II K 50/24

<p>1.  <strong> <!-- -->Sygn. akt: II K 50/24 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 lutego 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział II Karny </strong> </p> <p>w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong>SSO Marcin Buzdygan</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong>Justyna Huzar</p> <p>w obecności Prokuratora Edyty Kubskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 10.06.2024r., 15.07.2024r., 02.09.2024r., 02.10.2024r., 25.11.2024r., 16.01.2025r., 19.02.2025r.,</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong>, s. <span class="anon-block">A.</span>i <span class="anon-block">E.</span>z domu <span class="anon-block">L.</span>, urodz. <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">M.</span> (<span class="anon-block">R.</span>),</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>I.  W dniu 16 grudnia 2021 roku w <span class="anon-block">J.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. S.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na <span class="anon-block">C.</span>, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz biżuterii o wartości <span class="anon-block">(...)</span>zł, które następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> ,</strong> </p> <p>II.  W dniu 13 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">J. Ż.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko złodziejom, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, biżuterii oraz innych wyrobów ze złota o nieustalonej wartości, które następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>III.  W dniu 14 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">W.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">H. M.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko złodziejom, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>IV.  W dniu 19 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">J.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">M. B.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na <span class="anon-block">C.</span>, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>V.  W dniu 27 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">G.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. P.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za lekarza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej córki rzekomo chorej na <span class="anon-block">C.</span>, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty<span class="anon-block">(...)</span> zł, którą następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>VI.  W dniu 1 marca 2022 roku w <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">H. Ś.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji oraz notariusza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej córki rzekomo chorej na <span class="anon-block">C.</span>, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, </strong> </p> <p>VII.  W dniu 2 marca 2022 roku w <span class="anon-block">S.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd <span class="anon-block">K. A.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji oraz notariusza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na <span class="anon-block">C.</span>, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą następnie odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>VIII.  W dniu 7 marca 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, po uprzednim telefonicznym wprowadzeniu w błąd <span class="anon-block">L. J.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>) przez nieznaną kobietę podającą się za policjantkę, pod pretekstem pomocy córce, która rzekomo spowodowała wypadek samochodowy, jako funkcjonariusz Policji odebrał wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>od pokrzywdzonego kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> ,</strong> </p> <p>IX.  W okresie od 2022 do 7 czerwca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>”, <span class="anon-block">B. G.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości <br/>i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy, <br/> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>X.  W okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 29 grudnia 2021 roku <br/>w <span class="anon-block">C.</span>, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc <br/>z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, doprowadził <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> zł, co stanowi mienie znacznej wartości, <br/>w tym środków własnych oraz środków uzyskanych z tytułu umów pożyczek oraz umów kredytowych, poprzez wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do przeznaczenia przekazywanych przez nią środków pieniężnych oraz co do zamiaru i możliwości zwrotu uzyskanych pieniędzy, w wyniku czego pokrzywdzona zawarła n/w umowy:</p> <p>1.  umowę o pożyczkę z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł <br/>w Banku <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  umowę o pożyczkę z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł <br/>w Banku <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  umowę o pożyczkę nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w Banku <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>4.  umowę kredytową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>5.  umowę kredytową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>6.  umowę kredytową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>7.  umowę pożyczkową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku <br/>w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>8.  umowę kredytową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku <br/>w kwocie<span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>9.  umowę kredytową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku <br/>w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>10.  umowę pożyczki ratalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span>roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>11.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn.<span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>12.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>13.  umowę pożyczki gotówkowej nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku <br/>w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>14.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>15.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn.<span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>16.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>17.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł <br/>w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>18.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>19.  umowę pożyczki z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie<span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>20.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>21.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span>roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>22.  umowę pożyczki nr <span class="anon-block">(...)</span> z dn. <span class="anon-block">(...)</span> roku w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> <br/> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> .</strong> </p> <p>XI.  W okresie od 26 lutego 2020 roku do 16 sierpnia 2021 roku <br/>w <span class="anon-block">C.</span>, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, przywłaszczył cudzą rzecz ruchomą w postaci biżuterii:</p> <p>1.  <span class="anon-block">c.</span>łańcuch koloru żółtego</p> <p>2.  zegarek koloru żółtego</p> <p>3.  przywieszka trójkątna koloru żółtego</p> <p>4.  przywieszka owalna koloru żółtego</p> <p>5.  przywieszka okrągła koloru żółtego</p> <p>6.  pierścionek z brylantem</p> <p>7.  pierścionek koloru białego z brylantami</p> <p>8.  pierścionek z trzema brylantami – 2 szt.</p> <p>9.  pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct 16 diamentami</p> <p>10.  obrączka typu <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>11.  łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową <span class="anon-block">V.</span> </p> <p>12.  kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para</p> <p>13.  kolczyki z brylantami - 1 para</p> <p>14.  pierścionek z zielonym oczkiem</p> <p>15.  przywieszka okrągła z perłą pośrodku</p> <p>o łącznej wartości nie mniejszej niż <span class="anon-block">(...)</span> złotych, czym działał na szkodę <span class="anon-block">A. S.</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>XII.  W dniu 14 kwietnia 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>przywłaszczył sobie powierzoną cudza rzecz ruchomą w postaci telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o nr IMEI <span class="anon-block">(...)</span> o wartości <span class="anon-block">(...)</span> złotych, czym działał na szkodę <span class="anon-block">A. S.</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>,</strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong>, c. <span class="anon-block">M.</span>i <span class="anon-block">L.</span>zd. <span class="anon-block">Ł.</span>, urodz. <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>XIII.  W dniu 12 sierpnia 2021 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając wspólnie <br/>i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, podając się za pracowników wodociągów i kanalizacji okręgu <span class="anon-block">c.</span>weszła do mieszkania <span class="anon-block">M. J.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), a następnie, wykorzystując jego nieuwagę zabrała w celu przywłaszczenia na szkodę w/w pieniądze w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>XIV.  W dniu 29 kwietnia 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając wspólnie <br/>i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała działaniami <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, który po uprzednim telefonie od innej osoby, wprowadził w błąd <span class="anon-block">Z. M.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków, nakłonił pokrzywdzonego do przelania na wskazane konto kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz wypłaty z banku i przekazania mu kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą to kwotę zgodnie z poleceniem przekazał <span class="anon-block">B. G.</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>XV.  W dniu 28 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając wspólnie <br/>i w porozumieniu <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi nieustalonymi osobami, <br/>z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała działaniami <span class="anon-block">M. W.</span>, który po uprzednim telefonie od innej osoby, wprowadził w błąd <span class="anon-block">E. C.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem sprawdzenia autentyczności posiadanych przez pokrzywdzonego banknotów, usiłował wyłudzić od niego kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł, a następnie z uwagi na postawę obronną pokrzywdzonego, dokonał na nim rozboju, zabierając w/w pieniądze, które zgodnie z poleceniem przekazał <span class="anon-block">B. G.</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>XVI.  W okresie 2022 do 28 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu <span class="anon-block">D. C.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">R.</span>”, <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>”, <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>.</strong> </p> <p>I.  W dniu 26 maja 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>kierowała groźby karalne wobec <span class="anon-block">A. S.</span>, w ten sposób, że w rozmowie telefonicznej zagroziła jej słowami „<span class="anon-block">(...)</span>”, co wzbudziło u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźby te zostaną spełnione,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span>, </strong>s. <span class="anon-block">J.</span>i <span class="anon-block">G.</span>zd. <span class="anon-block">S.</span>, urodz. <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>XVII.  <strong> <!-- --> (XX wg a/o)</strong> W dniu 28 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span> i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim telefonicznym wprowadzeniu w błąd <span class="anon-block">E. C.</span> (l.<span class="anon-block">(...)</span>) przez nieznanego mężczyznę, podając się za funkcjonariusza Policji, pod pretekstem weryfikacji autentyczności posiadanej przez pokrzywdzonego gotówki, usiłował wyłudzić kwotę<span class="anon-block">(...)</span> zł, a gdy zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, działając przemocą polegającą na biciu pięściami po głowie i kopaniu nogami po ciele oraz zrzuceniu ze schodów<span class="anon-block">E. C.</span> (l. <span class="anon-block">(...)</span>) dokonał kradzieży pieniędzy w w/w kwocie, w następstwie czego pokrzywdzony doznał stłuczenia głowy, z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej lewej, rany tłuczonej w okolicy ciemieniowej, licznych otarć skóry głowy, stłuczenia barku i ramienia lewego co naruszyło czynności narządów ciała na okres do dni 7,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> przy zastosowaniuart. 11 </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)"> <strong> <!-- -->§ </strong>2 <strong> <!-- -->kk</strong> </a> <strong> <!-- --> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>XVIII.  <strong> <!-- --> (XXI wg a/o)</strong> W dniu 2 lipca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>wbrew przepisom ustawy posiadał substancje psychotropowe w postaci amfetaminy o łącznej masie 4,80 grama co stanowi znaczna ilość pozwalającą wprowadzić w stan odurzenia od 16 do 47 osób,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani,</strong> </p> <p>XIX.  <strong> <!-- --> (XXII wg a/o)</strong> W okresie od co najmniej początku 2023 roku do 28 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>”, <span class="anon-block">B. G.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> .</strong> </p> <p>1.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> za winnego tego, że działając z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu dopuścił się ciągu przestępstw w ten sposób, że:</p> <p>a)  (w ramach czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku) w dniu 16 grudnia 2021 roku w <span class="anon-block">J.</span>, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną<span class="anon-block">A. S.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz biżuterii o wartości <span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">A. S.</span> wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>b)  (w ramach czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku) w dniu 13 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">J. Ż.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do rzekomo prowadzonej akcji mającej na celu ujęcie osób popełniających przestępstwa i wynikającej z tego konieczności wyrzucenia przez nią przez okno przedmiotów wartościowych, i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie<span class="anon-block">(...)</span> zł oraz biżuterii o nieustalonej wartości, które <span class="anon-block">J. Ż.</span> wyrzuciła przez okno, a które zostały następnie przejęte przez oskarżonego i inną ustaloną osobę, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>c)  (w ramach czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku) w dniu 14 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">W.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną<span class="anon-block">H. M.</span> (lat<span class="anon-block">(...)</span>), co do rzekomo prowadzonej akcji mającej na celu ujęcie osób popełniających przestępstwa i wynikającej z tego konieczności wyrzucenia przez nią przez okno przedmiotów wartościowych, i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">H. M.</span> wyrzuciła przez okno, a które zostały następnie przejęte przez oskarżonego i inną ustaloną osobę, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>d)  (w ramach czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku) w dniu 19 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">J.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną<span class="anon-block">M. B.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">M. B.</span> wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>e)  (w ramach czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku) w dniu 27 stycznia 2022 roku w <span class="anon-block">G.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za lekarza wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. P.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do zachorowania jej córki i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie córki i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">A. P.</span> wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>f)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku) w dniu 1 marca 2022 roku w <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">H. Ś.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do zachorowania jej córki i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie córki i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie<span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">H. Ś.</span> wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>g)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku) w dniu 2 marca 2022 roku w <span class="anon-block">S.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">K. A.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">K. A.</span> wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>h)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku) w dniu 7 marca 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzonego<span class="anon-block">L. J.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>), co do spowodowania wypadku przez jego córkę i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy na odszkodowanie dla osób poszkodowanych w tym zdarzeniu i w efekcie doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie<span class="anon-block">(...)</span> zł, które <span class="anon-block">L. J.</span> wydał oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> </p> <p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje go na jedną karę 3 (trzech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>2.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>3.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 31 sierpnia 2021 roku w <span class="anon-block">C.