Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I ACa 627/14

Sądy powszechne2014-12-30
Sygnatura
I ACa 627/14
Data orzeczenia
2014-12-30
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Elżbieta Borowska (PRESIDING_JUDGE)Grażyna WołosowiczJadwiga Chojnowska

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I ACa 627/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="164"/> <col width="22"/> <col width="438"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SSA Elżbieta Borowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SA Jadwiga Chojnowska (spr.)</p> <p>SO del. Grażyna Wołosowicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>Sylwia Radek - Łuksza</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. N.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie</p> <p>z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I C 352/13</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. N.</span> wniosła o zasądzenie od <span class="anon-block">B. D.</span> kwoty 267.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztów procesu według norm prawem przepisanych.</p> <p> <span class="anon-block">B. D.</span> wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy oddalił powództwo.</p> <p>Rozstrzygnięcie Sąd oparł o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną.</p> <p>W dniu 11 września 2007 r. powódka oraz <span class="anon-block">Z. G.</span> zawarli umowę powierniczego nabycia własności nieruchomości - <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> wraz z częściami składowymi i przynależnościami. Powódka zobowiązała się do nabycia własności nieruchomości od syndyka masy upadłości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">O.</span> w trakcie postępowania upadłościowego V GUp 3/05, a następnie przeniesienia własności na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>, najpóźniej do dnia 1 lutego 2008 r., za cenę 2.562.000 zł. Przesłanką zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span> miało być dokonanie przez niego wpłat kwoty 300.800 zł oraz kwoty 142.000 zł do dnia 12 września 2007 r. <span class="anon-block">J. N.</span> oświadczyła, że na podstawie dotychczas obowiązującej między stronami umowy <span class="anon-block">Z. G.</span> zapłacił jej 282.000 zł (§ 2 ust. 1 umowy). W przypadku niewykonania przez <span class="anon-block">J. N.</span> zobowiązania powierniczego miała ona zwrócić <span class="anon-block">Z. G.</span> otrzymaną kwotę w podwójnej wysokości (§ 2 ust. 2 umowy). Umowa została zawarta w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Do jej zmian ustanowiono wymóg zachowania takiej samej formy pod rygorem nieważności (§ 5 umowy). Tego samego dnia, <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> zawartym w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, strony zmieniły określone w umowie przesłanki przeniesienia własności nieruchomości na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span> w ten sposób, że zamiast kwoty 142.000 zł płatnej do dnia 12 września 2007 r. miał on zapłacić kwotę 340.000 zł, w tym 122.000 zł w dniu podpisania aneksu, 118.000 zł w terminie do 1 października 2007 r. oraz 100.000 zł w momencie podpisania umowy przeniesienia własności. <span class="anon-block">Z. G.</span> przyznano prawo do potrącenia kwoty podatku VAT, o którego zwrot z tytułu nabycia własności nieruchomości powódka będzie miała prawo się ubiegać zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawy o podatku od towarów i usług</a>.</p> <p> <span class="anon-block">J. N.</span> nie zdołała uzyskać w terminie kredytu na zakup przedmiotowej nieruchomości, ponieważ nie dostarczyła wymaganych dokumentów umożliwiających rozpatrzenie wniosku o zmianę zabezpieczenia przejściowego kredytu, pisemnego wyjaśnienia odnośnie umów dotyczących nieruchomości zawartych między nią a <span class="anon-block">Z. G.</span>, wydłużenia przez syndyka terminu zapłaty za zakup nieruchomości oraz udokumentowania wniesienia środków własnych.</p> <p>W dniu 18 grudnia 2007 r. powódka i syndyk masy upadłości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">O.</span> zawarli przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. Umowa przyrzeczona miała zostać zawarta w terminie do dnia 18 lutego 2008 r. pod warunkiem, że Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykona przysługującego jej prawa pierwokupu. Na zlecenie powódki pozwany sporządził projekt <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> do umowy z dnia 11 września 2007 r. <span class="anon-block">J. N.</span> i <span class="anon-block">Z. G.</span> podpisali powyższy aneks w dniu 18 grudnia 2007 r. Powódka zobowiązała się w nim do przygotowania transakcji kupna przedmiotowej nieruchomości, zaś <span class="anon-block">Z. G.