego schorzenia zawodowego, albowiem nigdy się nie leczył, ani nie wymagał leczenia jakichkolwiek dolegliwości ze strony układu oddechowego. Wobec zaprzestania palenia tytoniu, rokowania na przyszłość są dobre, gdyż powód wykluczył w ten sposób czynnik mogący w przyszłości wpłynąć na ujawnienie zaburzeń wentylacji. Torbiel płucna nie ma u powoda charakteru złośliwego <br/>i nie wywołała jakichkolwiek zaburzeń czynności układu oddechowego.</p> <p>Powód nie przedstawił merytorycznych zarzutów do zaprezentowanej opinii.</p> <p>Opinia ta poddana została ocenie Sądu II instancji, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a>, według kryteriów wypracowanych w orzecznictwie i nauce prawa.</p> <p>I tak, Sąd Apelacyjny uznał, iż analizowana opinia:</p> <p>- wydana została przez biegłego odpowiedniej specjalności;</p> <p>- odpowiada na pytania postawione w tezie dowodowej;</p> <p>- spełnia kryteria zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej;</p> <p>- wydana została na podstawie, wskazanych przez sąd, przesłanek;</p> <p>- sporządzona została w sposób przejrzysty i zrozumiały dla osób <br/>nie posiadających wiadomości specjalnych;</p> <p>- zawiera jasne, spójne i jednoznaczne motywy;</p> <p>- przedstawia jednoznaczne wnioski.</p> <p>Opinia ta jest spójna z wnioskami wynikającymi z ekspertyz przedstawionych przez biegłych sądowych w zainicjowanych przez powoda sprawach o jednorazowe odszkodowanie i rentę z tytułu niezdolności do pracy wywołanej choroba zawodową.</p> <p>Mając zatem na względzie, iż skoro występująca u powoda pylica płuc - która ma bardzo łagodny przebieg i dobre rokowania - manifestuje się jedynie zmianami <br/>w obrazie radiologicznym, bez jakichkolwiek objawów, które wymagałyby leczenia lub zaburzały funkcjonowanie powoda w jakiejkolwiek sferze, zaś głównym <br/>celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie cierpień fizycznych <br/>i psychicznych, które towarzyszą chorobie, Sąd Apelacyjny uznał, że brak podstaw <br/>do obciążania pozwanej obowiązkiem wypłaty zadośćuczynienia za krzywdę, która <br/>nie byłaby zrekompensowana jednorazowym odszkodowaniem przewidzianym <br/>w cytowanym rozporządzeniu za sam fakt ujawnienia choroby zawodowej, nawet - <br/>tak jak w przypadku powoda - nie wywołującej żadnych cierpień. Za trafnością takiego stanowiska przemawia i ta okoliczność, iż choroba zawodowa (stanowiąca jedynie przeciwwskazanie do pracy w warunkach narażenia na działanie pyłu zwłókniającego w stężeniach przekraczających NDS) została ujawniona w 2011r. <br/>u emeryta górniczego, który zaprzestał pracy w narażeniu na czynniki szkodliwe <br/>w 1998r., zaś na emeryturze przebywa od 2000r. (por. Sąd Najwyższy w orzeczeniach: z dnia 19 października 1961r., OSPiKA 1962, poz. 155, z dnia 4 czerwca 1968r., OSNCP 1969, poz. 37).</p> <p>Konkludując, Sąd II instancji uznał, że apelacja jest bezzasadna i na mocy <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł o jej oddaleniu.</p> <p>/-/ SSA Z. Gwizdak /-/ SSA M. Procek /-/ SSA E. Kocurek-Grabowska </p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>JR</p> </div>