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> co do przeznaczenia pieniędzy, które przekazywała oskarżonemu oraz co do zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które pokrzywdzona przekazała oskarżonemu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57b kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>4.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od stycznia 2020 roku do 21 maja 2020 roku w <span class="anon-block">C.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. K.</span>, któremu pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> powierzyła do przechowania biżuterię i w tym zakresie działał w jej imieniu, co do woli pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span>wydania oskarżonemu części i biżuterii i zawarcia przez oskarżonego umowy sprzedaży tej biżuterii i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci następujących wyrobów jubilerskich: <span class="anon-block">c.</span>łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu <span class="anon-block">B.</span>, łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową <span class="anon-block">V.</span>, kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej<span class="anon-block">(...)</span>zł, które częściowo zostały wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane <span class="anon-block">A. K.</span>, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57b kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>5.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, ustalając, iż dopuścił się go w dniu 07 lipca 2021 roku, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeczone wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny łączy i jako kary łączne orzeka karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 600 (sześciuset) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>7.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje ją na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>8.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku) za winną tego, że w dniu 29 kwietnia 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, brała udział we wprowadzeniu w błąd <span class="anon-block">Z. M.</span> (lat <span class="anon-block">(...)</span>) co do kontaktu z nim funkcjonariusza Policji w ramach rzekomo prowadzonej akcji przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy i kierowała działaniami ustalonej osoby, której poleciła odebranie pieniędzy od pokrzywdzonego i w efekcie doprowadziła pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. M.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł którą częściowo przelał na wskazany rachunek bankowy a częściowo (<span class="anon-block">(...)</span> zł) przekazał ustalonej osobie, działającej z polecenia oskarżonej, które następnie osoba ta przekazała oskarżonej<span class="anon-block">B. G.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>9.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>10.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku) za winną tego, że w okresie od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. C.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczyła w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> skazuje ja na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>11.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku) za winną tego, że w dniu 26 maja 2022 roku w <span class="anon-block">C.</span>groziła uszkodzeniem ciała <span class="anon-block">A. S.</span> czym wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że groźba ta może zostać spełniona to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> skazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>12.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeczone wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> w punktach 7, 8, 9, 10 i 11 kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny łączy i jako kary łączne orzeka karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>13.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 b)">art. 57b kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 kk</a> skazuje go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;</p> <p>14.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w dniu 2 lipca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>wbrew przepisom ustawy posiadał substancją psychotropową w postaci amfetaminy o łącznej masie 4,80 grama, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>15.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> (w ramach czynu opisanego w punkcie XX części wstępnej wyroku) za winnego tego w okresie od początku 2023 roku do 28 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span>, <span class="anon-block">D. C.</span> i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta” bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>16.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeczone wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> w punktach 13, 14 i 15 kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną orzeka karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>17.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przypisanymi mu przestępstwami zasądzając od niego następujące kwoty:</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1a sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1c sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">H. M.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1e sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. P.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1f sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">H. Ś.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1g sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. A.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1h sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">L. J.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>18.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>19.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>20.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 8 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. M.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>21.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonych: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 9 sentencji wyroku), <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 13 sentencji wyroku), obowiązek naprawienia szkody, zasądzając solidarnie od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. C.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>22.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem opisanym w punkcie 13 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. C.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł;</p> <p>23.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zalicza oskarżonym na poczet orzeczonych kar:</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 20.10.2023r. godz. 19:28 do 23.11.2023r. godz. 19:28, od 06.05.2024r. godz. 19:28 do 19.02.2025r.,</p> <p>- oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 07.09.2023r. godz. 08:45 do 19.02.2025r.,</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od 02.07.2023r. godz. 12:00 do 02.07.2023r. godz. 13:55, od 04.09.2023r. godz. 07:05 do 19.02.2025r.;</p> <p>24.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 roku</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">K. P.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span> wraz z należnym podatkiem od towarów i usług;</p> <p>25.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">A. S.</span> kwoty po <span class="anon-block">(...)</span> złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika;</p> <p>26.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwalnia oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span>, <span class="anon-block">B. G.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt II K 50/24</span> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->W niniejszej sprawie odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z wykorzystaniem stosownego formularza. Biorąc pod uwagę zawiłość sprawy pod względem faktycznym i prawnym oraz ilość osób oskarżonych i postawionych im zarzutów, dużo bardziej zrozumiale i przejrzyste będzie przedstawienie motywów, jakimi kierował się Sąd bez wykorzystania druku formularza, w formie „tradycyjnej”. </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Niejawna część uzasadnienia została złożona w Kancelarii Tajnej Sądu Okręgowego w Częstochowie w części niejawnej akt niniejszej sprawy.</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->W kolejnych częściach dokonana zostanie kompleksowa analiza zarzutów postawionych poszczególnym oskarżonym przy czym posłużono się numeracją zarzutów przyjętą w części wstępnej wyroku. </span> </em> </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH I, II, III, IV, V, VI, VII i VIII POSTAWIONE OSKARŻONEMU <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 1 sentencji wyroku)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 a) sentencji wyroku (zarzut I a/o) </strong> </p> <p>W 2021 roku pokrzywdzona<span class="anon-block">A. S.</span> miała <span class="anon-block">(...)</span> lat i zamieszkiwała w <span class="anon-block">J.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, udali się do tej miejscowości zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span>. W dniu 16 grudnia 2021 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">A. S.</span>. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji w <span class="anon-block">L.</span>. Poinformował pokrzywdzoną, że jej syn jest ciężko chory na <span class="anon-block">c.</span>, przekazał słuchawkę innemu mężczyźnie, który słabym, chorym głosem potwierdził, że jest jej synem i kazał słuchać policjanta, przekazując telefon pierwszemu mężczyźnie. Mężczyzna powiedział <span class="anon-block">A. S.</span>, że jej syn musi otrzymać lek warty <span class="anon-block">(...)</span>złotych i pokrzywdzona musi im przekazać pieniądze na ten lek. Pokrzywdzona uwierzyła mężczyźnie podającemu się za policjanta i udała się do banku skąd podjęła swoje oszczędności w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych, które wraz z biżuterią wartą <span class="anon-block">(...)</span> zł włożyła do koperty, którą, zgodnie z telefonicznym poleceniem, położyła na wycieraczce pod drzwiami swojego mieszkania. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 b) sentencji wyroku (zarzut II a/o) </strong> </p> <p>W 2022 roku pokrzywdzona <span class="anon-block">J. Ż.</span> miała <span class="anon-block">(...)</span> lat i zamieszkiwała w <span class="anon-block">P.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej udali się do tej miejscowości zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span>. W dniu 13 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">A. Ż.</span>. Zadzwoniła kobieta, a następnie mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji. Mężczyzna ten poinformował pokrzywdzoną, że Policja prowadzi akcje przeciwko złodziejom, którzy w tej chwili znajdują się w jej klatce schodowej. Dla bezpieczeństwa polecił jej spakowanie wszystkich pieniędzy i kosztowności do reklamówki i wyrzucenie ich przez okno, ponieważ blok jest otoczony przez Policję. Powiedział, iż za chwilę na miejsce przyjedzie Prokurator i zabezpieczy te pieniądze. <span class="anon-block">J. Ż.</span> zebrała pieniądze w kwocie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> zł, cztery złote obrączki, dwie pary złotych kolczyków, złoty krzyżyk, złotą zawieszkę, 8 złotych monet – nieustalonej wartości i zgodnie z poleceniem wyrzuciła przez okno. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich zabrał wyrzucony pakunek i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">J. Ż.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 c) części dyspozytywnej wyroku (zarzut III a/o) </strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w styczniu 2022 roku udali się do miejscowości <span class="anon-block">W.</span>zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span>, gdzie mieli odebrać pieniądze od ofiary przestępstwa oszustwa. W dniu 14 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">H. M.</span> zamieszkałej w <span class="anon-block">W.</span>. Zadzwoniła kobieta, a następnie dwóch mężczyzn, jeden podający się za funkcjonariusza Policji, a drugi za prokuratora. Poinformowali pokrzywdzoną, że Policja prowadzi akcje przeciwko złodziejom, polecili jej spakowanie wszystkich pieniędzy i kosztowności do reklamówki i podanie ich przez okno policjantowi, który tam przyjdzie, a po 5 minutach zostaną one zwrócone. <span class="anon-block">H. M.</span> zebrała zgromadzone w domu pieniądze w łącznej kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych, spakowała je do reklamówki. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich odebrał pieniądze od pokrzywdzonej, która przekazała je przez otwarte okno po czym obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">H. M.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k.<span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span> materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 d) sentencji wyroku (zarzut IV a/o) </strong> </p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">M. B.</span>w 2022 roku miała <span class="anon-block">(...)</span>lat i mieszkała w <span class="anon-block">J.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span> udali się do tej miejscowości. W dniu 19 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">M. B.</span>. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji w <span class="anon-block">L.</span>. Poinformował pokrzywdzoną, że jej syn jest ciężko chory na <span class="anon-block">c.</span>i potrzebuje przyjąć drogi lek. Na uwiarygodnienie swoich słów podał słuchawkę innemu mężczyźnie, który słabym, chorym głosem potwierdził, że jest synem pokrzywdzonej i poprosił o wykonywanie poleceń „policjanta”. Mężczyzna powiedział <span class="anon-block">M. B.</span>, że jej syn musi otrzymać drogi lek i pokrzywdzona musi im przekazać pieniądze na ten lek. <span class="anon-block">M. B.</span>posiadała w domu <span class="anon-block">(...)</span> zł, które włożyła do koperty i na polecenie telefonującego mężczyzny położyła na wycieraczce przed swoim mieszkaniem. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">M. B.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span> materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 e) sentencji wyroku (zarzut V a/o) </strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span> udali się do <span class="anon-block">G.</span>. W dniu 27 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu do <span class="anon-block">(...)</span> pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. P.</span>. Zadzwonił mężczyzna podający się za lekarza. Poinformował pokrzywdzoną, że jej córka zachorowała na <span class="anon-block">c.</span>i konieczne jest wprowadzenie drogiego leczenia, na które pokrzywdzona musi przekazać im pieniądze. W związku z tym polecił jej przygotowanie całej gotówki jaką dysponuje, a następnie położenie jej na wycieraczce pod drzwiami jej mieszkania, skąd zostanie odebrana, by nie narażać <span class="anon-block">A. P.</span> na zarażenie wirusem. Pokrzywdzona posiadała w domu<span class="anon-block">(...)</span> złotych, które zgodnie z poleceniem włożyła do koperty i położyła na wycieraczce pod drzwiami swojego mieszkania. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Następnie jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. P.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k.<span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 f) sentencji wyroku (zarzut VI a/o) </strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span> udali się do miejscowości <span class="anon-block">P.</span>. W dniu 01 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">(...)</span> pokrzywdzonej<span class="anon-block">H. Ś.</span>. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji. Poinformował pokrzywdzoną, że jej córka jest ciężko chora na <span class="anon-block">c.</span>i do jej leczenia potrzebny jest drogi lek. Uwiarygodnił swoją osobę, przekazując słuchawkę rzekomo córce pokrzywdzonej i jej wnukowi <span class="anon-block">P.</span>, którzy potwierdzili słowa mężczyzny. W związku z tym polecił jej przygotowanie gotówki jaką dysponuje, a następnie zgłosi się po nią inna osoba. Pokrzywdzona wypłaciła z banku kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych i spakowała ją do koperty. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich podając się za notariusza nieposługującego się językiem polskim odebrał pieniądze od pokrzywdzonej i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">H. Ś.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 g) sentencji wyroku (zarzut VII a/o) </strong> </p> <p>W 2022 roku pokrzywdzona <span class="anon-block">K. A.</span> miała <span class="anon-block">(...)</span> lat i mieszkała w <span class="anon-block">S.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span> udali się do tej miejscowości. W dniu 02 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">K. A.</span>. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji i powiedział, że syn pokrzywdzonej zachorował na <span class="anon-block">c.</span>i jego stan jest ciężki. Ponadto przekazał jej, że do jego leczenia niezbędne miało być wdrożenie drogiego leku, który kosztuje <span class="anon-block">(...)</span> złotych i pokrzywdzona musi przekazać pieniądze na ten cel. Pokrzywdzona przekazała, że w domu ma gotówkę w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych, a mężczyzna poinformował ją, iż do jej mieszkania przyjedzie notariusz, któremu winna przekazać tą kopertę. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Jeden z nich udając notariusza odebrał od <span class="anon-block">K. A.</span>pieniądze, a następnie obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">K. A.</span>k.<span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy )</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 1 h) sentencji wyroku (zarzut VIII a/o) </strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem <span class="anon-block">R. P.</span> udali się do <span class="anon-block">C.</span>. W dniu 07 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu <span class="anon-block">L. J.</span>, mieszkającego w <span class="anon-block">C.