</span> do przygotowania kwoty 2.560.000 zł netto będącej ceną zakupu, pomniejszonej o kwotę 250.000 zł, która to kwota z kolei miała zostać pomniejszona o rzeczywiste koszty utrzymania przez syndyka nieruchomości w terminie do 15 lutego 2008 r. Postanowiono ponadto, że w przypadku niedojścia transakcji do skutku z powodu siły wyższej powódka zwróci <span class="anon-block">Z. G.</span> kwotę 170.000 zł, zaś niedotrzymanie przez <span class="anon-block">Z. G.</span> powyższego terminu zapłaty znosi wzajemne roszczenia stron i skutkuje brakiem możliwości dochodzenia jakichkolwiek roszczeń finansowych wobec każdej ze stron. <span class="anon-block">J. N.</span> nigdy nie nabyła przedmiotowej nieruchomości.</p> <p>W dniu 11 czerwca 2010 r. <span class="anon-block">Z. G.</span> wniósł do Sądu Okręgowego w Olsztynie powództwo o zasądzenie od <span class="anon-block">J. N.</span> kwoty 267.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 2 lutego 2008 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z treścią przedmiotowej umowy <span class="anon-block">J. N.</span> jest zobowiązana do zwrotu tych środków pieniężnych w części, w jakiej dotychczas ich nie zwróciła. Jako niezależną podstawę żądania wskazał zastrzeżenie kary umownej w kwocie 564.000 zł na wypadek niewykonania przez pozwaną zobowiązania. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 334/10 zasądził od <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span> dochodzoną pozwem kwotę. Sąd ten uznał, że <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do umowy powierniczego nabycia nieruchomości był nieważny, z uwagi na niezachowanie zastrzeżonej dla jej zmiany formy. Wyraził ocenę, że żądanie zapłaty kary umownej było niezasadne, ponieważ do niewykonania umowy doszło częściowo z przyczyn niezależnych od stron, a częściowo leżących po obu stronach. Zdaniem tego Sądu powódka nie nabyła nieruchomości, w związku z czym nie mogła jej następnie zbyć na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>. Dochodzone żądanie zostało uwzględnione na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> o umowie zlecenia - z uwagi na niewykonanie zlecenia dający zlecenie powinien zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki związane z wykonywaniem umowy, zaś przyjmujący zlecenie powinien zwrócić dającemu zlecenie wszystko co dla niego uzyskał oraz zwrócić wpłacone, a niewykorzystane dotychczas środki. Sąd ten uznał, że <span class="anon-block">J. N.</span> miała obowiązek zwrócić <span class="anon-block">Z. G.</span> kwotę 333.001,70 zł, a zatem żądanie zapłaty kwoty 267.800 zł było zasadne.</p> <p>W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, Sąd doszedł do przekonania, że roszczenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie. Rozstrzygnięcie oparł na dokumentach przedłożonych przez strony w sprawie niniejszej oraz w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Olsztynie o sygnaturze akt I C 334/10, których autentyczności nie kwestionowano i w przypadku których również Sąd nie znalazł podstaw do ich odmiennej oceny. Sąd wskazał, że częściowo uwzględnił także dowody w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">K. P.</span> oraz przesłuchania stron. Natomiast dokonując oceny zeznań pozwanego podkreślił, że pozwany w odpowiedzi na pozew oraz w toku jego przesłuchania z całą stanowczością twierdził, że jego zdaniem <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do umowy z 11 września 2007 r. nie wymagał zachowania formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, ponieważ był albo odrębną umową, albo jedynie dokumentem uzupełniającym umowę pierwotną, nie zaś ją zmieniającym. Zdaniem Sądu, okoliczność ta świadczy o tym, że pozwany był i jest przekonany co do słuszności swojej oceny prawnej i taką też ocenę przekazał powódce.</p> <p>W kontekście powyższego, wskazał na treść przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a> objaśniając, iż pierwszy z nich statuuje odpowiedzialność za czyn niedozwolony, drugi natomiast za nienależyte wykonanie umowy. Zauważył, że powódka w niniejszym postępowaniu oparła swoje żądanie na obu wymienionych podstawach, twierdząc, że pozwany nienależycie wykonał łączącą strony umowę poprzez udzielenie nieprawidłowej porady prawnej, a ponadto, że pozwany był w zmowie ze <span class="anon-block">Z. G.</span> i celowo udzielił takiej porady.</p> <p>Sąd, mając na uwadze przesłanki odpowiedzialności deliktowej i kontraktowej, skonstatował, że <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> uznać należy za zmianę umowy z 11 września 2007 r. Argumentował, że skoro do umowy dodano nowe postanowienia, to jej ogólna treść uległa zmianie. Modyfikacji uległy świadczenia, do których strony się zobowiązały, terminy ich spełnienia oraz skutki niewykonania przyjętych na siebie zobowiązań. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, brak jest również podstaw do twierdzenia, iż zawarty aneks był odrębną umową, skoro z jego treści wprost wynika odesłanie do stosunku prawnego powstałego na podstawie pierwotnej umowy, do której dodane zostały nowe postanowienia. Strony uzgodniły ponadto, że pozostałe zapisy umowy oraz <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> pozostają niezmienione (§ 5 aneksu). Tak sporządzony aneks, z uwagi na zastrzeżoną w umowie formę czynności prawnej do jej zmiany jest nieważny.</p> <p>Zdaniem Sądu w okolicznościach faktycznych sprawy brak jest koniecznego elementu do ustalenia odpowiedzialności pozwanego za szkodę, a mianowicie związku przyczynowego pomiędzy nieprawidłowo sporządzonym <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> a istnieniem szkody, rozumianej jako wierzytelność <span class="anon-block">Z. G.</span> przysługująca mu wobec powódki i zasądzona na jego rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie I C 334/10.</p> <p>Sąd zauważył, iż powódka twierdziła, że nie byłaby zobowiązana do zwrotu <span class="anon-block">Z. G.</span> środków pieniężnych zasądzonych w sprawie I C 334/10, ponieważ z <span class="anon-block">§ 1 ust. 3 aneksu nr (...)</span> wynika, że niedotrzymanie przez <span class="anon-block">Z. G.</span> terminu do przygotowania kwoty 2.560.000 zł zniosłoby wzajemne roszczenia stron i skutkowało brakiem możliwości dochodzenia jakichkolwiek roszczeń finansowych wobec każdej ze stron. W kontekście tych twierdzeń, Sąd uznał, iż powódka nie zdołała wykazać, że <span class="anon-block">Z. G.</span> rzeczywiście nie przygotował takiej kwoty w terminie. Podkreślił, że <span class="anon-block">Z. G.</span>, na podstawie <span class="anon-block">§ 1 ust. 1 aneksu nr (...)</span>, zobowiązał się jedynie do jej przygotowania. Zdaniem Sądu to powódka nie wywiązała się z łączącej strony umowy, bowiem nie nabyła przedmiotowej nieruchomości. W ocenie Sądu <span class="anon-block">Z. G.</span> nie był zobowiązany do zapłaty za nią. Skoro więc nie można uznać, iż <span class="anon-block">Z. G.</span> uchybił rzeczonemu terminowi, zdaniem Sądu, nie mogło dojść do zniesienia wzajemnych roszczeń, i to nawet gdyby <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> był ważny. Wierzytelność <span class="anon-block">Z. G.</span>, obejmująca żądanie zwrotu wpłaconych na rzecz powódki w wykonaniu łączącej ich umowy kwot, nadal by istniała, a w związku z tym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 grudnia 2010 r. wydany w sprawie o sygn. akt I C 334/10 byłby tożsamy z rzeczywiście zapadłym.</p> <p>W przedmiocie odpowiedzialności deliktowej, według Sądu, powódka w żaden sposób nie wykazała bezprawności działania pozwanego. Zauważył, iż niewykonanie zobowiązania samo przez się nie może być uznane za działanie bezprawne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> Taka jego kwalifikacja jest bowiem uzasadniona tylko wtedy, gdy jednocześnie następuje naruszenie obowiązku powszechnego, ciążącego na każdym. Zdaniem Sądu, powódka w szczególności nie udowodniła, iż pozwany w porozumieniu ze <span class="anon-block">Z. G.</span> wprowadził ją w błąd, co do braku konieczności sporządzenia <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi w celu wydania przez Sąd w sprawie I C 334/10 wyroku zasadzającego świadczenie od powódki na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>. Wskazał, iż w przekonaniu pozwanego (na podstawie jego zeznań), przedmiotowy aneks stanowił jedynie uzupełnienie umowy, bądź też nową umowę, do zawarcia której forma szczególna czynności prawnej nie została zastrzeżona. W ocenie Sądu, podobnie jak w przypadku odpowiedzialności kontraktowej, powódka nie wykazała adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy ewentualnym czynem sprawcy a powstałą szkodą.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że powódka nie wykazała zaistnienia przesłanek ani odpowiedzialności kontraktowej, ani odpowiedzialności deliktowej pozwanego i na podstawie powołanych przepisów oddalił powództwo.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka zaskarżając go w całości i zarzucając Sądowi Okręgowemu:</p> <p>1)  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> poprzez uznanie za nieudowodnioną okoliczności, co do której wypowiedziała się, a pozwany jej nie zaprzeczał, a z przeprowadzonych w toku procesu dowodów nie wynika aby okoliczność ta nie zaistniała;</p> <p>2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzekania, polegający na przyjęciu błędnego ustalenia, że nie udowodniła, iż <span class="anon-block">Z. G.