</span>. Zadzwoniła kobieta, która przekazała, że jego córka miała wypadek i jest ciężko ranna. Po około półgodziny zadzwoniła ponownie i podając się za funkcjonariusza Policji, przekazała, że pokrzywdzeni wypadkiem, który miała spowodować córka <span class="anon-block">L. J.</span> żądają <span class="anon-block">(...)</span> złotych odszkodowania. <span class="anon-block">L. J.</span> oświadczył, że nie ma takiej kwoty, po czym kobieta, po rzekomej konsultacji z pokrzywdzonymi, przekazała, że zgadzają się na kwotę<span class="anon-block">(...)</span> złotych. Powiedziała następnie, że po pieniądze zgłosi się kurier. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Do mieszkania <span class="anon-block">L. J.</span> udał się sam oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span>. Jednak z uwagi na ciemną karnacją wydawał się pokrzywdzonemu niewiarygodny, dlatego początkowo <span class="anon-block">L. J.</span>nie przekazał mu pieniędzy. Po zapewnieniu ze strony telefonującej kobiety, że jest to policjant pochodzący z <span class="anon-block">U.</span>, przekazał mu pieniądze w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych, które oskarżony zabrał i oddalił się z miejsca wraz z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Następnie pieniądze przekazali <span class="anon-block">R. P.</span>, który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">L. J.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>; zapis z monitoringu k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr 10;protokół okazania wizerunku k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy</em>)</p> <p>Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższych czynów przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> w punkcie 1 sentencji wyroku Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach samych pokrzywdzonych, którzy szczegółowo opisali przebieg zdarzeń z ich udziałem. Z zeznań w/w świadków – pokrzywdzonych wynika jednoznacznie, jakie informacje były im przekazywane przez dzwoniące do nich osoby, w jaki sposób byli wprowadzani w błąd, co do chorób swoich bliskich, wypadków bądź przestępczych działań innych osób. Ponadto opisali oni dokładnie jakich zachowań oczekiwali od nich dzwoniący ludzie, a mianowicie w każdym z tych przypadków przekazanie możliwie największej ilości pieniędzy na pokrycie kosztów leku, odszkodowania bądź ukrycia pieniędzy i kosztowności w celu uniknięcia zabrania ich przez inne osoby. Jeśli chodzi natomiast o rolę oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>to w tym zakresie ustalenia poczyniono w oparciu o częściowe wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> oraz zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, iż pozostawali oni w stałym kontakcie z osobami kierującymi tym procederem, wykonywali ściśle ich polecenia, udawali się we wskazane przez nich miejsca w celu odebrania rzeczy przekazywanych bądź pozostawianych przez pokrzywdzonych, którzy zostali wprowadzeni w błąd.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span>i <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>działali tu w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, która funkcjonowała na całym terytorium RP na przełomie 2021 i 2022 roku. Struktura organizacyjna tej grupy była identyczna jak grupy opisanej w punkcie 3 uzasadnienia. W identyczny sposób wyszukiwano osoby pokrzywdzone i doprowadzano je do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Działalnością tej grupy koordynował <span class="anon-block">R. P.</span> pseud. „<span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">M.</span>”. Ustalenia w tym zakresie zawarte są również w części niejawnej uzasadnienia. Jak wynika z zeznań świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, który opisał działalność grupy przestępczej, mechanizmy wspólnego działania z określonym podziałem ról pomiędzy poszczególnymi członkami tej grupy, oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> w ramach grupy przestępczej pełnił rolę „odbieraka” i kierowcy. Wspólnie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>na polecenia <span class="anon-block">R. P.</span> udawali się do mieszkań pokrzywdzonych w celu odebrania przygotowanych przez nich pieniędzy. W każdym z opisanych przypadków tylko jeden z nich udawał się pod drzwi mieszkania pokrzywdzonych, drugi zaś pełnił rolę kierowcy. Mając jednak na uwadze ilość dokonanych przestępstw, nie może dziwić, że świadek nie pamiętał, który z nich odbierał pieniądze w poszczególnych przypadkach. W przypadku oszustwa na szkodę <span class="anon-block">L. J.</span> udało się ustalić, że to właśnie oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> odebrał od niego pieniądze, bowiem pokrzywdzony zapamiętał jego wizerunek i był w stanie rozpoznać go podczas okazania. Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w tym zakresie stanowiły materiały niejawne, co do których omówienie znajduje się w niejawnej części uzasadnienia. Powołane tu dowody znajdują pełne potwierdzenie w analizie połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne, z których wynika wprost, iż oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> wraz z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>brali udział w działalności zorganizowanej grupy przestępczej dokonującej przestępstw będących przedmiotem tego postępowania. Przebywali oni wspólnie w miejscach, gdzie były popełniane czyny przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> w punkcie 1 sentencji wyroku. Z dowodów tych wynika również, iż <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>kontaktował się z <span class="anon-block">R. P.</span>, który koordynował ich działania przestępcze.</p> <p>Dla Sądu bezspornym było, że oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> dopuścił się ośmiu przestępstw oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p>We wszystkich powyższych przypadkach osoby pokrzywdzone były wprowadzane w błąd, co do wydarzeń, jakie miały rzekomo zaistnieć i co do wiążącej się z tym konieczności przekazania określonych sum pieniędzy i ewentualnie kosztowności osobom działającym w imieniu sprawców wprowadzających ich w błąd. Wywoływano u pokrzywdzonych mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu udzielenia pomocy ich bliskim bądź uniknięcia utraty majątku. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzeni przekazywali oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> i współdziałającym z nim osobom swoje oszczędności, czyli dokonywali niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Celem działania oskarżonego i osób, z którymi współdziałał było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonych i doprowadzenie ich w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>W ramach ustalonego pomiędzy członkami zorganizowanej grupy przestępczej podziału zadań i ról oskarżony – jako tzw. odbierak i kierowca – brał udział w doprowadzeniu w dniu 16 grudnia 2021 roku, 13 stycznia 2022 roku, 14 stycznia 2022 roku, 19 stycznia 2022 roku, 27 stycznia 2022 roku, 1 marca 2022 roku, 2 marca 2022 roku i 1 marca 2022 roku pokrzywdzonych w błąd, co do zachorowania dzieci pokrzywdzonych na <span class="anon-block">c.</span>, co do wypadku ich dziecka, czy też, że prowadzone są czynności policyjne mające na celu ochronę ich pieniędzy przed przestępstwem, do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem. Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Jego zadaniem było odebranie od pokrzywdzonych pieniędzy i przekazanie ich innemu członkowi grupy przestępczej celem podziału zysków, w zamian za co sam otrzymywał określoną korzyść majątkową. Istotą współsprawstwa jest oparte na porozumieniu współdziałanie dwóch lub więcej osób, z których każda obejmuje swoim zamiarem realizację całości znamion określonego czynu zabronionego. To porozumienie jest tym szczególnym elementem podmiotowym, który zespalając zachowania poszczególnych osób, pozwala przypisać każdej z nich również i tę akcję sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca w popełnieniu przestępstwa. W doktrynie i orzecznictwie dominuje podzielany przez sąd pogląd, iż dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy też nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że taka osoba w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając „bezpośredniemu” sprawcy (sprawcom) realizację wspólnie zamierzonego celu. W efekcie, o wspólnym działaniu możemy mówić nie tylko wtedy, gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgodnionego czynu zabronionego, ale wykonane wcześniej przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego (wspólnie i w porozumieniu) przestępstwa, a więc także i w tej części, w jakiej jego znamiona zostały wypełnione przez innego wspólnika (por. np. wyrok SN z dnia 29.06.2006 r., V KK 391/05, publ. w OSNwSK 2006/1/1289; wyrok SA w Katowicach z dnia 23.09.2004 r., II AKa 276/04, publ. w Prok. i Pr. 2005/10/15; postanowienie SN z dnia 05.05.2003 r., V KK 346/02, LEX nr 78912; wyrok SA w Krakowie z dnia 15.01.2003 r., II AKa 353/02, KZS 2003/3/36 oraz Jacek Giezek, komentarz do art. 18, Kodeks karny, część ogólna, komentarz, LEX 2007, tezy 6 - 10).</p> <p>Nie budziło również żadnych wątpliwości, iż oskarżony z popełnienia tych ośmiu przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu. W ocenie Sądu ustalenie, że sprawca z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, jest możliwe zarówno wtedy, gdy jego działalność przestępcza jest długotrwała, jak i wtedy, gdy trwała krótko, ale sprawca sobie ją zorganizował w okolicznościach świadczących o zamiarze stałego wykorzystywania przygotowanego procederu. Dochody z działalności przestępczej nie muszą również stanowić głównych dochodów sprawcy. W tym zakresie Sąd ustalił, że przystępując do zorganizowanej grupy przestępczej oraz dokonując w jej ramach popełnienia ośmiu przestępstw, za które oskarżony osiągnął realną korzyść majątkową, oskarżony uczynił to po to, by uzyskać dochód na swoje ówczesne utrzymanie. Przypomnieć należy, że w okresie objętym zarzutami oskarżony nie posiadał zatrudnienia, które pozwalałoby na zaspokojenie jego potrzeb życiowych. Środki pieniężne, które otrzymał w okresie od grudnia 2021 roku do marca 2022 roku stanowiły jego ówczesny stały dochód i dla takiej oceny nie ma znaczenia, że w procederze przestępczym oskarżony uczestniczył przez okres czterech miesięcy.</p> <p>W ocenie Sądu konieczne było dokonanie zmiany opisu poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemu w celu ich uporządkowania i oddania przestępczych zachowań podjętych przez oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> przy uwzględnieniu ustawowych znamion przyjętej kwalifikacji prawnej.</p> <p>Jednocześnie Sąd ustalił, że ośmiu przestępstw oszustwa (a zatem tożsamych rodzajowo, o tej samej podstawie wymiaru kary) oskarżony dopuścił się w warunkach tzw. ciągu przestępstw określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> Instytucja ciągu przestępstw jest instytucją prawa materialnego, której zastosowanie – przy spełnieniu określonych przesłanek – jest obowiązkiem sądu. W realiach niniejszej sprawy nie budziło żadnych wątpliwości, że osiem przestępstw przypisanych oskarżonemu zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności. Przestępstwa dzieliła przerwa od kilku do kilkudziesięciu dni, taka sama była również rola oskarżonego w popełnieniu każdego z nich i taki sam schemat jego działania.</p> <p>We wszystkich powyższych przypadkach Sąd zakwalifikował czyny oskarżonego w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>. W ocenie Sądu przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu były dla oskarżonego względniejsze, aniżeli te obowiązujące w momencie orzekania.</p> <p>2.  <strong> <!-- --> ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH X, XI i XII POSTAWIONE OSKARŻONEMU <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 3, 4 i 5 sentencji wyroku)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 3, 4, 5 i 11 części dyspozytywnej wyroku (zarzut I a/o) </strong> </p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span>na początku 2020 roku była w związku z <span class="anon-block">I. H.</span>, za pośrednictwem którego poznała oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>. Po jednej z kłótni <span class="anon-block">A. S.</span> wyszła z domu i spotkała się z oskarżonym. Rozmawiali kilka godzin. <span class="anon-block">D. C.</span> przedstawiał się jej jako biznesmen, który z sukcesem prowadzi liczne interesy. Opowiadał o swojej rodzinie, jej usytuowaniu, o wysokim spadku, który ma dostać po babce w <span class="anon-block">R.</span>. Nakłaniał ją do zainwestowania we wspólny biznes. Pokazywał pokrzywdzonej zdjęcia i filmy przedstawiające różnego rodzaju wartościowe składniki jego majątku, jak złotą biżuterię, luksusowe wille, walizki z pieniędzmi czy drogie samochody, które to wszystkie miały stanowić własność jego i jego rodziny. Podczas drugiego spotkania oskarżony oświadczył się <span class="anon-block">A. S.</span> i zapewnił ją, że się nią zaopiekuje i już nigdy nie będzie musiała się martwić o pieniądze. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> zawsze był ubrany w firmowe ubrania, nosił drogą biżuterię, co skłoniło pokrzywdzoną do zaufania mu. Oskarżony widząc jej słabość do jego osoby, nakłonił ją do pożyczenia mu pieniędzy, twierdząc, że ma chwilowe problemy finansowe i pilnie potrzebuje pieniędzy na uruchomienie nowego interesu. Zarzekał się że zwróci pokrzywdzonej pożyczone środki.</p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span>w dniu 27 stycznia 2020 roku wypłaciła ze swojego konta bankowego kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych, w dniu 28 stycznia 2020 roku kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych, w dniu 31 stycznia 2020 roku wypłaciła kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych, a nadto w dniu 28 stycznia 2020 roku udała się do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>i wypłaciła z polisy na życie kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Do zgromadzonych w ten sposób środków dołożyła ze swoich oszczędności kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych i przekazała <span class="anon-block">D. C.</span> łącznie kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych.</p> <p>Na początku lutego 2020 roku <span class="anon-block">D. C.</span> podczas kolejnego spotkania, przekazał pokrzywdzonej, że nadal brakuje mu pieniędzy i namówił ją do przekazania mu <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Później za jego namową <span class="anon-block">A. S.</span> zaciągnęła liczne kredyty i pożyczki, z których znaczne ich części przekazywała oskarżonemu. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> ciągle zapewniał ją o swoim głębokim uczuciu względem niej, o swoich planach matrymonialnych. Stale roztaczał przed pokrzywdzoną wizję dostatniego życia, które zapewni jej po otrzymaniu spadku z <span class="anon-block">R.</span>i uruchomieniu przedsięwzięć gospodarczych sfinansowanych przez pokrzywdzoną. Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> wierzyła w te zapewnienia, była zauroczona osobą oskarżonego. Oskarżony co pewien okres czasu namawiał pokrzywdzoną do pożyczenia mu określonych kwot pieniędzy, które miały być mu potrzebne bądź to na podróż do <span class="anon-block">R.</span>, załatwienie spraw spadkowych, wynagrodzenie adwokata, bądź to na rozwijanie kolejnych przedsięwzięć gospodarczych. Za każdym razem oskarżony zapewniał pokrzywdzoną, że zwróci jej wszystkie pieniądze z nawiązką. Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> wierząc w zapewnienia oskarżonego przekazywała mu kolejne kwoty pieniędzy.</p> <p>W dniu 12 lutego 2020 roku <span class="anon-block">A. S.</span> zaciągnęła w <span class="anon-block">(...)</span> kredyt w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> złotych, z czego od razu wypłaciła w kasie banku <span class="anon-block">(...)</span> złotych, które dała oskarżonemu, a potem w dniu 19 lutego 2020 roku przekazała mu kolejne <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Następnie w dniu 25 lutego 2020 roku pokrzywdzona przekazała mu łącznie <span class="anon-block">(...)</span> złotych, zaś w kolejnych trzech dniach kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych i <span class="anon-block">(...)</span> złotych.</p> <p>Na początku pandemii, w marcu 2020 roku, kiedy samochód użytkowany przez <span class="anon-block">D. C.</span> zepsuł się namówił on pokrzywdzoną, aby pożyczyła mu <span class="anon-block">(...)</span> złotych na poczet kosztów związanych z jego naprawą i pokrzywdzona przekazała mu taką kwotę.</p> <p>Pokrzywdzona wierzyła oskarżonemu, że jego problemy finansowe są przejściowe i pożyczone mu pieniądze zwróci jej, kiedy tylko otrzyma spadek. W maju 2020 roku obiecywał jej, że niedługo uda się do <span class="anon-block">R.</span>i załatwi wszystkie sprawy związane ze spadkiem, jednak do tego czasu potrzebuje pieniędzy na rozwój swoich interesów i namówił <span class="anon-block">A. S.</span> do przekazania mu na ten cel kwoty <span class="anon-block">(...)</span> złotych, co uczyniła.</p> <p>Oskarżony planował wyjazd do <span class="anon-block">(...)</span>na przełomie sierpnia i września 2020 roku, jednak już od lipca deklarował, że rozpoczął przygotowania do objęcia spadku. Potrzebował zatem pieniędzy na opłacenie pism i załatwianie spraw, które miała mu pożyczyć <span class="anon-block">A. S.</span>. Ostatecznie na ten cel pokrzywdzona przekazała mu łącznie <span class="anon-block">(...)</span> złotych.</p> <p>Na początku września 2020 roku okazało się jednak, że w związku z rozwojem pandemii <span class="anon-block">W.</span>zamknęły swoje granice i <span class="anon-block">D. C.</span> odwołał swój wyjazd. Koniecznie chciał udać się tam samochodem i nie wchodziła w grę podróż samolotem. Okres ten wykorzystał natomiast na uzyskanie od pokrzywdzonej pieniędzy na załatwienie pobytu stałego w Polsce. Twierdził, że do zawarcia związku małżeńskiego musi on posiadać kartę stałego pobytu. W tym celu często wyjeżdżał, zaś <span class="anon-block">A. S.</span> mówił, że na załatwienie wszystkich formalności długo się czeka, dlatego on zrobi to inaczej, jednak i na to potrzebował pieniędzy dlatego nalegał by pokrzywdzona przekazywała mu pieniądze. Ostatecznie na sprawy związane z uzyskaniem Karty stałego pobytu <span class="anon-block">A. S.</span> przekazała mu <span class="anon-block">(...)</span> złotych.</p> <p>W październiku 2020 roku <span class="anon-block">D. C.</span> zaczął opowiadać <span class="anon-block">A. S.</span> o kolejnym przedsięwzięciu gospodarczym, które zamierzał uruchomić. Chciał on wspólnie z <span class="anon-block">F. M.</span> utworzyć fundację dla chorych dzieci, która miała im przynieść duży zysk, natomiast pokrzywdzona miała ją prowadzić. Konieczne było jednak znalezienie fundatora, który wniósłby <span class="anon-block">(...)</span> złotych niezbędnych do zarejestrowania fundacji i rozpoczęcia działalności. <span class="anon-block">A. S.</span> nie chciała się jednak na to zgodzić. Nie posiadała wystarczających środków, jednak po wielogodzinnych rozmowach i obietnicy, że oskarżony zwróci jej te pieniądze, kiedy tylko otrzyma spadek, zgodziła się i w dniu 9 grudnia zaciągnęła kredyt w <span class="anon-block">(...)</span> w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> złotych, a następnie wraz z własnymi środkami przekazała oskarżonemu kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Pieniądze te według oskarżonego nie były wystarczające na zakup niezbędnego wyposażenia, dlatego namówił pokrzywdzoną do zawarcia kolejnej umowy kredytowej, którą podpisała 5 stycznia 2021 roku w <span class="anon-block">(...)</span>przy al. <span class="anon-block">W.</span>w <span class="anon-block">C.</span>, a z którego kwotę <span class="anon-block">(...)</span>złotych przekazała <span class="anon-block">D. C.</span>. Później przekazała mu jeszcze <span class="anon-block">(...)</span> złotych na cele związane z fundacją.</p> <p>W lutym 2021 roku <span class="anon-block">D. C.</span> powrócił do planowania wyjazdu do <span class="anon-block">R.</span>i przyjęcia spadku, jednak przedsięwzięcie to wymagało znacznych nakładów związanych z zatrudnieniem dobrego prawnika oraz kosztami podróży. Pokazał pokrzywdzonej zdjęcie listu, z którego wynikało, że jego babka przepisała mu w spadku kwotę <span class="anon-block">(...)</span> euro, opowiadał jej o swoich planach, jak rozdysponuje te pieniądze. Oskarżony chciał wybudować dla nich dom, otworzyć lombard i sklep odzieżowy, którym miała się zająć pokrzywdzona. Obiecał zakup drogiego pierścionka zaręczynowego, czym ostatecznie nakłonił ją do zawarcia kolejnych umów kredytowych, które pozwoliły na przekazane oskarżonemu łącznie kwoty <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Z tymi pieniędzmi <span class="anon-block">D. C.</span> udał się do <span class="anon-block">R.</span>w towarzystwie <span class="anon-block">F. M.</span>, aby załatwić sprawy związane z nabyciem spadku i sprzedażą należącej do niego wilii. Oskarżony powrócił do <span class="anon-block">C.</span>8 marca 2021 roku. Pokazywał wówczas pokrzywdzonej film nakręcony rzekomo w willi należącej do oskarżonego w <span class="anon-block">R.</span>, która wyglądała bardzo luksusowo. Oskarżony powiedział pokrzywdzonej, że sprzedał tą wille za kwotę odpowiadającą sumie <span class="anon-block">(...)</span> zł, nawet poniżej rzeczywistej ceny, lecz pieniądze zostaną mu przelane dopiero po 90 dniach. <span class="anon-block">D. C.</span> stwierdził, iż musi oczekiwać na te pieniądze i w związku z tym nie ma środków na zakup samochodu niezbędnego dla funkcjonowania fundacji. Wspólnie z <span class="anon-block">F. M.</span> zaczęli przekonywać <span class="anon-block">A. S.</span> do zakupu nowego, 8-osobowego samochodu, którym woziliby pracowników fundacji do pracy. Przekonywali ją, że bez niego zainwestowane przez pokrzywdzoną pieniądze miały przepaść, a fundacja nie rozpoczęłaby swojej działalności. Początkowo <span class="anon-block">A. S.</span> opierała się zakupowi samochodu z salonu, jednak ostatecznie zgodziła się na zakup używanego samochodu. W tym celu w dniu 10 marca 2021 roku zaciągnęła kredyt konsolidacyjny w <span class="anon-block">(...)</span>, którym spłacono wcześniejszy kredyt, zaś z pozostałej kwoty <span class="anon-block">(...)</span> złotych przekazała oskarżonemu na zakup i naprawę używanego <span class="anon-block">(...)</span>. W tym czasie oskarżony uzyskał od pokrzywdzonej jeszcze kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych przeznaczoną na te same cele.</p> <p>W kwietniu 2021 roku <span class="anon-block">D. C.</span> poinformował pokrzywdzoną, że musi wyjechać do <span class="anon-block">N.</span>, gdzie miał stawić się na sprawę sądową i planował kolejny interes. W tym celu potrzebował kolejnych pieniędzy. Zaczął naciskać na <span class="anon-block">A. S.</span>, a ta ostatecznie zaciągnęła kolejny kredyt, tym razem <span class="anon-block">(...)</span> i przekazała mu łącznie <span class="anon-block">(...)</span> złotych na sfinansowanie kolejnego biznesu i podróż oskarżonego do <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p>Po rzekomym powrocie do kraju, <span class="anon-block">D. C.</span> zaproponował pokrzywdzonej zainwestowanie w kolejny jego biznes. Tym razem chciał on zaprojektować kolekcję męskiej odzieży, którą uszyto by w <span class="anon-block">T.</span>, a on wspólnie z <span class="anon-block">F. M.</span> handlowałby nią na terenie Polski, bowiem mieli spore doświadczenie w tym zakresie. Środki uzyskane ze sprzedaży miały zostać przeznaczone na częściową spłatę wszystkich zobowiązań wobec <span class="anon-block">A. S.</span>. Pokrzywdzona zaciągnęła zatem kredyt w <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych, które przekazała oskarżonemu. Nie chciała już przekazywać mu większej sumy pieniędzy, jednak <span class="anon-block">D. C.</span> poinformował ją, że za <span class="anon-block">(...)</span> złotych jego znajomy <span class="anon-block">T.</span>nie przystąpi nawet do realizacji ich przedsięwzięcia, a pieniądze te przepadną. Pokrzywdzona znalazła się wtedy w trudnej sytuacji, ponieważ nie mogła już zaciągnąć żadnego kredytu czy pożyczki w bankach. Oskarżony skierował ją zatem do parabanków, gdzie zaciągała kolejne pożyczki, dzięki którym przekazała mu kwotę <span class="anon-block">(...)</span>złotych.</p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> chciała zakupić nowy telefon i w związku z tym w dniu 14 kwietnia 2021 roku udała się do salonu firmy <span class="anon-block">P.</span>, gdzie zamierzała zakupić nowy w ramach umowy abonamentowej. Oskarżony, który towarzyszył pokrzywdzonej starał się namówić ją na zakup najdroższego telefonu, jednak pokrzywdzona zdecydowała się na zakup tańszego telefonu <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">(...)</span>– o wartości <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Po dokonaniu tego zakupu oskarżony powiedział pokrzywdzonej, że jego telefon zepsuł się, a potrzebuje telefon, gdyż musi wyjechać zagranicę. W związku z tym zaczął namawiać pokrzywdzoną, aby pożyczyła mu ten telefon, a on zwróci go niezwłocznie po powrocie. <span class="anon-block">A. S.</span> początkowo nie chciała się zgodzić, lecz w końcu uległa i pożyczyła ten telefon oskarżonemu. Oskarżony odebrał od pokrzywdzonej telefon, nie zwrócił go jej w umówionym terminie, po czym w dniu 07.07.2021 roku sprzedał go w lombardzie <span class="anon-block">D.</span>w <span class="anon-block">C.</span>za kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Po upływie 90 dni oczekiwania na pieniądze ze spadku i sprzedaży wilii w <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span> zaczęła się denerwować. Jej sytuacja finansowa była zła, dlatego namawiała oskarżonego na wyjazd do <span class="anon-block">R.</span>, gdzie miał porozmawiać z prawnikiem, żeby ustalić, kiedy uzyska on pieniądze i będzie mógł oddać pożyczone mu środki. Oskarżony powiedział wówczas, że nie ma pieniędzy na podróż do <span class="anon-block">R.</span>i poprosił ją o pożyczkę w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Pokrzywdzona przekazała mu taką kwotę. Po rzekomym wyjeździe i powrocie do Polski, <span class="anon-block">D. C.</span> powiedział jej, że będzie musiał wyjechać jeszcze raz, gdyż wyznaczony został termin rozprawy w sądzie i potrzebuje jeszcze <span class="anon-block">(...)</span> złotych. <span class="anon-block">A. S.</span> przekazała mu pieniądze w tej kwocie. Po jego „wyjeździe” pokrzywdzona nie mogła się z nim skontaktować.</p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> posiadała wartościową biżuterię, jednak bała się przechowywać ją w domu. Początkowo miała zamiar ulokować ją w skrytce bankowej, jednak na początku 2020 roku nie było wolnych skrytek w banku. Czekając na przydział skrytki, oskarżony zaproponował, że jego znajomy właściciel lombardu <span class="anon-block">D.</span>- <span class="anon-block">A. K.</span> przechowa jej biżuterię w kasie pancernej w domu, jeśli go o to poprosi. <span class="anon-block">A. S.</span> zgodziła się na propozycję oskarżonego.</p> <p>W dniu 26 lutego 2020 roku w mieszkaniu przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, pokrzywdzona skrupulatnie przeliczała każdy z przedmiotów, który miał przechowywać <span class="anon-block">A. K.</span>, wszystko to spisała, zrobiła również zdjęcia w telefonie. Następnie wspólnie z oskarżonym udała się do właściciela lombardu, który powiedział, że przetrzyma biżuterię do momentu, do którego <span class="anon-block">A. S.</span> przyjdzie ją odebrać. Pokrzywdzona nie otrzymała żadnego potwierdzenia zdania swojej biżuterii. Wierzyła, że zarówno <span class="anon-block">A. K.</span> jak i oskarżony działają w dobrej wierze i jej biżuteria będzie bezpieczna.</p> <p>Po upływie około dwóch miesięcy <span class="anon-block">D. C.</span> spotkał się z <span class="anon-block">A. K.</span> w jego lombardzie i poprosił go o wydanie części biżuterii. Początkowo właściciel lombardu nie chciał się na to zgodzić, jednak oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span>wykonał połączenie telefoniczne i przekazał słuchawkę <span class="anon-block">A. K.</span> informując go, iż połączył się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> i może z nią porozmawiać. W rzeczywistości oskarżony połączył się z nieustaloną osobą, która miała udawać, że jest pokrzywdzoną. <span class="anon-block">A. K.</span> przejął telefon i w rozmowie telefonicznej z osobą podającą się za pokrzywdzoną usłyszał, że wyraża ona zgodę na wydanie części biżuterii oskarżonemu. W związku z tym <span class="anon-block">A. K.</span> pozwolił oskarżonemu zabrać wybrane przez niego przedmioty, które ten zastawił później w innym lombardzie. W dniu 21 maja 2020 roku oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> ponownie zjawił się w lombardzie <span class="anon-block">A. K.</span>, któremu powiedział, że pokrzywdzona jest teraz w kasynie i pilnie potrzebuje pieniędzy, dlatego postanowiła sprzedać pozostałą biżuterię. Na potwierdzenie swoich słów, oskarżony ponownie wykonał połączenie telefoniczne do nieustalonej, która miała udawać pokrzywdzoną. <span class="anon-block">A. K.</span> przekonany, że osoba, z która rozmawia przez telefon to rzeczywiście <span class="anon-block">A. S.</span>, wycenił pozostałą biżuterię i na podstawie umowy sprzedaży nr <span class="anon-block">(...)</span> zapłacił <span class="anon-block">D. C.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Oskarżony zabrał tą kwotę i nie przekazał jej pokrzywdzonej. Pokrzywdzona utraciła w ten sposób biżuterię w postaci: <span class="anon-block">c.</span>łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu <span class="anon-block">B.</span>, łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową <span class="anon-block">V.</span>, kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> zł</p> <p>Wraz z upływem czasu zaczęła się obawiać, że oskarżony uciekł z kraju i nie odzyska już przekazanych mu pieniędzy. Obawy te częściowo potwierdziła wizyta w lombardzie <span class="anon-block">A. K.</span>, od którego dowiedziała się, że biżuteria, którą miał dla niej przechowywać została przez oskarżonego częściowo zabrana, a w pozostałej części sprzedana. Uzyskała również informację, że <span class="anon-block">D. C.</span> sprzedał <span class="anon-block">A. K.</span> pożyczony mu przez nią telefon marki <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> zorientowała się, że została oszukana. Dowiedziała się, że nie istnieje fundacja dla chorych dzieci, którą sfinansowała. Samochód marki <span class="anon-block">(...)</span>, kupiony dla potrzeb prowadzenia tejże fundacji został rozbity i sprzedany bez jej wiedzy, zaś <span class="anon-block">T.</span>mający szyć ubrania przebywał w jednostce penitencjarnej w <span class="anon-block">K.</span>. Pokrzywdzona załamała się, próbowała odebrać sobie życie. Po pewnym czasie dowiedział się o tym <span class="anon-block">D. C.</span> i skontaktował się z nią starał się on przekonać ją do sprzedaży mieszkania, co pomogłoby jej w spłacie długów. W dalszym ciągu utrzymywał, że jak uzyska pieniądze to kupi nowe mieszkanie. W dalszym ciągu oskarżony zwodził pokrzywdzoną i obiecywał, że odda pieniądze. Stanowczo zabronił pokrzywdzonej zgłoszenia sprawy organom ścigania, bowiem wtedy nie odzyska żadnych pieniędzy, a on ucieknie z kraju i będzie się z niej śmiał.</p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> zdecydowała się złożyć zawiadomienie o popełnionych na jej szkodę przez <span class="anon-block">D. C.</span> przestępstwach. Pomimo tego w dalszym ciągu próbowała odzyskać pieniądze od oskarżonego. Rozmawiała z nim przez telefon, odbierała telefony również od innych osób, w których proponowano jej <span class="anon-block">(...)</span> złotych w zamian za wycofanie zeznań obciążających oskarżonego.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">I. H.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">B. S.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">D. C.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k. k.</a> <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z załącznikami k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, umowa kupna- sprzedaży biżuterii k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; umowa kupna- sprzedaży telefonu k.<span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, umowa kupna- sprzedaży samochodu k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; protokół zatrzymania rzeczy k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, umowa abonamentowa z <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; zestawienie pożyczek zaciągniętych przez <span class="anon-block">A. S.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; umowy kredytowe i pożyczkowe k. <span class="anon-block">(...)</span>, załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, korespondencja k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, nagranie k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, oceny rzeczoznawcy k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; protokół oględzin nagrań dostarczonych przez <span class="anon-block">A. S.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; opinia dotycząca nagrania k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; informacja kasyna k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, nagranie k. <span class="anon-block">(...)</span>, protokół oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span>, odpis wyroku k. <span class="anon-block">(...)</span>)</em> </p> <p>Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span>. Przedstawiona przez nią wersja wydarzeń była jasna, uporządkowana i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Pokrzywdzona podała wiele szczegółów, które znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w tym dostarczonym przez nią, ale również w zeznaniach świadków <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">I. H.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>, którzy potwierdzili wszystkie podane przez pokrzywdzoną informacje. Świadek <span class="anon-block">A. S.</span> w sposób rzeczowy i dokładny wskazała wszystkie kwoty, jakie przekazała oskarżonemu popierając swoje zeznania dokumentami obrazującymi jej sytuację materialną, wykaz przekazanych kwot pieniędzy, zaciągane zobowiązania, z których finansowała pożyczki dla oskarżonego.</p> <p>Wskazać należy również na nagrania dostarczone przez pokrzywdzoną, które obrazują rozmowy oskarżonego z innymi osobami. Z treści tych nagrań wynika jednoznacznie, iż oskarżony zamierzał wyłudzić od pokrzywdzonej, jak największą ilość pieniędzy i uważał swój czyn za właściwy. Ponadto treść rozmów oskarżonego z pokrzywdzoną zarejestrowanych przez nią (k. <span class="anon-block">(...)</span>) jednoznacznie wskazuje na zamiar oskarżonego, sposób jego działania, ciągłe zwodzenie pokrzywdzonej i namawianie jej do przekazywania kolejnych kwot pieniędzy. Podobnie należy ocenić treść nagrania (k. <span class="anon-block">(...)</span>) rozmowy, jaką prowadził oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> z <span class="anon-block">M. W.</span> i oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>. Również z treści tej rozmowy wynika jednoznacznie, iż oskarżony wyłudzał od pokrzywdzonej pieniądze, jak też doprowadził ją do utraty biżuterii złożonej w lombardzie. Wskazać należy, iż kompletnie niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>, w których podał, iż specjalnie wykonał takie nagranie, aby przesłać je <span class="anon-block">I. H.</span>. Wersja ta nie wytrzymuje krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny, a nadto jest nielogiczna i sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego. Kompletnie niezrozumiałe jest po co oskarżony miałby tworzyć takie nagranie, które stanowi w oczywisty sposób dowód jego winy, jak i winy oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> w zakresie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190)">art. 190 kk</a> na szkodę <span class="anon-block">A. S.</span>. Poza tym nielogiczne jest, iż oskarżony chciał przesyłając to nagranie zrobić na złość <span class="anon-block">I. H.</span> w odwecie za groźby, jakie ten kierował pod adresem oskarżonego. Motywacja taka nie znajduje żadnego sensownego uzasadnienia.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>, w których podał, iż <span class="anon-block">I. H.</span> mu groził. W tym zakresie znajdują one potwierdzenie w prawomocnym wyroku zapadłym w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>. Ponadto Sąd uwzględnił jego stwierdzenie, iż pozostawał on związku z <span class="anon-block">A. S.</span> w latach 2019 – 2020, albowiem koreluje to z relacją pokrzywdzonej. Wiarygodne jest również jego stwierdzenie, iż na nagraniu k. <span class="anon-block">(...)</span>słyszalny jest głos jego i <span class="anon-block">M. W.</span>.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego<span class="anon-block">D. C.</span>, w których podał, że pożyczył od pokrzywdzonej niewielkie kwoty i wszystkie jej zwrócił, opisał swoje kontakty z <span class="anon-block">A. K.