</span> nie przygotował w terminie kwoty 2.560.000 zł.</p> <p>Wskazując na powyższe, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanego kwoty 267.800 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Domagała się także zasądzenia kosztów postepowania według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Apelacja powódki nie zasługiwała na uwzględnienie.</strong> </p> <p>Słusznie Sąd I instancji przyjął, że argument pozwanego przytaczany w odpowiedzi na pozew, że powódka nie poniosła szkody, gdyż egzekucja prowadzona przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">M. C.</span> w sprawie KM1046/11 jest bezskuteczna, nie jest trafny. <span class="anon-block">J. N.</span> jest dłużnikiem <span class="anon-block">Z. G.</span> - jej dług względem tej osoby opiewa na kwotę dochodzoną pozwem, powiększoną o odsetki ustawowe. Postępowanie egzekucyjne mające na celu wyegzekwowanie kwoty, na jaką opiewa tytuł wykonawczy, nadal toczy się. Wierzytelność <span class="anon-block">Z. G.</span> względem <span class="anon-block">J. N.</span> obciąża jej majątek. Jest ona zobowiązana do spłaty długu sprecyzowanego w tytule egzekucyjnym w postaci prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 10 grudnia 2010 r. w sprawie I C 334/10.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany kwestionował także istnienie związku przyczynowego łączącego jego odpowiedzialność z zasądzeniem od powódki kwoty dochodzonej w niniejszej sprawie. Powoływał się na niesporną okoliczność, że <span class="anon-block">J. N.</span> nie nabyła od syndyka nieruchomości, której własność następnie miała przekazać na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>. Odwoływał się także do twierdzeń <span class="anon-block">Z. G.</span> złożonych w sprawie I C 334/10 Sądu Okręgowego w Olsztynie, z których wynikało, że żądanie przez <span class="anon-block">J. N.</span> kwoty wynikającej z <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> nigdy nie miało miejsca i na tę okoliczność powódka nie przedstawiła żadnego dowodu, jakoby miała przygotować transakcję z syndykiem i przygotowanie takie nie miało miejsca (k. 76 akt).</p> <p>Sąd Apelacyjny podzielił ocenę prawną Sądu Okręgowego, że <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> stanowił zmianę umowy z 11 września 2007 r. Nie zaaprobował więc stanowiska pozwanego, że był on jedynie uzupełnieniem tej umowy (a dla uzupełnienia strony nie przewidziały formy pisemnej z podpisami poświadczonymi notarialnie), czy też zupełnie nową umową. Przekonujące są uwagi Sądu Okręgowego, że skoro <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> dodano do umowy nowe postanowienia, to jej ogólna treść uległa zmianie. Słusznie Sąd I instancji podkreślił, że modyfikacji uległy świadczenia, do których strony się zobowiązały, terminy ich spełnienia oraz skutki niewykonania przyjętych na siebie zobowiązań, a także z jego treści wprost wynika odesłanie do stosunku prawnego powstałego na podstawie pierwotnej umowy, do której dodane zostały nowe postanowienia. Z treści tego aneksu wynika również, że pozostałe zapisy umowy oraz <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> pozostają niezmienione (§ 5 aneksu).</p> <p>Sąd II instancji w całości aprobuje także pogląd prawny Sądu Okręgowego, iż pozwany nie dopuścił się czynu niedozwolonego i nie może ponosić odpowiedzialności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> Został on przekonująco umotywowany i nie ma potrzeby przedstawiania uzupełniających argumentów.</p> <p>Do rozważenia pozostaje odpowiedzialność pozwanego z tytułu nienależytego wykonania umowy.</p> <p>Z niespornych faktów przedstawionych przez strony i świadka <span class="anon-block">K. P.</span> wynika, iż przed sporządzeniem <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> pozwany dysponował dokumentami w postaci umowy z 11 września 2007 r. i <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> z tego samego dnia.</p> <p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">K. P.</span>, powódki oraz pozwanego wynika, że sprawami formalnymi - dostarczeniem dokumentacji, naszkicowaniem głównych zasad, które powinny być ujęte w „aneksie”- zajmował się <span class="anon-block">K. P.</span> (konkubent powódki). Niespornym było też w sprawie, że pozwany, poza przygotowaniem „<span class="anon-block">aneksu nr (...)</span>”, sporządził też tekst umowy wekslowej oraz weksel własny wystawiony przez powódkę na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span> ((§ 3 aneksu). Nie budziła też kontrowersji okoliczność, że <span class="anon-block">K. P.