</span>, fakt przekazania mu przez pokrzywdzoną telefonu jako prezentu, opisał okoliczności związane z biżuterią przekazaną przez pokrzywdzoną do przechowania przez <span class="anon-block">A. K.</span>. W tym zakresie jego wyjaśnienia pozostają w oczywistej sprzeczności z wiarygodnymi dowodami w postaci zeznań świadków <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">I. H.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">A. D.</span>. Ponadto zauważyć należy, iż oskarżony w swoich wyjaśnieniach starał się jedynie poniżyć pokrzywdzoną pomawiając ją o takie zachowania jak alkoholizm, zażywanie narkotyków, które to pomówienia były całkowicie gołosłowne, gdyż brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów choćby w części potwierdzających kłamliwe wyjaśnienia oskarżonego.</p> <p>W świetle poczynionych przez ustaleń, nie budzi wątpliwości Sądu, że <span class="anon-block">A. S.</span> padła ofiarą przestępczych manipulacji <span class="anon-block">D. C.</span>. Wykorzystał on jej naiwność, przywiązanie, i słabość do jego osoby w celu wyłudzenia od niej pieniędzy. Nakłonił ją do pożyczenia mu znacznych kwot pieniędzy, przy czym wysokość tych kwot zmuszała pokrzywdzoną do zaciągania licznych kredytów i pożyczek. Oskarżony za każdym razem zarzekał się, że udzielone mu środki zwróci z nawiązką, omamiał przy tym pokrzywdzoną wizją ich wspólnej przyszłości – ślubem, budową domu w <span class="anon-block">C.</span>oraz pieniędzmi, które pozwolą im na beztroskie życie, a które miał otrzymać w spadku. Rozciągał przed pokrzywdzoną wizję jego osoby jako biznesmena pochodzącego z bogatego domu, pomimo że sam nie posiadał pracy i nie uzyskiwał stałych dochodów. Utrzymywał się głównie z pieniędzy uzyskiwanych z popełnionych przez niego przestępstw oraz pieniędzy wyłudzonych od <span class="anon-block">A. S.</span>. W trakcie trwania ich relacji oskarżony okłamywał pokrzywdzoną co do przeznaczenia pożyczanych mu przez nią pieniędzy podając, że potrzebuje je na rozkręcenie kolejnych interesów, założenie fundacji czy na wyjazdy i pomoc prawną konieczną do uzyskania przez niego spadku po babce. Wszystkie te zapewnienia oskarżonego były kłamliwe, gdyż nie przysługiwały mu żadne prawa do jakiegokolwiek spadku, nie posiadał żadnych składników majątkowych, które umożliwiałyby mu zwrot pożyczonych od <span class="anon-block">A. S.</span> pieniędzy, nie miał on również zamiaru prowadzić z nią żadnej działalności i nie podjął w tym kierunku żadnych działań. Jego twierdzenia w tym zakresie stanowiły wyłącznie sposób na wykreowanie swojego wizerunku w taki sposób, który nakłoniłby pokrzywdzoną do przekazywania mu kolejnych środków pieniężnych. Należało zatem uznać, że nie miał on zamiaru oddania pokrzywdzonej pieniędzy, od początku działając w celu wyłudzenia od niej jak największej sumy pieniędzy. Oczywistym jest, że pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span>cechowała duża naiwność i bezgraniczna wiara w zapewnienia oskarżonego. Okoliczność ta nie stanowi jednak żadnego usprawiedliwienia dla działania oskarżonego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> za winnego tego, że w okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 31 sierpnia 2021 roku w <span class="anon-block">C.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> co do przeznaczenia pieniędzy, które przekazywała oskarżonemu oraz co do zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł, które pokrzywdzona przekazała oskarżonemu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> systematycznie wprowadzał w błąd <span class="anon-block">A. S.</span>, wywołując u niej mylne przekonanie co do tego, na co przeznaczone są pieniądze, które ona mu pożycza, oraz co do jego zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej. Oskarżony przyjął od pokrzywdzonej łącznie kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł, którą ta przekazała mu w przekonaniu, iż zostaną one zainwestowane i przyniosą zysk oraz, że oskarżony zwróci je po otrzymaniu spadku i sprzedaży domu. Oskarżony nie miał zamiaru i możliwości zwrócenia tych pieniędzy i w ten sposób doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej, jak i sposób działania – wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do zamiaru i możliwości zwrotu pieniędzy. W ten sposób oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> działał tu w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, gdyż na jego czyn przestępny składało się wiele zachowań rozciągniętych w czasie. Wszystkie te zachowania oskarżony podejmował w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, albowiem jak wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia, powziął on zamiar wyłudzenia jak największej ilości pieniędzy od pokrzywdzonej, jednocześnie wprowadzając ją w błąd. Odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi zachowaniami oskarżonego były krótkie – od kilku do kilkudziesięciu dni.</p> <p>Oskarżony doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł. W związku z tym mamy tu do czynienia z mieniem znacznej wartości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 5)">art. 115 § 5 kk</a>, gdyż wartość szkody przekracza 200.000 zł. W efekcie konieczne jest zakwalifikowanie tego czynu oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> również z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>.</p> <p>Oskarżony działał ponadto w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Wprowadzając systematycznie pokrzywdzoną w błąd uzyskiwał dochód, który stanowiły kwoty otrzymywane od niej. Dochód ten otrzymywał co kilka lub kilkadziesiąt dni, oraz przez dość długi okres czasu – ponad rok. Można, więc mówić o regularności w uzyskiwaniu przez oskarżonego dochodu z dokonanego oszustwa i długotrwałości tego procederu. Niewątpliwie kwoty uzyskane w ten sposób stanowiły istotny element jego ogólnych dochodów. Te ustalenia legły u podłoża przyjęcia, iż oskarżony uczynił sobie z popełnienia przypisanego mu przestępstwa stałe źródło dochodu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. To stanowisko Sądu znajduje oparcie w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 04 lipca 2013 roku, w sprawie sygn. akt II AKa 159/13, w którym stwierdzono, iż „sprawca czyni sobie stałe źródło dochodu, gdy dopuszcza się przestępstwa wielokrotnie i z pewną regularnością, a takie zachowanie stanowi dla niego sposób na uzyskiwanie dochodu, przy czym nie musi to być jedyne ani główne jego źródło.” (LEX nr 1369324). Powołać jeszcze należy tezę z wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 11.03.2016 roku, sygn. akt II AKa 46/16, w którym stwierdzono, iż „jeżeli oskarżony przez okres 5 miesięcy, w krótkich odstępach czasu, wykorzystując nieporadność pokrzywdzonych, doprowadzał ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, to nie można mieć wątpliwości, że uczynił sobie z oszustw stałe źródło dochodu” (LEX nr 2023588). Powyższe ustalenia nie pozostawiają wątpliwości też, co do faktu działania oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.</p> <p>Zauważyć w tym miejscu należy, iż niewątpliwie naiwność pokrzywdzonej ułatwiła oskarżonemu popełnienie przypisanego mu przestępstwa, lecz ta łatwowierność <span class="anon-block">A. S.</span> nie wpływa na ocenę zachowania oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>. W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd zgodnie, z którym „Dla bytu przestępstwa oszustwa jest obojętne, czy pokrzywdzony mógł lub powinien był sprawdzić prawdziwość twierdzeń sprawcy, nie jest nawet istotne, że pokrzywdzony mógł wykryć błąd przy dołożeniu znikomej nawet staranności; podobnie bezkrytyczność i łatwowierność pokrzywdzonego nie wyłącza karygodności wprowadzenia w błąd.” (wyrok SA we Wrocławiu z 26.02.2016 roku, II AKa 20/16, LEX nr 2023597).</p> <p>Sąd dokonał zmiany opisu czynu w zakresie okresu działania oskarżonego oraz wysokości łącznej kwoty, jaką oskarżony wyłudził od pokrzywdzonej. Zmiany te miały podstawy w ustaleniach faktycznych poczynionych w sprawie. Sąd oparł się tu na zeznaniach świadka <span class="anon-block">A. S.</span>, która dokładnie wskazała w jakim okresie czasu przekazywała oskarżonemu pieniądze oraz jaka to była kwota. Ustalając wysokość tej kwoty Sąd dokonał przeliczenia kwot, które, jak wynika z zeznań pokrzywdzonej, przekazała oskarżonemu, nie biorąc pod uwagę łącznej wysokość zaciągniętych przez nią zobowiązań.</p> <p>Ponadto w punkcie 4 wyroku uznano oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> za winnego tego, że w okresie od stycznia 2020 roku do 21 maja 2020 roku w <span class="anon-block">C.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. K.</span>, któremu pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> powierzyła do przechowania biżuterię i w tym zakresie działał w jej imieniu, co do woli pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> wydania oskarżonemu części i biżuterii i zawarcia przez oskarżonego umowy sprzedaży tej biżuterii i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci następujących wyrobów jubilerskich: <span class="anon-block">c.</span>łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu <span class="anon-block">B.</span>, łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową <span class="anon-block">V.</span>, kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>zł, które częściowo zostały wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane <span class="anon-block">A. K.</span>, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>.</p> <p>Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> powierzyła na przechowanie swoją biżuterię <span class="anon-block">A. K.</span>. Z ich ustnych ustaleń wynikało, iż <span class="anon-block">A. K.</span> będzie przechowywał tą biżuterię do momentu, aż <span class="anon-block">A. S.</span> zgłosi się po nią. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> chciał jednak przejąć tą biżuterię i dokonać jej sprzedaży i w tym celu dwukrotnie wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. K.</span> co do tego, iż <span class="anon-block">A. S.</span> chce odebrać tą biżuterię bądź ją zastawić. W tym celu oskarżony podjął oszukańcze zabiegi polegające na tym, że wprowadził w błąd <span class="anon-block">A. K.</span> co do tożsamości osoby, z którą go połączył. Oskarżony przekonał go w dwóch przypadkach, iż połączył go telefonicznie z <span class="anon-block">A. S.</span> i podstawiona osoba podająca się za pokrzywdzoną przekonała <span class="anon-block">A. K.</span>, iż jej wolą jest, aby wydał ta biżuterię oskarżonemu. <span class="anon-block">A. K.</span> będąc wprowadzonym w błąd, co do woli <span class="anon-block">A. S.</span> najpierw wydał część biżuterii oskarżonemu, a następnie przyjął w zastaw pozostała część wydając ekwiwalent pieniężny oskarżonemu. W ten sposób oskarżony doprowadził pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> zł, które częściowo zostało wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane <span class="anon-block">A. K.</span>. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> działał tu w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, gdyż na jego czyn przestępny składały się dwa zachowania, które podjął w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi zachowaniami oskarżonego były krótkie – do kilkudziesięciu dni.</p> <p>Sąd dokonał tu zmiany opisu czynu i jego kwalifikacji prawnej w porównaniu do aktu oskarżenia. W punkcie XI aktu oskarżenia zarzucono oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span>, iż przywłaszczył w/w biżuterię czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu dopuszczając się występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Brak jest podstaw do zakwalifikowania zachowania oskarżonego jako przestępstwa przywłaszczenia. W/w biżuteria nie znajdowała się w legalnym posiadaniu oskarżonego, lecz została ona powierzona na przechowanie <span class="anon-block">A. K.</span> przez pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span>. Oskarżony wszedł w jej posiadanie w wyniku oszukańczych zabiegów wprowadzając w błąd <span class="anon-block">A. K.</span> co do wioli wydania biżuterii oskarżonemu. Z tych względów brak było podstaw do zakwalifikowania tego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a>. Brak jest również podstaw do przyjęcia, iż oskarżony uczynił sobie z tego przestępstwa stałe źródło dochodu. Mieliśmy tu do czynienia z dwoma zachowaniami i stąd w ocenie Sądu brak podstaw do przyjęcia, iż oskarżony działał w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. Jeśli chodzi natomiast o wartość biżuterii to Sąd oparł się na wycenach dokonanych przez rzeczoznawcę dokładnie przypisując poszczególne przedmioty do treści sporządzonych wycen. Dokonując tego porównania Sąd ustalił, iż łączna wartość biżuterii wyniosła co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> zł, a nie <span class="anon-block">(...)</span> zł jak wskazano w akcie oskarżenia.</p> <p>Ponadto w punkcie 5 wyroku uznano oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> za winnego tego, że w dniu 07 lipca 2021 roku w <span class="anon-block">C.</span>przywłaszczył sobie powierzoną cudzą rzecz ruchomą w postaci telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o nr IMEI <span class="anon-block">(...)</span> o wartości <span class="anon-block">(...)</span> złotych, czym działał na szkodę <span class="anon-block">A. S.</span> to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span>wszedł w sposób legalny w posiadanie telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">(...)</span>o nr IMEI <span class="anon-block">(...)</span> o wartości <span class="anon-block">(...)</span> złotych stanowiącego własność pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span>. Pokrzywdzony przekazała mu ten telefon w celu czasowego korzystania z niego z zastrzeżeniem jego zwrotu. Mamy więc tu do czynienia z rzeczą powierzoną. „Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana. Rzecz ruchoma może zostać przekazana z jednoczesnym upoważnieniem sprawcy do czynienia z niej użytku (użyczenie lub wynajęcie rzeczy) lub bez takiego uprawnienia (np. oddanie w depozyt, zastaw)’’ (Komentarz do kk t. 3, pod red. A. Zolla, Zakamycze 1999, str. 129 – 130). Oskarżony następnie nie zwrócił telefonu pokrzywdzonej, a w dniu 07 lipca 2021 roku sprzedał go w lombardzie i moment ten należy traktować, jako chwilę w której poprzez odmowę zwrotu oskarżony wyraził swoją wolę rozporządzenia rzeczą należącą do pokrzywdzonej z wyłączeniem jej. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego, włączenia go do swego majątku i postępowania z nim jak z własnym. W ten sposób czyn oskarżonego wypełniał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> </p> <p>We wszystkich powyższych przypadkach Sąd zakwalifikował czyny oskarżonego w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>. W ocenie Sądu przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu były dla oskarżonego względniejsze, aniżeli te obowiązujące w momencie orzekania.</p> <p>3.  <strong> <!-- --> ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH IX i XVI POSTAWIONE OSKARŻONYM <span class="anon-block">D. C.</span> I <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 2 i 10 sentencji wyroku)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyny opisane w 2, 10 i 15 części dyspozytywnej wyroku (zarzut IX,XVI i XXII a/o) </strong> </p> <p>W okresie co najmniej od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w <span class="anon-block">C.</span>, w innych miejscowościach na terenie całego kraju, funkcjonowała zorganizowana grupa przestępcza której członkowie zorganizowali proceder doprowadzania starszych osób do niekorzystnego rozporządzania swoim mieniem podając się za funkcjonariuszy Policji, prokuratorów czy pracowników innych zawodów budzących powszechne zaufanie. Grupa działała w Polsce oraz poza jej granicami, w tym na terenie <span class="anon-block">W.</span>. Grupa tworzyła rozbudowaną strukturę, w której każdy z jej członków pełnił określone zadania, członkowie grupy kontaktowali się pomiędzy sobą za pośrednictwem telefonów komórkowych. W strukturze grupy byli członkowie zajmujący się typowaniem osób starszych, zazwyczaj poprzez książkę telefoniczną z założeniem, że obecnie telefony stacjonarne obecnie posiadają osoby starsze, co w zestawieniu z imionami z tzw. „starszych dat” dawało wysokie prawdopodobieństwo trafienia osoby w podeszłym wieku oraz wykonywaniem pierwszej, rozpoznawczej rozmowy telefonicznej przeprowadzana zazwyczaj z numeru zarejestrowanego na terenie <span class="anon-block">W.</span>. Osoby te następnie przekazywały zlecenia przejęcia pieniędzy bądź innych składników majątkowych od osób wprowadzonych w błąd tzw. „odbierakom”. Osoby te znajdując się na terenie Polski udawały się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonych lub innego miejsca, w którym miały się z nimi spotkać i odbierały od nich koperty z pieniędzmi lub inne składniki majątkowe. W przypadku tej grupy osobą, która koordynowała te działania, wynajdywała osoby pokrzywdzone, kontaktowała się z nimi telefonicznie, jak też przekazywała zlecenia odbioru pieniędzy „odbierakom” był <span class="anon-block">S. K.</span> pseud. „<span class="anon-block">D.</span>”, „<span class="anon-block">D.</span>”, „<span class="anon-block">T.</span>”, który był przybranym wnukiem oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, a przebywa na stałe na terenie <span class="anon-block">W.</span>. Zlecenia te przekazywał osobiście lub za pośrednictwem oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>. Na terenie <span class="anon-block">C.</span>działania tej grupy koordynowała oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>. To z nią kontaktowały się osoby kierujące tą grupa z terenu <span class="anon-block">W.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> wynajdywała osoby, które miały pełnić role „odbieraków”, informowała ich o zakresie ich działania, dokonywała zakupu telefonów i kart SIM potrzebnych do kontaktu z nimi, które następnie im przekazywała. Ponadto oskarżona wskazywała odbierakom miejsce, gdzie mają się udać, bądź też polecała im czekać na kontakt ze strony kierujących grupą. Następnie osoby te dostarczały jej pieniądze bądź inne wartościowe rzeczy odebrane od pokrzywdzonych, a oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> przekazywała im z tego różne kwoty pieniężne w zamian za wykonane czynności. Osobami, które oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> zwerbowała do wykonywania tych czynności byli: oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span>, oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. W ten sposób oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> wiosną 2023 roku poleciła oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span> udanie się do <span class="anon-block">O.</span>po odbiór pieniędzy od pokrzywdzonego i przekazała mu wówczas telefon oraz kartę SIM. Po odebraniu koperty z pieniędzmi w <span class="anon-block">O.</span>oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> przekazał ta kopertę oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, a ona z tych pieniędzy dała mu kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. Kolejny raz oskarżona skontaktowała się z oskarżonym <span class="anon-block">M. W.</span> w okolicznościach opisanych w punkcie 5 uzasadnienia odnośnie czynu z punktu XV a/o. Z kolei jeśli chodzi o <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>to oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> kierowała go po odbiór pieniędzy w marcu 2022 roku do <span class="anon-block">B.</span>, gdzie odebrał pieniądze od <span class="anon-block">M. S.</span> oraz w warunkach opisanych w punkcie 5 uzasadnienia odnośnie czynu z punktu XIV a/o. Pieniądze otrzymane od odbieraków oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>przekazywała do <span class="anon-block">A.</span>za pośrednictwem firm oferujących transfery pieniężne bądź przekazywała osobie przyjeżdżającej z <span class="anon-block">W.</span>. Pieniądze te oskarżona wysyłała osobiście lub prosiła o to oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> lub inne znane jej osoby. Zdarzeń tych było więcej, aniżeli wskazane powyżej, co wynika wprost z zeznań świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>oraz wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>.</p> <p>W zależności od konfiguracji osobowej grupy do pokrzywdzonych dzwoniła kobieta lub mężczyzna, informując, że w związku z powstałą nagłą sytuacją (choroba, wypadek, konieczność zabezpieczenia pieniędzy w banku przed oszustami lub przed złodziejami znajdującymi się w klatce schodowej prowadzącej do mieszkań pokrzywdzonych) konieczne jest przekazanie wskazanej przez nich osobie pieniędzy w określonej kwocie. W krótkim czasie po kontakcie telefonicznym zjawiał się u danego pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. C.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> lub <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, w celu odebrania pieniędzy. Korzystając z warunków pandemii osoba ta była zazwyczaj w maseczce, albo w ogóle nie nawiązywała bezpośredniego kontaktu z pokrzywdzonym. Zgodnie z telefonicznym poleceniem pieniądze miały być położone na wycieraczce albo wyrzucone przez okno – pod pretekstem izolacji.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, protokół przeszukania k. <span class="anon-block">(...)</span>, informacja <span class="anon-block">M.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, protokół oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span>, wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>; informacja telekomunikacyjna k. <span class="anon-block">(...)</span>, opinia k. <span class="anon-block">(...)</span>, odpis wyroku k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p>Z analizy połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne wynika wprost, iż oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> wraz z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>brali udział w działalności tej zorganizowanej grupy przestępczej dokonującej przestępstw oszustw typu „na wnuczka”, „na policjanta”. Z dowodów tych wynika również, iż kontaktowali się z numerami telefonów zarejestrowanymi na terenie <span class="anon-block">W.</span> w tym z numerem, którym posługiwał się <span class="anon-block">S. K.</span>. To w pełni potwierdza, iż m.in. to <span class="anon-block">S. K.</span> koordynował ich działania przestępcze i kierował nimi. Zauważyć należy, iż z tym samym numerem bardzo często kontaktowała się oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> i ewidentnie miało to również związek z działalnością tej grupy i przestępstwami popełnianymi w jej ramach. Wątpliwości w tym zakresie nie pozostawiają materiały dowodowe zawarte w niejawnej części akt sprawy. Te dowody w pełni znajdują potwierdzenie w wiarygodnych relacjach oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> i świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, którzy dokładnie i szczegółowo opisali zarówno organizację tej grupy, role poszczególnych osób (przynajmniej tych, które znali), schemat działania, jak i poszczególne przypadki przestępstw popełnionych w ramach tej grupy.</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">D. C.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> działali w grupie zajmującej się przestępstwami popełnianymi metodą „na policjanta" razem m.in. z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">B.</span>”, który opisał działalność grupy, jej strukturę, opisał mechanizmy wspólnego działania z określonym podziałem ról pomiędzy poszczególnymi członkami tej grupy, bez którego nie byłoby możliwe popełnianie tych przestępstw tj. doprowadzanie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzania ich w błąd co do tego, że prowadzone są czynności policyjno - prokuratorskie zmierzające do zatrzymania złodziei przebywających pobliżu ich miejsca zamieszkania czy też co do stanu zdrowia ich bliskich i konieczności wprowadzenia drogiego leczenia. Z okoliczności ujawnionych w sprawie wynikało, że istotnym ogniwem, poza osobami dzwoniącymi do pokrzywdzonych byli oskarżeni <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span>, których rolą jako tzw. „odbieraków” było odbieranie środków pieniężnych od pokrzywdzonych i przekazywanie ich <span class="anon-block">B. G.</span> celem podziału zysków. Nie jest możliwe, aby oskarżeni nie mieli świadomości udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> nie tylko odbierali pieniądze, ale kontaktowali się z tzw. telefonistami, byli w gotowości realizacji celów grupy, partycypowali w podziale zysków uzyskanych z popełnionych przez członków grupy przestępstw. Mieli świadomość, że proceder w którym uczestniczyli nie był przypadkowy, że ma on sformalizowany charakter, w którym udział brała większa liczba osób, wykonująca przydzielone im zadania.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, w których podawała, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>jedynie pożyczył od niej pieniądze i nie oddał jej ok. <span class="anon-block">(...)</span> zł, a nadto zakochał się w niej i stąd chce obciążyć ją odpowiedzialnością. Niewiarygodne są również jej wyjaśnienia, w których podała, że ani <span class="anon-block">M. W.</span> ani <span class="anon-block">D. C.</span> nie wykonywali dla niej żadnych przysług, nie wysyłała ich nigdzie po odbiór żadnych pieniędzy. Kompletnie niewiarygodne jest również jej twierdzenie, iż nie utrzymywała kontaktów z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, a spotykała go jedynie sporadycznie. Z powołanej analizy połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne wynika, że w okresie objętym zarzutem oskarżona bardzo często kontaktowała się z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Identyczny wniosek płynie z materiałów niejawnych zgromadzonych w postępowaniu.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> w zakresie, w jakim nie przyznał się do popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a> i zaprtzeczał swojemu udziałowi w tej grupie przestępczej. Jego wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle powołanych wcześniej dowodów, które w sposób jednoznaczny wskazują na jego sprawstwo.</p> <p>Sąd oparł się w tym zakresie na wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, albowiem są one spójne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, a przede wszystkim znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Zauważyć należy, iż jego relacje znajdują potwierdzenie zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, który identycznie opisał funkcjonowanie tej grupy. Nadto jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w materiałach dowodowych zgromadzonych w aktach niejawnych. Zauważyć należy, iż składając wyjaśnienia tej treści oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> dostarczał dowodów również, co do swojej osoby, narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną za zarzucane mu przestępstwa. Podkreślić należy, iż w swoich relacjach świadek nie umniejszał zakresu swojej odpowiedzialności i nie przerzucał winy na współsprawców.</p> <p>Przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a> jest przestępstwem formalnym, a zatem do wypełnienia znamion tego przestępstwa wystarczy sama bierna przynależność, bez popełnienia jakichkolwiek innych czynów zabronionych. W ocenie Sądu działanie w/w osób wypełnia znamiona przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej. „Zorganizowana grupa, mająca na celu dokonywanie przestępstw, tym różni się od innej grupy (szajki) przestępców, że jest zorganizowana, a więc posiada trwałą strukturę, czy to pionową- z przywódcą kierującym działalnością, czy poziomą – z reguły ze stałym gronem uczestników koordynujących działalność według ustalonych reguł i tym, że jej grono nie nawiązuje kontaktu dla dokonania pojedynczych przestępstw, lecz z góry zakłada systematyczne popełnienie możliwie wielu przestępstw”.(Wyrok SA w Katowicach z dnia 8.12.2010, sygn. II AKa 181/10, KZS 2011/5/79. Tak było w tym przypadku, gdyż osoby, które doprowadzily do powstania tej grupy i kierujące jej działaniami określiły czynności, jakie mieli wykonywać poszczególni członkowie grupy, a oni zaakceptowali te ustalenia. Wynika to wprost z dowodów, na których oparł się Sąd, a które zostały wymienione we wcześniejszej części uzasadnienia.</p> <p>W innym wyroku Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, iż: „Dla przyjęcia, że działająca grupa osób stanowi zorganizowaną grupę przestępczą wystarczy ustalenie pewnego, podstawowego poziomu zorganizowania, przyjętego celu działania - popełnianie przestępstw i pewnej więzi organizacyjnej polegającej na określeniu zadań poszczególnych uczestników grupy, w tym również zadań kierowniczych.” (wyrok SA w Katowicach z 26.01.2006 r. sygn. II AKa 394/05 LEX nr 191755, KZS 2006/7-8/130, KZS 2006/7-8/131). Opisane powyżej zadania, jakie wykonywali poszczególni członkowie grupy w pełni odpowiadają definicji wynikającej z przytoczonego wyroku. Zauważyć należy również, iż wszystkie te osoby miały wiedzę, iż inne osoby dokonują poszczególnych działań, które składały się na działalność grupy.</p> <p>W orzecznictwie sądów powszechnych oraz doktrynie prawa karnego ugruntowany jest również pogląd, że nie jest konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów jej funkcjonowania, a wystarczy gotowość sprawcy do spełniania zadań służących tej grupie, której świadomość istnienia ma sprawca. Jasne jest również, że zorganizowana grupa przestępcza powinna składać się nie mniej jak z trzech osób, których wspólnym celem jest popełnianie przestępstw stale bądź zależnie od okazji. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a> może być popełnione w formie zamiaru bezpośredniego jak i quasi ewentualnego, a więc wystarczające jest, że sprawca ma świadomość istnienia grupy, akceptuje jej cele przestępcze, liczy się z możliwością, aby je realizowano.</p> <p>Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy dla Sądu bezspornym było, że oskarżeni <span class="anon-block">D. C.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">R.</span>”, <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. „<span class="anon-block">G.</span>” dopuścili się popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> Zgromadzone w sprawie dowody i ustalone na ich podstawie okoliczności – opisane powyżej – wskazują na świadomość oskarżonych co do przynależności do struktur organizacji, świadomość bycia jej istotnym elementem.</p> <p>W odniesieniu do oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, wskazać należy, iż zarzucono jej sprawowanie kierowniczej roli w grupie przestępczej, jednak w ocenie Sądu brak jest podstaw do przypisania jej takiej roli. Ze zgromadzonych dowodów, szczegółowo opisanych wcześniej wynika, iż oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> była odpowiedzialna za przekazywanie poszczególnym członkom grupy telefonów i kart SIM, wskazywała im miejsca, do których mają się udać i dawała im pieniądze na koszty podróży i odbierała od „odbieraków” wyłudzone środki, które przekazywała innym osobom. Z dowodów tych wynika, że <span class="anon-block">B. G.</span> pełniła rolę pośrednika pomiędzy osobami faktycznie kierującymi grupą przestępczą, decydującymi o jej organizacji i popełnianiu poszczególnych czynów a podległymi jej „odbierakami”. W sprawie brak jest materiału dowodowego, który pozwoliłby na kategoryczne stwierdzenie, że oskarżona sprawowała kierowniczą rolę w przestępczym procederze. W myśl utrwalonych poglądów „Kierowanie polega na faktycznym sprawowaniu kontroli nad działalnością związku lub grupy, możliwości wydawania poleceń i podejmowania zasadniczych decyzji. Kierowanie może mieć charakter stały lub przejściowy, kolektywny lub jednoosobowy. Jeżeli struktura grupy lub związku jest bardziej złożona, odpowiedzialność za "kierowanie" powstaje już wtedy, gdy kierujący odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie nawet tylko samodzielnego fragmentu tej struktury, który zdolny jest jednak do odrębnego funkcjonowania. Dla odpowiedzialności nie jest konieczne kierowanie całym związkiem lub grupą przestępczą. (Barczak-Oplustil Agnieszka, Bogdan Grzegorz, Ćwiąkalski Zbigniew, Dąbrowska-Kardas Małgorzata, Kardas Piotr, Majewski Jarosław, Raglewski Janusz, Rodzynkiewicz Mateusz, Szewczyk Maria, Wróbel Włodzimierz, Zoll Andrzej, Komentarz do art. 258, art. 259 kodeksu karnego)”. Działanie oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> nie wypełnia tej definicji, gdyż nie podejmowała ona decyzji odnośnie kierunków działalności grupy, rodzajów popełnianych czynów, a polecenia, które wydawała osobom stojącym niżej w hierarchii nie wynikały z jej decyzji, lecz z decyzji podejmowanych przez osoby kierujące grupą. Oskarżona pełniła tu rolę pośrednika, a nie osoby podejmującej decyzje. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do przypisania jej popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 kk</a>, a jedynie przypisano jej popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>.</p> <p>4.  <strong> <!-- --> ZARZUT OPISANY W PUNKCIE XIII POSTAWIONY OSKARŻONEJ <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 7 sentencji wyroku)</strong> </p> <p>W dniu 12 sierpnia 2021 roku <span class="anon-block">(...)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">M. J.</span>przebywał w swoim mieszkaniu w <span class="anon-block">C.</span>, gdy do jego mieszkania zapukała kobieta w wieku ok. <span class="anon-block">(...)</span> lat. Podała się za pracownicę wodociągów i kanalizacji okręgu <span class="anon-block">c.</span>. Miała ona rzekomo sprawdzić ciśnienie w kranach, dlatego pokrzywdzony wpuścił ją do środka. Po chwili do mieszkania pokrzywdzonego weszła też oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>. Młodsza z kobiet poprosiła pokrzywdzonego, aby odkręcił wodę w kranie w łazience i trzymał słuchawkę prysznica nad wanną. Pokrzywdzony tak uczynił i przebywał w łazience ok. 5 minut. Wówczas ta młoda kobieta w porozumieniu z oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>zabrały z mieszkania pieniądze pokrzywdzonego w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł i oddaliły się.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">M. J.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; protokół oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, nagranie wraz z protokołem oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>; protokół okazania wizerunku k. <span class="anon-block">(...)</span>; wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, opinia biegłego k. <span class="anon-block">(...)</span>)</em> </p> <p>W przypadku tego czynu Sąd oparł się w głównej mierze na zeznaniach pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span>, który opisał przebieg zdarzenia i zachowanie osób, które dokonały kradzieży na jego szkodę. Ponadto Sąd oparł się na dowodach w postaci zapisu z monitoringu oraz sporządzonej na jego podstawie opinii biegłego. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, iż jedną z dwóch kobiet, które weszły do mieszkania <span class="anon-block">M. J.</span> była oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>. Analiza zapisów monitoringu i zdjęć wygenerowanych w opinii biegłego nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że na zdjęciach tych jest wizerunek oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>. Ponadto oskarżoną rozpoznał również na nagraniach z monitoringu oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> wskazując, iż to właśnie <span class="anon-block">B. G.</span> jest widoczna, gdy wchodzi do bloku, w którym mieszkał pokrzywdzony w dniu zdarzenia. Nie budzi wątpliwości, że oskarżona działała tu wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co wynika wprost z zeznań <span class="anon-block">M. J.</span>, jak i zapisów monitoringu oraz opinii biegłego.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, w których ograniczyła się do zaprzeczenia swojego sprawstwa w zakresie tego czynu. Jej wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle powołanych powyżej dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych.</p> <p>Sąd uznał oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span> za winną popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w kształcie opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku.</p> <p> Pieniądze w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł stanowiły rzecz ruchomą należącą do pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> zabrała, więc rzecz nie należącą do niej, objęła ją w swoje władanie i włączyła do swego majątku. Działała z zamiarem bezpośrednim w celu przywłaszczenia zabranych pieniędzy i postępowania z nimi jak z własnymi. W ten sposób oskarżona wypełniła znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>.</p> <p>5.  <strong> <!