</span> działając w imieniu powódki, skontaktował się z pozwanym jako adwokatem, a więc profesjonalistą w zakresie świadczenia pomocy prawnej i opracowywania projektów aktów prawnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 4)">art. 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a>). Doszło zatem do zawarcia umowy zlecenia obejmującej sporządzenie projektu aneksu do umowy z dnia 11 września 2007 r. oraz przygotowania dokumentacji, która miała zabezpieczyć transakcję kupna nieruchomości - <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> wraz z częściami składowymi i przynależnościami.</p> <p>W judykaturze oraz doktrynie przyjmuje się, że z uwagi na brak szczególnych regulacji odpowiedzialności odnoszących się do profesjonalistów w zakresie świadczenia przez nich pomocy prawnej do ich odpowiedzialności odszkodowawczej za nienależyte wykonanie zobowiązania wynikającego z łączącej go z mocodawcą umowy zlecenia, zastosowanie mają ogólne zasady odpowiedzialności odszkodowawczej za niewykonanie zobowiązań umownych przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 i nast. k.c.</a>, w tym także w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 472)">art. 472</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 355;art. 355 § 2)">art. 355 § 2 k.c.</a>, wymagające od takiego pełnomocnika zachowywania należytej staranności uwzględniającej zawodowy charakter prowadzonej działalności (por. motywy wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie V CSK 104/11).</p> <p>Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwalał przyjąć, iż strony umowy z dnia 11 września 2007 r. (powódka i <span class="anon-block">Z. G.</span>) odstąpiły zawierając <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> (przed jego sporządzeniem, czy też w momencie jego podpisywania) od wymogów określonych w § 5 umowy, a więc uznały, że dalsze aneksy do umowy będą zawierane w zwykłej formie pisemnej. Powódka słuchana w charakterze strony temu przeczyła, świadek <span class="anon-block">K. P.</span> - obecny przy wszystkich czynnościach - również temu zaprzeczał. <span class="anon-block">Z. G.</span> na tę okoliczność nie zeznawał w sprawie I C 334/10 Sądu Okręgowego w Olsztynie (wniosek o przeprowadzenie dowodu z jego zeznań w niniejszej sprawie został przez pozwanego cofnięty). Pozwany słuchany w charakterze strony podał, że strony chciały podpisać ten aneks i nic więcej, twierdziły że nie ma co iść do notariusza. Podkreślić należy, że twierdzenia te nie znalazły odzwierciedlenia w treści <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span>. <span class="anon-block">B. D.</span> konsekwentnie w toku sprawy twierdził, że w jego ocenie do skuteczności i ważności tej umowy podpisy nie musiały być notarialnie poświadczone. W trakcie słuchania go w charakterze strony podał, że „mówiłem, że na parterze jest notariusz i można podpisy poświadczyć, ale państwo takiej woli nie wyrazili”, a także, że „ta umowa została nazwana <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> na prośbę pana <span class="anon-block">P.</span>, który tak to widział”. Dalej podał, że nie mówił, iż „podpisy pod <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> muszą być poświadczone notarialnie”.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego pozwany nie wykazał, że sporządzenie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> do umowy z dnia 11 września 2007 r. w innej formie, niż przewidziana została w § 5 tejże umowy, jest następstwem okoliczności za które nie ponosi odpowiedzialności jako profesjonalista (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 472)">art. 472 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 355;art. 355 § 2)">art. 355 § 2 k.c.</a>). Podkreślić należy, że o ile przed ostateczną wersją <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> mogły być przewidziane w nim inne rozwiązania (twierdzenia stron w tym zakresie są dosyć ogólnikowe) to wersja podpisana przez strony stanowi zmianę umowy z dnia 11 września 2007 r. Pozwany zatem, należycie wykonując umowę zlecenia udzielenia pomocy prawnej, powinien uprzedzić strony, że podpisy pod sporządzonym przez niego dokumentem, winny być złożone przez strony w obecności notariusza.</p> <p>Słusznie Sąd Okręgowy wskazał, że do obowiązków powódki, dochodzącej naprawienia szkody, należy wykazanie adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą a nienależytym wykonaniem zobowiązania.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu odwołano się jedynie do motywów wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 grudnia 2010 r., w których wskazano, iż <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> dotknięty jest nieważnością i w związku z tym nie mogą być brane pod uwagę rozwiązania nim przewidziane. Okoliczność ta, zdaniem powódki, zadecydowała o uwzględnieniu roszczeń <span class="anon-block">Z. G.