-- --> ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH XIV i XV POSTAWIONE OSKARŻONEJ <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 8 i 9 sentencji wyroku)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 8 części dyspozytywnej wyroku (zarzut XIV a/o) </strong> </p> <p>W dniu 29 kwietnia 2022 roku oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> skontaktowała się telefonicznie z <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, a następnie przekazała mu telefon oraz kartę SIM, które miały być mu potrzebne do odebrania pieniędzy od kolejnej ofiary przestępstwa oszustwa. Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> poleciła <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, aby oczekiwał na połączenie telefoniczne od <span class="anon-block">S. K.</span>, który wskaże mu, gdzie ma się udać, aby działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o której mowa w punkcie 3 uzasadnienia, odebrać pieniądze od kolejnego pokrzywdzonego. <span class="anon-block">Z. M.</span> w 2022 roku miał <span class="anon-block">(...)</span>lata i mieszkał w <span class="anon-block">C.</span>. W dniu 29 kwietnia 2022 roku na jego numer telefonu zadzwonił kierujący akcją wyłudzenia mężczyzna podający się za nadkomisarza <span class="anon-block">S. Ż.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">C.</span>. Powiedział, że pracuje w <span class="anon-block">(...)</span>, które prowadzi dużą akcję przeciwko grupie przestępczej, która wyprowadza z banków pieniądze i są w to zamieszani pracownicy banków. Zapytał się w jakim banku ma konto pokrzywdzony. Po uzyskaniu odpowiedzi, że w <span class="anon-block">(...)</span>, poinformował go, że wyciekają jego dane i trzeba zabezpieczyć środki na koncie bankowym, bo je utraci. <span class="anon-block">Z. M.</span> początkowo nie chciał współpracować z telefonującym do niego mężczyzną i się rozłączył. Po pewnym czasie skontaktował się z nim telefonicznie inny mężczyzna podający się za prokuratora <span class="anon-block">J. N.</span>, który wypytywał o jego stan majątkowy i zgromadzone środki. <span class="anon-block">Z. M.</span> poinformował go, iż posiada jedynie środki na rachunku bankowym. Po rozłączeniu rozmowy z <span class="anon-block">J. N.</span> pokrzywdzony nadal rozmawiał z mężczyzną podającym się za <span class="anon-block">S. Ż.</span>, który ponownie się z nim połączył. Mężczyzna ten przekonał pokrzywdzonego, że funkcjonariusze Policji przeprowadzają akcję mającą na celu ujęcie przestępców pracujących w banku i konieczne jest jego pomoc. <span class="anon-block">Z. M.</span>wyraził na to zgodę. Następnie zgodnie z instrukcjami mężczyzny pokrzywdzony wykonał przelew na wskazany rachunek bankowy kwoty <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Mężczyzna przekazywał pokrzywdzonemu kolejne instrukcje i polecił mu dokonanie wypłaty z rachunku bankowego kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł i przekazanie tej kwoty wskazanemu mężczyźnie, który podejdzie do jego samochodu. Następnie pokrzywdzony zgodnie z poleceniem udał się na ul. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, gdzie do jego samochodu podszedł <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, któremu <span class="anon-block">Z. M.</span> przekazał pieniądze. <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>był na miejscu zgodnie ze wskazówkami otrzymanymi od kierującego akcją <span class="anon-block">S. K.</span>. Następnie <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>przekazał pieniądze oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">Z. M.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>; protokół okazania wizerunku k. <span class="anon-block">(...)</span>; wyjaśnienia i zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>, częściowo wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, analiza połączeń k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy)</em> </p> <p>Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższego czynu Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. M.</span>, który szczegółowo opisał przebieg zdarzeń. Z zeznań świadka – pokrzywdzonego wynika jednoznacznie, jakie informacje przekazywała mu dzwoniąca do niego osoba, w jaki sposób był wprowadzony w błąd, co do konieczności przelania pieniędzy na wskazany rachunek bankowy a następnie przekazania kolejnej sumy osobie podającej się za policjanta. Ponadto zeznania <span class="anon-block">Z. M.</span> znajdują co do zasady oparcie w wiarygodnych zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Ponadto zeznania świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>stanowiły podstawę ustaleń w zakresie roli oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, przekazanego przez nią telefonu wraz z kartą SIM, wydawanych przez nią poleceń, kontaktów z <span class="anon-block">S. K.</span> oraz przyjęcia pieniędzy pochodzących z tego przestępstwa. Ponadto Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, która w toku postępowania sądowego przyznała się do popełnienia tego czynu, przeprosiła poszkodowanego i oświadczyła, iż żałuje tego. To jej oświadczenie koreluje z pozostałymi dowodami, na podstawie których Sąd ustalił opisany powyżej stan faktyczny. Jako kompletnie niewiarygodne Sąd ocenił późniejsze stanowisko oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, która na ostatniej rozprawie oświadczyła, iż zmienia swoje stanowisko i nie przyznaje się do popełnienia tego czynu Przedstawione przez oskarżoną przyczyny przyznania się do tego czynu, a następnie zmiany stanowiska Sąd ocenia li tylko jako nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Gdyby faktycznie jedyną przyczyną przyznania się przez oskarżoną do dwóch czynów była perswazja ze strony jej obrońcy i przekonanie o tym, że spowoduje to uchylenie środka zapobiegawczego to wówczas zapewne oskarżona przyznała by się do wszystkich 5 zarzucanych jej czynów, gdyż miałaby większą pewność, że decyzja Sądu w tym zakresie będzie dla niej przychylna.</p> <p>Sąd nie dał wiary pozostałym wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, albowiem są one kłamliwe, nielogiczne i nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny.</p> <p>Pokrzywdzony <span class="anon-block">Z. M.</span> został wprowadzany w błąd, co do konieczności współdziałania z Policją w ramach akcji przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy. Wywołało to u pokrzywdzonego mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu uniknięcia utraty majątku i schwytania przestępców. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzony wykonał przelew na wskazany rachunek bankowy kwoty <span class="anon-block">(...)</span> złotych, a następnie przekazał podającemu się za policjanta <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł, czyli dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Celem działania oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> i osób, z którymi współdziałała było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego i doprowadzenie go w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> wypełnia znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Nadmienić należy, iż oskarżona działała tu w ramach ustalonego podziału ról, jako osoba kierująca działaniami oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, wskazująca mu, jakie czynności ma wykonać, aby dokonać przestępstwa, jak też ostatecznie odbierająca od niego uzyskane środki pieniężne i przekazująca je do osób stojących wyżej w hierarchii grupy przestępczej.</p> <p>Oskarżona działała umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Czynu tego oskarżona dopuściła się w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, gdyż działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co wynika wprost z materiału dowodowego i ustaleń poczynionych w zakresie pozostałych przestępstw.</p> <p> <strong> <!-- -->Czyn opisany w pkt 9 i 13 części dyspozytywnej wyroku (zarzut XV i XX a/o) </strong> </p> <p>W dniu 28 sierpnia 2023 roku oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> skontaktowała się telefonicznie z oskarżonym <span class="anon-block">M. W.</span> i poleciła mu, aby zakupił telefon oraz kartę SIM gdyż będzie mu to potrzebne do odebrania pieniędzy od kolejnej ofiary przestępstwa oszustwa. Oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> dokonał zakupu tych przedmiotów i przekazał oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> numer nowego telefonu, który ta z kolei przekazała kierującemu tym czynem <span class="anon-block">S. K.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>poleciła oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span>, aby oczekiwał na połączenie telefoniczne od <span class="anon-block">S. K.</span>, który wskaże mu, gdzie ma się udać, aby działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o której mowa w punkcie 3 uzasadnienia, odebrać pieniądze od kolejnego pokrzywdzonego. W dniu 28 sierpnia 2023 roku <span class="anon-block">(...)</span> - letni <span class="anon-block">E. C.</span>przebywał w swoim miejscu zamieszkania w <span class="anon-block">C.</span>. Członkowie grupy przestępczej w ramach, której oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> poleciła oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span>zakup telefonu, zadzwonili na numer stacjonarny telefonu pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. C.</span>. Zadzwonił do niego mężczyzna podający się funkcjonariusza Policji. Dzwoniący, po wcześniejszym ustaleniu w toku rozmowy, iż emerytura jest doręczana <span class="anon-block">E. C.</span> przez listonosza, poinformował go, że najprawdopodobniej doręczono mu fałszywe banknoty i trzeba to zweryfikować, w związku z tym przyjdzie do niego policjant i żeby przygotował pieniądze do badania. Pokrzywdzony przygotował pieniądze w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych. Następnie w godzinach wieczornych na ten nowy numer telefonu skontaktował się z oskarżonym <span class="anon-block">M. W.</span> <span class="anon-block">S. K.</span> dzwoniący z <span class="anon-block">W.</span>, który polecił mu udać się pod wskazany adres miejsca zamieszkania <span class="anon-block">E. C.</span>, aby odebrał od niego pieniądze podając się za policjanta i przekazał je następnie oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>. Po pewnym czasie do domu <span class="anon-block">E. C.</span> przyszedł oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> podając się za policjanta i wszedł do pokoju. Pokrzywdzony <span class="anon-block">E. C.</span> nabrał wątpliwości co do tego, że oskarżony jest policjantem i odmówił wydania mu pieniędzy. Wówczas oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> zbliżył się do pokrzywdzonego i starał się wyszarpnąć mu pieniądze z ręki, po czym szarpiąc się z pokrzywdzonym przesunęli się do wejścia do domu i znajdujących się tam schodów. Wówczas oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> uderzył dwukrotnie ręką w głowę pokrzywdzonego w wyniku czego stracił on równowagę i spadł ze schodów. Następnie oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> zabrał pieniądze w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> złotych i uciekł. <span class="anon-block">M. W.</span> skradzione pieniądze przekazał następnie oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">E. C.</span>doznał stłuczenia głowy, z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej lewej, rany tłuczonej w okolicy ciemieniowej, licznych otarć skóry głowy, stłuczenia barku i ramienia lewego co naruszyło czynności narządów ciała na okres do 7 dni.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">E. C.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>; zeznania świadka <span class="anon-block">N. L.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, zeznania świadka <span class="anon-block">S. B.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> protokół okazania wizerunku k. <span class="anon-block">(...)</span>; częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> ; częściowo wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, zapis monitoringu wraz z protokołem oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span>, protokoły oględzin osoby <span class="anon-block">(...)</span>; opinia sądowo – lekarska k. <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacja fotograficzna k. <span class="anon-block">(...)</span>, opinia biegłego k. <span class="anon-block">(...)</span>, materiały niejawne załączone do akt sprawy )</em> </p> <p>Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższego czynu Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. C.</span>, który szczegółowo opisał przebieg zdarzeń. Z zeznań świadka – pokrzywdzonego wynika jednoznacznie, jakie informacje przekazywała mu dzwoniąca do niego osoba, w jaki sposób był wprowadzony w błąd, co do konieczności przekazania rzekomych fałszywych banknotów osobie podającej się za policjanta. Ponadto zeznania <span class="anon-block">E. C.</span> znajdują co do zasady oparcie w wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> stanowiły podstawę ustaleń w zakresie roli oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, wydawanych przez nią poleceń, kontaktów z <span class="anon-block">S. K.</span> oraz przyjęcia pieniędzy pochodzących z tego przestępstwa. Relacja oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> znajduje oparcie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, które wprawdzie nie dotyczą tego konkretnego zdarzenia, lecz identycznie obrazują mechanizm działania grupy przestępczej i sposób popełniania poszczególnych przestępstw. Ponadto Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, która w toku postępowania sądowego przyznała się do popełnienia tego czynu, przeprosiła poszkodowanego i oświadczyła, iż żałuje tego. To jej oświadczenie koreluje z pozostałymi dowodami, na podstawie których Sąd ustalił opisany powyżej stan faktyczny. Jako kompletnie niewiarygodne Sąd ocenił późniejsze stanowisko oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, która na ostatniej rozprawie oświadczyła, iż zmienia swoje stanowisko i nie przyznaje się do popełnienia tego czynu Przedstawione przez oskarżoną przyczyny przyznania się do tego czynu, a następnie zmiany stanowiska Sąd ocenia li tylko jako nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Gdyby faktycznie jedyną przyczyną przyznania się przez oskarżoną do dwóch czynów była perswazja ze strony jej obrońcy i przekonanie o tym, że spowoduje to uchylenie środka zapobiegawczego to wówczas zapewne oskarżona przyznała by się do wszystkich 5 zarzucanych jej czynów, gdyż miałaby większą pewność, że decyzja Sądu w tym zakresie będzie dla niej przychylna.</p> <p>Sąd nie dał wiary pozostałym wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, albowiem są one kłamliwe, nielogiczne i nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny. Jako absurdalne należy ocenić wyjaśnienia oskarżonej, w których podała, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> zakochał się w niej i dlatego ją pomawia o udział w tym czynie i w grupie przestępczej, a jego motywacją jest to, że był winien oskarżonej <span class="anon-block">(...)</span> zł i w ten sposób mści się na niej. Wyjaśnienia te są całkowicie gołosłowne i nie znajdują żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym.</p> <p>Pokrzywdzony <span class="anon-block">E. C.</span> został wprowadzany w błąd, co do autentyczności posiadanych banknotów i konieczności przekazania ich osobie podającej się za funkcjonariusza Policji działającemu w imieniu sprawców wprowadzających go w błąd. Wywoływało to u pokrzywdzonego mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu uniknięcia utraty majątku. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzony ostatecznie wydał oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span> swoje oszczędności, czyli dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Zastosowanie przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> przemocy wobec <span class="anon-block">E. C.</span> stanowiło eksces oskarżonego i tym zakresie jedynie on ponosi odpowiedzialność za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a>. Celem działania oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> i osób, z którymi współdziałała było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego i doprowadzenie go w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> wypełnia znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Nadmienić należy, iż oskarżona działała tu w ramach ustalonego podziału ról, jako osoba kierująca działaniami oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, wskazująca mu, jakie czynności ma wykonać, aby dokonać przestępstwa, jak też ostatecznie odbierająca od niego uzyskane środki pieniężne i przekazująca je do osób stojących wyżej w hierarchii grupy przestępczej. Zastosowanie mają tu uwagi odnośnie istoty współsprawstwa poczynione w punkcie 1 uzasadnienia.</p> <p>Oskarżona działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Czynu tego oskarżona dopuściła się w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, gdyż działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co wynika wprost z materiału dowodowego i ustaleń poczynionych w zakresie pozostałych przestępstw.</p> <p>6.  <strong> <!-- --> ZARZUT OPISANY W PUNKCIE XVII POSTAWIONY OSKARŻONEJ <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(punkt 11 sentencji wyroku)</strong> </p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> starała się odzyskać pieniądze, które pożyczyła oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span>, o czym mowa w punkcie 2 uzasadnienia. Pokrzywdzona zdecydowała się złożyć zawiadomienie o popełnionych na jej szkodę przez <span class="anon-block">D. C.</span> przestępstwach. W związku z tym dzwoniła do oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> z żądaniami zwrotu pieniędzy i informując go o podjętych krokach prawnych. Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> informował o tym oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>, z którą pozostawał w bliskich kontaktach. Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>postanowiła pomóc oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> zastraszając pokrzywdzoną <span class="anon-block">A. S.</span>, co miało skłonić ją do odstąpienia od podejmowanych działań. W związku z tym w dniu 26 maja 2022 roku w godzinach wieczornych oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> zadzwoniła do pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> i w trakcie rozmowy telefonicznej powiedziała do niej: „<span class="anon-block">(...)</span>”. Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. S.</span> wystraszyła się słów skierowanych do niej, odebrała je jako groźbę wyrządzenia krzywdy i w związku z tym obawiała się sama wychodzić z domu.