</span>. Idąc tokiem rozumowania powódki, w sytuacji, gdyby <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> był ważny, to powództwo <span class="anon-block">Z. G.</span> byłoby oddalone, gdyż do niewykonania umowy z dnia 11 września 2007 r. doszło z przyczyny leżącej po stronie <span class="anon-block">Z. G.</span>, który nie przygotował pieniędzy koniecznych na zakup nieruchomości w wyznaczonym terminie i dlatego nie doszło do zakupu nieruchomości.</p> <p>Sąd odwoławczy podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że powódka nie wykazała, że w przypadku uwzględnienia treści <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> (uznania go za ważny) doszłoby do wzajemnego zniesienia roszczeń stron, czego skutkiem byłby brak możliwości dochodzenia jakichkolwiek roszczeń finansowych wobec każdej ze stron. Ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy nienależytym wykonaniem zobowiązania przez pozwanego (sporządzeniem aneksu dotkniętego nieważnością) a szkodą w postaci zobowiązania powódki do zapłaty na rzecz jej kontrahenta kwoty 267.800 zł spoczywał na <span class="anon-block">J. N.</span>.</p> <p>Sąd Apelacyjny uznał za właściwe jednakże poszerzenia podstawy faktycznej odnoszącej się do okoliczności sporządzenia umowy w dniu 11 września 2007 r. oraz <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> do tej umowy.</p> <p>Umowa z dnia 11 września 2007 r. została zawarta w czasie, gdy trwały pertraktacje pomiędzy syndykiem masy upadłości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">O.</span> a powódką w związku z zawarciem w dniu 13 kwietnia 2007 r. w formie aktu notarialnego warunkowej umowy sprzedaży <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> za łączną kwotę 2.562.000 zł (na poczet ceny zaliczono wadium - 5.000 zł i wpłaconą gotówkę - 256.200 zł). Reszta ceny - 2.300.800 zł miała być zapłacona do 31 lipca 2007 r. W razie niewpłacenia reszty ceny syndyk zastrzegł sobie prawo odstąpienia od umowy z prawem zatrzymania wadium oraz części ceny tytułem naprawienia szkody. Pozwana w umówionym terminie nie uzyskała kredytu bankowego. Możliwość zawarcia kredytu inwestycyjnego pojawiła się w końcu sierpnia 2007 r. Do dnia 11 września 2007 r. kredyt bankowy nie został uruchomiony i do tej daty syndyk nie skorzystał z prawa odstąpienia od umowy. W preambule umowy z dnia 11 września 2007 r. wskazano, że <span class="anon-block">J. N.</span> zawiera ze <span class="anon-block">Z. G.</span> „umowę o powierniczego nabycia własności nieruchomości będącej zarazem umową o wspólnej działalności i wzajemnych rozliczeniach, której celem jest sfinansowanie ostatecznego nabycia przez <span class="anon-block">Z. G.</span> własności nieruchomości będących przedmiotem licytacji, a następnie wycofanie się przez <span class="anon-block">J. N.</span> z niekorzystnego kredytu zaciągniętego na tą transakcję ………..”.</p> <p>Z prawidłowych ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że powódka nie uzyskała kredytu na zakup nieruchomości. Ta okoliczność spowodowała, że w dniu 11 października 2007 r. syndyk odstąpił od warunkowej umowy sprzedaży <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> z dniu 13 kwietnia 2007 r. (k. 68 akt I C 421/11 Sądu Okręgowego w Olsztynie - dowód z dokumentów znajdujących się w aktach tej sprawy został dopuszczony przez Sąd I instancji). Po tej dacie został ogłoszony przez syndyka kolejny przetarg na zbycie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span>, do którego to przetargu przystąpiła (jako jedyna) powódka. W drodze negocjacji, w dniu 4 grudnia 2007 r., ustalono cenę brutto 3.065.128 zł, w tym podatek VAT 552.728 zł. W dniu 18 grudnia 2007 r. została zawarta pomiędzy powódką a syndykiem przedwstępna umowa sprzedaży, na mocy której syndyk zobowiązał się sprzedać powódce zabudowaną nieruchomość za wynegocjowaną sumę. Warunkowa umowa sprzedaży - pod warunkiem niewykonania prawa pierwokupu przez Agencję Nieruchomości Rolnych - miała być zawarta do 18 lutego 2007 r., zaś umowa przeniesienia własności w terminie 7 dni od złożenia przez Agencję Nieruchomości Rolnych oświadczenia o rezygnacji z prawa pierwokupu. W § 5 tejże umowy wskazano, że cena sprzedaży pomniejszona jest o wadium w wysokości 5.000 zł oraz kwotę 156.200 zł, zaś reszta ceny zostanie zapłacona przez nabywcę w drodze przelewu bankowego, na wskazany przez syndyka rachunek bankowy najpóźniej w dniu zawarcia warunkowej umowy sprzedaży, przed jej podpisaniem. Ostateczne rozliczenie wpłaconej wcześniej przez kupującą kwoty nastąpi w terminie 14 dni od wydania przedmiotu umowy w posiadanie nabywcy. (k. 80-81 akt I C 421/11 Sądu Okręgowego w Olsztynie).</p> <p>Słuchana w charakterze strony powódka nie była w stanie wypowiedzieć się stanowczo, czy <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> został sporządzony i podpisany przed zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży, czy też po jej zawarciu (w późniejszej godzinie). Z całą pewnością, nawet gdyby <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> był sporządzony przed przedwstępną umową sprzedaży, to powódce znany był końcowy efekt negocjacji w zakresie ceny sprzedaży <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> wraz z częściami składowymi i przynależnościami, przeprowadzonych w dniu 4 grudnia 2007 r. Końcowy zapis <span class="anon-block">§ 1 ust. 1 aneksu nr (...)</span> zdaje się wskazywać, iż akt notarialny z dnia 18 grudnia 2007 r. w momencie spisywania aneksu był już sporządzony.</p> <p>Wskazanie w <span class="anon-block">§ 5 aneksu nr (...)</span>, że pozostałe zapisy umowy i <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> pozostają bez zmian, dowodzi tego, że strony uznały, że łączy je umowa powierniczego nabycia własności <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> wraz z częściami składowymi i przynależnościami przez powódkę. Na podstawie tej umowy powódka zobowiązała się nabyć <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalnię pasz w <span class="anon-block">S.</span> i następnie przenieść jej własność na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>. Zgodnie z umową z dnia 11 września 2007 r. pieniądze na zapłatę ceny miały pochodzić z kredytu inwestycyjnego zaciągniętego przez powódkę, który miał być zamieniony na kredyt zaciągnięty przez <span class="anon-block">Z. G.</span>. W <span class="anon-block">aneksie nr (...)</span> zapłata ceny zakupu nieruchomości miała wyglądać inaczej. Jak już wskazywano w umowie przedwstępnej z dnia 18 grudnia 2007 r. przewidziano końcową datę, do której ma być zawarta warunkowa umowa sprzedaży - do dnia zawarcia warunkowej umowy sprzedaży, przed jej podpisaniem, musiała być zapłacona reszta ceny (ceny brutto) na wskazany przez syndyka rachunek bankowy.</p> <p>W <span class="anon-block">§ 1 ust. 1 aneksu nr (...)</span> powódka zobowiązała się do „przygotowania transakcji kupna nieruchomości…”. Z kolei <span class="anon-block">Z. G.</span> zobowiązał się do „przygotowania kwoty 2.560.000 zł netto będącej ceną zakupu nieruchomości ….., pomniejszoną o wpłatę 250.000 zł, która z kolei zostanie pomniejszona o rzeczywiste koszty utrzymania przez syndyka nieruchomości między 13 kwietnia 2007 r. a 18 grudnia 2007 r. w terminie do dnia 15 lutego 2008 r.”. Transakcję tę miała zabezpieczać oddzielna umowa wekslowa oraz weksel własny wystawiony przez powódkę na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>. <span class="anon-block">Aneks nr (...)</span> przewidywał, że powódce należy się „wynagrodzenie i kompensata na rzecz utraconych dochodów”.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, porównanie ceny ustalonej w umowie przedwstępnej z 18 grudnia 2007 r. (cena brutto) z wielkością kwoty, którą <span class="anon-block">Z. G.</span> zobowiązał się przygotować do dnia 15 lutego 2008 r. - kwota 2.560.000 zł netto, pozwala na postawienie tezy, że powódka i <span class="anon-block">Z. G.</span> zgodnie ustalili, że do zgromadzenia pozostałej kwoty (różnicy pomiędzy kwotą, którą zobowiązał się przygotować <span class="anon-block">Z. G.</span> a ustaloną ceną) zobowiązała się <span class="anon-block">J. N.</span>. Można przypuszczać, iż z uwagi na posłużenie się w <span class="anon-block">§ 1 ust. 1 aneksu nr (...)</span> zapisem - kwota 2.560.000 zł netto oraz w <span class="anon-block">§ 2 aneksu nr (...)</span> zapisem o uprawnieniu <span class="anon-block">Z. G.</span> do potrącenia kwoty podatku VAT z kwot wymienionych w tym aneksie, o którego zwrot z tytułu nabycia własności nieruchomości powódka będzie miała prawo ubiegać się, strony uznały (okoliczność ta nie była ujawniana przez nie wprost w toku toczących się postępowań), że powódka „przygotuje” pozostałą część ceny (jej resztę po zsumowaniu kwot zaliczonych na jej poczet oraz kwoty, do przygotowania której zobowiązał się <span class="anon-block">Z. G.</span>), którą to następnie „odzyska” w ramach ubiegania się o zwrot podatku VAT.</p> <p>W toku niniejszego postępowania powódka nie wyjaśniła, jakie obowiązki obciążały ją zgodnie z <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span>. Inaczej mówiąc, nie przedstawiła żadnych twierdzeń faktycznych dowodzących tego, że ze swej strony przygotowała transakcję kupna nieruchomości. Jak już wskazywano kwota, którą zobowiązał się przygotować <span class="anon-block">Z. G.