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>k. <span class="anon-block">(...)</span>załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, k. <span class="anon-block">(...)</span>, zeznania świadka <span class="anon-block">I. H.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span> załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span> k. <span class="anon-block">(...)</span>, nagranie k. <span class="anon-block">(...)</span>, protokół oględzin k. <span class="anon-block">(...)</span>)</em> </p> <p>Powyższe ustalenia Sąd poczynił przede wszystkim w oparciu o zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>, która konsekwentnie opisywała okoliczności groźby kierowanej pod jej adresem przez oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>. Ponadto zeznania świadka <span class="anon-block">I. H.</span> w pełni potwierdzają wiarygodność relacji pokrzywdzonej. Zeznania pokrzywdzonej znajdują nadto potwierdzenie w nagraniu dostarczonym przez pokrzywdzoną, na którym zarejestrowano, jak oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> potwierdza, iż użyła takich słów wobec pokrzywdzonej. Nawet pobieżna analiza wypowiadanych słów i brzmienia tego głosu w połączeniu z obserwacją zachowania oskarżonej w toku rozprawy i brzmienia wypowiadanych przez nią treści na rozprawie wskazuje jednoznacznie, iż słowa zarejestrowane na nagraniu odnoszące się do pokrzywdzonej o treści: „<span class="anon-block">(...)</span>”, wypowiada oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zachodzi korelacja między zeznaniami pokrzywdzonej odnoście treści groźby kierowanej pod jej adresem przez oskarżoną a treścią słów zarejestrowanych na przedmiotowym nagraniu, która również potwierdza, iż autorem wypowiedzi zarejestrowanej na nagraniu jest oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span>. Wskazać należy również na zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>, która składając zeznania przed Sądem potwierdziła, iż brała udział w rozmowie zarejestrowanej na nagraniu i potwierdziła, iż to oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> wypowiedziała zarejestrowane słowa: „<span class="anon-block">(...)</span>”. Świadek w pierwszej spontanicznej reakcji wskazała na oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>, jako autorkę tej wypowiedzi, by dopiero po chwili zaprzeczyć temu. Sąd ocenił jako wiarygodne jej zeznania, w których stwierdziła, iż oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> wypowiada te słowa, gdyż ta relacja znajduje potwierdzenie w pozostałych dowodach, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Późniejsze zaprzeczenie świadka nie wytrzymuje krytyki w świetle tych dowodów, jak też dowodzi jedynie, iż świadek kierowała się bądź obawą przed oskarżoną bądź też solidarnością z nią i pozostałymi oskarżonymi, których zna od dawna.</p> <p>W tym zakresie Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span>, która nie przyznała się do popełnienia tego czynu. Jej wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle przedstawionych powyżej dowodów.</p> <p>Sąd uznał oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span> za winną popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w kształcie opisanym w punkcie 11 sentencji wyroku.</p> <p>Wskazać należy, iż treścią groźby karalnej jest popełnienie przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej. Ma ona oddziaływać na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego albo innej osoby, na której zachowanie grożący ma wpływ. Te znamiona wypełniają słowa oskarżonej skierowane do <span class="anon-block">A. S.</span> – „<span class="anon-block">(...)</span>”, którymi oskarżona chciała zobrazować rodzaj uszkodzenia ciała, jaki spowoduje u pokrzywdzonej. Dla dokonania tego przestępstwa konieczne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy, że groźba zostanie spełniona. Groźba wypowiedziana przez oskarżoną wzbudziła w <span class="anon-block">A. S.</span> uzasadnioną obawę, że może zostać spełniona. W ten sposób oskarżona wypełniła swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>. Oskarżona działała tu z zamiarem bezpośrednim chcąc wywołać u pokrzywdzonej obawę, że dokona uszkodzenia jej ciała, a motywem działania oskarżonej była chęć udzielenia pomocy oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> i skłonienia pokrzywdzonej do zaprzestania kierowania roszczeń o zwrot pieniędzy pod jego adresem.</p> <p>7.  <strong> <!-- -->OCENA ZEZNAŃ ŚWIADKÓW </strong> </p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">J. Ż.</span>, <span class="anon-block">E. C.</span>, <span class="anon-block">Z. M.</span>, <span class="anon-block">H. M.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">H. Ś.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">M. J.</span>, <span class="anon-block">K. A.</span> <span class="anon-block">L. J.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span> uznając je za konsekwentne, zgodne, spójne, logiczne, wzajemnie ze sobą korespondujące, tworzące jedną logiczną całość oraz mające potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Sam fakt, że osoby te jako pokrzywdzone w sprawie były zainteresowane w określonym jej rozstrzygnięciu nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmówienie wiary ich zeznaniom bądź podważenia ich. Fakt konfliktu istniejącego pomiędzy stronami, ich skłócenie, takie czy inne wzajemne ich relacje, nie przesądzają same w sobie o wartości dowodowej poszczególnych relacji. Podkreślić należy, iż brak było wiarygodnych dowodów, które podważałyby wiarygodność relacji tych osób. Pośród tych osób jedynie w odniesieniu do zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span> pojawiały się dowody przeciwne w postaci wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> oraz zeznań <span class="anon-block">F. M.</span>czy częściowo <span class="anon-block">M. W.</span>. Dowody te zostały ocenione jednak jako całkowicie bądź częściowo niewiarygodne, a z pewnością jako niewiarygodne w zakresie, w jakim przedstawiały wydarzenia odmiennie niż relacje pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> </p> <p>Sąd dał również wiarę zeznaniom świadków: <span class="anon-block">N. L.</span>, <span class="anon-block">S. B.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">I. H.</span>, <span class="anon-block">A. D.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span> oceniając je identycznie, jak powołane wcześniej zeznania pokrzywdzonych. Spośród tych osób zainteresowanym w określonym rozstrzygnięciu sprawy jest jedynie <span class="anon-block">I. H.</span>, którego relacja pokrywa się z zeznaniami świadka <span class="anon-block">A. S.</span> i korzysta z tego samego waloru wiarygodności. Mimo konfliktu istniejącego między tym świadkiem a oskarżonym <span class="anon-block">D. C.</span> Sąd ocenił jako rzetelne i nie budzące wątpliwości zeznania świadka a nie wyjaśnienia oskarżonego. Ocena ta nie budzi wątpliwości w świetle całokształtu analizy materiału dowodowego sprawy.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">F. M.</span>, albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle wiarygodnych zeznań świadków <span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">I. H.</span>, jak też rzetelnych relacji świadków <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span>. Oczywistym jest, że <span class="anon-block">F. M.</span> miał osobisty interes w złożeniu zeznań korzystnych dla oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>. Z jednej strony był on, bowiem połączony z nim więzami przyjaźni i wspólnych przedsięwzięć finansowych, a z drugiej strony brał aktywny udział w niektórych działaniach oskarżonego mających na celu wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> i wyłudzenie od niej pieniędzy. Składając zeznania korzystne dla oskarżonego starał się, więc polepszyć jego sytuację, a jednocześnie samemu się uchronić od ewentualnej odpowiedzialności karnej za współdziałanie z oskarżonym lub co najmniej udzielanie mu pomocy. Z tych względów zeznania <span class="anon-block">F. M.</span> należy ocenić jako niewiarygodne.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, albowiem są one spójne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, a przede wszystkim znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Zauważyć należy, iż jego relacje znajdują potwierdzenie częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>, który przyznał się do popełnienia czynów wspólnie ze świadkiem. Ponadto zeznania świadka korelują z dowodami w postaci analiz połączeń telefonicznych, które potwierdzają fakt jego bytności w miejscach, w których doszło do przestępstw przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> w punkcie 1 sentencji wyroku w tych samych dniach. Z kolei materiały dowodowe zgromadzone w aktach niejawnych w pełni potwierdzają zeznania świadka odnośnie kontaktów telefonicznych z <span class="anon-block">S. K.</span> i ich charakteru jak też kontaktów osobistych i telefonicznych z oskarżoną <span class="anon-block">B. G.</span>. Zauważyć należy, iż <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>składając relacje tej treści, w formie wyjaśnień jako podejrzany, dostarczał dowodów również, co do swojej osoby, narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną za zarzucane mu przestępstwa. Podkreślić należy, iż w swoich relacjach świadek nie umniejszał zakresu swojej odpowiedzialności i nie przerzucał winy na współsprawców. Widoczne jest to zwłaszcza w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span>, co do którego wyraźnie wskazywał, iż oskarżony odgrywał mniejszą role w kontaktach z <span class="anon-block">R. P.</span>. Ponadto świadek <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>nie ma żadnego szczególnego interesu w złożeniu relacji obciążających oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> bądź inne osoby.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">M. W.</span> tylko w zakresie, w jakim rozpoznała na nagraniu swój głos oraz głosy oskarżonych <span class="anon-block">B. G.</span> i <span class="anon-block">D. C.</span>. W tym zakresie jej relacja znajduje oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny, a to przede wszystkim w zeznaniach świadka <span class="anon-block">A. S.</span>. W pozostałym zakresie Sąd uznał zeznania <span class="anon-block">M. W.</span> za niewiarygodne i kłamliwe, a motywowane chęcią poprawy sytuacji oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span>, z którymi wcześniej świadek pozostawała w bardzo dobrych relacjach.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">R. P.</span>, albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle wiarygodnych dowodów w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">P.</span>, analiz połączeń telefonicznych i dowodów zgromadzonych w części niejawnej akt sprawy.</p> <p>8.  <strong> <!-- -->WYMIAR KARY WOBEC OSKARŻONYCH </strong> </p> <p>Podejmując decyzję odnośnie kary, jaka winna być wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, uprzednią karalność oskarżonego, w szczególności za przestępstwa przeciwko mieniu, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, znaczną wysokość szkód jakie wyrządził swoimi czynami, znaczną ilość zachowań przestępczych oskarżonego oraz ich cykliczność, wybieranie jako ofiar przestępstw osób w bardzo podeszłym wieku, często schorowanych i żerowanie na ich słabościach, a także na ich trosce o osoby najbliższe. Zauważyć należy, iż tzw. przestępstwa „na wnuczka” zasługują na szczególne potępienie. Ponadto w przypadku przestępstw popełnionych na szkodę <span class="anon-block">A. S.</span> wskazać należy na znaczną wysokość szkody, jaką jej wyrządził, bezwzględne wykorzystanie jej naiwności i nadziei, jakie pokładała w związku z oskarżonym. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę częściowe przyznanie się do winy oskarżonego.</p> <p>Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> następujące kary pozbawienia wolności oraz z uwagi na fakt, że oskarżony dopuścił się czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej następujące grzywny:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>za ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> – karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> – karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> – karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> – karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> – karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek.</p> </dd> </dl> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 600 stawek. Ustalając wysokość stawki dziennej, zarówno co do kar jednostkowych jak i kary łącznej grzywny, Sąd miał na uwadze sytuację materialną i osobistą oskarżonego, jego dochody. Oskarżony obecnie nie osiąga dochodów, lecz dochody takie osiągał w trakcie działalności przestępczej, co umożliwiło mu zgromadzenie odpowiednich środków materialnych. W związku z tym Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżonego przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Podejmując decyzję odnośnie kary, jaka winna być wymierzona oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, rozmiar przestępczej działalności oskarżonej, znaczną wysokość szkód jakie wyrządziła swoimi czynami, wybieranie jako ofiar przestępstw osób w bardzo podeszłym wieku, często schorowanych i żerowanie na ich słabościach, a także na ich trosce o osoby najbliższe. Zauważyć należy, iż tzw. przestępstwa „na wnuczka” zasługują na szczególne potępienie. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonej.</p> <p>Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> następujące kary pozbawienia wolności oraz z uwagi na fakt, że oskarżona dopuściła się czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej następujące grzywny:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> – karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> – karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> </dd> </dl> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonej karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek. Ustalając wysokość stawki dziennej, zarówno co do kar jednostkowych jak i kary łącznej grzywny, Sąd miał na uwadze sytuację materialną i osobistą oskarżonej, jej dochody. Oskarżona obecnie nie osiąga dochodów, lecz dochody takie osiągała w trakcie działalności przestępczej, co umożliwiło jej zgromadzenie odpowiednich środków materialnych. W związku z tym Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonej. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżoną przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. C.</span> swoimi przestępstwami wyrządził wymierne szkody osobom pokrzywdzonym objętym niniejszym postepowaniem. W związku z tym w punkcie 17 sentencji wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przypisanymi mu przestępstwami zasądzając od niego następujące kwoty:</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1a sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span>zł,</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1c sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">H. M.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span>zł,</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1e sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. P.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł,</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1f sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">H. Ś.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span>zł,</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1g sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. A.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł,</p> <p>- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1h sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">L. J.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Ponadto w punkcie 18 sentencji wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">B. G.</span> swoimi przestępstwami wyrządziła wymierne szkody osobom pokrzywdzonym objętym niniejszym postepowaniem. W związku z tym w punkcie 19 sentencji wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Ponadto w punkcie 20 sentencji wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 8 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. M.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Ponadto w punkcie 21 sentencji wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonych: <span class="anon-block">B. G.</span> (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 9 sentencji wyroku), <span class="anon-block">M. W.</span> (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 13 sentencji wyroku), obowiązek naprawienia szkody, zasądzając solidarnie od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. C.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Ustalając wysokość kwot, jakie zasądzono od oskarżonych Sąd opierał się na ustaleniach poczynionych w toku postępowania i nakładał na oskarżonych obowiązek zwrotu kwot odpowiadających szkodom doznanym przez pokrzywdzonych. W przypadku pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. S.</span> kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł obejmuje szkody, jakich doznała pokrzywdzona w wyniku przestępstw przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku, z tym, że od sumy tych szkód odjęto kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł odpowiadającą wartości biżuterii odzyskanej przez pokrzywdzoną.</p> <p>9.  <strong> <!-- -->POZOSTAŁE ROZSTRZYGNIĘCIA </strong> </p> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar:</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 20.10.2023r. godz. 19:28 do 23.11.2023r. godz. 19:28, od 06.05.2024r. godz. 19:28 do 19.02.2025r.,</p> <p>- oskarżonej <span class="anon-block">B. G.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 07.09.2023r. godz. 08:45 do 19.02.2025r.,</p> <p>Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">A. S.</span> kwoty po <span class="anon-block">(...)</span>złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika.</p> <p>Biorąc pod uwagę sytuację materialną i osobistą oskarżonych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span>, którzy nie osiągają dochodów i przebywają w izolacji penitencjarnej oraz fakt nałożenia na nich obowiązków naprawienia szkód, Sąd uznał za stosowne na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku zwolnić oboje oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa, bowiem ich uiszczenie mogłoby być dla nich zbyt uciążliwe.</p> <p>SSO Marcin Buzdygan</p> </div>