</span>, nie była wystarczająca do zapłaty ceny w pełnej wysokości. Nie padły z jej strony twierdzenia, że do dnia 15 lutego 2008 r. przygotowała resztę ceny, o czym poinformowała <span class="anon-block">Z. G.</span>, jak i że ustaliła datę sporządzenia warunkowej umowy kupna nieruchomości i wezwała <span class="anon-block">Z. G.</span> do przelania kwoty 2.560.000 zł (czy też kwoty pomniejszonej o 250.000 zł) na określony rachunek bankowy wskazany przez syndyka. Jej twierdzenia ograniczały się do wskazywania, że <span class="anon-block">Z. G.</span> nie przygotował kwoty 2.560.000 zł do daty wskazanej w <span class="anon-block">aneksie nr (...)</span>. Nie może budzić wątpliwości, że w świetle treści oświadczeń złożonych przez powódkę i <span class="anon-block">Z. G.</span>, osoby te powinny współdziałać, by wywiązać się z obowiązków nałożonych na siebie <span class="anon-block">§ 1 ust. 1 aneksu nr (...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">Z. G.</span> i <span class="anon-block">J. N.</span> nazwali stosunek prawny, jaki ich łączył, umową powierniczego nabycia własności nieruchomości. Jednakże niespornym było, iż powódka miała nabyć własność <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalnię pasz w <span class="anon-block">S.</span> na skutek zawarcia w dniu 13 kwietnia 2007 r. w formie aktu notarialnego warunkowej umowy sprzedaży nie w całości za pieniądze przekazane jej przez <span class="anon-block">Z. G.</span>. Kwoty przekazane jej przez <span class="anon-block">Z. G.</span> stanowiły jedynie około 10 % ceny. Reszta ceny miała być sfinansowana kredytem bankowym zaciągniętym przez <span class="anon-block">J. N.</span>, następnie zamienionym na kredyt zaciągnięty przez <span class="anon-block">Z. G.</span>. Z uwagi na wcześniejsze porozumienia co do prowadzenia wspólnej działalności gospodarczej, z ustaleniem współwłasności nieruchomości, strony umowy zawartej w dniu 11 września 2007 r. przyjęły, że <span class="anon-block">J. N.</span> należne będzie, z uwagi na zobowiązanie się przez nią do przeniesienie własności <span class="anon-block"> (...)</span> oraz mieszalni pasz w <span class="anon-block">S.</span> na <span class="anon-block">Z. G.</span>, wynagrodzenie oraz kompensata utraconych dochodów.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, umowa, jaką zawarła powódka ze <span class="anon-block">Z. G.</span>, zawiera elementy umowy powierniczego nabycia własności nieruchomości, jednakże strony, w ramach swobody umów, odmiennie niż w typowej umowie powierniczego nabycia własności nieruchomości, uregulowały kwestię źródła finansowania ceny nabycia nieruchomości. Wykonanie, czy też nienależyte wykonanie umowy, jaką zawarła powódka ze <span class="anon-block">Z. G.</span>, należało rozważać w kontekście praw i obowiązków z niej wynikających. Jak już wskazywano, w <span class="anon-block">aneksie nr (...)</span> ustalono, że cenę w wysokości 2.560.000 zł netto miał sfinansować <span class="anon-block">Z. G.</span>, resztę zaś powódka. Z jej twierdzeń nie wynikało, że „przygotowała transakcję kupna nieruchomości”, w tym zgromadziła resztę ceny i do jej sfinalizowania zabrakło jedynie „przygotowania” przez <span class="anon-block">Z. G.</span> kwoty 2.560.000 zł.</p> <p>Wypada też zwrócić uwagę, że w sprawie I C 334/10 Sądu Okręgowego w Olsztynie <span class="anon-block">Z. G.</span> składał dokumenty, z których wynikało, że posiadał środki pieniężne (dolary USD) w znacznej wysokości. Na tę okoliczność zeznawał też świadek <span class="anon-block">P. W.</span> (k. 138 odwr.), a także <span class="anon-block">Z. G.</span> słuchany w charakterze strony.</p> <p>Podsumowując powyższe, powódka nie wykazała, że do tego, iż nie nabyła od syndyka masy upadłości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wraz mieszalnią pasz w <span class="anon-block">S.</span> doszło z przyczyn leżących po stronie <span class="anon-block">Z. G.</span>, a mianowicie z tego powodu, że nie przygotował on do 15 lutego 2008 r. kwoty 2.560.000 zł pomniejszonej o 250.000 zł. Przy założeniu zatem, że <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> sporządzony byłby we właściwej formie to i tak nie byłoby podstaw do uznania, że zachodziłyby przesłanki do zastosowania regulacji przewidzianej <span class="anon-block">§ 1 ust. 3 aneksu nr (...)</span>.</p> <p>Słuszna była zatem konstatacja Sądu Okręgowego, że powódka nie wykazała istnienia jednej z przesłanek odpowiedzialności pozwanego, a mianowicie związku przyczynowego.</p> <p>Apelacja powódki, jako pozbawiona uzasadnionych zarzutów, podlegała więc oddaleniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>).</p> </div>